“นายครับ!” เสียงของสิงห์เอ่ยเรียกผู้เป็นายด้วยความใ หลังจากที่เขาไขประตูห้องเก็บขยะเข้าไปข้างใน แล้วพบกับหญิงสาวในสภาพสยดสยอง
เพราะใบหน้าที่ใของลูกน้อง ทำให้ัต้องรีบชะโงกหน้าเข้าไปดูภายในห้องเก็บขยะนั้นด้วยความอยากรู้
ภาพที่ปรากฏต่อสายตาของชายหนุ่มคือ ร่างของหญิงสาวซึ่งนอนสลบอยู่ ที่ข้อมือของเธอเป็รอยแผลโดนกรีดขนาดใหญ่หลายรอย ราวกับว่ามันถูกกรีดลงไปที่เดิมซ้ำๆ มีเืไหลออกมาจากแผลสีแดงฉานในปริมาณที่ค่อนข้างมากแล้ว
ัไม่รอช้า เขารีบพุ่งเข้าไปหาร่างของหญิงสาวแล้วใช้มืออังลมที่จมูกของเธอ ปรากฏว่าเธอยังหายใจอยู่ เขาจึงช้อนร่างบางขึ้นอุ้มเพราะเห็นว่าเธอสลบไปแล้ว ถ้าขืนช้ากว่านี้เธอคงจะไม่รอด
“เอารถออก ฉันจะไปโรงพยาบาล” เขาหันไปสั่งกับลูกน้องคู่ใจทั้งสองคน
“ครับนาย” คนทั้งสองรับปาก ก่อนที่เสือจะแยกตัวไปเพื่อขับรถมารับผู้เป็นายที่หน้าคฤหาสน์
ัมองร่างของหญิงสาวที่ไร้สติในอ้อมแขน รู้สึกเป็ห่วงเธออย่างน่าประหลาด ถึงแม้ว่าเธอคนนี้จะเป็ศัตรูของเขา แต่สิ่งที่เขา้าก็ยังไม่ใช่การที่อยากจะให้เธอนั้นตายไปต่อหน้าต่อตา
หลังจากที่ส่งหญิงสาวเข้าห้อง ICU แล้ว ไม่นานนักหมอก็เดินออกมา ัรีบพุ่งตัวเข้าไปถามอาการของเธอกับหมออย่างร้อนใจ
“หมอครับ เธอเป็ยังไงบ้างครับ” เขาเอ่ยถามกับหมอ
“คนไข้เสียเืมาก แต่ตอนนี้ทางโรงพยาบาลกำลังขาดแคลนเืกรุ๊ปโอ ไม่ทราบว่าพวกคุณมีใครเป็ญาติคนไข้หรือเปล่าครับ” หมอถามหาญาติคนไข้กับเขา เพราะต้องหาคนมาถ่ายเืให้กับเธอ
“ผมไม่ใช่ญาติคนไข้ครับ แต่ว่าผมก็เืกรุ๊ปโอ เอาเืผมไปได้เลยครับ” เขาเสนอตัว
“ดีเลยครับ งั้นเชิญทางนี้ครับ” พูดจบหมอก็เดินนำหน้าไป ชายหนุ่มจึงเดินตามเข้าไปข้างในเพื่อถ่ายเื
ัหันไปมองหน้าหญิงสาวที่นอนเตียงข้างๆ พลันภาพความทรงจำเมื่อประมาณ 15 กว่าปีก่อนก็กลับเข้ามาในหัว
ตอนที่ยัยหลานของเขา หรือว่าน้องพาฝัน ตอนเธอเพิ่งอายุได้ 5 ขวบ แต่ครอบครัวของเธอถูกซุ่มโจมตีจากศัตรูจนทำให้เกิดอุบัติเหตุ เข้าโรงพยาบาลทั้ง 3 คนพ่อแม่ลูก แต่โชคเข้าข้าง ทั้ง 3 คนพ้นขีดอันตรายปลอดภัยกลับมามีชีวิตรอดได้ แต่ตอนนั้นเด็กหญิงในวัย 5 ขวบ เสียเืมากเพราะมีแผลฉกรรจ์ที่บริเวณหลังสะโพก
ด้วยความที่ว่าเด็กหญิงได้กรุ๊ปเืมาจากแม่ เธอจึงมีเืกรุ๊ปโอเหมือนแม่ แต่ผู้เป็พ่อมีเืกรุ๊ปบี ทำให้ไม่สามารถถ่ายเืให้เธอได้ ส่วนผู้เป็แม่ก็ร่างกายอ่อนแอเกินที่จะถ่ายเืให้ลูกได้ และบังเอิญที่เขาก็เืกรุ๊ปโอเหมือนกับเธอ เขาจึงต้องเป็คนถ่ายเืให้กับหลานสาวตัวน้อยในวันนั้น
จู่ๆเขาก็คิดถึงหลานสาวของตัวเองขึ้นมาเมื่อมองหน้าผู้หญิงที่นอนเตียงข้างๆอยู่ตอนนี้
อายุของน้องพาฝัน ถ้านับไปนับมา ปีนี้เธอก็อายุ 20 พอดี คงจะเท่าๆกับผู้หญิงคนนี้ และด้วยใบหน้าของหญิงสาวที่ละไม้คล้ายกับคนที่มีเชื้อสายจีน จึงทำให้เขาแอบคิดไปว่าบางทีเธอคนนี้อาจจะเป็น้องพาฝันที่เขาตามหาอยู่ก็ได้
แต่สมองของชายหนุ่มก็ต้องย้ำเตือนตัวเองอีกทีว่า เธอคนนี้ไม่ใช่ เธอก็แค่มีสิ่งที่คล้ายกับหลานสาวของเขา แต่เธอคือศัตรูที่คิดจะมาทำร้ายเขา
หลายวันผ่านไป
หญิงสาวค่อยๆลืมตาขึ้น เธอรู้สึกหนักอึ้งไปทั่วทั้งตัว และรู้สึกเจ็บบริเวณข้อมือ
สายตาคมกวาดมองบริเวณรอบๆ เห็นแสงไฟจากหลอดไฟที่ส่องมากระทบกับดวงตาจนเธอต้องหรี่ตาลง สาดสายตามองไปด้านข้าง เห็นโซฟาที่พิงกับผนัง เห็นโต๊ะที่มีเหยือกน้ำกับแก้ววางอยู่ เห็นลาวกั้นเตียงคนไข้ตรงข้างๆที่ตัวเธอนอนอยู่
หญิงสาวกวาดสายตามองร่างกายของตัวเองซึ่งตอนนี้อยู่ในชุดผู้ป่วยของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ทำให้เธอเดาได้ว่าตอนนี้เธอน่าจะอยู่ที่โรงพยาบาลที่ไหนซักแห่ง
ภาพเหตุการณ์ในวันนั้นค่อยๆย้อนกลับเข้ามาในหัว เธอจำได้ว่าเธอวางแผนจะไปกำจัดชายหนุ่ม แต่ถูกเขาจับได้ จึงได้พาเธอไปขังไว้ในห้องเก็บขยะที่คฤหาสน์ของเขา และเธอเกิดอาการคลั่งเพราะ้ายามาช่วยระงับประสาท จนทำให้เธอต้องทุบขวดแก้วเพื่อมากรีดแขนของตัวเองหวังจะจบเื่ราวทั้งหมดนั้น
แล้วทำไมตอนนี้เธอถึงมาอยู่ที่โรงพยาบาลได้ เขาเป็คนช่วยเธออย่างนั้นเหรอ? หรือว่าพ่อของเธอมาช่วยเธอออกไปจากดงของเขาได้แล้ว แต่เธออยู่ที่คฤหาสน์ของเขา พ่อของเธอจะสามารถเข้าไปช่วยเธอได้อย่างง่ายดายขนาดนั้นเลยเหรอ? แล้วถ้าเขาเป็คนช่วยเธอล่ะ เขาจะทำแบบนั้นไปทำไมกัน ในเมื่อปล่อยให้เธอตายไปมันน่าจะเป็ประโยชน์กับเขามากกว่า ในหัวเธอมีคำถามมากมายเต็มไปหมด
สายตาคู่คมสาดไปกระทบกับร่างของใครบางคนที่กำลังยืนอยู่นอกระเบียง ถึงเขาจะยืนหันหลัง แต่เธอก็จำได้ดีเลยว่าผู้ชายคนนี้คือใคร เพราะเขาคือคนที่เธอเกลียดมากที่สุดในชีวิต
“แกช่วยฉันทำไม?” หญิงสาวะโถามออกไป หวังจะให้ชายหนุ่มได้ยิน
คนที่ยืนอยู่นอกระเบียงหันกลับมาเมื่อได้ยินเสียงะโร้องถามของคนที่นอนป่วยอยู่ในห้องพักฟื้น เขาเดินเข้าไปหาเธออย่างไม่รีรอ
“ก็ฉันเคยบอกเธอแล้วไง ถ้าฉันไม่อนุญาตเธอก็ห้ามตาย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงอันเ็า แต่นัยต์ตาเต็มไปด้วยรังสีอำมหิตที่กำลังแผ่ซ่านอยู่รอบๆตัวเขา
ัเดินมายืนที่ข้างเตียงของหญิงสาว ก่อนที่เขาจะใช้มือลูบที่ข้างแก้มของเธอ และจับปลายคางบังคับให้เธอหันมามองหน้าเขา
“เธอสวย สวยจริงๆ” เขาพูดออกมาอย่างพอใจ “คิดๆแล้วฉันก็ไม่เข้าใจว่าไอ้เพ่ยอิงมันคิดอะไรอยู่ มันถึงได้ส่งเธอมาสังเวยให้ฉันถึงที่ เซี่ย เฟยเฟย”
เฟยเฟยเบิกตาโตเมื่อรู้ว่าฝ่ายศัตรูรู้ตัวตนของเธอแล้ว ถ้าเป็แบบนี้เขาก็จะรู้ว่าเธอเป็จุดอ่อนของผู้เป็พ่อ และอาจจะใช้ตัวเธอไปเล่นงานท่านได้ ยิ่งคิดหญิงสาวก็ยิ่งเป็ห่วงพ่อบุญธรรมของเธอ
“เซี่ย เฟยเฟย ลูกสาวคนเดียวของหัวหน้าแก๊ง black dragon เซี่ย เพ่ยอิง ฮ่าๆๆ” เขาหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ
“นี่ฉันต้องขอบใจพ่อของเธอมากนะที่ส่งของล้ำค่าอย่างเธอมาให้ฉัน ฉันอยากจะรู้นักว่าถ้าเธอต้องตกเป็ของเล่นของฉัน แล้วพ่อของเธอมันจะมีอาการเป็ยังไง” เขาพูดถึงแผนการอันชั่วร้ายที่อยู่ในหัวของตน ก่อนจะก้มลงจูบบดขยี้ริมฝีปากของหญิงสาวด้วยความรุนแรง
“ถุ้ย!”
ทันทีที่ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกจากการพันธนาการริมฝีปากของเธอ หญิงสาวก็พ่นน้ำลายใส่หน้าเขาอย่างดูถูกเหยียดหยาม
“ฉันไม่ยอมเป็ของเล่นให้คนชั่วๆอย่างแกง่ายๆหรอก” เธอจ้องหน้าเขาโต้ตอบอย่างไม่เกรงกลัว
“ถ้าฉัน้า เธอก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ” เขาพูดอย่างผู้ที่ถือไพ่เหนือกว่า ก่อนจะก้มลงจูบบดขยี้ริมฝีปากบางอีกครั้งด้วยความบ้าคลั่ง
เพราะถูกจู่โจมเธอจึงกัดริมฝีปากเขา เพื่อแสดงออกให้เห็นว่าเธอเองก็ไม่ใช่หมูหมากาไก่ที่เขาคิดจะต้มยำทำแกงยังไงก็ได้
“โอ้ย!” เขาร้องออกมาด้วยความเ็ป หลังจากที่ถอนริมฝีปากออกจากปากของหญิงสาวแล้ว
เพี๊ยะ!
ัฟาดหลังมือลงไปบนใบหน้าของหญิงสาวด้วยความโกรธ จนปรากฏรอยเืที่ไหลซิบอยู่ข้างริมฝีปาก เขาก้มลงโลมเลียมันอย่างเอร็ดอร่อย
“ถ้าไอ้เพ่ยอิงมันได้เห็นคลิปตอนที่เธอตกเป็ของฉัน สีหน้าท่าทางมันจะเป็ยังไงนะ ฉันอยากรู้จังเลย หึๆ” เขาพูดลอยหน้าลอยตาก่อนจะหัวเราะเบาๆในลำคออย่างเ็า
3K
