บทที่3 : ความลับแตก
แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าทอดตัวลงมาผ่านทิวเขา สาดส่องกระทบยอดหญ้าที่มีน้ำค้างเกาะพราวระยับบรรยากาศของ 'บ้านอิงดาว' ในยามนี้ช่างเงียบสงบและสดชื่นจนอยากจะสูดอากาศเข้าปอดให้เต็มแม็กซ์กลิ่นหอมกรุ่นของข้าวต้มหมูสับใส่ขิงซอย กับกลิ่นกาแฟโบราณคั่วบด ลอยฟุ้งออกมาจากครัวเปิดที่ทำจากไม้ไผ่ช่วยปลุกความหิวได้ไม่น้อย
บรรยากาศที่ดูอบอุ่นผ่อนคลายนี้แทบจะทำให้คนที่ได้พบเห็นและได้ััต้องฮัมเพลงเบา ๆด้วยท่วงท่าดุจเ้าหญิงดิสนีย์
แต่ในความเป็จริง...
ป้าบ!ป้าบ! ป้าบ!
"ติดสิโว้ย! ติดสักทีสิไอ้แก่! "
เสียงฝ่ามืออรหันต์ฟาดลงบนหลังทีวีจนดังสนั่นหวั่นไหวนับดาวในชุดผ้ากันเปื้อนลายเป็ดเหลือง กำลังทำากับเครื่องใช้ไฟฟ้าชิ้นสุดท้ายที่ยังพอจะใช้งานได้ในบ้านหลังนี้
ภาพบนหน้าจอทีวีขนาด 16 นิ้ว กำลังสั่นระริก เดี๋ยวชัด เดี๋ยวซ่า เป็เส้นริ้ว ๆ เหมือนกำลังดูหนังสยองขวัญยุค80s เสียงผู้ประกาศข่าวหญิงลอดออกมาอย่างกระท่อนกระแท่น
"...ข่าวด่วน... ซ่า... ซูเปอร์สตาร์หนุ่ม... ซ่า... หายตัวไป... ซ่า... "
"โอ๊ย! จะมาหายตัวอะไรตอนนี้!คนจะดูเลขเด็ด! " นับดาวบ่นกระปอดกระแปด ง้างมือเตรียมจะตบเข้าที่ข้างเครื่องอีกสักฉาดใหญ่แต่จู่ ๆ ภาพบนจอก็นิ่งสนิท ชัดเจนระดับ HD เท่าที่มันจะทำได้
บนหน้าจอปรากฏภาพกราฟิกพาดหัวข่าวตัวใหญ่เป้งสีแดงฉาน[ด่วน! 'วิน อัศวิน' ล่องหน!ผู้จัดฯ วุ่นตามหาตัวจ้าละหวั่น หลังปม
ดราม่าคลิปฉาว! ]
นับดาวชะงักมือที่กำลังจะตบโทรทัศน์สายตาจับจ้องไปที่หน้าจอ
"ท่านผู้ชมคะ ยังคงเป็ประเด็นร้อนแรงต่อเนื่องสำหรับพระเอกหนุ่มฉายาเทพบุตรน้ำแข็ง'วิน อัศวิน' ที่หลังจากมีคลิปหลุดเหวี่ยงแฟนคลับจนกล้องแตกล่าสุดเช้านี้ทางต้นสังกัดออกมาแจ้งว่า ไม่สามารถติดต่อนักแสดงหนุ่มได้กว่า24 ชั่วโมงแล้วค่ะ แหล่งข่าววงในเม้าท์กันให้แซ่ดว่า เ้าตัวเครียดหนักจนหนีออกจากคอนโดหรูไปแล้ว..."
ภาพบนจอตัดไปที่คลิปวิดีโอสั้นๆ ที่น่าจะถ่ายโดยแฟนคลับ เห็นเป็ผู้ชายรูปร่างสูงโปร่ง ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบนดูหล่อเหลาราวกับเทพบุตร กำลังยกมือป้องหน้ากล้องด้วยท่าทางหงุดหงิด ที่นิ้วนางข้างขวาสวมแหวนทองคำขาวฝังเพชรดีไซน์แปลกตารูปงูพันรอบนิ้ว
"แหม... หล่อก็หล่อนะ แต่ดุจังพ่อคุณ" นับดาววิจารณ์พลางส่ายหน้า
"รวยขนาดนั้นยังจะเหวี่ยงคนอื่นอีก เป็ฉันนะ จะยิ้มให้ปากฉีกถึงรูหูเลย แลกกับค่าตัวตอนละแสนเนี่ย"
เธอละสายตาจากทีวีแม้ภาพดาราบนหน้าจอจะดูคุ้นตาอย่างน่าประหลาด แต่เธอก็หันกลับมาสนใจหม้อข้าวต้มต่อเธอตักชิมรสชาติพลางพยักหน้ากับตัวเอง
"อืม...เค็มนำ หวานตาม อร่อย! ลูกค้าต้องประทับใจแน่ ๆ "
ทันใดนั้นเองหางตาของเธอก็เหลือบไปเห็นความเคลื่อนไหวบางอย่างที่มุมบ้าน
บริเวณทางเดินที่เชื่อมจาก 'เรือนชมจันทร์' มายังโซนครัว มีสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาอย่างเชื่องช้า...และน่าสงสัยที่สุดในโลก
ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งที่ดูคุ้นตาอย่างประหลาดเดินย่องเข้ามาด้วยฝีเท้าเบากริบ แต่สิ่งที่ทำให้เขาดูโดดเด่นยิ่งกว่าป้ายไฟงานวัดคือ 'คอสตูม' ที่เขาใส่อยู่
เสื้อฮู้ดสีดำตัวโคร่งที่ดึงหมวกขึ้นมาคลุมหัวทับหมวกไหมพรมอีกชั้นแว่นกันแดดสีดำอันใหญ่ั์ที่ปิดไปครึ่งหน้าและหน้ากากอนามัยสีดำที่ดึงขึ้นมาปิดจนเกือบถึงขอบแว่น
สรุปคือ...ไม่เห็นเนื้อหนังมังสาอะไรเลยนอกจากปลายนิ้วมือ!
นับดาวหรี่ตามองพลางกระชับทัพพีในมือแน่นโจร? หรือคนบ้า? แต่เดี๋ยวนะ...กางเกงเลลายช้างสีม่วงนั่น...
"อ้าว... คุณลูกค้า? " นับดาวทักเสียงใสแต่ในใจแอบขำ
"ตื่นเช้าจังเลยนะคะเมื่อคืนหลับสบายไหมคะ? "
อัศวินในร่างมัมมี่สะดุ้งโหยงเหมือนแมวโดนเหยียบหางเขาหันขวับมามองนับดาวผ่านเลนส์แว่นดำก่อนจะรีบยกนิ้วชี้ขึ้นมาจรดที่หน้ากากอนามัย
"ชู่! เบาๆ สิคุณ! " เสียงทุ้มลอดออกมาอย่างอู้อี้
"เสียงดังทำไมเดี๋ยวชาวบ้านก็แตกตื่นกันพอดี"
"ชาวบ้าน? " นับดาวเลิกคิ้ว มองไปรอบ ๆที่มีแต่ป่ากล้วยและไก่แจ้สองตัว
"แถวนี้มีแต่ไก่ค่ะคุณ จะกลัวอะไรคะ แล้วนั่น... หนาวเหรอคะ? ใส่ชุดจัดเต็มเหมือนจะไปเล่นสกีเลยนะคะ"
"ผม... ผมเป็ภูมิแพ้อากาศ! " อัศวินแถสีข้างถลอก
"โดนลมไม่ได้ผื่นจะขึ้น แล้วก็แพ้แสงด้วย เลยต้องใส่แว่น... มีกาแฟไหม? ขอกาแฟดำเข้ม ๆ แก้วนึง ด่วน"
"ได้ค่า จัดไป! " นับดาววางทัพพีลง ก่อนจะหันไปชงกาแฟโบราณสูตรเด็ด
ในขณะที่มือกำลังตักผงโอเลี้ยงสมองของนับดาวก็เริ่มทำงานเหมือนโปรเซสเซอร์รุ่นล่าสุด เธอแอบชำเลืองมอง 'ลูกค้าขี้เก๊ก' ที่กำลังยืนเกาะขอบเคาน์เตอร์ครัวด้วยท่าทางแปลกๆ
เขายืนทิ้งน้ำหนักลงขาข้างเดียวอีกข้างเหยียดออกเล็กน้อย มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกงเลอีกข้างเคาะนิ้วลงบนโต๊ะไม้ไผ่เป็จังหวะ
ต๊อก...ต๊อก... ต๊อก...
เสียงเคาะนิ้วช่างน่ารำคาญแต่สิ่งที่ดึงดูดสายตานับดาวมากกว่า คือ 'แหวน' ที่นิ้วนางข้างขวาของเขา
แหวนทองคำขาว...ดีไซน์รูปงูพันรอบนิ้ว... ฝังเพชรเม็ดเล็ก ๆ ที่ดวงตางู
เอ๊ะ...
ภาพในหัวของนับดาวเริ่มฉายซ้ำเหมือนเครื่องเล่นวิดีโอเธอนึกย้อนกลับไปที่ภาพข่าวเมื่อกี้... คลิปวิดีโอที่ผู้ชายคนนั้นยกมือบังกล้อง
แหวนวงนั้น... ท่าทางการยืนแบบนั้น...เสียงทุ้มที่ถึงจะดัดให้เข้มแต่ก็ยังมีความนุ่มลึก... และความเื่มากระดับจักรวาลที่คนธรรมดาเขาไม่เป็กัน...
นับดาววางช้อนชงกาแฟลงช้าๆ แกร๊ก... หัวใจของเธอเริ่มเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยสัญชาตญาณ 'นักล่าสมบัติ'ที่ตื่นตัว!
เธอค่อยๆ หันไปมองทีวีอีกครั้ง ผู้ประกาศข่าวยังคงพูดถึง 'วิน อัศวิน' ทั้งยังโชว์รูปถ่ายเต็มตัวของเขา ชัดเลย...
เธอหันไปมองลูกค้าพลางมองหน้าจอโทรทัศน์สลับกันไปมา ส่วนสูง 185 เิเ... ผิวขาวออร่า... มีไฝที่หลังคอ...
นับดาวกลืนน้ำลายลงคออึก เธอตัดสินใจทำภารกิจเสี่ยงตายเพื่อพิสูจน์ความจริง
"กาแฟได้แล้วค่ะคุณลูกค้า! "นับดาวยื่นแก้วกาแฟกระเบื้องเคลือบสีขาวไปให้
"ระวังร้อนนะคะ"
จังหวะที่อัศวินยื่นมือออกมารับแก้วกาแฟนับดาวแกล้งทำเป็สะดุดขาตัวเองเล็กน้อย
"ว้าย!"
ตัวเธอเซถลาไปข้างหน้ามือปัดไปโดนฮู้ดที่คลุมหัวอัศวินอยู่จนมันร่วงลงไปกองที่ไหล่เผยให้เห็นต้นคอขาวเนียนด้านหลัง
ชัดเลย!ไฝเม็ดเล็กๆ สีดำสนิทที่หลังคอด้านซ้าย! มันไม่ใช่แค่ไฝ...แต่มันคือบาร์โค้ดระบุตัวตนชัด ๆ !
สมองของนับดาวะเิตูมตามเป็พลุปีใหม่โอ้พระเ้า! นี่ไม่ใช่แค่ลูกค้ากระเป๋าหนัก... แต่คือ 'วิน อัศวิน' ตัวเป็ ๆ ! ซุปตาร์ค่าตัวร้อยล้านมายืนใส่กางเกงเลลายช้างกินกาแฟอยู่ในครัวบ้านฉันเนี่ยนะ!
ความรู้สึกแรกคือ...ช็อก ความรู้สึกที่สองคือ... ตลกกับสภาพของซุปตาร์ร้อยล้านที่ดูแทบไม่ได้แต่ความรู้สึกที่สามที่พุ่งปรี๊ดขึ้นมากลบทุกอย่างคือ... โอกาสรวย!!!
ถ้าเขาหนีข่าวมา...แปลว่าเขาไม่อยากให้ใครรู้ ถ้าเขาไม่อยากให้ใครรู้...แปลว่าเขาต้องยอมจ่ายเพื่อปิดปาก!
มุมปากของนับดาวกระตุกยิ้ม... ไม่ใช่ยิ้มหวาน แต่รอยยิ้มชั่วร้ายแบบตัวแม่ในละครหลังข่าวเธอค่อย ๆ ยืดตัวขึ้นยืนตรง ปัดฝุ่นที่เสื้อผ้าเบา ๆ พลางปรับสีหน้าให้ดูเป็ผู้ชนะ
อัศวินที่เพิ่งรับแก้วกาแฟไปรีบดึงฮู้ดกลับขึ้นมาคลุมหัวด้วยความลุกลี้ลุกลนและโชคดีที่มันไม่หกใส่ตัวเขาตอนที่เธอแกล้งล้ม
"คุณ! ระวังหน่อยสิ! เกือบโดนหน้าผมแล้วเห็นไหม! " เขาโวยวายเสียงหลงรีบหันซ้ายหันขวา
"แล้วนี่มองอะไร? หน้าผมมีอะไรติดเหรอ? "
นับดาวไม่ตอบทันทีเธอเดินอ้อมเคาน์เตอร์ออกมาประจันหน้ากับเขาช้า ๆ... ชัด ๆ... เธอกอดอกยืนพิงเสาไม้ไผ่ แล้วจ้องมองทะลุแว่นกันแดดสีดำนั่นเข้าไป
"กาแฟแก้วนี้... " นับดาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง
"รสชาติคงไม่คุ้นลิ้นเหมือนกาแฟแบรนด์ดังที่ซุปตาร์ชอบกินหรอกมั้งคะ? "
อัศวินชะงักมือที่ถือแก้วกาแฟสั่นกึก
"คุณ...คุณพูดเื่อะไร? ผมกินกาแฟโบราณเป็... "
"และที่นอนนุ่นแข็ง ๆ เมื่อคืน..." นับดาวรุกคืบก้าวเท้าเข้าไปหาหนึ่งก้าว
"ก็คงไม่สบายเหมือนเตียง King Size ที่ดาราดังชอบนอนกัน...จริงไหมคะ? "
อัศวินเริ่มก้าวถอยหลังเหงื่อแตกพลั่กไหลย้อยลงมาจากใต้หมวกไหมพรม
"คุ...คุณ...! "
นับดาวหัวเราะหึ ในลำคอ เธอชี้นิ้วไปทางทีวีจอตู้ที่ยังคงฉายภาพข่าวอยู่
"แหวนรูปงูที่นิ้วคุณน่ะ สวยดีนะคะ เหมือนของในทีวีเปี๊ยบเลย ราคาน่าจะแพงน่าดู"
อัศวินก้มลงมองแหวนตัวเองแล้วรีบเอามือซ่อนไว้ข้างหลังเหมือนเด็กโดนจับได้ว่าขโมยขนม
"คุณ... " เสียงของเขาเริ่มสั่นเครือ ความมั่นใจหดหายไปจนเหลือศูนย์
นับดาวยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขาจนััได้ถึงกลิ่นน้ำหอมแบรนด์เนมที่ทะลุชุดมัมมี่ออกมา เธอยิ้มกว้างดวงตาเป็ประกายวิบวับ
"สวัสดีตอนเช้าค่ะ... คุณวิน อัศวิน"
เพล้ง!
แก้วกาแฟโบราณในมือของซุปตาร์หนุ่มร่วงหล่นลงบนพื้นจนแตกกระจายกาแฟสีดำเข้มสาดกระเซ็นเปื้อนกางเกงเลลายช้างสีม่วงจนเลอะเทอะไปหมด
แต่อัศวินไม่สนใจความร้อนหรือความเลอะเทอะดวงตาภายใต้แว่นกันแดดเบิกกว้าง ริมฝีปากสั่นระริกภายใต้หน้ากากอนามัย
ความลับแตกแล้ว!จบสิ้นแล้วชีวิตการกบดาน!
"จุ๊ ๆ ๆ... อย่าเพิ่งกรี๊ดนะคะ" นับดาวยกนิ้วชี้ขึ้นแตะปากตัวเอง
"เดี๋ยวไก่ตื่น...แล้วเดี๋ยว 'คนอื่น' จะรู้ด้วยว่า... เทพบุตรอัศวินมาตกยากอยู่ที่นี่"
สายตาของนับดาวที่มองมาไม่ใช่สายตาของแฟนคลับที่คลั่งไคล้ แต่มันคือสายตาของ... เ้าหนี้ที่เพิ่งเจอลูกหนี้เกรดพรีเมียม และการเจรจาธุรกิจพันล้านกำลังจะเริ่มต้นขึ้น!
339K
