โซ่ตรวนใจ

        ​

        “อนูปค่ะ ฉันอยู่ในห้องน้ำของห้องโยคะนะคะ” อารีน่าวางสายโทรศัพท์มือถือบนขอบอ่างล้างหน้า หญิงสาวดึงกระดาษทิชชูซับหยดน้ำบนใบหน้าด้วยความรีบเธอลืมโทรศัพท์มือถือ เสียงของสตรีคนหนึ่งเรียกตามหลัง “คุณค่ะ มือถือของคุณ” อารีน่าหันหลังกลับอย่างเร็ว ทำให้เธอเสียการทรงตัว ร่างของเธอเซจะล้ม “โอ๊ะ!” เปลือกตาปิดสนิท “ไม่ระวังตัวเลย” เสียงนี้ทำให้เธอลืมตา คว้าลำคอของอนูปไว้แน่นสนิท “ขอโทษค่ะ” สตรีคนนั้นเดินเข้ามายื่นมือถือให้เธอ “ดิฉันต่างหากควรจะขอโทษเธอ ไม่ควรตะโกนเรียก” อนูปรับมือถือแทนหญิงรัก “ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณมากครับ”

        ทั้งคู่เดินออกมาจากห้องน้ำ “คุณเข้าห้องน้ำหญิงทำไมคะ” ข้อศอกของเธอกระทุ้งที่หน้าท้องของเขา อนูปรับข้อศอกของเธอไว้ทัน “ผมผิดอีกแล้วใช่ไหม ที่นี่ศูนย์ส่งเสริมดูแลสตรีมีครรภ์ ป้ายชื่อของผมคือสามีของคุณ พ่อของตัวนี้ตัวที่อยู่ในท้องของคุณ ผมมีสิทธิ์เข้าไปหาคุณได้ทุกแห่งครับ” อนูปจุมพิตหน้าผากของเธอที่ริมทางเดิน “คุณรู้ตัวไหมคะ คุณเริ่มพูดมากจริงๆ เรียกลูกของฉันว่า ตัวนี้ได้ไงคะ” อนูปดึงผ้าเช็ดตัวห่อร่างของเธอ “ไม่รู้ว่า ตัวผู้หรือตัวเมีย จะให้ผมเรียกว่าอะไร” อารีน่าสะบัดผ้าเช็ดตัวใส่หน้าของเขา “จอมหาเรื่อง” อนูปเดินตามหลังเธอ อารีน่าหยุดที่หน้าห้องเปลี่ยนเสื้อของผู้ชาย

        “วันนี้ ยัยลิงน้อยสมัครเเข่งเป็นนักกีฑา ดูเหมือนเธอจะไม่ศึกษาประวัติของผมเลย ยอมวิ่งเเข่งกับผมซะงั้น” อารีน่ายกปกคอเสื้อให้เขาพร้อมรูดเน้คไทลง “ไม่เเปลกหรอกค่ะ บางคนมองคนอื่นผ่านๆ ไม่ได้ให้ความสำคัญกับใคร นอกจากตัวเอง” อนูปโอบร่างของเธอไว้แน่น “คุณรู้ไหมว่า ผมได้เหรียญทองกี่เหรียญ”

        “3 ทอง 6 เงิน และ 1 ทองแดงค่ะ” อารีน่าอมยิ้ม “จะถามอะไรอีกคะ” ชายหนุ่มปลดกระดุมเสื้อที่ละเม็ดอย่างช้าๆ “คุณจะลงสระว่ายน้ำเมื่อไรครับ” ใบหน้าของเขาแนบพวงแก้มอุ่นๆของเธอ “ทำไมค่ะ” อนูปพ่นลมหายใจอุ่นๆที่ซอกคอ ฝ่ามือทั้งสองนวดบริเวณสะโพกเบาๆเลื่อนมือลงมาเรื่อยๆ เขาสัมผัสถึงช่วงขาอ่อน “เราไปห้องพักกันก่อนดีไหม ผมชอบบรรยากาศของที่นี่” อารีน่าหมุนร่างของเธอ หันมายิ้มหวาน “ไม่ค่ะ ฉันต้องไปรับเช็คเงินประกันของพี่อรุณตอน 5โมงเย็นนะคะ” อนูปถอยร่างของเขาออก “ไม่ตามใจผมเลย เจอกันอีก 10นาทีในสระครับ” ชายหนุ่มหันหลังเดินเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อของสุภาพบุรุษ

        อาคาร BNT

        สำนักงานประกันชีวิต BNT

        เจ้าหน้าที่การเงินนำทางอารีน่าเข้าไปในห้องประชุมของการเงิน “อารีน่า ผมจะรอคุณที่ร้านกาแฟชั้นล่าง ถ้าไม่เจอผมที่นั่น โทรฯหาผม” อนูปลูบไล้ใบหน้าของเธอ “ค่ะ” หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องประชุมพร้อมพนักงานหญิงสองคน อนูปยืนมองอาคารภายใน “พี่จะทำประกันชีวิตเพื่ออะไร ในเมื่อพ่อมีทรัพย์สมบัติ มรดกเพียบพร้อม น่างงจริงๆ”

        อนูปนั่งจิบกาแฟเพลินบนโต๊ะเล็กเป็นที่วางโน๊ดบุ๊คแต่ชายหนุ่มวางนิตยสารข่าวกีฬาแทน เวลาผ่านไปประมาณ 40 นาที เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น “ว่าไงครับ” อารีน่านั่งรอเจ้าหน้าที่เซ็นอนุมัติเรื่องทั้งหมด “ตอนนี้ หัวหน้าใหญ่ฝ่ายการเงินคงจะมาสายค่ะ คุณไปเดินเล่นหรือกลับบ้านก่อนไหมคะ น่าจะประมาณ 2 ชั่วโมงค่ะ” อนูปยิ้มพร้อมส่งจูบให้เธอ “ผมรอได้ ตอนนี้ผมเดินหาหนังสืออ่านเล่น ผมอยู่ตึกตรงกันข้ามกับคุณ”

        ห้างสรรพสินค้าในเมืองแอดเเลนต้า

        อนูปได้หนังสืออ่านเล่นตามที่ต้องการ เขาเดินลงตามบันไดเลื่อนภายในห้างฯ เสียงเพลงบรรเลงไพเราะแว่วผ่านหูของเขา อนูปหยุดนิ่งไปชั่วขณะ เขาตัดสินใจเดินตามเสียงเพลงบรรเลงชุดนี้ “อนูป คุณใช่อนูปหรือเปล่า” สุภาพสตรีสาวสวยลูกครึ่งสวมชุดกระโปรงยาวสีฟ้าเข้ม จ้องมองใบหน้าของอนูปอย่างพินิจพิจารณาอย่างไม่แน่ใจ “นาตาลี!!!” อนูปโผล่เข้ากอดร่างของหญิงสาวที่ไม่ได้ตั้งตัว “ผมตามหาคุณ ผมไปที่บ้านเกิดของคุณและที่โรงพยาบาล” นาตาลียืนฟังอย่างตะลึงไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด “ตามหาฉันทำไมคะ” อนูปจูงมือของนาตาลีเข้าไปที่มุมหนึ่ง “คุณไม่รู้เรื่องพี่อรุณจริงๆหรือครับ” นาตาลีมองใบหน้าของอนูปพร้อมส่ายหน้า สายตาของเธอจ้องนัยต์ตาคู่นี้พยายามสื่อถึงอะไร เธอแปลกใจเป็นที่สุด “พี่อรุณเสียชีวิตแล้วครับ”

        “ตุ๊บบ”กล่องของขวัญในมือของนาตาลีร่วงตกจากมือของเธอ “อรุณเสียชีวิตแล้ว เมื่อไร มันเกิดขึ้นที่ไหน” ดวงตาสีฟ้าเข้มเอ่อท่วมด้วยหยดน้ำใสที่ไหลพรากออกมา ร่างของนาตาลีอยู่ในอ้อมกอดของอนูป “มันเกิดขึ้นเร็วมากครับ ผมบินกลับมาที่นี่ในวันต่อมาเพราะผมรู้ว่า คุณคือคนรักของพี่อรุณ พวกคุณรักมาก กำลังจะแต่งงานกัน แต่จู่ๆ...” อนูปนิ่งไป น้ำตาของเขาไหลพรูลงมาเช่นกัน “เราไปนั่งคุยกันที่อื่นดีกว่า”

        ห้องอาหาร Rosy Flower

        เวลาผ่านไปชั่วขณะ นาตาลีสาวอินเดียผสมเชื้อสายอิตาลีนั่งนิ่งเงียบ อนูปเลื่อนถ้วยกาแฟร้อนให้เธอ เขาเทน้ำตาลเพียงครึ่งซอง “เราเลิกกันค่ะ ก่อนหน้าเขาจะกลับไปอินเดีย” อนูปเงยหน้ามองใบหน้าที่เศร้าหมอง “พวกคุณคบกัน 5ปีเต็มกำลังจะแต่งงานกัน แล้วเลิกกันทำไมครับ” นาตาลีเปิดกระเป๋าสะพายหนังราคาแพง ก้มหน้าลงค้นหาอะไรบางอย่างในกระเป๋าใบที่อยู่บนตักของเธอ “เป็นความจริงเรารู้จักกันนานมาก เราเรียนแพทย์ด้วยกัน ตลอดเวลา 7ปีที่เขาอยู่ที่นี่ เขาไม่เคยมีผู้หญิงอื่นเลย จริงค่ะ 5 ปีที่เรารักกัน อยู่ด้วยกัน เราไม่เคยทะเลาะกัน แม้แต่...”ฝ่ามือทั้งสองของเธอปิดริมฝีปากร้องไห้สะอึกสะอื้น นาตาลีวางพวงกุญแจห้องพัก “กุญแจคอนโดฯของเขา ฉันคิดว่าเมื่อไรที่ฉันพบเขาหรือเดินทางไปอินเดีย จะนำไปคืนให้เขาที่นั่น” อนูปลูบพวงกุญแจชื่อA&N ไปมา “เพราะอะไรถึงเลิกกันครับและเลิกกันเมื่อไร” นาตาลีซับน้ำตาของเธอ “ฉันนึกไม่ออกว่าเพราะอะไร อาจจะเป็นเพราะงานที่รัดตัว เราต่างทำงานอย่างหนัก มีงานผ่าตัดวันละ4-10ราย การใช้ชีวิตมันเปลี่ยนไปจากสมัยเรียน” อนูปจิบกาแฟร้อน “แต่พวกคุณทำงานที่เดียวกัน เวลาในเรื่องการพบเจอมีมากกว่าทุกคู่ เท่าที่ผมทราบพวกคุณเป็นคู่รักที่เด่นมาก จู่ๆ..” นาตาลีพยายามกลั้นน้ำตา “4ปี 4เดือน ไม่ใช่ 5ปี ฉันจำได้ดี” เธอคว้ากระเป๋าเงินสตรีหนังแท้วางบนโต๊ะ “เขาซื้อให้เป็นของขวัญชิ้นสุดท้าย” อนูปกุมมือของเธอไว้ “ผมคิดว่า คุณสะเทือนใจมากนาตาลี ตั้งสติก่อนครับ”

        “8เดือนสุดท้ายเขาเปลี่ยนไปมาก ไม่ยอมพบหน้าของฉันในตอนเช้า ที่ทำงานเขานั่งซึมเหมือนมีเรื่องทุกข์ใจ เริ่มไว้หนวดเคราตามแฟชั่น ผมยาวเหมือนสมัยวัยรุ่น วันๆนั่งคุยโทรศัพท์ไม่ช่วยทำงานบ้าน“ นาตาลีนั่งนิ่งอยู่นาน เขาใช้เวลาส่วนใหญ่คุยกับทนายความหญิงชาวอินเดียซึ่งฉันคิดว่า พ่อแม่ของเขาคงติดต่อเธอให้ลูกชายคนโต"

        สีหน้าของอนูปเริ่มเปลี่ยน เขากลั้นหายใจเอ่ยชื่อของ “อารีน่า” นาตาลีเงยใบหน้าขึ้น “ใช่ ค่ะ ภายหลังฉันพบว่า พวกเขาติดต่อกันทางโทรศัพท์ทุกวัน เธอคือทนายความคนใหม่  อรุณเคยถูกผู้ป่วยฟ้องร้อง เธอว่าความจนชนะ สงสัยความใกล้ชิดกัับหญิงสาวที่สวย และ เขาคงจะเบื่อหน่ายกับการใช้ชีวิดกับฉัน” อนูปส่ายหน้าช้าๆ “ไม่น่าใช่” อนูปครุนคิดอะไรบางอย่างระหว่างอารีน่ากับผู้หญิงที่นั่งตรงกันข้ามกับเขาเวลานี้ “คุณจ้างนักสืบด้วยใช่ไหม” ฝ่ามือของนาตาลีปิดริมฝีปาก “ทำไมคุณรู้” อนูปเลื่อนพวงกุุญแจ หยิบกระเป๋าเงินหนังแท้ใบนั้น “ผู้หญิงที่ถูกสวมเขาก็เหมือนผู้ชายจะไม่ปักใจเชื่ออะไรง่ายๆ  และไม่มีใครเก็บพวงกุญแจติดตัวตลอดเวลา รอคอยว่าสักวันเขาจะกลับมา” นาตาลียิ้มที่มุมปาก “เก่งเหมือนพี่ชาย ใช่ค่ะ ฉันจ้างนักสืบติดตามพฤติกรรมของเขา เขาไม่เคยไปพบอารีน่าสองต่อสองในที่ลับตา พวกเขาพบปะกันในที่สาธารณะตลอด มันทำให้ฉันสับสน” อนูปหายใจโล่งขึ้นมาเล็กน้อย “แต่ฉันได้ยินว่าเขาขอแต่งงานกับอารีน่าที่อินเดีย”

        “ครับ พวกเขากำลังจะแต่งงาน ในคืนนั้นเขาเสียชีวิต พี่ขับรถหักหลบรถบรรทุกคว่ำหลายตลบ”อนูปไม่กล่าวอะไรต่อ ทอดสายตามองไปที่ตึกตรงกันข้าม รอให้อารีน่าก้าวออกมา “รับกุญแจนี้ไว้ ส่วนเรื่องคอนโดฯนี้อยู่ในชื่อของคุณ” อนูปเอะใจขึ้นมาทันที “คอนโดฯอยู่ในชื่อของผม เป็นไปได้ไงครับ” นาตาลีส่ายหน้าเล็กน้อย “เขาเป็นคนซื้อคอนโดฯนี้ เขาเปลี่ยนชื่อให้คุณเป็นเจ้าของและซื้อคอนโดฯที่Iron Wings ให้คุณเพิ่ม นี่คือความจริง ที่นี่มีข้าวของบางอย่างในห้องทำงานของเขา ฉันไม่เคยค้นดู คุณเข้าไปตรวจค้นได้ตามสบาย” อนูปกุมมือของนาตาลีไว้แน่น “คุณพักที่ไหนครับ”

        “ฉันย้ายที่ทำงานอยู่ที่NewYork นี่ค่ะที่อยู่ของฉัน” อนูปรับนามบัตรของเธอพร้อมยื่นนามบัตรของเขาให้เธอ “ผมต้องการให้คุณเล่าเรื่องหนึ่งให้ผมฟังครับ”

        ตึก BNT

        อารีน่ารวบเช็คเงินสดทั้งหมด 4 ใบมาตรวจดูยอดเงินตรงตามเอกสาร “ทุกอย่างถูกต้องค่ะ” เจ้าหน้าที่การเงินยื่นซองเอกสารทั้งหมดให้อารีน่า หญิงสาวรับซองเอกสาร “รายละเอียดและข้อตกลงที่คุณสั่งจ่ายเช็คเงินสดทั้งหมด 4ใบ ขอให้คุณอารีน่าช่วยเซ็นรับตรงนี้ค่ะ” ผู้บริหารของBNTเข้ามาในห้องประชุมเล็ก “คุณอารีน่า ผมขอบคุณมากที่มอบเงินให้ทางเราจัดตั้งกองทุนรักษาผู้ป่วยมะเร็งกระดูก เงินจำนวน สองแสนห้าหมื่นเหรียญ นี้ ผมจะรีบดำเนินการภายในเดือนนี้ ตอนนี้เรามีทุนประมาณห้าแสนกว่า มันเป็นเรื่องที่น่าภูมิใจมาก แล้วจะให้ผมลงนามในชื่อ..” อารีน่ายิ้มกว้าง ฝ่ามือกุมหน้าท้องไว้แน่น “นายแพทย์ อรุณ อันวากุมาร ค่ะ”