เส้นทางเทพยุทธ์​ (Trail of God)

     หมู่บ้านสกุลจาง สภาพอากาศมีความผันผวนก้อนเมฆหมุนวนกันเป็นก้นหอยจุดศูนย์กลางอยู่ที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้านมีไอน้ำลอยฟุ้ง ทำให้เกิดสายรุ้งเจ็ดสี ต้นไม้ ใบหญ้าตามภูเขาต่างส่งกลิ่นหอมลอยฟุ้งเข้ามาในหมู่บ้าน เหมือนเป็นการแสดงความยินดี

     ชาวบ้านต่างมองกันที่บ้านหัวหน้าหมู่บ้าน จางหลงจางหลิงและแม่ของจางเฉินมองไปที่ห้องของจางเฉิน ทุกคนไม่เคยเจอปรากฏการณ์แบบนี้แต่สภาพที่เกิดขึ้นย่อมเป็นเรื่องน่ายินดีมากกว่าเรื่องร้าย

  จางเฉินยังคงสร้างความมั่นคงให้กับพายุปราณด้วยพลังปราณที่มีอยู่และดึงพลังวิญญาณจากสวรรค์และโลกเปลี่ยนเป็นพลังปราณอัดแน่นที่พายุก่อให้เกิดหยดน้ำจำนวนมากจนเป็นบ่อน้ำรวมกับพายุแล้วจึงเป็น กระแสน้ำวนอย่างต่อเนื่องจากนั้นเร่งเร้าพลังปราณให้หมุนเร็วขึ้นเร็วขึ้น

    การก่อตัวกระแสน้ำวนอย่างต่อเนื่องนานกว่า 3 ชั่วยามจางเฉินจึงหยุดดูดซับพลังวิญญาณจากสวรรค์และโลก ค่อยๆปล่อยตัวเองจากการควบคุมกระแสปราณในดันเตียน

    “ผ่านไปด้วยดี”จางเฉินมองที่กระแสน้ำวน ยังคงหมุนวนอย่างต่อเนื่องปลดปล่อยพลังปราณให้ไหลไปตามชีพจรหลังจากหมุนวนไปตามร่างกายหลายสิบรอบ

    บูมมมมมมมมมม

    จางเฉินรู้สึกราวกับว่าถูกดึงเข้าสู่โลกอื่นจางเฉินมองสภาพแวดล้อมเป็นพื้นที่โล่งกว้างมีดวงดาวหนึ่งดาวส่องแสงให้มองเห็นพื้นที่ 

    “ที่นี่ ที่ไหนแล้วตอนนี้มันกลางวัน ทำไมมีดาว” จางเฉินรู้สึกมืนงงอย่างมาก

   “นี่คือทะเลสติของเจ้า”ชายแก่ไม่รู้มาจากไหน แต่งชุดดูเหมือนช่างตีเหล็ก หนวดเครายาว หน้าตาดูดุดัน  ด้านหลังมีลูกกลมๆ 2 ลูกคือโลกใบเล็กของจางเฉินเอง และอีกลูกหนึ่งเป็นสีม่วง

   “ท่านเป็นใครและมาทำอะไรในทะเลสติของข้า” จางเฉินเริ่มร้อนรน สับสน และรู้สึกตกใจ

  “ข้าไม่มีเวลามากข้าชื่อหลงอู่เมิน ข้าคือคนที่สร้างโลกใบเล็กที่เจ้าครอบครองหรือบางครั้งก็เห็นเจ้าเรียกมิติ” ชายชราตอบ

  “ท่านต้องการอะไร”

  “ข้าไม่มีอะไรมากอยากอธิบายให้เร็วที่สุด เจ้าช้ามากกว่าจะผ่านการกลั่นร่างกาย ช่างน่าเสียดายอนาคตเจ้าคงต้องหมดลง ข้าไม่คาดหวังอะไรจากเจ้าได้เลยแต่เมื่อมีวาสนาก็ย่อมต้องเผชิญกับมัน” ชายชราตอบแบบเรียบๆ

 “นี่ท่านไม่มีมีเวลามากแล้วเหรอ ยังไม่เข้าประเด็นอีก” แรกๆ จางเฉินมึนงงแต่พอได้คุยกันไป ยิ่งงงเข้าไปใหญ่ เหมือนคุยไปก็เสียเวลาเปล่าแต่ลุงบ้านี่บอกไม่มีเวลาอย่างต่อเนื่อง

  “อย่าใจร้อนไป ค่อยๆฟังข้าอธิบาย” ชายชรายังคงตอบเรียบๆ ตามเดิม

  “ข้า ใจร้อนโอเคท่านกรุณาบอกกล่าว” จางเฉินแทบอยากทุบตีชายชราเสียทันที ตัวเองบอกไม่มีเวลาแล้วคำพูดนี่คืออะไร

 “ข้าหลงอู่เมินเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับจักรพรรดิ์ข้าถูกภรรยาและพี่ชายร่วมสาบานของข้าทรยศ วางยาพิษข้า แล้วฆ่าข้าพวกเขาต้องการสมบัติทั้งหมดของข้า หลายอย่างข้าทำไว้เป็นส่วนตัว เก็บไว้ดูแต่มันค่อนข้างเยอะไปหน่อย พวกเขาไม่อาจทนแรงกระตุ้นของกิเลสไม่ไหวสุดท้ายจึงเป็นว่าข้าต้องตายเท่านั้น ข้ามัวเมาอยู่กับการปรับแต่งยาปรับแต่งอุปกรณ์ การอาคมเวทย์มนต์ต่างๆ จึงไม่ได้ใส่ใจคนรอบข้างมากนัก วันๆ คลุกอยู่กับห้องปรับแต่งก่อนตายข้าจึงระเบิดตัวดันเตียน และวิญญาณตัวเอง” ชายชราตอบ

   “ขอรับอาวุโส” จางเฉินรอประเด็นลุงนี่ไม่ต่างจากโสมแดงยาวยืด

  “เศษเสี่ยววิญญาณของข้ากระจัดกระจายไปกับสิ่งประดิษฎ์ของข้า การระเบิดสร้างรอยแตกมิติจำนวนมากและกระจัดกระจายกันออกไป หนึ่งในนั้นก็คือโลกใบเล็กชิ้นนี้” ชายแกพูดพลางชี้ไปที่โลกใบเล็กของจางเฉิน

  “แน่นอนว่าเศษเสี่ยววิญญาณข้าพุ่งเข้าสู่ร่างเจ้าและสร้างทะเลสติของเจ้าแรกเริ่มมันเป็นพื้นที่ๆ มืดมิด หลังจากเจ้าผ่านขั่นกลั่นร่างกายมันจึงพัฒนาตามเจ้า มีดวงจันทร์ดวงใหญ่อย่างที่เห็นโลกใบเล็กของเจ้าก็ต้องย้ายมาเพราะตันเถียนของเจ้าเข้าสู่สภาพโกลาหล”

 “ข้าขอเดาว่าท่านต้องการให้ข้าทำอะไรเพื่อท่านเป็นการตอบแทนสำหรับโลกใบเล็กนี้”

  “เจ้าถูกต้องงานของข้าง่ายมากเมื่อเจ้าไปถึงแดนสวรรค์แล้วให้ตามหาเพื่อนข้าเพื่อบอกเรื่องราวทั้งหมดข้าจะส่งต่อเรื่องราวทั้งหมดผ่านดวงจิตนี้ และข้อมูลที่อาจเป็นประโยชน์ต่อเจ้า”

  “แดนสวรรค์ข้าเคยอ่านตำราไม่เคยมีคนบินขึ้นไปหลายพันปีแล้ว”

  “เจ้าย่อมต้องหาทางเอง ข้าจะไม่คาดหวังอะไรมากจากเจ้าเพราะแต่ละเศษวิญญาณของข้าในสิ่งประดิษแต่ละชิ้นข้ามีหลายคนช่วยอยู่ แต่ทุกอย่างไม่ง่ายอย่างงั้น เจ้ามีเวลาไม่มาก เจ้าเห็นลูกบอลกลมๆ ฝั่งซ้ายนี้ไหมมันถูกสะกดไว้อยู่เจ้ามีเวลาเพียง 5 ปีอย่างมากเพื่อแก้ไขพิษที่ข้าโดนมันติดมากับวิญญาณข้า แม้จะเป็นส่วนน้อยแต่มันเป็นพิษระดับที่ไกลกว่าระดับจักรพรรดิ์ในโลกของเจ้า”

  “อ่าว...ข้ามีแววจะตายเร็วอีกแล้วเหรอ” จางเฉินตกใจมาก

 "เจ้ามีเวลาไม่มาก วิธีแก้หนึ่งคือเจ้าต้องหาอาจารย์ปรุงยาระดับจักพรรดิ์หรือสูงกว่า ซึ่งในโลกนี้เป็นไปไม่ได้  สองเจ้าต้องกำจัดมันออกเองโดยพลังวิญญาณและพลังปราณซึ่งต้องใช้พลังของการฝึกตนของเจ้าในระดับเซียนวิญญาณ เพราะมันเป็นแค่เพียงพิษจำนวนน้อยมาก และข้อสุดท้ายคนวางยาพิษตาย คือมีใครฆ่าคนวางยาพิษนี้ซะก่อน พิษนี้คือพิษที่ แบ่งพลังวิญญาณจากทะเลสติมาบ่มฟักด้วยพลังปราณมันมีจิตสำนึก มันพัฒนาตัวเองได้ เจ้าอาจมีเวลาน้อยกว่านั้น" 

  "สุดท้ายข้าขอส่งมอบความรู้ในเสี้ยววิญญาณนี้แก่เจ้า พร้อมกับข้อมูลภารกิจที่ข้าขอให้เจ้าทำแต่เจ้าไม่ต้องกังวลกับภารกิจมากข้าไม่คาดหวังอะไรกับเจ้าอยู่แล้ว ขอลา" พูดส่งท้ายหลงอู่เมินก็กลายเป็นแสงสว่างจ้าแสบตาแล้วหายไป