บทที่ 22 กลับมาออกอากาศอีกครั้งก็พุ่งสู่จุดสูงสุด
เมื่อกลับมาถึงสถานีโทรทัศน์ก็เป็เวลาประมาณเก้าโมงห้าสิบเก้านาทีแล้ว หวังหลิน เซียวสืออี และเจียงเจ๋อจึงแยกย้ายกันไป
เนื่องจากยังไม่ถึงเวลาออกอากาศทั้งสองจึงรอชมรายการพร้อมกับเหล่าจ้าวและหวังกั๋วเซิ่งภายในห้องประชุมผู้บริหาร ส่วนเหล่าหวังยังคงประจำอยู่ที่ห้องควบคุมและตรวจสอบเพื่อรายงานข้อมูลแบบเรียลไทม์
ใบหน้าของเหล่าจ้าวปรากฏรอยยิ้มตื่นเต้น "จะมาแล้ว ในที่สุดก็ถึงเวลาของอาจารย์เจียงเสียที หลายวันที่เขาไม่มา ฉันคิดถึงเขาจริง ๆ"
มุมปากของหวังกั๋วเซิ่งกระตุก พร้อมกับพูดล้อเลียนว่า "ผู้อำนวยการครับ คุณไปจำน้ำเสียงแบบนี้มาจากไหนกันเนี่ย หลานชายวัยสิบสองปีของป้าแมรี่ข้างบ้านผมยังไม่พูดแบบนี้เลย"
เหล่าจ้าวส่งเสียง "หึ" พร้อมกับสะบัดหน้าหนี แล้วหันกลับไปมองจอภาพขนาดใหญ่ต่อ
เซียวสืออี หวังหลิน และเหล่าพิธีกรกับผู้บริหารคนอื่น ๆ อดไม่ได้ที่จะแอบหัวเราะ พวกเขารู้ดีว่าการปรากฏตัวของเจียงเจ๋อ ทำให้งบประมาณของสถานีโทรทัศน์คล่องตัวขึ้นมาก
ปกติแล้วผู้อำนวยการผู้เคร่งครัดจะประหยัดงบประมาณในทุก ๆ เื่ ใครจะไปรู้ว่าพองบประมาณเพียงพอ ผู้อำนวยการเหล่าจ้าวจะร่าเริงได้ขนาดนี้!
พวกเขาต้องขอบคุณการปรากฏตัวของเจียงเจ๋อจริง ๆ ที่ช่วยกระตุ้นน้ำนิ่งให้กลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง!
ส่วนเหล่าผู้เข้าสัมภาษณ์คนอื่น ๆ ก็มีหน้าที่ที่ต้องทำ ใน่เวลาที่เจียงเจ๋อพักผ่อน ในหนึ่งรายการจะมีผู้เข้าสัมภาษณ์สองคนมาช่วยพูดเสริมในเนื้อหาที่เจียงเจ๋อรายงาน
แม้เรตติ้งจะไม่ได้ถึงหนึ่งในยี่สิบของที่เจียงเจ๋อทำไว้ แต่พวกเขาก็ยังรักษาตำแหน่งงานไว้ได้ หลายคนที่เคยได้รับโอกาสต่างทะยานสู่จุดสูงสุดของอาชีพได้ในชั่วข้ามคืน ใน่ที่เจียงเจ๋อพักและไม่ได้มาทำงานคนเ่าั้ต่างรู้สึกซาบซึ้งต่อเจียงเจ๋ออย่างยิ่งในใจ
ภายในห้องพักรับรองหลังเวที
ผู้เข้าสัมภาษณ์ในชุดสูทสากลสิบกว่าคนมีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า "ถ้าไม่ใช่เพราะเขา พวกเราในนี้คงมีกี่คนที่ถูกไล่ออกอย่างไม่เป็ธรรมกันนะ!"
"นั่นสินะ ก่อนจะเซ็นสัญญาพวกเราก็เหมือนปลาบนเขียง ดีที่เขาเริ่มต้นไว้ดี ทำให้พวกเราเปลี่ยนจากผู้ถูกล่ากลายเป็ผู้ล่าแทน"
"..."
ภายใต้สายตาของทุกคน บนจอภาพขนาดใหญ่ในห้องพักรับรอง เจียงเจ๋อเดินจากหลังเวทีเข้าไปในสตูดิโอจากนั้นจึงค่อย ๆ นั่งลง
เจียงเจ๋อพยักหน้าให้ผู้กำกับและทีมงานที่อยู่ด้านล่าง "ทางนี้พร้อมแล้วครับ"
เมื่อยืนยันเรียบร้อย ทุกคนในสตูดิโอต่างเริ่มปฏิบัติหน้าที่กันอย่างเป็ระเบียบ ตรวจสอบแหล่งสัญญาณ คำบรรยาย แอนิเมชัน ทุกอย่างครบถ้วน
ผู้กำกับรายการยกมือขึ้นทำสัญญาณโอเค! พร้อมกับเสียงดนตรีบรรเลงยามค่ำคืนที่ดังขึ้น แล้วบนจอภาพขนาดใหญ่และในโทรทัศน์ ปรากฏใบหน้าที่หล่อเหลาสะอาดสะอ้านของเจียงเจ๋อ
เมื่อเผชิญหน้ากับกล้อง เจียงเจ๋อเผยรอยยิ้มที่ดูเป็มิตร "สวัสดีครับท่านผู้ชมทุกท่าน ผมเพื่อนเก่าของพวกคุณ เจียงเจ๋อ ครับ"
"ต้องขอบคุณวาสนาของทุกท่านที่ทำให้ผมได้รับการบรรจุเป็พนักงานประจำ และได้เป็พิธีกรรายการคืนวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ครับ"
"วันนี้เราจะมาพูดคุยกันต่อในหัวข้อที่ยังค้างไว้จากครั้งก่อน นั่นคือ 'ปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำ' ครับ!"
ในขณะเดียวกันตามบ้านเรือนต่าง ๆ ในเมืองซู หลังจากผ่านการโปรโมตมาประมาณหนึ่งสัปดาห์ ชื่อเสียงของเจียงเจ๋อก็แพร่กระจายไปสู่สายตาของผู้ที่รักการเรียนรู้
ผู้ที่รักการเรียนรู้ไม่ได้มีเพียงแค่คนรุ่นใหม่ แต่ยังมีคนวัยกลางคนและผู้สูงอายุอีกจำนวนมาก ปกติแล้วคนวัยกลางคนและผู้สูงอายุเ่าั้จะไม่สนใจที่จะเรียนรู้ แต่เพราะทนคำรบเร้าของลูกหลานไม่ไหว พวกเขาจึงต้องยอมนั่งเฝ้าหน้าโทรทัศน์และคอมพิวเตอร์พร้อมกับลูกหลาน
หลังจากปรับช่องไปยังสถานีโทรทัศน์เมืองซูตรงเวลา สีหน้าของทุกคนก็แตกต่างกันไป
"คนนี้แหละ... เขาดูมีเอกลักษณ์มากเลยนะ มีออร่าบางอย่างที่ทำให้ละสายตาไม่ได้เลย" พ่อคนหนึ่งจ้องมองเจียงเจ๋อตาไม่กะพริบ ดวงตาเป็ประกาย จากนั้นจึงหันไปมองลูกสาวของตัวเอง "นี่คือรายการที่ลูกบอกใช่ไหม พ่อรับรองว่าหลังจากนี้จะดูไม่ให้พลาดแม้แต่นิดเดียวเลย!"
เด็กสาวแว่นผู้เป็เด็กเรียนมองพ่อของตัวเองด้วยสีหน้าแปลกใจ พ่อของเธอคงไม่ได้ตื่นรู้เื่รสนิยมบางอย่างอะไรขึ้นมาหรอกนะ? หล่อก็หล่ออยู่หรอก แต่พ่อคะ นี่พ่อส่งสายตาหวานเยิ้มเชียวนา!!
ความจริงแล้ว ไม่ใช่แค่พ่อคนนี้ แต่ยังมีผู้ปกครองในครอบครัวอื่น ๆ อีกที่เป็แบบนี้เช่นกัน
"ลูกสาวบ้านนี้แนะนำได้ดีจริง ๆ ป้าชอบหนุ่มหล่อที่ผิวขาว ดูสมเป็ผู้ชาย และมีสง่าราศีแบบนี้ที่สุดเลย"
"พิธีกรเจียง่สองสามวันที่ผ่านมาคุณไปทำศัลยกรรมมาหรือเปล่า ทำไมความสง่างามมันถึงเปล่งประกายได้ขนาดนี้?"
"..."
ในทุกครัวเรือน ด้วยบุคลิกที่ดูสูงส่งและใบหน้าที่หล่อเหลามีเอกลักษณ์ของเจียงเจ๋อ ทำให้ไม่ว่าชาย หญิง เด็ก หรือผู้ใหญ่ ต่างจ้องหน้าจอจนตาไม่กะพริบ
...
ในขณะนี้ ที่มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์โมตู
ก่อนหน้านี้ อู๋เหลียวนักศึกษามหาวิทยาลัย ได้ใช้คำพูดของเจียงเจ๋อในห้องเรียนจนทำให้ศาสตราจารย์หลี่ต้องล่าถอยไปอย่างหมดสภาพ ในคืนนี้ศาสตราจารย์หลี่นัดกลุ่มศาสตราจารย์มาจัดปาร์ตี้ค่ำคืนที่บ้านของตน
นี่ไม่ใช่ปาร์ตี้ลามกแต่อย่างใด แต่เป็ปาร์ตี้แบบเป็วิชาการ!
ศาสตราจารย์ในชุดสูทสากลสิบกว่าคน ศาสตราจารย์จากภาควิชาปรัชญาและฟิสิกส์ที่มีใบหน้าเคร่งขรึม ต่างถือเบียร์คนละขวดโดยไม่เหลือมาดของศาสตราจารย์เลยแม้แต่น้อย พร้อมกับเฝ้าหน้าเครื่องโปรเจกเตอร์ในบ้าน
"มาแล้ว ๆ ฉันขอร้องลูกชายที่ทำงานในเขตทหาร ให้เอาโทรศัพท์ทหารเครื่องหนึ่งมาให้ การโทรออกทุกสายจะมีลำดับความสำคัญสูงสุด ครั้งนี้ฉันอยากจะเห็นจริง ๆ ว่าเจียงเจ๋อจะพูดอะไร ถ้าเขาพูดผิดแม้แต่นิดเดียวล่ะก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือนเื่การเสียหน้าก็แล้วกัน!" ศาสตราจารย์หลี่ในตอนนี้เต็มไปด้วยความมั่นใจ ไม่มีวี่แววของความอับอายก่อนหน้านี้เลย
ศาสตราจารย์คนอื่น ๆ ต่างเผยรอยยิ้มออกมา "ไม่ใช่ว่าฉันไม่เชื่อเขา แต่สำหรับฉัน นอกจากเื่หล่อแล้ว เขาก็ถือว่าค่อนข้างโดดเด่น"
"ใช่ ฉันเคยดูวิดีโอของเขา พูดได้ดีมาก แต่เนื้อหาบางส่วนดูเบาและสุดโต่งไปนิด แม้จะมีจุดที่ผิดพลาด แต่จุดที่ผิดนั้นสามารถมองข้ามได้"
"ปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำงั้นเหรอ ครั้งก่อนที่เขาตั้งคำถามว่า 'แฮมเล็ต' ใครเป็คนเขียนนั้นเป็คำถามที่ดี วันนี้เห็นว่าจะพูดถึงตัวอย่างที่ 2 ก็น่าติดตามเหมือนกันนะ"
"..."
ในเมื่อมีศาสตราจารย์ที่ชื่นชม ก็ย่อมมีศาสตราจารย์ที่คอยจับผิดเช่นกัน นอกจากพวกเขาแล้ว ยังมีมหาวิทยาลัยอื่น ๆ ในเมืองซู รวมถึงเหล่าศาสตราจารย์ที่เกษียณอายุแล้วด้วย
...
ในขณะนี้ที่แผนกตรวจสอบของสถานีโทรทัศน์ เหล่าหวังจ้องมองกราฟเส้นตรงหน้าพร้อมกับผู้ช่วยชายอย่างเคร่งเครียด
เมื่อไม่กี่วันก่อนเจียงเจ๋อได้สร้างปาฏิหาริย์ด้านเรตติ้งให้กับรายการที่เคยถูกเมินเฉย แต่ใน่สองสามวันมานี้ เหล่าหวังก็รู้ว่าหวังหลินลูกชายของเขากับเจียงเจ๋อตัวติดกันตลอดเวลา ถ้าไม่ไปตีแบดมินตัน ก็เล่นบาสเกตบอล ไม่วิ่งก็ยกเหล็ก ไม่กินปิ้งย่างก็ทำอาหารทะเลกินกันที่บ้าน
ในสายตาของเหล่าหวัง เจียงเจ๋อไม่มี่เวลาไหนเลยที่ใช้ในการเรียนเลย ดังนั้นเมื่อนึกถึงสิ่งที่เจียงเจ๋อทำใน่หลายวันที่ผ่านมา เหล่าหวังจึงรู้สึกกังวลว่ารายการที่เจียงเจ๋อเป็พิธีกรในวันนี้จะเกิดข้อผิดพลาดหรือไม่
ทันใดนั้นผู้ช่วยชายอุทานขึ้น เหล่าหวังรีบดึงสติกลับมาและจ้องมองเส้นสีแดงบนหน้าจอสีดำเขม็ง
เส้นสีแดงเดิม หลังจากที่เจียงเจ๋อแนะนำตัวเสร็จ ก็พุ่งทะยานขึ้นทำมุม 89 องศาทันที และมันยังคงพุ่งขึ้น พุ่งขึ้น และยังคงพุ่งขึ้นต่อไป! ในพริบตาเดียว มันทะลุไปถึงหนึ่งล้านคน!
"บ้าน่า!" เหล่าหวังอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายดังอึก รีบหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา กดปุ่มเพื่อแจ้งข่าวดีให้เหล่าจ้าวทราบ
"ผู้อำนวยการครับ ทันทีที่เริ่มออกอากาศ เรตติ้งพุ่งเข้าใกล้จุดสูงสุดครั้งก่อนของอาจารย์เจียงแล้วครับ"
เสียงของเหล่าจ้าวจากปลายสายดังขึ้นพร้อมกับเสียงสูดหายใจเข้าลึก ๆ "พลังในการดึงดูดผู้ชมมันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าออกอากาศแค่สามสิบวินาที จำนวนคนจะพุ่งเข้าใกล้ระดับก่อนจบรายการครั้งที่แล้วทันที ตรวจสอบต่อไป!"
ผู้บริหารทุกคนในที่แห่งนั้นต่างสูดหายใจเข้าลึก ๆ จ้องมองจอภาพขนาดใหญ่ตาไม่กะพริบ สำหรับเนื้อหาที่เจียงเจ๋อจะพูดในวันนี้ พวกเขาอยากรู้มากกว่าใครทั้งหมด!