Stalker Mode ทำอย่างไรให้ได้รัก (อ่านฟรี)

        “เอ่อ...”ยี่โถกลั้นหายใจเฮือก เมื่อได้เผชิญกับมัดกล้ามท่อนบนของบุรุษเพศเต็มสองตากล้ามเนื้อหนั่นแน่นล่ำสันเป็นมัดเรียงกันสวยงามเป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นในระยะประชิดขนาดนี้หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำสูบฉีดรุนแรงจนรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วร่าง

        “หึ! กลัวอะไร”สองมือหนาเลื่อนลงมาจัดการกับกางเกงต่อร่างสูงใหญ่ย่างสามขุมตรงเข้ามากระชั้นชิดไล่ต้อนจนแผ่นหลังบางชนติดประตู

        “ปะ...เปล่าเสียหน่อย!”ยี่โถละล่ำละลักพลางผินหน้าไปทางอื่น ไม่กล้าสบตาแวววามคู่นั้น ตอนนี้ร่างกายเธอสั่นเทิ้มไปหมด

        แล้วหญิงสาวก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อมือเล็กทั้งสองข้างถูกเขารวบขึ้นมาตรึงไว้กับประตูดวงตาของยี่โถเบิกกว้างยิ่งกว่าเดิมเมื่อสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอุ่นชื้นที่เข้ามาปัดป่ายลากไล้บริเวณลำคอตัวเธอแข็งทื่อจนแทบหยุดหายใจ ความวาบหวามจากบุรุษเพศพาให้หญิงสาวขนลุกชูชันไปทั่วสรรพางค์กายเฟลิกซ์แค่นหัวเราะกับปฏิกิริยาของเธอ เขาลิ้มรสลำคอระหงเนิ่นนานจนพึงพอใจก่อนจะอุ้มยกร่างบางจนตัวลอยเดินตรงไปยังเตียงขนาดคิงไซส์

        ความเร่าร้อนเริ่มไต่ระดับขึ้นแบบไม่รู้จักหยุดหย่อนเพียงเวลาไม่นาน ร่างกายของคนทั้งสองได้ไร้ซึ่งอาภรณ์ปกปิดเสียแล้ว ทั้งริมฝีปากทั้งมือหนา ต่างพากันโลมเลียเรือนกายจนเธอสะดุ้งแล้วสะดุ้งอีกตอนนี้เนื้อตัวแทบทุกอณูของหญิงสาวเปียกชื้นจากสัมผัสแห่งชิวหา อากาศเย็นวาบที่พัดผ่านเนื้อตัวคอยเรียกสติของหญิงสาวเอาไว้ได้บ้างแต่เพลิงราคะอันช่ำชองจากชายหนุ่มช่างรุนแรงยากที่จะต้านทาน…

        ...หลังจากสิ้นสุดฝั่งฝันกันได้ไม่นานจังหวะการหายใจของยี่โถเริ่มกลับมาปกติแต่ทว่าร่างกำยำบนตัวเธอนั้นยังคงหายใจกระชั้นถี่ ใบหน้าของเขาแดงก่ำเฟลิกซ์กัดฟันกรอดจนสันกรามนูนเด่นเขานิ่วหน้าราวกับกำลังอดทนอดกลั้นต่ออะไรบางอย่างอยู่ ยี่โถขมวดคิ้วมุ่นไม่เข้าใจก่อนจะสั่นผวาเฮือกเมื่อชายหนุ่มรุดถอดถอนความแข็งขึงผละออกจากร่างเธอไปเขารุดนั่งหันหลังให้พลางเสยผมอย่างหงุดหงิดแล้วยี่โถก็ต้องตัวแข็งทื่อขึ้นมาทันใดกับถ้อยคำสบถต่อมาของชายหนุ่ม

        “รสชาติห่วยแตกชะมัด! นี่เธอประเมินตัวเองสูงไปหรือเปล่า”เฟลิกซ์หันขวับกลับมาจ้องหน้าเธอด้วยดวงตาวาวโรจน์หาเรื่อง

        “ฉะ...ฉัน”ยี่โถเจ็บจนพูดอะไรไม่ออกความหนาวเหน็บอ้างว้างเข้ามาโจมตีกะทันหันจนหญิงสาวต้องยกแขนขึ้นมากอดตัวเองเอาไว้รู้สึกถึงความอัปยศอดสูจนไม่รู้ว่าต้องพาตัวเองไปไว้ที่ไหน

        “สวมเสื้อผ้าซะ!”เสื้อผ้าของเธอถูกเขาโยนลงบนเตียงอย่างไม่ไยดีซึ่งคงไม่ต่างอะไรกับศักดิ์ศรีของเธอตอนนี้ ยี่โถหยิบชุดขึ้นมาสวมช้าๆดวงตาคมเหม่อลอยไร้จุดหมาย รู้สึกได้ว่าความเป็นคนของเธอกำลังสูญสลายหายไปทีละน้อยหญิงสาวไม่เคยรู้สึกไร้ค่าขนาดนี้มาก่อน

        “กินยาคุมฉุกเฉินนี่เดี๋ยวนี้!” เฟลิกซ์ยื่นซองยามาให้เธอหลังจากลงไปซื้อจากร้านขายยาข้างทางยี่โถหันไปมองเขาด้วยสายตาว่างเปล่า มือเล็กยื่นรับยาจากชายหนุ่มท่าทีของเธอตอนนี้ไม่ต่างจากหุ่นยนต์เท่าไรนัก หญิงสาวจัดการกินยาอย่างว่าง่ายทันทีที่เม็ดยาถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอ เธอพลันได้ยินเสียงถอนหายใจหนักหน่วงจากร่างกำยำหญิงสาวอดที่จะยิ้มหยันให้ตัวเองขึ้นมาไม่ได้แล้วบรรยากาศแห่งความเงียบชวนอึดอัดก็ได้ดำเนินไปตลอดทางกลับบ้าน

*****

        เฟลิกซ์ไม่ได้เข้ามาที่ร้าน2 วันแล้วตั้งแต่เหตุการณ์คืนนั้น และวันนี้ก็คงจะเป็นอีกวันที่เขาไม่มาเช่นเคยเช่นเดียวกันกับเอวาที่ไม่ได้มาปรากฏตัวที่ร้านอีกเลยส่วนยี่โถยังคงมาทำงานตามปกติแต่สีหน้าของเธอนั้นกลับดูไร้ชีวิตชีวาจนใครหลายคนต่างมองมาด้วยความสงสัย

        ดูเหมือนว่าการคาดเดาของยี่โถจะผิดไป เมื่อเสียงรถสปอร์ตคุ้นเคยดังเข้ามากระทบโสตประสาทของเธอเสียงนั้นได้นำพาความเหน็บหนาวเข้ามาโจมตีตอกย้ำเธออีกครั้งวันนี้เขามาอย่างนั้นเหรอ?ยี่โถที่ยืนอยู่บริเวณเคาน์เตอร์ร้านรีบจ้ำอ้าวหนีไปนั่งเฝ้าโซนตัวเองทันที ท่าทีที่ต่างจากปกติของหญิงสาวยิ่งสร้างความงุนงงให้คนอื่นๆ มากขึ้นไปอีก

        “ยัยยีสต์! คุณเฟลิกซ์เข้าไปในห้องทำงานแล้วเธอไม่ไปเสิร์ฟกาแฟให้เขาเหรอ?”เอลลี่เดินเข้ามาหาพร้อมกับขมวดคิ้วมองหน้าเธอด้วยความแปลกใจ

        “เธอเสิร์ฟเลย”ยี่โถตอบออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พลางเช็ดทำความสะอาดโต๊ะโดยไม่ได้หันไปมองเพื่อนพนักงานสาว

        “แล้วคุณเอวาหายไปไหนรู้หรือเปล่า?”เอลลี่ที่ขมวดคิ้วแน่นเข้าไปอีก ยังคงเอ่ยถามไม่หยุด

        “ไม่รู้! ไม่ใช่เรื่องของฉัน!”ยี่โถกระชากเสียงอย่างหงุดหงิดก่อนจะเดินออกไปจากตรงนั้นไม่ได้สนใจท่าทางขุ่นเคืองของเอลลี่แม้แต่น้อย

*****

        หลังเลิกงานวันนี้เป็นอีกวันที่ยี่โถเดินจูงจักรยานกลับที่พักด้วยสีหน้าเหม่อลอยดวงอาทิตย์เริ่มอัสดงแสงอบอุ่นเริ่มถูกแทนที่ด้วยลมหนาวยามเย็นที่คอยพัดผ่านร่างจนต้องยกมือข้างหนึ่งขึ้นมากอดตัวเองไว้ครั้งนี้เธอจะจัดการกับความรู้สึกอับอายนี้อย่างไรดี? มีวิธีใดบ้างที่จะช่วยเรียกศักดิ์ศรีกลับคืนมาได้?เฮ้อ! อึดอัดเสียเหลือเกิน คำถามมากมายถาโถมเข้ามาในหัวจนยุ่งเหยิงไปหมดหญิงสาวได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย

        หลังจากที่เธอนำจักรยานเข้าไปจอดเรียบร้อยขณะที่กำลังจะเดินเข้าที่พัก สองเท้าต้องหยุดชะงักกะทันหันเมื่อร่างสูงของใครบางคนยืนขวางทางเดินขึ้นบันไดเอาไว้

        “...เฟลิกซ์”หญิงสาวตาเบิกโพลงกับภาพตรงหน้า เธอไม่ได้ฝันอยู่ใช่ไหม? ส่วนชายหนุ่มนั้นไม่ได้เอื้อนเอ่ยใดๆออกมา แต่ร่างกำยำย่างสามขุมเข้ามาหาอย่างรวดเร็วจนเกือบประชิดตัวยี่โถถอยหลังกรูดอัตโนมัติแต่แผ่นหลังก็แตะกับกำแพงเสียแล้ว

        “คะ...คุณมาทำไม?”ริมฝีปากของเธอสั่นระริก เหงื่อเริ่มซึมตามหน้าผากทั้งที่อากาศไม่ได้ร้อนเลยสักนิด

        “ขออนุญาตเข้าห้องคุณได้ไหม?”แม้สีหน้าของเฟลิกซ์จะเรียบนิ่ง แต่ดวงตาคู่นั้นกลับฉายแววเปล่งประกายเร่าร้อน

        “อะไรนะ?!” เธอแทบไม่เชื่อในสิ่งที่ตนได้ยินคิ้วเรียวย่นเข้าหากันแน่น ทั้งสับสนทั้งหวาดหวั่นในเวลาเดียวกัน

        “เธอ...อยากพิสูจน์อีกไหม?”

        “หะ...หา?!” ยี่โถอยากเป็นลมเสียให้ได้ตอนนี้รู้สึกได้เลยว่า หัวใจตัวเองกำลังเต้นรัวแรงจนบ้าคลั่งแม้ว่าเขาจะไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ แต่ดวงตาแสนเสน่ห์คู่นั้นกลับฉายแววลึกล้ำชวนค้นหา เหมือนกำลังบอกเป็นนัยให้เธอได้รับรู้ถึงความต้องการบางอย่างจากตัวตนภายในของเขาหญิงสาวนิ่งเงียบไปพักหนึ่ง จ้องสบสายตาคู่นั้นนิ่งก่อนจะเอื้อนเอ่ยออกมาด้วยเสียงแผ่วเบา

        “ได้”