ตอนที่ 1
ณ ตระกูลเลี่ยงหรง ภายในบ้านทรงจีนโบราณขนาดกลางออกจะเล็กไปด้วยซ้ำ
มีเด็กน้อยนามว่าช่างลี่กำลังนั่งอ่านตำรายุทธด้วยสายตาที่มุ่งมั่นว่าสักวันหนึ่งเขาจะต้องสามารถฝึกทักษะในตำราเหล่านี้ได้
ตอนนี้เขาอายุได้แปดปีแล้ว ย้อนไปเมื่อตอนเขาเกิดภายในห้องสี่เหลี่ยมที่ไม่ใหญ่มาก
"นายท่านข้าจะต้องบอกคววามจริงแก่ท่านคือ
อืม...
!
!
!!
บุตรชายของท่านนั้นมีร่างกายที่อ่อนแอเขาไม่สามารถดูดซับพลังโลกาได้ซึ่งเขาเป็โรคประหลาดที่ข้าไม่อาจหาคำตอบได้"
นักปรุงโอสถได้บอกกับ หลี่เฉียงซึ่งเป็พ่อของช่างลี่นั่นเองเมื่อหนิงลี่ได้ยินที่ทั้งสองพูดกันทำให้นางถึงกับ ร้องไห้
อือ..
อือ.!!
ออกมาด้วยความสงสารที่บุตรชายของตนเองนั้นช่างอาภัพนักและเศร้าใจเป็ที่สุด
เพราะโลกใบนี้คนที่อ่อนแอจะไม่สามารถอยู่ได้เพราะจะถูกรังแกจากคนที่แข็งแกร่งกว่า
หลี่เฉียงได้เข้ามาปลอบใจนางและพูดว่า
"ไม่ว่าเขาจะเป็อย่างไรเราทั้งสองจะต้องดูแลเขาให้ดีที่สุด"
"เพราะข้าอยากให้เขามีอิสระมากที่สุดบนโลกใบนี้"
ข้าตั้งชื่อให้เขาว่า "ช่างลี่"
ช่างลี่ กำลังมองผ่านหน้าต่างไปยังทิศทางลานฝึกที่อยู่ตรงกลางตระกูลของเขาด้วยความเศร้าเพราะต่อให้เขาจะมีความจำที่ดีสามารถจดจำสิ่งต่างๆได้มากมายจากการอ่านในตำราแต่ทว่าในโลกแห่งนี้นั้นใช้ความแข็งแกร่งเป็ตัวชี้วัดความเป็ความตายได้เลย
ในขณะนั้นช่างลี่เกิดความคิดที่จะลองฝึกดูสักครั้งโดยการแอบไปฝึกในสวนด้านหลังของบ้านเขา
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป!!!
อึบ..หับ... เหนื่อยชะมัดเลย แต่เราฝึกออกกำลังกายมาได้สักพักละนะไม่เห็นว่าจะเป็อะไร นี่ใกล้จะมืดแล้วกลับบ้านดีกว่า
ท่านแม่คงทำกับข้าวใกล้เสร็จแล้ว
3K
