ผมแค่อยากเป็นคนธรรมดาที่จืดจางไปวันๆ เองครับ {END}

    บทที่ 23 : โรงยิมอลวน

     “ผมว่า... เราน่าจะมาเร็วไปหน่อยนะครับ”นาวามองโรงยิมที่มืดมิดแล้วไม่เห็นอะไรนอกจากสนามบาสเก็ตบอลโล่งๆ และที่นั่งขอบสนาม ที่มุมหนึ่งของโรงยิมมีกรงเหล็กสี่เหลี่ยมใหญ่ใส่ลูกบาสอยู่จนล้น ไม่ได้ถูกเก็บเข้าห้องอุปกรณ์กีฬาหรือมันวางอยู่อย่างนั้นมาตั้งแต่กแร...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ