ภายในแสงเจ็ดสี...
หลังจากที่ผ่านเข้ามาได้แล้ว สิ่งที่พวกห้าปีศาจของทั้งห้าอาณาจักรเห็นก็คือ ปราสาทเก่าแก่ที่พังทลายลงมาส่วนหนึ่ง....
หลังจากนั้นผู้ที่ไม่เคยเข้ามายังสถานที่แห่งนี้ก็ได้ทำการเดินสำรวจภายภายนอกของปราสาทด้วยความตื่นเต้นโดยทันที
''ดูเหมือนเ้าคนที่กำลังสืบทอดมรดกจักรพรรดิสายรุ้งนั่น… คงจะอยู่ภายในปราสาทร้างหลังนี้สินะ?''
ผู้ที่กล่าวออกมาเป็ชายหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อเหลาเป็อย่างมาก เพียงแต่ตัวเขาแต่งกายด้วยเสื้อผ้าธรรมดาๆ ซึ่งหากมองผ่านๆก็คงคิดว่าเขาเป็แค่คนธรรมดาทั่วไปเสียด้วยซ้ำ
''ดูเหมือนจะเป็เช่นนั้น…''
ชายหนุ่มอีกคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆกล่าวสนับสนุน
คนผู้นี้ต่างจากชายหนุ่มคนแรกอยู่มาก ตัวเขาแต่งกายด้วยชุดคลุมสีทองที่ดูหรูหราเป็อย่างมาก แม้ใบหน้าของเขาจะเทียบไม่ได้กับชายหนุ่มที่ดูธรรมดาคนนั้นแต่ก็ไม่ต่างกันมากเท่าไหร่นัก…
''สองคนนี้คือใครกัน?''
ชินเอ่ยถามซูลิมที่อยู่ด้านข้างของเขา
ซูลิมได้ยินเช่นนั้น นางก็กล่าวตอบชินทันที
''คนแรกที่ดูธรรมดาๆนั่นคือ "ฟูซูโร่" เขามาจากตระกูลฟูที่อยู่ในอาณาจักรทลายนภา ส่วนอีกคนคือ "คินโอรูคุ" เขามาจากตระกูลคินแห่งอาณาจักรทลายนภาเช่นเดียวกัน''
ฟูซูโร่นั้น ทันทีที่ได้ยินชินเอ่ยถึงตน เขาก็ได้หันมามองทางชินั้แ่ทีแรกแล้ว
เขาได้ส่งสายตาที่แสดงออกถึงความสนใจไปทางชินโดยทันที…
ส่วนคินโอรูคุนั้น รู้สึกไม่พอใจชินเล็กน้อยที่เขากล่าวออกมาด้วยท่าทางเย่อหยิ่งเช่นนี้ เขาจึงหันไปทางชินแล้วกล่าวถาม
''น้องชายตัวน้อย… เ้าก็ได้ทราบนามของพวกเราทั้งสองไปแล้ว แต่พวกเรายังไม่ทราบนามของเ้าเลย ไม่ทราบว่าเ้าคือ?''
ชินที่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยที่ คินโอรูคุเรียกตนว่าน้องชายตัวน้อย…
แต่ภายนอกของเขาก็ยังคงเ็าเหมือนเดิม และเขาก็ได้ตอบคำถามของคินโอรูคุในทันที
''ชิน''
หลังจากนั้นชินก็ไม่เอ่ยอันใดออกมาอีก
คินโอรูคุที่เห็นเช่นนั้น ก็พอที่จะคาดเดานิสัยของชินออกบ้างแล้ว
แต่เขาก็ยังมีความรู้สึกไม่ชอบหน้าชินอยู่ดี เขาจึงไม่เอ่ยอันใดต่อ และเดินไปยังทิศทางหนึ่งที่ตนสนใจทันที…
ในอีกทิศทางหนึ่ง
มีกลุ่มคนที่สวมชุดคลุมสีดำปิดบังใบหน้าเอาไว้ หลังจากพวกเขาได้ยินนามของชินพวกเขาก็หันไปมองทางชินโดยทันที ไม่รู้ว่าพวกเขานั้นคิดอะไรอยู่ภายในใจ…
จากนั้นพวกเขาก็เดินหายออกไปยังทิศทางหนึ่ง
ชินเองก็ััได้ว่าคนพวกนั้นได้หันมองมาทางตน แต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก จึงหันไปถามซูลิมอีกครั้งหนึ่ง
''คนอื่นๆเริ่มทยอยหายกันไปบ้างแล้ว… เ้าจะทำอย่างไรต่อ?''
ซูลิมหลังจากได้ยินคำถามของชินก็ได้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเอ่ยตอบออกไปว่า
''สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือผู้ที่กำลังสืบทอดมรดกจักรพรรดิสายรุ้ง...
เขาน่าจะเป็คนที่อันตรายที่สุด เพราะยังไงซะเขาก็สืบทอดมรดกไปได้ห้าในสิบส่วนแล้ว
ทางที่ดีพวกเราไม่ควรแยกกันออกไปเดี่ยวๆ ตอนนี้ควรที่จะรวมกลุ่มอยู่กับคนจำนวนมากไว้ก่อน พวกเราควรไปรวมอยู่กับห้าปีศาจของอาณาจักรเราคนอื่นๆ''
กล่าวจบนางก็เดินไปทางฮาวาอินทันที
เพราะฮาวาอินคือคนที่อยู่ใกล้พวกเขาตอนนี้มากที่สุด ชินเองก็เดินตามนางไปด้วยเช่นกัน
ดูเหมือนว่าพวกคุชิคินจะไม่ได้มาด้วยกันกับซูลิม เพราะตอนนี้ซูลิมได้อยู่กันสองต่อสองกับชิน…
หลังจากเดินมาถึงแล้วซูลิมก็ได้กล่าวทักทายฮาวาอิน และถามถึงสิ่งที่ตน้าทันที
''ฮาวาอิน เ้าสนใจจะมารวมกลุ่มกับพวกเราก่อนไหม? ตอนนี้อะไรก็ยังไม่แน่นอน อยู่ด้วยกันเยอะๆย่อมดีกว่าเ้าคิดเหมือนกันกับข้าไหม?''
ฮาวาอินหลังจากที่เห็นซูลิมนั้น นางก็ได้ทักทายซูลิมกลับไปด้วยเช่นกัน จากนั้นนางจึงค่อยมองเห็นชิน ซึ่งคราแรกที่เห็นชิน นางก็รู้สึกทำตัวไม่ถูกทันที...
เพราะเขาเองก็เป็ผู้ที่มาจากดวงดาวเดียวกันกับชีวานน้องสาวของนาง
ซึ่งชินเองก็ไม่ได้แปลกใจหรือสงสัยในท่าทางของฮาวาอิน เขาเพียงรู้สึกว่าเสน่ห์ของตนคงจะมากเกินไปจริงๆก็เท่านั้น…
ซูลิมเองก็ไม่ได้แปลกใจเช่นกัน…
''ไม่ต้องห่วงหรอก… เขาอยู่ฝั่งเดียวกันกับข้า และข้อเสนอของข้าเ้าคิดอย่างไร?''
ซูลิมกล่าวถามอีกครั้ง
ฮาวาอินหลังจากครุ่นคิดอยู่สักพัก นางจึงได้พยักหน้ารับข้อเสนอนั้นของซูลิม จากนั้นคนทั้งสามก็ได้เดินไปหาเป้าหมายคนต่อไปนั่นก็คือโอคินะวามุ
หลังจากที่ซูลิมบอกเกี่ยวกับความคิดของนางไป เหมือนกันกับที่นางบอกกับฮาวาอิน โอคินะวามุก็ตอบรับข้อเสนอของซูลิมทันที
จากนั้นคนทั้งสี่ก็ได้เดินไปหาเป้าหมายคนต่อไป นั่นก็คือชิโนะซึเมะ
หลังจากที่ไปถึงผู้ที่เอ่ยคราวนี้ไม่ใช่ซูลิม แต่เป็ฮาวาอิน เพราะชิโนะซึเมะและฮาวาอินนั้นถือได้ว่าเป็เพื่อนสนิทกัน
ชิโนะซึเมะจึงตอบตกลงโดยที่ไม่คิดอะไรมากนัก
ทั้งห้าคนได้เดินไปห้าเป้าหมายคนสุดท้าย นั่นก็คือผู้ที่เด็กและแข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มห้าปีศาจของอาณาจักรดาบสีขาว ซูมะอุซึคุ
หลังจากที่ไปถึง คราวนี้ผู้ที่กล่าวเชิญชวนไม่ใช่ซูลิมหรือคนอื่นๆ
แต่เป็ชิน…
เื่นี้ทำเอาคนอื่นๆแปลกใจเล็กน้อย
หลังจากที่ซูมะอุสึคุได้ยินชินกล่าว นางก็ได้คิดที่จะปฏิเสธตอกหน้าชินให้อับอายเสียหน่อย เพราะั้แ่ครั้งแรกที่เห็นชิน นางก็รู้สึกไม่ชอบขี้หน้าเขาเป็อย่างมาก
ส่วนชินก็คิดว่าด้วยเสน่ห์ของตน เด็กน้อยที่ยังโตไม่เต็มที่คนนี้ ก็คงจะต้องหลงใหลเหมือนคนอื่นๆ และตอบตกลงทันทีอย่างแน่นอน…
แต่ทันทีที่ฮาวาอินเดินเข้ามาใกล้ มันก็ทำให้ซูมะอุสึคุรู้สึกแปลกใจเป็อย่างมาก นางได้หันมองไปทางฮาวาอิน หลังจากจ้องมองฮาวาอินพักใหญ่แล้ว นางก็ได้ตอบตกลง
คนอื่นๆที่ได้ยินคำตอบนี้ของนางก็พากันแปลกใจกันหมดยกเว้นชิน เพราะพวกเขารู้ถึงนิสัยของซูมะอุสึคุเป็อย่างดี
ส่วนชินนั้น หลังจากได้ยินคำตอบของนาง ความมั่นใจในเสน่ห์ของตัวเขาก็เพิ่มขึ้นมาอีกเท่าตัว เขาได้คิดไปเองในใจด้วยความหลงตัวเอง…
(ข้านี่ช่างเป็บุรุษที่โดดเด่นเกินไปจริงๆ…)
แต่ภายนอกของเขา ก็ยังคงแสดงออกถึงความเ็าอยู่เหมือนเดิม…
จากนั้นกลุ่มห้าปีศาจของอาณาจักรดาบสีขาวก็ได้รวมตัวกันครบอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แถมยังมีชินที่มีฝีมือพอๆกันด้วยอีกคน
คราวนี้ซูลิมจึงได้เอ่ยถามทุกคนทันที
''พวกเราจะทำอะไรกันต่อดี?''
แต่ก่อนที่จะมีคนเอ่ยตอบคำถามของซูลิม
ทันใดนั้นก็ได้มีเสียงดังสนั่นหวั่นไหวออกมาจากประตูทางเข้าปราสาทร้าง
จากนั้นไม่นานประตูก็ได้พังทลายลงไป เศษหินและฝุ่นฟุ้งกระจายออกเป็วงกว้าง…
ทันทีที่เศษฝุ่นได้จางลง มันก็ได้เผยให้เห็น งูั์ตัวหนึ่งที่มีเกล็ดเป็สีทองแดงเข้มข้นได้คลานออกมาจากเศษซากประตูที่พังทลาย…
''เ้างูั์นั่น… มันอยู่ในระดับปราณปฐี!!''
ผู้ที่กล่าวออกมาคือคนที่กำลังจะเดินเข้าไปในตัวปราสาท ทันทีที่เขาแตะไปที่ประตู มันก็ได้เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นมาทันที
ฮาวาอินรู้สึกแปลกใจเป็อย่างมากเพราะคราแรกที่ตนได้มาถึงนั้น นอกจากไก่สีน้ำตาลตัวนั้นนางก็ไม่พบอะไรผิดปกติเลยแม้แต่น้อย…
ชิโนะซึเมะที่เห็นเช่นนั้นนางก็ได้กล่าวออกมาทันที
''ดูเหมือนนี่จะเป็หนึ่งในบททดสอบที่าาดาบสีขาวไม่ได้บอกแก่พวกเรา…
ในตอนนี้พวกเราควรร่วมมือกันทุกคนเพื่อกำจัดมัน''
กล่าวจบนางก็ทะยานออกไปยังทิศทางที่งูั์อยู่ในทันที
คนอื่นๆหลังจากได้ยินเช่นนั้นก็ได้พุ่งทะยานตามชิโนะซึเมะออกไปด้วยเช่นกัน
เมื่อเข้าไปถึงขอบเขตระยะโจมตีที่ถนัดของแต่ละคนแล้ว ทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็ได้ร่ายคาถาของแต่ละคนออกมาทันที
แสงหลากสีจำนวนมากพุ่งไปยังทิศทางที่งูั์อยู่
หลังจากงูั์ได้ปะทะเข้ากับแสงของคาถาเ่าั้ทั้งหมดมันก็ได้รับาเ็สาหัสในทันที แต่มันก็ไม่ได้ล้มลงไป และพยายามที่จะโจมตีกลับไป
เพียงแต่ก่อนที่มันจะได้โจมตีแสงคาถาหลากสีก็พุ่งมาทางมันอีกเป็รอบที่สองตามมาด้วยรอบที่สามและสี่…
หลังจากปะทะกับแสงคาถารอบที่สี่แล้ว งูั์ตัวนี้ก็ล้มลงและสลายกลายเป็แสงเจ็ดสีพุ่งเข้าหาทุกคนที่ได้โจมตีสัตว์ประหลาดงูั์ตัวนี้ทุกคน
ผู้คนเ่าั้รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะทุกคนที่ได้รับแสงเจ็ดสีเข้าไปนั้น ล้วนมีระดับพลังเพิ่มขึ้นเล็กน้อย...
แต่ชินนั้นไม่!! ระดับพลังของเขาได้เลื่อนขึ้นไปถึงระดับที่ห้าของขอบเขตผู้เริ่มต้นเป็ที่เรียบร้อยแล้ว…
ในตอนนี้ตัวเขามั่นใจแล้วว่าหากตนผสานพลังปราณเข้ากับพลังธาตุความมืดของตน มันก็คงเพียงพอที่จะต่อสู้กับพวกห้าปีศาจระดับทั่วไปได้อย่างสูสีแล้ว…
หลังจากงูั์หายไปผู้คนก็เริ่มเดินเข้าไปภายในตัวปราสาททันที
''พวกเราเองก็ไปกันเถอะ ดูท่าว่าบททดสอบสำหรับพวกเรานั้น… คงมีรออยู่ภายในปราสาทนั่นอีกมากมายแน่''
หลังกล่าวจบซูลิมก็ได้เดินนำเข้าไปภายในของปราสาทร้างโดยทันที
คนอื่นๆเองก็ตามนางไปด้วยเช่นกัน
ฮาวาอินที่รู้ว่าจะมีการทดสอบอีกเป็จำนวนมากรออยู่ข้างหน้านี้ นางไม่ได้รู้สึกกดดันแม้แต่น้อย กลับกันนางรู้สึกได้ว่าความปลอดภัยของชีวานนั้นได้เพิ่มขึ้นมาอีกระดับนึงแล้ว ตอนนี้นางจึงรู้สึกปิติยินดีเป็อย่างยิ่ง…
และตัวนางนั้นก็ไม่รู้ตัวเลยว่าได้ถูกซูมะอุสึคุจับจ้องอยู่ตลอดเวลา
ซึ่งหลังจากเห็นท่าทางเช่นนี้ของฮาวาอิน ล่องลอยบางอย่างที่ซูมะอุสึคุรู้สึกได้ในตอนแรกก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ
13K
