(สักรอยรัก ลงในใจเธอ)
EP 2
เปิดเทอมใหม่ หัวใจว้าวุ่น
..................................
(M UNIVERSITY)
วันเปิดเทอมวันแรก
ตึก ตึก ตึก
สาวน้อยเดินเข้ามาในมหาลัยที่เธอพากเพียรอย่างหนักที่จะเข้าเรียนด้วยหัวใจที่เบิกบาน เพียงแค่คิดถึงการมีอยู่ของใครบางคนก็สามารถทำให้หัวใจเต้นแรงขึ้นมาได้แล้ว
หมับ!
ในขณะที่คนตัวเล็กกำลังมองนู่นนี่ไปเรื่อยอย่างเพลิดเพลิน ก็ถูกใครบางคนะโมาล็อกคอจากทางด้านหลัง
“เอาแต่มองหาใครอยู่หรอจ๊ะสาวน้อย (^_^) ” สาวสวยผมสั้น ที่มีส่วนสูงราวกับนางแบบเอ่ยถามด้วยใบหน้าล้อเลียน
“โอ๊ย...อ้อมอ่ะ เราใหมดเลย” คนตัวเล็กถอนหายใจแรง ก่อนจะยู่ปากใส่อ้อม เพื่อนสาวที่จบมาจากมอปลายที่เดียวกัน
“ขวัญอ่อนจริง ๆ เลยนะ”
“หัวใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพราะไปอยู่กับใครกันน๊า” อ้อมหยอกเย้าเพื่อนสาวอย่างสนุกสนาน และยิ่งเห็นเพื่อนเขินหน้าแดงก็ยิ่งชอบใจ
“นิสัยไม่ดี เราไม่อยากคุยกับอ้อมแล้ว (￢︿￢メ) ”
“ทำมาเป็งอน อุตส่าห์จะมาบอกว่าเห็นพี่จืดอยู่ที่แคนทีนคณะวิศวะ”
“เลยจะมาชวนไปกินข้าวด้วยกันสักหน่อย เฮ้อ ทำคุณบูชาโทษแท้ ๆ”
“ทำไมลูกสาวถึงไม่เห็นถึงความจริงใจของแม่คนนี้บ้างเลยนะ” อ้อมแสร้งตีหน้าเศร้า
“ขอโทษจ้ะแม่จ๋า”
“พาหนูไปหาผู้ เอ๊ย! ไปกินข้าวที่แคนทีนคณะวิศวะหน่อยเถอะนะคะ (◕-◕❀) ” คนตัวเล็กเมื่อได้ฟัง ก็โผกอดเพื่อนสาวอย่างออดอ้อน โดยสรรพนามคำว่า แม่ กับลูก ทั้งสองคนใช้เล่นกันมาั้แ่เรียนมัธยมปลายแล้ว
“พอได้ยินเื่ผู้ชายเนี่ยหูผึ่งเลยนะ”
“ไอ้พี่จืดมันมีอะไรดีกันนะ ทำไมถึงทำให้ตัวคลั่งไคล้มาตั้งหลายปีได้ขนาดนี้” อ้อมเอ่ย ก่อนจะส่ายหัวไปมาราวกับไม่เข้าใจ
“ก็เราชอบที่เขาเป็แบบนั้นนี่”
“ถึงใครจะบอกว่าพี่เขามืดมน เฉิ่ม หรือ เชย เราก็ไม่สนหรอก”
“ดีซะอีกจะได้ไม่มีใครมาแย่งพี่เขากับเรา (^_^) ” คนตัวเล็กฉีกยิ้มกว้างยามที่นึกถึงกันต์
“แล้วถ้าวันหนึ่งตัวรู้ว่าเขาไม่ได้เป็แบบนั้นล่ะ?”
“ถ้าเขาไม่ได้แสนดี ไม่ได้ซื่อ หรือหงิมแบบที่ตัวเข้าใจ ตัวยังจะชอบไอ้พี่จืดมันอยู่มั้ย”
“พูดไรง่ะ ไม่เห็นจะเข้าใจเลย”
“รีบไปกันได้แล้ว เดี๋ยวพี่กันต์ก็หนีไปพอดี” คนตัวเล็กไม่สนใจกับคำถามของเพื่อน เพราะคิดว่าเป็เื่ไร้สาระ โดยไม่รู้เลย ว่าในอนาคตเธอจะต้องมานั่งขบคิดกับคำถามนี้
(แคนทีนคณะวิศวะ)
“จ๋อยเลย ซึมเลย” อ้อมเอ่ย เมื่อเห็นท่าทางหมดอาลัยตายอยากของเพื่อน
“ก็ตัวอ่ะช้า เราก็เลยอดเจอพี่กันต์เลย (-_-) ” คนตัวเล็กเอ่ยด้วยใบหน้าราบเรียบไร้อารมณ์
“ไม่เจอวันนี้ ก็ยังมีวันอื่นปะ”
“ภายในปีนี้ต้องมีสักวันแหละน่า ที่ตัวจะได้เจอกับไอ้พี่จืดอ่ะ” อ้อมเอ่ย ก่อนจะเอาปากกาเคาะหัวเพื่อน
“ก็วันนี้เปิดเรียนวันแรก”
“ก็อยากจะเห็นหน้าพี่เขาให้ชื่นใจนี่นา เพราะไม่ได้เจอมาตั้งหลายปีแล้ว (-/////-) ” คนตัวเล็กเอ่ย ก่อนที่ใบหน้าจะขึ้นสีแดงระเรื่อขึ้นมา เนื่องจากปอยเป็คนผิวขาวอมชมพู ตอนนี้ใบหน้าของเธอจึงเหมือนลูกมะเขือเทศดี ๆ นี่เอง
“พูดเองก็เขินเองดูสิ หน้าตัวจะะเิอยู่แล้วมั้งน่ะ” อ้อมเอ่ยแซว ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิกแก้มใสของเพื่อนสาวด้วยความมันเขี้ยว
“อื้ออ เจ็บน๊า”
“หยุดทำตัวน่ารักได้แล้ว พวกผู้ชายมองกันหมดแล้วเนี่ย” อ้อมกระซิบบอกเพื่อนสาวเบา ๆ
“เปล่าซะหน่อย ก็อ้อมแกล้งปอยอ่ะ” คนตัวเล็กเอ่ย ก่อนจะเหลือบมองรอบ ๆ ก็พบว่ามีเหล่าชายหนุ่มหลายคนกำลังลอบมองเธออยู่จริง ๆ
“เราเอาจานข้าวไปเก็บกันเถอะ (¯-¯；) ”
“เสน่ห์แรงจริง ๆ เพื่อนฉัน มาเรียนวันแรกก็โดนหนุ่มส่งยิ้มหวานให้แล้ว”
“แต่น่าเสียดายที่ยัยคนหัวทึบดันรักเดียวใจเดียว ไม่เหลียวแลใคร”
“อ้อมนิสัยไม่ดี พอได้แล้วนะ” คนตัวเล็กทำท่าทางโมโหฮึดฮัด แต่ทว่ามันกลับไม่ได้ดูน่ากลัวเลยสักนิด แต่กลับดูน่ารักเสียมากกว่า
“ฮ่า ๆ ๆ เขินหรอจ๊ะคนสวย” อ้อมยังคงหยอกเย้าเพื่อนอย่างสนุกสนาน สองสาวเพื่อนซี้ยื้อยุดกันไปมา จนทำให้คนตัวเล็กเผลอถอยหลังไปชนกับใครบางคนเข้า
“อ๊ะ!”
“ขะ ขอโทษค่ะ” คนตัวเล็กรีบขอโทษขอโพยทันทีโดยไม่ทันได้มองหน้า แต่ทว่าน้ำเสียงของคู่กรณีที่เปล่งออกมากลับทำเอาคนตัวเล็กนิ่งไป
“ไม่เป็อะไรครับ” สิ้นเสียงทุ้มที่ดูไร้อารมณ์ คู่กรณีก็เดินจากไปทันที เหลือไว้เพียงร่างเล็กที่ยังคงนิ่งอึ้งอยู่กับที่
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก!
หัวใจดวงน้อยสั่นระรัว เพราะจดจำเสียงของใครบางคนได้ดี คลิปวิดีโอโครงงานวันวิทยาศาสตร์ที่เธอเซฟเก็บไว้ดูครั้งแล้วครั้งเล่าคือเครื่องการันตรี ว่าเธอไม่มีทางลืมเสียงของเขาง่าย ๆ
“.....พี่กันต์” คนตัวเล็กยกมือขึ้นปิดปาก ก่อนจะพึมพำเบา ๆ ด้วยความตื่นเต้นดีใจ
..................................
เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์
= กำลังใจ (◕‿< ❀)
1K
