วันนี้เป็วันที่สี่เท่านั้นกลับมีศัตรูขั้นสูงปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว!
อู๋ฉือขมวดคิ้วเล็กน้อยตามสถิติในตำราเรียน ลอร์ดมือใหม่ 80% จะพบกับศัตรูขั้นสูงในวันที่สิบ
เพราะบททดสอบมือใหม่นั้นเมื่อเวลาผ่านไปแต่ละวัน ศัตรูจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
ยิ่งพบศัตรูขั้นสูงเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งแสดงว่ามอนสเตอร์ที่จะเจอในภายหลังแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น!
แต่...เมื่อลองคิดดูอย่างละเอียดแล้ว นี่ก็เป็เื่ที่สมเหตุสมผล!
อู๋ฉือผู้มีไตจักรกลถึงแม้จะไม่มีการสนับสนุนจากกลุ่มอิทธิพล ไม่มีการช่วยเหลือจากบิดามารดาเขาก็ยังเหนือกว่าคนในวัยเดียวกันอย่างไม่มีใครเทียบได้!
‘แท่นบูชา’ กลายเป็ ‘หอแดง’
ใช้ผลึกมายา10ชิ้นแรกอัญเชิญวีรบุรุษระดับตำนานออกมา
‘หอธนู’ กลายเป็ ‘หอเพลิงะเิ’
..........
กำลังรบของเขานั้นแข็งแกร่งมากแล้ว!
ศัตรูที่เขาพบเจอย่อมต้องเหนือกว่าคนทั่วไปเป็ธรรมดา!
“ต้องรักษาสภาพจิตใจให้สงบนิ่งไว้บ้าง” อู๋ฉือยิ้มในใจสีหน้าสงบลงเล็กน้อย
ศัตรูขั้นสูงปรากฏตัวจากทั้งสามทิศทางซึ่งเป็พรานทมิฬระดับ 5 ทั้งหมด
ด้านหนึ่งมีหอเพลิงะเิและหอผายลมพิษคอยรับมือจึงยังไม่มีปัญหาในตอนนี้
ส่วนอีก2ด้าน ก็คงต้องหาทางอื่นรับมือ!
อู๋ฉือครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วหันกลับไปพูดว่า “ไต้อวี้เธอคอยรับมือทางด้านหนึ่งไว้ ส่วนฉันจะลองอัญเชิญหมูป่าเกราะเหล็กออกมา”
ทั้งฮีโร่และทหารล้วนเป็กำลังสำคัญในมือของท่านลอร์ด!
ด้วยโอกาสนี้อู๋ฉือก็อยากจะดูว่าหมูป่าเกราะเหล็กมีพละกำลังเป็อย่างไร
คงจะ...แข็งแกร่งกว่าทหารบ้านอยู่บ้างมั้ง?
หลินไต้อวี้พยักหน้าแล้วเดินไปที่รั้วด้านหนึ่งพลางมองดูมอนสเตอร์ที่อยู่ไกลออกไปอย่างเงียบงัน
ทางด้านนี้อู๋ฉือก็เปิดหน้าต่างโรงเรือนเกราะเหล็กขึ้นมา และเลือกที่จะอัญเชิญ
[ผลึกมายา -5]
[หมูป่าเกราะเหล็ก +1]
ในชั่วพริบตาต่อมา
ประตูโรงเรือนก็เปิดออกเผยให้เห็นหมูป่าร่างกำยำ สูง 2 เมตรเดินออกมา
ทั่วทั้งร่างปกคลุมไปด้วยชุดเกราะเหล็กทั้งตัวแม้แต่เขี้ยว 2 ซี่ก็หล่อขึ้นมาจากเหล็กดูดุดันอันตรายเป็อย่างมาก!
..........
[หมูป่าเกราะเหล็ก]
[เผ่าพันธุ์: สัตว์อสูร]
[ระดับ: 1]
[พร์: เกราะเหล็ก +1]
[พละกำลัง: 50 (พละกำลังพื้นฐาน 5, เพิ่มค่าสถานะ 1000%)]
[จิติญญา: 1 (จิติญญาพื้นฐาน 0.1, เพิ่มค่าสถานะ 1000%)]
[ทักษะ: พุ่งชนบ้าระห่ำ (ระดับ 1)]
[คำอธิบาย: แม่หมูหน้าตาจิ้มลิ้มงามงด ดรุณีผู้งดงามแห่งฝูงหมูป่า]
..........
เพียงขนาดร่างกายของหมูป่าเกราะเหล็กก็ทำให้คนตาเป็ประกายแล้ว
ดูชุดเกราะเหล็กนั่นสิหมูป่าตัวนี้น้ำหนักอย่างน้อยก็ 1000 จิน
สามารถพุ่งชนไปข้างหน้าด้วยร่างกายที่มีน้ำหนักเป็พันจินความเสียหายที่มันจะสร้างขึ้นได้นั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใดก็ย่อมคาดเดาได้
และพร์เกราะเหล็กก็ยังเป็สิ่งที่ดีอีกด้วย!
..........
[เกราะเหล็ก +1]
[คุณภาพพร์: หายาก]
[คุณสมบัติ: เพิ่มพลังป้องกัน]
[คำอธิบาย: ชุดเกราะเหล็กดาบหอกไม่อาจทำอันตรายได้!]
..........
“ด้วยลักษณะเฉพาะดินแดนของฉัน แม่หมูตัวนี้จะต้องกลายเป็ผู้ยิ่งใหญ่!”
อู๋ฉือพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
“ฮึ่ด ฮึ่ด!”
หมูป่าเกราะเหล็กเดินมาอยู่ข้างกายอู๋ฉือพลางส่งเสียงแสดงความสวามิภักดิ์
อู๋ฉือครุ่นคิดเล็กน้อยสายตาจับจ้องไปที่กระบี่ยาวของตนเอง อดไม่ได้ที่จะชักกระบี่ออกมาแล้วกล่าวว่า“ดีมาก! ต่อไปนี้เ้าชื่อเป๊ปป้า!”
“วันนี้แหละ ฉันจะเป็อัศวินหมูป่า!”
เขาพลิกตัวะโขึ้นขี่หลังหมูป่าในทันทีและหันไปมองทางทิศใต้!
ทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกนั้นด้านหนึ่งมีหอคอยป้องกัน อีกด้านหนึ่งมีฮีโร่เฝ้าระวังอยู่
มีเพียงมอนสเตอร์ทางทิศใต้เท่านั้นที่ไร้การป้องกันและกำลังพุ่งตรงเข้ามาอย่างเกรี้ยวกราด!
“เป๊ปป้า กระโจนออกไป!” อู๋ฉือชี้กระบี่ยาวไปด้านหน้า
หมูป่าเกราะเหล็กตัวมหึมารอคอยอยู่ชั่วครู่จากนั้นก็พุ่งทะยานออกไปอย่างบ้าระห่ำ ราวกับรถถังที่ะเิพลังความเร็วออกมาช่างดุดันยิ่งนัก!
ตูม!
ลมกรรโชกพัดผ่านเสียงแหลมกังวานดังก้อง
พวกมอนสเตอร์เพิ่งจะเข้าใกล้รั้วพลันเห็นหมูป่าตัวมหึมากระโจนขึ้นไปร่างกายที่แข็งแกร่งปกคลุมด้วยชุดเกราะเหล็กพุ่งเข้าใส่ฝูงมอนสเตอร์โดยตรง!
โครม!
ทันใดนั้นเองพรานทมิฬขั้นสูง 2 ตัวก็ถูกชนกระเด็นไป
ส่วนอีกตัวที่โชคร้ายถูกหมูป่าเกราะเหล็กเหยียบย่ำจนตัวแบนน่าจะถูกเหยียบตายไปแล้ว
อู๋ฉือฮึกเหิมขึ้นมาเมื่อนึกถึงวีรกรรมอันกล้าหาญของ “จ้าวจื่อหลง” ที่บุกทะลวงเจ็ดครั้งในเนินฉางป่าน
อู๋ฉือะโเสียงดังฟาดฟันกระบี่ยาวเข้าใส่พรานทมิฬตัวหนึ่ง!
ชวิ้ง!
คมกระบี่วาดผ่าน!
เสียงดังสะท้านะเืไปทั่วทั้งบริเวณ!
กระบี่ยาว...ถูกทำลายจนแตกเป็เสี่ยงๆ
พรานทมิฬที่ถูกโจมตีนั้นงงงวยไปชั่วขณะจากนั้นก็ส่งเสียงคำรามออกมา พยายามที่จะโจมตีอู๋ฉืออีกครั้งแต่ก็ถูกหมูป่าเกราะเหล็กชนกระเด็นออกไปในทันที ถึงกับแขนขาดเลยทีเดียว
บนหลังหมูป่า
อู๋ฉือหน้ามืดไปเล็กน้อยเขามองดูกระบี่ที่หักอยู่ในมือ...
“บ้าจริง!”
“อัญเชิญ!”
แล้วเขาก็สะบัดมือออกไป
[ผลึกมายา -20]
ประตูโรงเรือนเกราะเหล็กเปิดออกอีกครั้งแล้วหมูป่าเกราะเหล็กตัวมหึมาอีกสี่ตัวก็พุ่งทะยานออกมา
พวกมันกระโจนข้ามรั้วออกไปแล้วพุ่งชนอย่างบ้าคลั่งเข้าสู่ฝูงมอนสเตอร์ในทันที!
“ลุยเต็มกำลัง!”
“เปิดใช้ ‘พุ่งชนบ้าระห่ำ’!”
อู๋ฉือะโลั่นชี้กระบี่หักในมือออกไป!
ในชั่วพริบตาถัดมาหมูป่าเกราะเหล็กทั้งห้าตัวพลันหยุดชะงัก จากนั้นก็ะเิพลังอันดุร้ายออกมาและพุ่งชนออกไปในทันที!
ปัง!ปัง! ปัง!
พื้นดินสั่นะเือย่างต่อเนื่องราวกับเกิดแผ่นดินไหว
พรานทมิฬขั้นสูงสิบกว่าตัวถูกชนกระเด็นเืสาดกระเซ็น เศษเนื้อปลิวว่อน ซากกระดูกเกลื่อนกลาดไปทั่ว
ดับสิ้น!
อู๋ฉือขี่อยู่บนหลังหมูป่ามองดูศพของมอนสเตอร์บนพื้นด้วยมุมปากที่ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
..........
[สิ้นสุดการต่อสู้!]
[เริ่มการประมวลผล]
123
