ตอนที่15ออกจากดันเจี้ยนเงา
“ผมจัดการทุกอย่างให้แล้วนะต่อจากนี้ก็ขึ้นอยู่กับพวกเธอแล้ว”
“ขอบคุณนะท่านกาย”ผมสวมสร้อยคอก่อนที่จะเดินกลับไปหาสี่ภูตสาวพวกเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัวแต่เกรชและเวฟนั้นต่างออกไปเหมือนกับว่าพวกเธอทั้งสองจะชินแล้วผมเดินเข้าไปหาพวกเธอแล้วพูดในสิ่งที่ต้องพูดก่อนที่จะเดินจากไปสี่ภูตสาวใมากก่อนที่จะรีบะโไล่หลังผมมาถึงพวกเธอจะทำให้ผมหวั่นไหวแต่มันก็ไม่ใช้ความรัก
“ฟุมมมม”ผมและสองสาวเดินมาถึงสุดทางของป่ามีประตูสีดำอีกบานรออยู่และที่ประตูมีแท่นเหมือนกับที่ผนึกสี่ภูตสาวเอาไว้เลยผมขมวดคิ้วเข้าหากันและผมที่จะเดาได้ว่ามันน่าจะเป็บอสถ้าไม่ฆ่ามันคงจะเปิดประตูไม่ได้แน่ผมเลยโบกมือให้ซอมบี้นักดาบจัดการเปิดแท่นด้วยการจุดไฟเผาเศษไม้ดำอีกครั้งไม่นานก็มีเสาโผล่ขึ้นมาสี่เสาส่องแสงออมาอีกครั้ง
ปรากฏั์ตาเดียวขนาดใหญ่เกือบยี่สิบเมตรด้านหน้าของผมและประตูทางออกดันเจี้ยนก้เปิดออกผมขมวดคิ้วเข้าหากันอีกครั้งถ้าผมออกไปั์ตาเดียวจะตรงไปที่อาณาจักรกาเดนและเริ่มฆ่าเหล่าภูตซึ่งผมไม่มีทางยอมผมโบกมือสั่งลุยซอมบี้ทั้งสองทันที
ผมก้มดูค่าสถานะค่าปัญญาที่ใช้ไปกลับมาเต็มแล้วผมจึงได้ยิ้มและดีดนิ้วเพื่อใช้สกิลของพวกซอมบี้ทั้งสามและหนึ่งาาภูตแห่งความตายพวกมันจัดการั์ตาเดียวด้วยความเร็วไม่ถึงสองนาทีนั้นทำให้ผมใมากในความแข็งแกร่งของพวกมันทั้งสี่ตัว
แต่ผมก็ยิ้มออกมาเพราะว่าตอนนี้ผมมีกองกำลังที่แข็งแกร่งมากอยู่กับตัวแล้วผมเลยเดินตรงไปที่ซากของั์ตาเดียวมันดรอปเหรียญเยอะมากแต่ก็มีหนังสกิลอีกสามเล่มหนึ่งในนั้นคือความแข็งแกร่งของั์ผมโยนให้เกรชเรียนเพราะมันจะช่วยเพิ่มพลังกายของเธอสูงมากแน่และโยนหนังสือสกิลอีกเล่มให้เวฟมันมีชื่อว่า หัวใจน้ำแข็งทำให้ผู้ใช้ธาตุน้ำแข็งมีพลังเพิ่มขึ้น2 เท่า เลย
“ออกมาแล้วดีจัง”
“เราควรออกเดินทางต่อนะเพราะดูแล้วนี้คงพึ่งจะเช้านะ”เกรชะโออกมาอย่างมีความสุขผมจึงได้ยิ้มและมองไปที่ท้องฟ้าพร้อมกับพูดออกมานั้นทำให้สองสาวรู้สึกเศร้าแต่ก็ยังเดินตามผมมาอยู่ดี ไม่นานพวกเราก็เดินออกมาพ้นป่า
“หยุด”
“มนุษย์หรอ”เมื่อพวกผมออกมาจากป่าก็มีเสียงดันขึ้นมีรถสิบรถของทหารขี่มาจอดด้านหน้าของผมเวฟอุทานออกมาผมจ้องมองไปที่อย่างสนใจแต่พวกมันก็ดูเหมือนคนมาก
“พวกคุณเป็มนุษย์หรอ”
“อย่าถามมากว่าคทากับหน้าไม้ลงซะ”ผมถามออกไปเพราะอย่างรู้แต่มันก็ไม่ตอบคนที่ดูเหมือนจะเป็หัวหน้าของทหารก็ะโออกมาผมสะบัดมือซอมบี้ร่างสูงพุ่งไปที่ด้านหลังของหัวหน้าของทหารกรงเล็บจ่อที่คอของมันนั้นทำให้ทุกคนตกตะลึง
“ผมจะถามอีกครั้งคุณเป็มนุษย์ใช้ไหม”
“ใช้ครับพวกเราคืุ์และคุณละเป็มนุษย์หรือเปล่าทำไมถึงควบคุมเ้าตัวประหลาดนี้ได้กัน”ผมถามออกมามาอีกครั้งแต่ครั้งนี้ผมเต็มไปด้วยความเ็าด้วยค่าจิตใจ14 แต้ม ทำให้ผมไม่รู้สึกกล่าวปืนเลยสักนิดหัวหน้าทหารที่โดนกรงเล็บจ่อคอรีบตอบผมอย่างสุภาพทันทีพร้อมกับถามผมด้วยผมประหลาดใจเล็กน้อยที่พวกนี้ไม่รู้จักสกิลหรอ
“มันเป็สกิลของผมนะ”
“คุณคือพวกเกมเมอร์หรอ”ผมพูดออกไปโดยที่ไม่ได้คิดอะไรมากนักนั้นทำให้เหล่าทหารทั้งหมดเต็มไปด้วยความหวาดกลัวหัวหน้าทหารนั้นถามผมออกมาเสียงดังนั้นทำให้ผมรู้ว่าทุกคนไม่ได้ใช้สกิลได้แบบผมสกิลนะผมเลยพยักหน้าตอบ
“ลดปืนลงท่านเกมเมอร์ได้โปรดเชิญตามพวกเราไปที่เมืองด้วยนะครับ”
“โอ้...เมืองหรอน่าสนใจไปกันเถอะ”หัวหน้าทหารรีบะโออกมาทหารทุกคนรีบลดปืนลงและวิ่งกลับขึ้นรถและเชิญผมอย่างสุภาพอีกด้วยผมได้ยินก็เลยยิ้มออกมาพร้อมก็หันไปพูดกับสองสาวจากนั้นก็โบกมือซอมบี้ร่างสูงจึงได้เอากรงเล็บออก
“ไปเถอะ”ผมพูดออกมาอีกครั้งซอมบี้ก็อบลินั์เดินออกมาจากป่านั้นทำให้พวกทหารเต็มไปด้วยความตกตะลึงมากเข้าไปอีกบนหัวของซอมบี้ก็อบลินั์มีเด็กที่ร่างกายมีสีดำสนิทนั่งอยู่นั้นคือาาภูตแห่งความตายนั้นเองและยังมีซอมบี้นักดาบนั่งอยู่ที่ไหล่อีกด้วยผมและสองสาวได้นั่งบนรถของหัวหน้าทหารมุ่งตรงสู้เมืองของพวกมันไม่นานพวกเราก็มาถึง
“ตูมตูม”
“ตั้งป้อมเตรียมยิง”มีกำแพงขนาดใหญ่อยู่ก็อบลินั์และซอมบี้ร่างสูงวิ่งตามมาขบวนรถทหารมาอย่างรวดเร็วเมื่อเสียงปืนใหญ่ดังขึ้นพร้อมกับเสียงะโผมขมวดคิ้วเข้าหากันก่อนจะหันไปดูพวกมันยิงซอมบี้ของผมหรอผมกระแทกคทาแห่งปัญญาลงที่ใจกลางรถะเิหลังคาทิ้งทันทีจากนั้นผมก็จ้องมองไปบนกำแพงมีปืนใหญ่ตั้งอยู่จำนวนมาก
“ทุกคนหยุดนั้นคือสกิลของเกมเมอร์”
“หัวหน้าโจพวกเราไม่อาจให้ปีศาจเข้าเมืองได้”หัวหน้าทหารที่รู้จักผมแล้วรีบะโออกไปทันทีถึงมันจะใที่ผมะเิหลังคาทิ้งแบบนี้ก็ตามแต่ไอ้ทหารหน้าโง่ที่อยู่บนกำแพงกับะโกลับมาแบบนี้ผมเต็มไปด้วยความโกรธในตอนนี้นั้นให้ หัวหน้าทหารโจเต็มไปด้วยความกังวล
“ฆ่าไอ้พวกที่อยู่บนกำแพงให้หมด”ผมคำรามออกมาอย่างดุร้ายเสียงของผมทำให้ทุกคนหัวมามองจากนั้นซอมบี้ร่างสูงและาาภูตแห่งความตายก็พุ่งขึ้นไปบนกำแพงอย่างรวดเร็วทันทีและเริ่มละเลงเืทหารบนกำแพงทั้งหมดทันทีนั้นทำให้หัวหน้าโจและลูกน้องเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“เปิดประตู”ผมตะโนกออกมาอีกครั้งซอมบี้ก็อบลินั์เดินไปที่ประตูก่อนที่จะต่อยจนประตูเปิดออกท่อนไม้ที่ใช้กั้นไว้แหลกละเอียดทันทีนั้นทำให้ทุกคนตกตะลึงสองสาวที่อยู่กับผมยังตกตะลึงผมไม่ได้สนใจอีกพร้อมกับนั่งลงอีกครั้งหัวหน้าโจเห็นยังงั้นก็รีบขี่เข้าไปในเมืองทันที
“นั้นอะไรนะ”
“ทำไมพวกทหารถึงได้พาปีศาจสามตัวนั้นเข้ามาในเมืองละ”เมื่อขบวนทหารขี่ผ่านกลางเมืองทุกคนก็จ้องมองมาที่ขบวนบางคนนั้นถามออกมาอย่างไม่เข้าใจอีกคนใมากและพูดออกมาด้วยความหวาดกลัวซึ่งผมไม่สนเมื่อมาถึงกลางเมืองก็มีคนจำนวนมากรอผมอยู่
“แกคือคนที่ควบคุมปีศาจพวกนี้ให้ฆ่าทหารของพวกเราหรอ”
“ใช้พวกมันหาเื่ฉันก่อน”ชายชราที่ดูหน้ากลัวถามผมอย่างดุร้ายซึ่งผมไม่ได้สนใจผมตอบไม่อย่างไม่แยแสนั้นทำให้พวกมันทุกคนเต็มไปด้วยความโกรธผมดีดนิ้วทันทีร่างของซอมบี้ร่างสูงพุ่งไปด้านหลังของชายชราทันทีและร่างของซอมบี้ก็อบลินั์ก็ขยายตัวขึ้นจนสูงถึงห้าเมตราาภูแหงความตานั้นสร้างลูกบอลสีดำขนาดใหญ่ขึ้นมาห้าลูกเลย
“ผมอย่างจะถามหน่อยว่าพวกคุณอยากตายแบบไหน”ผมยิ้มและพุดออกมานั้นทำให้เหล่าคนที่มายืนรออยู่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวปรากฏร่างของชายคนหนึ่งที่ด้านหลังของผมนั้นทำให้ผมใเล็กน้อยทันคงจะมีสกิลหายตัวแต่มันใช้กับผมไม่ได้ดาบตัดร่างของมันขาดครึ่งทันทีซอมบี้นักดาบของผมนั้นแยกร่างออกมาแล้วเพราะงั้นคนคุ้มกันของผมจึงมีมากพอที่จะฆ่ามันโดยที่มันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
ผมดีดนิ้วอีกครั้งร่างของเ้าคนที่ตายก็กลับมาเป็เหมือนเดิมตอนนี้ผมว่าผมได้ซอมบี้ที่มีสกิลมาใช้อีกตัวแล้วแน่ๆผมนั้นส่องที่หน้าจอปรากฏขอความอีกครั้ง “คุณได้รับซอมบี้ที่มีสกิลติดตัวเป็สกิลพรางตัว ใช้ 2 ปัญญาเพื่อใช้งานสกิล” ผมยิ้มออกมาทันมีเมื่อได้เห็นแบบนั้น
ผู้คนที่ยืนอยู่ต่างเต็มไปด้วยความตกตะลึงเมื่อเห็นผมใช้สกิลแบบนี้ผมสามารถที่จะชุบชีวิตคนตายมาเป็ทาสได้หรอในสายตาและความคิดของพวกมันทุกคนคิดแบบนั้นผมยิ้มออกมาพร้อมกับโบกมือให้เหล่าลูกน้องของผมล้อมพวกมนุษย์ทุกคนเอาไว้
“พวกคุณ้าอะไรจากผมกันแน่ผมแค่้ามาดูสิ่งของในเมืองนี้เฉยๆแต่ทำไมพวกคุณถึงได้สร้างความหายนะให้ตัวเองกันแบบนี้ละ”
“แกจะพูดว่าเป้นความผิดของพวกเราหรอ”ผมนั้นพูดออกมาโดยที่ไม่สนใจอะไรมากกพร้อมกับหมุนคทาแห่งปัญญาในมือเป็วงกลมชายชราที่ถูกกรงเล็บในมือจ่อคออยู่ก็คำรามใส่ผมอย่างดุร้ายซึ่งนั้นทำให้ผมยิ้มพร้อมกับที่ผมจ้องมองไปที่มัน
“หักขามันทั้งสองข้าง”
“อ้ากกกกกกก”ผมพูดออกมาอย่างเ็ากรงเล็บทั้งสองของซอมบี้ร่างสูงแทงเข้าไปที่ขาของชายชราก่อนที่จะกระชากออกจนแขนของมันทั้งสองข้างขาดออกมานั้นมันโหดไปเล็กน้อยผมไม่คิดว่าแค่ให้หักขามันจะทำโหดขนาดนี้เสียงกรีดร้องอย่างเ็ปดังออกมาอย่างทรมานนั้นทำให้ผู้ที่มารวมอยู่ที่นี้ต่างหวาดกลัวเมื่อเห็นเหตุการณ์เช่นนี้
1K
