หลังจากที่ได้รับเนื้อเื่มา ผมก็ไล่ระบบไปพักผ่อน รอผมเรียกค่อยกลับมา ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยเกิดเื่แบบนี้ขึ้นหรอกนะ สงสัย่นี้ระบบคงจะทำงานหนัก
"เฮ้อ!" ผมถอนหายใจก่อนจะเริ่มอ่านเนื้อเื่ที่ได้รับมา
เป็เื่ที่เกิดขึ้นระหว่างพระเอก (หม่อมหลวงรังสิมันตุ์) และนายเอก (หม่อมชลธี) ทั้งสองรู้จักกันั้แ่เด็กคอยดูแลกันมาเรื่อย ๆ จนได้เป็คู่หมั้นและแต่งงานกันในที่สุด แต่รังสิมันตุ์ก็มักจะถูกลอบทำร้ายหรือไม่ก็มีเื่มาให้ปวดหัว มีปัญหาเข้ามาเสมอจากคนที่อยู่ในเงามืด หลังจากฝ่าฟันอุปสรรคไปมากมาย ก็รู้ว่าคนที่บงการทุกอย่างคือพี่ชายตัวเอง หม่อมหลวงราเชน หลังจากนั้นพระเอกนายเอกก็ช่วยกันกำจัดราเชนจนได้ครองคู่กันอย่างสงบสุข
หม่อมหลวงราเชนหรือตัวร้ายของเื่ เป็พี่ชายคนละแม่ของพระเอก เขาเกลียดพ่อของตัวเองที่ทำให้แม่ตรอมใจตาย เพราะพาเมียน้อยเข้าบ้านทั้งที่เคยสัญญาว่าจะมีแม่เพียงคนเดียว ทำให้ราเชนเกลียดเมียน้อยพ่อและลูกของเธอมาก เขาเลยทำทุกวิถีทางเพื่อทำลายรังสิมันตุ์ รวมถึงแต่งงานกับน้องชายสุดที่รักของหม่อมชลธีอย่างหม่อมธนภัทร ด้วยคิดว่าถ้าธนภัทรเจ็บมีหรือ ชลธีจะไม่เจ็บ หลังจากแต่งงานกับธนภัทร หนทางใดที่ทำให้ภรรยาเ็ปล้วนทำทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเ็าใส่ ไม่สนใจ หรือไปมีหญิงอื่น จนในที่สุดธนภัทรก็ตรอมใจตาย
"นี่มันบทบ้าอะไรกันวะ" ผมได้แต่ทำใจ สงสารก็สงสารนะ แต่ที่เขาทำก็ไม่ต่างจากพ่อของตัวเองเลย
เอาเถอะตอนนี้ก็ได้รับรู้แค่เนื้อเื่คร่าวๆเท่านั้นแหละ
ภารกิจหลัก: เป็ภรรยาที่ดีจนสามีรักสามีหลง
สถานะ: อยู่ระหว่างปฏิบัติหน้าที่
ภารกิจรอง: ทำให้ตัวร้ายล้มเลิกการแก้แค้น
สถานะ: อยู่ระหว่างปฏิบัติหน้าที่
โลกที่ผมอยู่ตอนนี้เป็โลกที่รวมวัฒนธรรมที่หลากหลายเข้าด้วยกัน ถ้าไม่ได้อ่านเนื้อเื่ล่วงหน้าผมก็คงไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ในโลกแบบไหน ตอนนี้ผมเป็หม่อมหลวง ตำแหน่งมียศของประเทศ T แต่งานแต่งงานกลับมีการใช้สีมงคลคือสีแดงเหมือนประเทศ C ในดาวสีน้ำเงิน
ผมมองไปรอบๆ อีกครั้งหลังจากที่ได้รับความทรงจำของหม่อมธนภัทร ตอนนี้ธนภัทรเพิ่งแต่งงานกับตัวร้าย และตัวร้ายก็วางแผนแค่ขัดขวางพระเอกเล็กน้อยเท่านั้น ถือว่าโชคดีไปที่ทุกอย่างไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด
ต่อไปก็แค่ต้องอินกับบทประหนึ่งเป็ธนภัทรจริงๆ
เนื่องจากโผล่เข้ามาใน่เริ่มต้นซึ่งเป็่ที่ผมเพิ่งเรียนจบและแต่งงานกับตัวร้ายพอดี ความจริงแล้วที่ธนภัทรกับตัวร้ายได้แต่งงานกันมันเป็เพราะตัวร้ายจัดฉาก ก็อย่างที่คิดนั่นแหละตัวร้ายได้กับธนภัทรตอนเมาไง พอตื่นขึ้นมาตัวร้ายก็ออกตัวรับผิดชอบ ประหนึ่งว่าชีวิตนี้ไม่เคยเสียตัวให้ใคร หลังจากนั้นก็วางแผนจัดฉากว่าผมมีชู้เพื่อเป็ข้ออ้างในการทำร้ายจิตใจ หึ ใจของผมปวดหนึบไปหมดเพราะความรู้สึกที่ยังหลงเหลืออยู่ของธนภัทรคนเดิม
ผมจะไม่ยอมให้เื่แบบนั้นมันเกิดขึ้นกับผมเด็ดขาด
"คิดอะไรอยู่"
"คุณตื่นนานรึยัง" ผมไม่ตอบ แต่หันกลับไปถามหม่อมราเชน หรือ เป้าหมายของผมในภารกิจนี้
"อืม" เขาตอบแค่นั้นก่อนจะเงียบไป ผมเหลือบไปมองนาฬิกาที่หัวเตียงก็รู้ว่าตอนนี้ 8 โมงเช้าแล้ว
"วันนี้คุณจะออกไปข้างนอกไหม? "
"ไม่"
"คุณหิวรึยัง? " เขาไม่ได้ตอบแต่พยักหน้าแทน เป็การพยักหน้าที่ผมแทบมองไม่เห็น
"งั้นเดี๋ยวผมไปทำข้าวเช้าให้ทาน" ผมพูด ก่อนจะลากร่างที่แทบจะหมดแรงของตัวเองเข้าไปในห้องน้ำ เมื่อคืนคงร้อนแรงกันน่าดู แปลกตรงไหน? ก็คนเพิ่งแต่งงานกันนี่ ผมไม่เขินหรอก เื่แบบนี้มันเกิดขึ้นมาหลายร้อยรอบจนผมชินแล้ว
ผมอาบน้ำเสร็จก็เตรียมของใช้ส่วนตัวให้สามีต่อ เป็ภรรยาที่ดีต้องปรนิบัติพัดวีสามีอย่างดี เมื่อไหร่ที่ภารกิจสำเร็จค่อยเอาคืนก็ไม่สาย หลังจากวางแผนในใจเสร็จผมก็ลงไปทำอาหารเช้าให้สามีทาน
ราเชนยืนนิ่งมองยาสีฟัน แก้วบ้วนปาก และผ้าขนหนูที่ถูกเตรียบไว้ด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง เขามองตัวเองในกระจกก่อนจะเริ่มอาบน้ำแต่งตัว เมื่อเดินออกมาเห็นชุดลำลองที่ถูกเตรียมไว้แขวนอยู่บนราวก็หยิบมาใส่ เขาไม่ใช่คนเื่มาก ชุดที่มีก็เป็แบบที่ใส่เป็ปกติอยู่แล้ว ก็ดีเหมือนกันเดิมทีคิดว่าหมากตัวนี้จะมีประโยชน์แค่ทำให้พวกนั้นลำบากซะอีก อีกอย่างจะทำอย่างนี้ไปได้สักกี่วันกัน
ร่างสูงเดินลงมาข้างล่าง ไม่เห็นแม้แต่เงาของภรรยาที่บอกจะทำอาหารให้ทาน เขาเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ตรงหัวโต๊ะ
"คุณหนูใหญ่อยู่ในห้องครัวค่ะ" แม่บ้านรายงานทันทีที่เห็นคุณชายใหญ่ นั่งลงที่นั่งประจำของเ้าตัว
ราเชนไม่ได้ถามต่อ แต่หันไปหยิบแทปเล็ตขึ้นมาทำงานที่ยังค้างไว้ นั่งทำงานไม่นานก็ได้กลิ่นหอมของอาหารมาพร้อมกับร่างบางของภรรยาที่ในมือมีถาดอาหารอยู่ เขาเหลือบตาไปมองเมดที่ยืนอยู่ไม่ไกล ก่อนที่เธอคนนั้นจะรีบเข้าไปช่วย ‘คุณหนูใหญ่’ ถือถาดมาวางบนโต๊ะอาหาร
"วันนี้มีเวลาไม่นานผมเลยทำข้าวต้มหมูสับแทนอย่างอื่น คุณลองทานดูนะว่าถูกปากหรือเปล่า" ราเชนหยิบช้อนขึ้นมา ก่อนจะเหลือบมองภรรยาที่จ้องมาอย่างคาดหวัง เขาตักข้าวต้มคำแรกเข้าปากแล้วก็นิ่งไป
หลังจากเห็นสามีกินเข้าไปแค่คำเดียวแล้วนิ่งไป ธนภัทรก็มองอย่างเป็ห่วง สุดท้ายก็ออกปากถาม
"มันไม่อร่อยหรอคุณ ผมว่าผมชิมแล้วก็อร่อยดีนะ"
"..." เมื่อเห็นสามียังนิ่งเงียบแล้วมองหน้าอยู่ ร่างบางของธนภัทรก็ขยับอย่างอึดอัด ก่อนจะยื่นมือไปจบข้อมือของสามีไว้ เมื่ออีกคนกำลังจะตัดข้าวต้มในถ้วยอีกครั้ง
"ถ้าไม่อร่อยก็ไม่ต้องทานหรอกคุณ เดี๋ยวให้เมดทำอย่างอื่นให้ทาน" ว่าพลางเลื่อนถ้วยออกห่าง
แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ มือแข็งแรงของสามีก็ดึงถ้วยข้าวกลับไปแล้วตักกินต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ธนภัทรได้แต่มองอย่างงุนงง
พวกเมดก็มองหน้ากันยิ้มๆ เอ็นดูคุณหนูคนใหม่ของบ้านที่ทำหน้างงได้น่ารักเหลือเกิน ทุกคนต่างอยู่ในภวังค์ของตัวเองจนไม่มีใครทันสังเกตเห็นรอยยิ้มมุมปากของคุณหนูใหญ่ของทุกคน
แน่นอนว่าผมรู้ว่าทำไมราเชนถึงนิ่งไป ก็เพราะผมทำข้าวต้มที่รสชาติ 'คล้าย' กับที่แม่ของตัวร้ายทำขนาดนี้ เขาจะไม่ใได้ยังไง อย่าลืมสิว่าตัวร้ายรักแม่ของตัวเองขนาดไหน ดังนั้นผมเลยจงใจทำในสิ่งที่คล้ายๆ กับที่แม่ของเขาทำให้ตอนที่ท่านยังอยู่ ตราบใดที่ยังทำอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆ ผมก็จะค่อยๆ เข้าไปเป็ส่วนหนึ่งในชีวิตเขาแบบที่เขาไม่รู้สึกตัว ถ้าเขาตกหลุมพรางที่ผมสร้างขึ้นก็ถือว่าดี พอถึงเวลานั้นก็ค่อยดึงดราม่าจากเื่ที่เขาสร้างขึ้น แล้วก็ถือโอกาสทำภารกิจให้เสร็จ
แต่ก็นั่นแหละ ขึ้นชื่อว่าแผนการล่วงหน้าก็ใช่ว่าจะสำเร็จไปเสียหมด ตอนนี้เป็แค่ตอนเริ่มต้นเท่านั้นแหละ
"คุณ..ผมถามหน่อยสิ แพ้อาหารอะไรไหม? " มองอีกฝ่ายอย่างรอคอย
"ถั่ว" รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาบันทึกข้อมูลของอีกคนไว้
"แล้ว..คุณชอบทานอะไรเป็พิเศษไหม? " ตัวร้ายมองผมนิ่งก่อนจะตอบออกมา
"ไม่มี" ราเชนลุกขึ้นก่อนจะถือแทปเล็ตแล้วเดินขึ้นไปบนห้องเพื่อทำงานต่อ ผมพยักหน้าก่อนจะลุกตามสามีไป พอมาถึงห้องตัวร้ายก็แยกไปทำงาน ส่วนผมก็ไปเลือกหนังสือที่ตัวเองชอบมาอ่านอย่างสบายใจ
หลายอาทิตย์ผ่านไป
ราเชนมองแปรงสีฟันที่ป้ายยาสีฟัน แก้วบ้วนปาก และผ้าขนหนูที่ั้แ่แต่งงานมา ภรรยาจะวางไว้ที่เดิมทุกวันเช้าเย็น หลังจากอาบน้ำเสร็จก็เห็นชุดทำงานถูกแขวนไว้บนราวเหมือนเดิม เขาหยิบมาใส่โดยไม่เปลี่ยนสีหน้าสักนิด
เดินลงมาจากบันไดก็เห็นร่างบางของภรรยานั่งยิ้มรออยู่ที่โต๊ะอาหาร พอเขานั่งเรียบร้อยก็เริ่มทานข้าวทันที
พอทานข้าวเสร็จก็เดินออกมาส่งเขาไปทำงาน เหมือนเดิมทุกวัน
ราเชนยิ้มมุมปาก เป็หมากที่น่าสนใจดีนี่ อีกสักพักคงเริ่มแผนต่อไปได้แล้ว
"หึ ยังไม่เลิกคิดเื่นั้นอีกสินะ" ผมนั่งมองเป้าหมายผ่านกล้องของระบบ ที่ผมสั่งให้ระบบส่งไปติดตามตัวร้ายแบบ 24 ชั่วโมง แน่นอนว่าไม่เว้นแม้กระทั่งตอนเข้าห้องน้ำ
"ผมจะรอก็แล้วกันนะ"
เมด: คุณหนูใหญ่ช่างน่ารักกกกกก
ราเชน: ภรรยาที่ดี
ธนภัทร: ความจริงแล้วคุณเป็คนดี
น้ำเหนือ: ฉันแอบใส่ปรอทลงไปน่ะ อร่อยไหม? / แสยะยิ้ม
เมด,ราเชน,ธนภัทร:.....
923
