“อ่านจบแล้วก็ตอบตกลงเป็แฟนเจเจด้วยนะคะ เจเจรออยู่” จิณณวัตพูดขึ้นหลังจากเห็นว่านับดาวเองไม่มีสมาธิกับหนังสือตรงหน้า เธออ่านหน้าเดิมมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว
นับดาวจึงยอมละสายตาจากหนังสือแล้วขยับเข้าไปหาจิณณวัตที่ก้มหน้าเล่นมือถือสลับกับหันมามองเธอไปด้วย
“ไม่อ่านแล้วเหรอคะ” เขาเอ่ยถาม
“อ่านจบแล้ว สนุกมากไหม” เธอชะโงกหน้าไปมองหน้าจอมือถือของจิณณวัตก็เห็นว่าสิ่งที่เขาดูจะให้ความสนใจก็คือเกม
“สนุกดีค่ะ แต่สนุกน้อยกว่าตอนที่นั่งคุยกับคนสวย” พูดจบเขาก็ก้มลงจุมพิตที่ศีรษะของนับดาว
“ขอเล่นบ้างได้ไหม ฉันอยากลองเล่น” เธอแบมือไปตรงหน้าเขา แน่นอนว่าจิณณวัตก็ยอมส่งโทรศัพท์ให้อย่างไม่อิดออด
“กดตรงนี้ค่ะ มันจะปล่อยสกิล อันนี้ก็จะเพิ่มเื เดินตรงนี้ระวังในพุ่มไม้นะคะ มันแอบอยู่” จิณณวัตสอนนับดาวเป็ชุดเมื่อเห็นว่าเธอยังเล่นไม่เป็
“เล่นยากอะ เจอแต่คนเก่ง” พอถึงตอนต่อสู้กันเป็กลุ่มเธอก็แพ้อย่างรวดเร็ว
“สนุกไหมคะ เจอคนเก่งแล้วไง เจเจเก่งกว่าอีก เดี๋ยวครั้งหน้าเจเจแบกพี่นับดาวเองค่ะ” เขาคุยโวขณะรับมือถือคืน
“สนุกดี แต่ฉันเล่นไม่ได้เื่เลย ตายบ่อย ๆ ก็หมดสนุกพอดี” นับดาวไม่เคยเล่นเกมต่อสู้แบบนี้มาก่อน ปกติเธอจะเล่นพวกเกมทำอาหารง่าย ๆ มากกว่า เกมเมื่อกี้จบลงไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำ
“มาเป็แฟนเจเจสิคะ เดี๋ยวเจเจสอนแล้วพาพี่นับดาวชนะเอง” เขายิ้ม อะไรที่ล่อลวงให้นับดาวตอบตกลงได้ก็เอามาพูดหมด
“บอกข้อดีหน่อยสิว่าเป็แฟนเจเจแล้วจะได้อะไรบ้าง” เธอเลิกคิ้วถาม
“มีคนหล่ออย่างเจเจเป็แฟนก็จะได้เห็นหน้าหล่อ ๆ ให้ชื่นใจทุกวันไงคะ แถมยังสายเปย์ ตามดูแลเอาใจใส่ตลอด ไปหาทุกวันไม่ให้เหงาเลยค่ะ อยากได้อะไรเจเจก็จะหามาให้” จิณณวัตตอบกลับอย่างภาคภูมิใจ แต่จะทำได้กี่วันไม่รู้
“ขายตัวเองเกินความเป็จริงฉันไม่ตอบตกลงด้วยนะ” นับดาวยิ้มเมื่อได้ฟังคำโอ้อวดของเขา
“เื่จริงทั้งนั้นค่ะ ให้โอกาสเจเจหน่อยได้ไหมคนสวย นะคะ” จิณณวัตส่งเสียงออดอ้อนเต็มที่ก่อนจะโอบกอดนับดาวเอาไว้หลวม ๆ เล่นเอาคนที่ผ่านมามองทั้งคู่ยิ้ม ๆ
“ปล่อยก่อน คนมองกันหมดแล้ว” นับดาวตีแขนที่กอดเธอแน่น แต่อีกฝ่ายกลับไม่สะทกสะท้าน
“ตอบตกลงเป็แฟนเจเจก่อนสิ เดี๋ยวปล่อยเลย” เขายังคงใช้น้ำเสียงอ้อนเพื่อหวังให้เธอใจอ่อน
“มัดมือชกนะแบบนี้” นับดาวแสร้งทำสียงดุ
“ทำยังไงให้คนสวยตอบตกลงได้เจเจก็ทำหมดอะ” เขาไม่อยากรอเวลาอีกต่อไปเพราะกลัวว่าบางทีเธออาจจะอยากคุยเล่นกับเขาไปเรื่อย ๆ โดยไม่คิดจะให้สถานะกัน
“งั้นสัญญาอะไรก่อนได้ไหม” นับดาวคิดว่าต่อให้ปฏิเสธไปเขาก็คงจจะตามตื๊อทุกวัน การลองคบกับจิณณวัตก็คงไม่แย่หรือมีจุดจบเหมือนคนเก่า
“ค่ะ เจเจสัญญาทุกอย่างเลย”
“อย่านอกกายหรือนอกใจกันเด็ดขาด ถ้าเบื่อกันแล้วก็ขอให้บอก อย่าสวมเขาให้กันนะ”
“เจเจไม่มีวันทำแบบนั้นอยู่แล้วค่ะ” เพราะนั่นเป็สิ่งที่เขาเองก็ไม่ชอบเหมือนกัน
“ข้อสอง ใส่ใจความรู้สึกอีกฝ่ายให้มาก ๆ อยากให้คิดก่อนพูดจะได้ไม่ทำร้ายความรู้สึกกัน และข้อสามสำคัญสุด อย่าเห็นฉันเป็แค่ของเล่นหรือสิ่งของที่อยากจะทิ้งตอนไหนก็ทิ้ง โอเคไหม”
“เจเจจะไม่ทำให้คนสวยต้องเสียใจ เจเจสัญญาค่ะ” เขารับปากอย่างหนักแน่น
“ฉันจะเชื่อนายนะ” นับดาวขยับตัวออกจากวงแขนของจิณณวัต เธอมองสบตาเขานิ่งเพื่อสื่อว่าไม่มีการพูดเล่น
“ขอบคุณนะคะ ตกลงว่าคนสวยจะเป็แฟนเจเจไหมคะ” จิณณวัตเอ่ยถามอีกรอบด้วยความรู้สึกตื่นเต้น
“อือ” นับดาวพยักหน้า
“อืออะไรคะ หมายความอย่างไง”
“ก็อือไง”
“หืม” เขาแกล้งทำสีหน้าไม่เข้าใจ
“ตกลง ฉันยอมเป็แฟนนายแล้ว พอใจยัง” นับดาวตอบพร้อมกับหันหน้าหนีด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อลามถึงใบหู
“แฟนคนแรกของเจเจน่ารักที่สุดเลย” จิณณวัตยิ้มอย่างเอ็นดูให้กับแฟนสาวหมาด ๆ เขาอยากจะดึงร่างเล็กเข้ามาจูบแต่ก็กลัวว่าเธอจะเขินจนพาลโกรธ จึงทำเพียงกุมมือเธอเอาไว้
นับดาวหันไปมองก็เห็นเขาส่งยิ้มร่ามาให้ เธอไม่รู้ว่าคิดถูกหรือเปล่าที่ตัดสินใจแบบนี้ รู้แค่เธอเชื่อใจว่าเขาจะสามารถรักษาสัญญาไว้ได้