เวลาต่อมา...
ดวงตาอันหนักอึ้งของตำรวจนายร้อยค่อยๆเคลื่อนไหว ร่างกายหนุ่มกลัดมันรู้สึกอ่อนเพลียแปลกๆ เมศพยายพยามขยับร่างกาย แต่ชายหนุ่มกลับรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างผูกมัดเขาไว้จนไม่อาจดิ้นไปไหนได้ทั้งนั้น เมื่อภาพตรงหน้าค่อยๆชัดขึ้น นายตำรวจหนุ่มก็เห็นห้องสลัวที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์แปลกตา
ทันทีที่หันมามองร่างกายตัวเองช้าๆ เขาก็พบว่าไม่มีเสื้อผ้าอยู่บนตัวเสียแล้ว!
“เชี้ย อะไรวะ!”
มัดกล้ามล่ำสันจากการฝึกฝนในโรงเรียนตำรวจถูกมัดด้วยเชือกสีแดงสด ความแน่นของมันทำให้เนื้อหนังปวดแสบทุกครั้งที่พยายามเคลื่อนไหว เมื่อรับรู้ว่าตัวเองกำลังห้อยโหนอยู่บนอากาศ มันก็ยิ่งทำให้ชายหนุ่มหน้าซีดเผือดมากขึ้นไปอีก รูปร่างเหมือนกับรูปปั้นงานศิลปะถูกมัดห้อยโหนลงมาจากคาน ข้อเท้าทั้งสองข้างอยู่คนละฝากฝั่งจนทำให้เห็นรูหลังกลางบั้นท้ายกลมงอนชัดแจ๋ว!
“เฮ้ย!!! ใครก็ได้ช่วยด้วย!!!”
เสียงสบถดังสนั่น
แต่ยิ่งออกแรงขยับร่างกายนั้นชายหนุ่มก็ยิ่งเจ็บ เชือกสีแดงที่ผูกพันธะเรือนร่างแบบการทรมานของญี่ปุ่นเสียดสีไปตามผิวสีน้ำผึ้งเนียนสวย เมศพยายามร้องะโหาคนช่วย แต่ห้องแสงสลัวก็สะท้อนเสียงของเขากลับมาทุกครั้ง
ชายหนุ่มเริ่มตัวสั่น อยู่ๆภาพในหัวก็พยายามปะติดปะต่อเื่ราวทุกอย่าง
เขาจำได้ว่ากำลังสนุกสนานอยู่กับสองสาวในห้องส่วนตัว จากนั้นพวกเธอก็ชักชวนไปทำเื่อย่างว่าที่โรงแรม แน่นอนว่าเมศไม่ปฏิเสธ แต่ความเมามายของเขาทำให้ชายหนุ่มไม่อาจขับรถไหว เขาตัดสินใจจะเดินทางด้วยแท็กซี่ แต่เมื่อออกไปถึงหน้าร้าน เมศก็รู้สึกเหมือนมีใครผลักเขาเข้าไปในรถ ก่อนที่ภาพทุกอย่างจะตัดจบและมาโผล่ที่ห้องกลิ่นชื้นแฉะแห่งนี้!
“ใครก็ได้ ช่วยกูด้วย!!!”
เสียงร้องขอความช่วยเหลือเริ่มสั่นเครือแปลกๆ
แต่เสียงฝีเท้าที่สะท้อนออกมาจากมุมมืดกลับไม่ได้ทำให้เมศรู้สึกดีใจเลยสักนิด เมื่อร่างสูงใหญ่ล่ำสันปรากฎในที่สว่าง ใบหน้าคมเข้มดุดันก็ฉายแววตาโกรธแค้นออกมาชัดเจน เมศจ้องมองพ่อตาด้วยความไม่เข้าใจ แต่ก็ร้องขอความเห็นใจให้เขาเข้ามาช่วยปลดเปลื้องพันธะ ให้หลุดออกจากท่วงท่าห้อยโหนแสนโรคจิตนี้เสียที!
“พ…พ่อครับ ช่วยผมด้วย ช่วยผมด้วย!”
“อะไรของมึง…ไอ้เมศ”
“ท…ที่นี่ที่ไหนครับพ่อ อึก โอ๊ยย”
“ใจเย็นๆ ยิ่งมึงดิ้นมันยิ่งเจ็บ…เพราะกูตั้งใจผูกให้มันรัดแน่นกว่าปกติถ้ามีการเคลื่อนไหว”
“….!?”
ดวงตาของนายตำรวจหนุ่มเบิกกว้าง
ประโยคที่ศักดิ์กล่าวออกมาบ่งบอกได้ว่าเขาเป็คนพาชายหนุ่มมายังสถานที่แห่งนี้ ศักดิ์เดินเข้ามาใกล้ร่างกายที่กำลังโยกเยกบนอากาศ จากนั้นจึงขย้ำลงไปยังแท่งลำระหว่างขาสุดแรงเกิด เมศอ้าปากะโร้องด้วยความเ็ปสุดเสียง พวงไข่และแท่งลำของเขาถูกมือหนาบิดขยี้จนน้ำตาแตกพรากอาบลงมาตามแก้ม!
“โอ๊ยยยยยยย พ่อครับ พ่อครับ!!!”
“ใครพ่อมึง ไอ้เมศ”
“ผมเจ็บ ผมเจ็บ อ้ากกกกก”
ศักดิ์แสยะยิ้มด้วยความสะใจ
มือหนาขย้ำอวัยวะความเป็ชายจนไข่เขียวปูดไปหมด ริมฝีปากของนายตำรวจสั่นเครือ ดวงตาที่ชื้นแฉะไปด้วยคราบน้ำตาจ้องมองชายวัยกลางคนด้วยความไม่เข้าใจ เมื่อศักดิ์เห็นสีหน้าโง่เง่าของลูกเขย เขาจึงได้อธิบายความจริงทุกอย่างให้ฟัง
สองสาวที่นั่งเคียงข้างคือคนของเขาทั้งนั้น พวกเธอไม่ได้พานายตำรวจหนุ่มไปโรงแรมอย่างที่บอกไว้ แต่ได้พาตัวลูกเขยหน้าหม้อมาส่งถึงมือพ่อตาเพื่อดัดนิสัยต่างหาก หลังจากที่พวกหล่อนได้รับเงินปึกใหญ่ ร่างเมามายของนายตำรวจรูปหล่อก็ถูกทิ้งไว้ทันที ตอนนี้เมศเริ่มจะเข้าใจทุกอย่าง ดูเหมือนเขาจะพลาดท่าให้กับบททดสอบของพ่อตาเสียแล้ว!
“เล่นอะไรของพ่อครับ ผม…อึก…ผมไม่ตลกนะ!!!”
เพี๊ยะ!!!
สิ้นเสียงะโ ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มที่ห้อยโหนก็หันไปตามแรงฝ่ามือทันที เมศหน้าชาจนหูอื้อ รอยนิ้วทั้งห้าประทับตราความเ็ปเอาไว้ข้างแก้ม แรงสั่นกลัวนั้นทำให้เชือกสีแดงตามร่างสั่นระริกไปด้วย มุมปากได้กลิ่นเืสดๆ จากนั้นเมศก็รู้สึกว่ามันเริ่มไหลออกมามากย่ิงขึ้น
“แล้วการที่มึงมาปั่นหัวลูกสาวกูเล่น…มันเป็เื่ตลกหรอ!”
“ถ…ถ้าพ่อไม่อยากให้ผมแต่งงานกับน้องแก้ว พ่อ…พ่อก็ปฏิเสธผมั้แ่วันแรกสิครับ จะมาทำแบบนี้กับผมทำไม”
“หึหึ ก็กูไม่คิดว่ามึงจะกล้าทำถึงขนาดนี้น่ะสิ”
“ป…ปล่อยผมไปเถอะครับพ่อ ผม…ผมจะไม่ยุ่งกับน้องแก้วแล้วก็ได้”
“สายไปแล้วไอ้เมศ มึงเล่นกับใครไม่เล่น เสือกมาเล่นกับกู”
“จ…จะทำอะไรครับ พ่อจะทำอะไรผม…อย่านะครับ โอ๊ยยย โอ๊ยยยยย!!!”
เมศกู่ร้องและดีดดิ้นร่างกายไปมา เนื้อหนังมังสาที่โดนเชือกสีแดงผูกมัดทำให้แสบสันไปทั่วทั้งตัว ชายหนุ่มกระเด้งบนอากาศเหมือนกับกุ้งเต้น ลำเอ็นที่โดนขย้ำแข็งตั้งขึ้นมาอย่างน่าประหลาด แต่อุปกรณ์บางอย่างที่สวมทับและยัดใส่ลงมากลับทำให้ชายหนุ่มเ็ปแสนสาหัส
ห่วงล็อคอวัยวะเพศชายเชื่อมติดปิดผนึกลำเอ็นเอาไว้ กุญแจเล็กๆดอกหนึ่งไขปิดตาย ทำให้ลำดุ้นของตำรวจนายร้อยไม่มีสิทธิ์แข็งขืนเต็มกำลังได้อีกต่อไป!
“แค่นี้…มึงก็นอกใจลูกสาวกูไม่ได้แล้ว”
“โอ๊ยยยย”
“แต่บทลงโทษของมึงยังไม่หมดเพียงเท่านี้หรอกนะ”
“ฮื้ออ พ่อครับ ผม…ผมขอโทษ เอามันออก เอามันออกจากตัวผมเถอะ ฮืออออ”
เมศร้องไห้โฮเหมือนเด็ก
แต่เสียงสะอื้นของชายหนุ่มรูปหล่อกลับไปสะกิดต่อมความรู้สึกของชายวัยพ่ออย่างน่าประหลาด ศักดิ์จ้องมองรูปร่างที่ถูกเชือกสีแดงผูกมัดบนอากาศั้แ่หัวจรดเท้า ก่อนจะเพ่งเล็งสายตาไปยังใบหน้าแดงระเรื่อที่เต็มไปด้วยความกลัวนั้น น้ำหูน้ำตาของเมศเปียกฉ่ำไปด้วยความเ็ป
ชายหนุ่มส่งสายตาอ้อนวอนและขอร้องพ่อตาซ้ำๆ แต่ดูเหมือนการลูบคลำจากฝ่ามือสากกร้านจะไม่ยอมให้อภัยง่ายๆ
“ผม…ผมจะไม่ยุ่งกับน้องแก้วอีกแล้วครับพ่อ ฮื้อออ”
“ไม่ได้”
“อึก…”
“เื่แต่งงานของมึงกับลูกสาวกูคนเขารู้ทั้งอำเภอแล้ว”
“…..ล…แล้วพ่อ จ…จะให้ผมทำยังไงครับ”
“มึงไม่ต้องทำอะไร เพราะเื่นั้นเป็หน้าที่ของกู”
ศักดิ์จะไม่ยอมให้ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนต้องขายหน้า ในเมื่อไอ้ตำรวจนายร้อยคนนี้มันอยากเป็ลูกเขยของเขานักก็จัดให้ ั้แ่นี้เป็ต้นไป พ่อตาจะดัดนิสัยให้มันเชื่องติดบ้าน ห้องใต้ดินที่เต็มไปด้วยกลิ่นชื้นแฉะนี้มีกล่องเก็บอุกปกรณ์หลายอย่างถูกทิ้งร้างเอาไว้มานานนับสิบปี
เมื่อศักดิ์ลองเปิดมันออกอีกครั้ง ควาทรงจำดีๆก็ฉายออกมามากมาย กลิ่นเครื่องหนังอ่อนๆโฉยหึ่งฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง อุปกรณ์เกือบทุกชิ้นสามารถใช้งานได้ เพียงแค่ปัดฝุ่นที่จับออกไป แส้หนังสีดำก็ใหม่เอี่ยมเช่นเดิม เมศจ้องมองวัตถุวิตถารที่พ่อตาหยิบยกขึ้นมาจากกล่องไม้ จำนวนของมันมากเกินไป มากพอที่จะดัดนิสัยเ้าบ่าวหลายใจให้เชื่องติดบ้านยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน!
“ไม่ต้องกลัวไอ้เมศ…เผลอๆมึงอาจจะชอบก็ได้”
“….อย่า…อย่านะครับ…อย่า อย่าเข้ามาาาาาาา!!!!!!”
3K
