.... เมื่อเหล่าทหารกลับเข้ามาภายในเมืองหลิว ข่าวที่พวกโจรถูกปราบได้ก็แพร่กระจายไปทั่วเมืองอย่างกับไฟลามทุ่ง.
.... ภายในค่ายทหาร.
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า เฟยหลง เ้ากับกองทหารของเ้านับว่ามีผลงานมากที่สุด. ข้าจะเขียนรายงานส่งไปยังราชสำนัก ส่วนตอนนี้ข้าจะมอบรางวัลให้เ้าและคนของเ้าเป็ เงินพันตำลึงและเหล้าอย่างดียี่สิบไห. " จางชิงเอ่ยขึ้น
" ขอบคุณท่านแม่ทัพ " เฟยหลงเอ่ยออกไป.
" เอาล่ะ พวกเ้าคงจะเหนื่อยไม่น้อย เช่นนั้นเชิญกลับไปพักผ่อนกันก่อนเถอะ. " จางชิงเอ่ยขึ้น
" ขอรับท่านแม่ทัพ. เช่นนั้นข้าน้อยขอตัว " เฟยหลงเอ่ยออกไป
.... ณ ต้นไทรต้นเดิมจุดที่ เหล่าทหารของ เฟยหลง อยู่กัน ทุกคนต่างก็ดื่มกินกันอย่างเฮฮา. เพื่อฉลองในชัยชนะครั้งแรกของพวกเขา. ก่อนที่ เฟยหลง จะยืนขึ้นแล้วเอ่ยออกมา " พี่น้องทุกท่าน ยกแก้วเหล้าขึ้นมา. วันนี้พวกเราชนะศึกก็จริง. แต่ว่า พวกเราก็เสียพี่น้องไปสี่คน เช่นนั้นพวกเรามาดื่มคนละสี่แก้วให้กับพี่น้องของเราทั้งสี่คนเถอะ เอาดื่มมมมม "
....ทุกคนได้ยินดังนั้นต่างก็ดื่มกันคนละสี่แก้ว. ก่อนที่ มู่ปิง จะพูดขึ้น " ท่านนายกอง แล้วรางวัลของพี่น้องทั้งสี่คน พวกเราจะทำยังไงครับ "
" เ้าไม่ต้องห่วง ข้าได้ให้คนนำรางวัลกลับไปให้แก่ญาติของพวกเค้าแล้ว ส่วนพวกเราทุกคน คืนนี้ดื่มกินให้เต็มที่ ไม่เมาไม่เลิก ". เฟยหลงเอ่ยออกไป
.... ทุกคนได้ยินเช่นนั้น ต่างก็โหร้องออกมาอย่างสนุกสนาน. " นี่...เ้าเห็นไหม ท่านนายกองของพวกเรา ท่านช่างดูแลพวกเราดีจริงๆ " ทหารคนนึงเอ่ยขึ้น
" อืมใช่. ข้าได้ยินมาว่า ท่านแม่ทัพ ให้รางวัลมาพันตำลึง ท่านนายกองของพวกเราไม่เอาซักตำลึง ท่านแบ่งส่วนของท่านให้แก่พี่น้องที่ตายไป ข้าหละซึ้งใจจริงๆ " ทหารอีกคนเอ่ยออกมา
" ใช่แล้ว. ไม่คิดเลยว่า นายกองอายุสิบหกปีผู้นี้. จะใจกว้างกับทหารอย่างพวกเราเช่นนี้. ข้าตัดสินใจแล้ว ต่อไปนี้ไม่ว่าท่านนายกองจะให้ทำอะไร. ข้าจะไม่ปฏิเสธเลย. " ทหารคนแรกเอ่ยขึ้น
" ใช่ ข้าด้วย ยังไงก็จะขอติดตามท่านนายกองตลอดไป. " ทหารอีกคนเอ่ยออกมา
.... มู่ปิง และ หมีดำ เมื่อได้ยินเช่นนั้นต่างก็มองไปที่ เฟยหลงด้วยความนับถือ. พวกเค้าทั้งสองต่างก็ คิดแล้วว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น. จากนี้ต่อไปพวกเค้าจะ ติดตาม เฟยหลงตลอดไป
.... ห่างออกไปไม่ไกลนัก. จางชิง. ที่กำลังมองดูอยู่. " ไม่คิดเลยว่า เ้าหนุ่มนี่จะสามารถทำให้ทหารเชื่อถือได้เร็วเช่นนี้. "
.... เช้าวันต่อมา. เฟยหลงถูกเรียกตัวให้เข้าไปหายังห้องประชุม
" เฟยหลง. ข้าได้รับคำสั่งจากฝ่าา ให้นำกองทหารไปรับเสด็จองค์หญิงกลับจากแคว้นหนานไห่ ข้าอยากจะให้เ้ากับกองทหารของเ้าไปคุ้มกันองค์หญิงกับข้าด้วย " จางชิงเอ่ยออกมา
" ขอรับท่านแม่ทัพ ไม่ทราบว่าท่านจะเดินทางเมื่อใด พวกข้าจะได้เตรียมตัว. " เฟยหลงตอบออกไป
" พรุ่งนี้เลย เ้าไปจัดเตรียมกองทหารให้พร้อม " จางชิงเอ่ยขึ้น
" ครับ. เช่นนั้นข้าน้อยขอตัว " เฟยหลงเอ่ยออกมา
.... ไม่นาน เฟยหลง ก็มาถึงยัง จุดร่วมพลของกองทหารของเขา. " เอ้า...ท่านนายกอง ท่านมาแล้วหรือ. ไม่ทราบว่า ท่านแม่ทัพมีภารกิจอะไรให้พวกเราทำอีกขอรับ " หมีดำเอ่ยออกไป
" เออ....หมีดำ เ้าไปเรียกรวมพลของเราให้หมด. ข้ามีเื่จะบอก." เฟยหลงเอ่ยออกไป.
" ขอรับท่านนายกอง. " หมีดำรับคำก่อนจะเดินออกไป
" ท่านนายกองขอครับ. ท่านนายกองหวัง มาขอรับ." มู่ปิงรีบเอ่ยขึ้น
"นี่ เฟยหลง. ท่านแม่ทัพ ให้ข้านำทหารฝีมือดีสี่คนมาทดแทนทหารที่ตายไปของเ้าหนะ. " หวังกุนเอ่ยออกมา
" หือ .. ขอบใจท่านมาก. แต่เอ๊ะ.... นี้ไม่ใช้ นายกองที่หกถึงเก้าหรือ." เฟยหลงตอบออกไป
" ใช้. ทั้งสี่อยากจะมาร่วมกับกองทหารของเ้า. เลยขอให้ท่านแม่ทัพลดตำแหน่งลงมาหนะ. " หวังกุนเอ่ยออกไป
" คารวะท่านนายกองเฟยหลง. " ทั้งสี่เอ่ยออกมาพร้อมๆกัน
" เอาหละ เฟยหลง ข้ายังมีงานต้องทำ เ้าก็จัดการพวกเขาทั้งสี่คนก็แล้วกัน." หวังกุนเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินจากไป
" ท่านทั้งสี่ เหตุใดถึงคิดจะมาติดตามข้าหละ." เฟยหลงถามขึ้น
" ข้า จงเปา. ข้า. เทียนมิ้ง. ข้า. ถังสง. ส่วนข้า. เป่าซื่อ. พวกเราทั้งสี่ใด้เห็นและได้ยินมาว่า ท่านนายกองเก่งกล้าเหนือคน พวกเราต่างรู้สึกนับถือเป็อย่างยิ่ง จึงหวังว่าท่านนายกองจะไม่รังเกียจพวกเรา รับพวกเราเอาไว้ใช้งานด้วย ต่อให้บุกน้ำลุยไฟพวกเราทั้งสี่ก็ไม่เกลี่ยง. " ทั้งสี่เอ่ยออกมา
" ได้... ในเมื่อพวกท่านจะเข้าร่วมกับข้า ข้าจะขอเตือนพวกท่าน กองทหารของข้าจะต้องอยู่ภายใต้คำสั่งของข้า หากใครทำดีจะมีรางวัลให้หากใครทำผิดจะถูกลงโทษ ไม่มีละเว้น พวกท่านจะว่ายังไง." เฟยหลงเอ่ยออกไป
" ข้าน้อยรับทราบ." ทั้งสี่รับคำ.
" เอาหละ เ้าทั้งสี่ ลุกขึ้นแล้วมายืนด้านข้าง. " เฟยหลงเอ่ยขึ้น
.... ทั้งสี่ได้ยินเช่นนั้นต่างก็ลุกขึ้นและหลบไปยืนด้านข้างทันที.
" ท่านนายกอง คนของเรามาครบแล้วขอรับ. " หมีดำที่มาถึงเอ่ยขึ้น
" อืม. ปะพวกเ้าตามข้ามา." เฟยหลงเอ่ยออกไป ก่อนจะเดินออกมาจากกระโจม. และตามมาด้วย. มู่ปิง หมีดำและ คนทั้งสี่
.... เมื่อ เฟยหลง ออกมา. เหล่าทหารทั้งหมด ต่างก็ร้องออกมาพร้อมกัน. " คารวะท่านนายกอง. "
.... ทั้งสี่ที่มาใหม่ เมื่อเห็นความพร้อมเพรียงและเข้มแข็งของ. ทหารเหล่านี้ต่างก็ตกตะลึงขึ้นมาไม่น้อย. " ช่างเป็กองทหารที่แข็งแกร่งจริงๆ. " จงเปา เอ่ยออกมา
" ใช่ เห็นที่ว่าพวกเราคงจะคิดถูกแล้วจึงๆที่มาเข้าร่วมกับพวกเขา." ถังสงเอ่ยออกมา
.... เฟยหลง มองไปรอบๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น. " เอาละพรุ่งนี้ ท่านแม่ทัพจะให้พวกเราเดินทางไปกับท่าน เพื่ออารักษ์ขาองค์หญิง. เจาเชี้ยน กลับเมืองหลวง. ซึ่งการอารักษ์ขาครั้งนี้จะผิดพลาดไม่ได้ ข้าจึงอยากให้พวกเ้าทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม เอาหละ เทียนมิ้ง ถังสง. เ้าทั้งสองนำคนยี่สิบคนล่วงหน้าไปที่ชายแดนแคว้นหนานไห่ก่อน. หากมีอะไรผิดปรกติให้กลับมารายงานข้าทันที "
" ขอรับท่านนายกอง " ทั้งสองรับคำก่อนจะนำทหารออกไป
" ส่วนเ้าหมีดำ พาทหารทั้งหมดไปเตรียมตัวให้พร้อม."
" ขอรับท่านนายกอง." หมีดำรับคำก่อนจะนำทหารออกไป
" นี่ ท่านนายกอง องค์หญิงเจาเชี้ยนเป็ใครหรอ." มู่ปิงเอ่ยออกมา
" ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน. จงเปา เป่าซื่อ พวกเ้ารู้หรือไม่." เฟยหลงถามอออกไป
" เรียนท่านนายกอง. ข้าเคยได้ยินมาว่า. เมื่อสิบปีก่อน เพื่อแสดงความเป็พันธมิตรระหว่างแคว้งเหลียงและแคว้นหนานไห่ เหลียงอ๋องและหนานไห่อ๋อง ได้ตกลงส่งเชื้อพระวงศ์หนึ่งคนไปเป็ตัวประกัน. เหลียงอ๋องหยางเล่อ ได้ส่งองค์หญิงเจาเชี้ยนไปเป็ตัวประกัน ส่วนหนานไห่อ๋องซุนหยวน. ได้ส่งองค์หญิงซุนหยุนซี. มาเป็ตัวประกัน " จงเปาเอ่ยออกไป
" แล้วเหตุใด ครั้งนี้ถึงได้ส่งคืนตัวประกัน กันหละ. " เฟยหลงเอ่ยถาม
" ตอนที่ ข้ายังรับใช้ท่านเ้าเมืองอยู่เห็น พวกเค้าพูดกันว่า. เนื่องด้วยว่า เหลียงอ๋องร่างกายไม่แข็งแรง บวกกับแคว้นเหลียงกำลังทำศึกกับแคว้นอู๋ ทำให้สภาพราชสำนักของต้าเหลียงไม่มั่นคง หนานไห่ เลยกลัวว่าองค์หญิงหยุนซีจะไม่ปลอดภัย จึงให้ส่งคืนตัวประกันขอรับ. " จงเปาเอ่ยออกมา
" หึหึ ข้าว่ามันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก.ข้าคิดว่า ราชสำนักหนานไห่คงจะมีการเปลี่ยนแปลงเป็แน่. " เฟยหลงตอบออกไป