“ศิษย์พี่ นี่ท่านเอากระบี่เขามาทำไม” หญิงสาวร่างบางทักอีกฝ่ายทันทีที่เห็นว่านางรีบไปเก็บกระบี่แล้วแอบออกมา
“ก็เอาคืนที่ไอ้เ้านั่นแย่งป้ายไม้ที่เราจับจองไว้ก่อนไป ถ้าเมื่อวานข้าไม่ฝากกระเป๋าเงินไว้กับเ้า ไหนเลยไอ้บ้านั่นจะได้มัน แค่นี้ถือว่าเป็การเอาคืนที่ทำให้พวกเราเสียเวลาเพิ่มอีกวัน แต่ข้านึกไม่ถึงจริง ๆ ว่ามันจะเป็ตัวโง่งม ถึงขนาดไม่รู้ว่าร้านขายยาตระกูลหลิว จำกัดจำนวนการซื้อสุราผลไม้ แถมยังไปต่อปากต่อคำหาเื่อีก เ้าเห็นการประลองของมันกับคุณชายหลิวท่านนั้นไหม ข้าสมน้ำหน้ามันนัก ต้องขอบคุณเขาจริง ๆ ที่ช่วยจัดการแทนข้า ”
“อืม…” พร้อมกับสายตามองไปทางร้านขายยา
“ว่าแต่ทำไมเ้าต้องหน้าแดง ไหนว่าเมื่อวานเ้าพบเจอคุณชายรูปงามที่ศาลเ้า แล้วก็ยังเป็คนช่วยเก็บป้ายหยกให้เ้าอีก จนถึงขนาดกลับมาเพ้อเล่าเื่ให้ข้าฟัง หืม… หรือว่าคุณชายคนนั้นคือคุณชายท่านนี้”
“อืม…” หญิงสาวได้แค่ตอบสั้น ๆ พร้อมกับเดินหนีจากไป
“โธ่ ชิงเอ๋อน้อยของข้า…” ศิษย์พี่หญิงคนนั้นทำได้แต่ส่ายตัว แล้วเดินหายลับไปในฝูงชนอีกคน
แคว้นจิน เมืองหลวงจินหลง…
“ท่านอ๋องน้อยจดหมายจากตระกูลหลิวเพค่ะ” นางกำนัลคนหนึ่งนำแผ่นกระดาษขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ มาให้หลี่เทียนชื่อ
_____________________________
ถึงพี่ใหญ่
ข้าขอแสดงความยินดีกับวันตรุษที่ผ่านมา ฮ่า ๆ ข้าล้อเล่น ขอแสดงความยินดีกับวันเกิดของท่านที่ได้กลายเป็หนุ่มเต็มตัว อีก 9 เดือน พวกเราถึงจะได้อายุเท่ากันอีกครั้ง(แบบไม่นับเดือนนะท่านพี่) ข้าขอให้ท่านสุขภาพแข็งแรง หล่อวันหล่อคืน หญิงสาวมากมายมาให้เลือกไม่ขาดตา แล้วก็ขอให้ัน้อยท่านโตวันโตคืนยาวใหญ่กว่าผู้ใด ข้าไม่แซวท่านแล้วเข้าเรืองดีกว่า
ตอนนี้พี่ใหญ่บรรลุระดับขั้นใดแล้ว ส่วนข้านั้นเพิ่งพิภพขั้น 5 มันยากเหลือเกินเมื่อเทียบกับคนอื่น ถ้าเทียบกับคนวัยเดียวกันหรือผู้บ่มเพาะที่ฝึกฝนในระยะเวลาไล่เลี่ยกันนั้น พวกเขาจะมีความก้าวหน้ามากกว่า ท่านคงสังเกตเห็นในเื่นี้อยู่แล้ว ข้าเพิ่งได้เรียนรู้เื่การตั้งสมาธิญาณจากท่านพ่อมา มันสามารถช่วยในการดูดซับโอสถได้ดียิ่งขึ้น และที่สำคัญมันทำให้ข้าพบว่าตัวข้านั้นสามารถควบคุมสิ่งนั้นได้ จนสามารถปิดเปิดมันได้ตาม้า ถ้าเป็ไปได้ท่านลองหาตำราฝึกสมาธิญาณมาทดลองดู มันอาจจะดีกับท่าน
ปล. ข้าพบหญิงที่ข้าชอบแล้ว แต่ข้ายังไม่รู้จักชื่อนางเลย ข้าเสียใจนัก
จากน้องเล็ก
_____________________________
“น้องเล็กนี่เ้า มาหลอกให้ข้าอยากรู้อีกแล้วนะ”
หลี่เทียนชื่อบ่นกับตัวเองยามเมื่ออ่านจดหมายจากน้องชายร่วมสาบานจบ ตอนนี้เขาโตเป็หนุ่มวัย 16 ปีแล้ว ซึ่งในโลกจอมยุทธนับว่าเป็ผู้ใหญ่ หลี่เทียนชื่อหลังได้รับพรแห่งมหาเทพผ่านทางหลิวอี้ การบ่มเพาะของเขานั้นก็ช้าลง ยากต่อการบ่มเพาะเช่นกัน ซึ่งเขารู้ดีในเรืองนี้ว่าเป็เพราะพรแห่งลมปราณ มันจะทำให้การฝึกฝนของเขาช้ากว่าปกติ แต่สามารถมีพลังสูงขึ้นได้ในเวลาเดียวกัน 2.5 เท่าเพิ่มเติมลงในแก่นลมปราณเดิม ซึ่งตอนนี้เขาอยู่ระดับพิภพขั้น 8 ซึ่งถ้าเป็ปกติเขาคงเลื่อนไปสู่ระดับภูผาขั้น 4 นานแล้ว ถึงจะเป็แบบนี้ แต่หลี่เทียนชื่อกับมีพลังปราณเทียบเท่าระดับภูผาขั้นที่ 8 ซึ่งนับว่าดีกว่ามาก มันจึงไม่ใช่สิ่งที่เขากังวลเท่าไหร่ พอเขียนจดหมายตอบกลับแล้วเสร็จ เขาจึงเดินทางไปส่งมันที่สมาคมพิราบขาวด้วยตัวเอง
การติดต่อสื่อสารในปัจจุบันนั้นยังไม่รวดเร็วนัก หากเป็พื้นที่ใกล้เคียงจะใช้ม้าเร็วในการนำสารหรือพลเท้าไวในเขตเมือง หากเป็เมืองที่ห่างไกลหรือต่างแคว้น จะใช้พิราบขาวสื่อสารแทน หลักการส่งสารนั้นมีความวุ่นวายพอสมควร หากหลี่เทียนชื่อ้าส่งสารฉบับนี้ไปหาหลิวอี้ เขาจำต้องให้พิราบขาวของสมาคมที่ประจำอยู่เมืองหลวงแคว้นจิน ส่งไปยังสำนักงานพิราบขาวที่เมืองหลวงแคว้นฮั่วก่อน จากนั้นจะส่งต่อด้วยพิราบขาวจากเมืองหลวงฮั่วไป เมืองฮองที่อยู่ไม่ไกลจากเมืองหลิว ก่อนจะใช้ม้าเร็วนำจดหมายของเขาไปส่งยังบ้านตระกูลหลิวอีกที ถ้าเป็ไปได้หลี่เทียนชื่อก็อยากมีอินทรีหรือพิราบสื่อสารส่วนตัวเหมือนกัน แต่ตอนนี้เขายังไม่มีพวกมัน จึงต้องลำบากเช่นนี้เกือบทุกครั้งเมื่อ้าส่งจดหมายหาน้องชาย
แต่เมื่อเขากลับมาถึงบ้าน ภาพในตำหนักอ๋องที่สวยงามนั้นไม่เป็ดังเช่นเดิม นางกำนัล ขันที ตลอดจนทหารที่รักษาการ ต่างทอดร่างกลายเป็ศพตามส่วนต่าง ๆ ในเขตตำหนักอ๋อง ศพเ่าั้ร่าวกับ้าวิ่งหนี บ้างก็เหมือนต่อสู้จนตัวตาย ความรู้สึกบีบคั้นเข้ามาในจิตใจหลี่เทียนชื่อทันที เขารีบวิ่งไปยังด้านหลังเพื่อไปยังตำหนักด้านใน ที่เป็ที่ประทับของของอ๋องหลี่และพระชายา ซึ่งคือพ่อและแม่ของหลี่เทียนชื่อนั่นเอง เมื่อไปถึงภาพที่เขาเห็นนั้นคือกลุ่มชายชุดดำไม่ทราบจำนวน กำลังลงดาบฟันใส่แม่ของเขา
“ท่านแม่!”
เสียงะโที่ร้องดังทำให้ กลุ่มชายชุดดำสังเกตเห็น แต่ถึงแบบนั้นพระชายาอ๋องก็ยังพยายามขัดขวางเอามือฉุดชายชุดดำไว้บางส่วน
“หนีไปลูกเที…”
แรงหญิงสาวธรรมดามีหรือจะสู้แรงนักฆ่ากลุ่มนี้ได้ ยังไม่ทันพูดจบ ดาบเล่มหนึ่งก็ฟันใส่กลางหลังพระชายาทันที หลี่เทียนชื่อชักดาบพยัคฆ์ัทองออกมา มันเป็ดาบที่พ่อของเขายกให้เมื่อสมัยเริ่มฝึกวิชาดาบ ถึงเขาจะอยู่แค่ระดับพิภพขั้น 8 แต่พลังที่ปลดปล่อยออกมาในยามนี้คือ พลังยุทธที่เทียบเท่าผู้บ่มเพาะภูผาขั้น 8 ในจำนวนนักฆ่าชุดดำเ่าั้ หลายคนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลี่เทียนชื่อ พวกมันตกตายในดาบเดียวด้วยสภาพแตกต่างกันไป จนชายชุดดำที่เหลือล้วนมีพลังยุทธที่เหนือล้ำกว่าหลี่เทียนชื่อ ต่างเข้ามาฟาดฟันใส่เขา แต่ภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้าชายชุดดำคือ ดาบแต่ละเล่มไม่อาจเข้าถึงตัว มันกลับถูกสะท้อนออกราวกับฟาดใส่กำแพงเหล็กหนากลางอากาศ ทำให้หลี่เทียนชื่อได้โอกาส โต้กลับด้วยวิชายุทธที่ร่ำเรียนมา จนพวกมันาเ็ แต่ถึงอย่างนั้นพรแห่งการป้องกัน สามารถสร้างโล่ป้องกันให้เขาเพียง 3 ลมหายใจ ก่อนที่คมดาบจะโจมตีเข้าใส่หลี่เทียนชื่อได้สำเร็จ หากแต่พลังป้องกันจากพรนั้นยังช่วยเสริมความแข็งแกร่งของร่างกายด้วย มันจึงทำให้ร่างกายของเขานั้นทนทานยิ่งกว่าผู้ฝึกยุทธในระดับเดียวกันอีกหนึ่งเท่าตัว าแที่เกิดขึ้นจึงไม่ใช่าแฉกรรจ์ ไม่นานหลี่เทียนชื่อก็สร้างโอกาสสำเร็จฆ่าพวกชุดดำได้หมดจากวิชาตัวเบาแสงดาวตก ที่รวดเร็วว่องไวเกินกว่าที่พวกนักฆ่าจะติดตามและป้องกันได้ทัน แต่ยามเมื่อเขามาถึงตัวมารดา เพื่อจะป้อนเม็ดลูกอมผลไม้แสนวิเศษที่เขาได้รับมานั้น มันก็สายไปเสียแล้ว แม่ของเขาเพิ่งหยุดหายใจและชีพจรดับลง มันคือความตายโดยสมบูรณ์ เม็ดลูกอมนั้นถูกป้อนลงไปในปากมารดาของเขา มันไม่ช่วยคืนชีวิตให้กลับมา เพียงแค่รักษาาแให้หายสนิทจนเหมือนปกติ แต่ถึงแบบนั้นร่างแม่ของเขายังคงเป็เพียงร่างที่ไร้ิญญาเช่นเดิม หลี่เทียนชื่อคุกเข่าร้องไห้เสียใจตรงร่างมารดาที่เหมือนคนนอนหลับสนิทที่ไม่อาจตื่นขึ้นมาได้อีก เขาโกรธแค้นต่อพวกนักฆ่าและตัวเอง หากเขาแข็งแกร่งกว่านี้ เขาคงจัดการพวกมันได้เร็วกว่านี้ และอาจจะรักษามารดาของเขาได้ทัน ในระหว่างที่หลี่เทียนชื่อกำลังจมสู่ความทุกข์แห่งการสูญเสีย เสียงโลหะปะทะกันก็ดังขึ้นเข้ามาในหูของเขา ทำให้หลี่เทียนชื่อรู้ว่า ยังมีผู้อื่นต่อสู้อยู่ มันจึงทำให้เขานึกถึงพ่อของตัวเองขึ้นมาได้ จึงรีบจับดาบวิ่งตามเสียงไป ร่างกายที่าเ็นั้นหายดีแล้ว เหลือไว้เพียงคราบเืและเสื้อที่ขาด จากคมดาบและกระบี่ ที่เขาหายสนิทเพราะพรแห่งการฟื้นฟูนั่นเอง เมื่อหลิวอี้ไปถึงสวนหิน เขาพบกลุ่มชายชุดดำกำลังต่อสู้กับทหารประจำตำหนัก ส่วนบิดาของเขานั้นก็มีชายอีกคนกำลังปะทะเพลงดาบอยู่ เข้าจึงรีบวิ่งเข้าไปช่วยต่อสู้ทันที
“ลูกอี้ เ้าระวัง” อ๋องหลี่เห็นบุตรชายตนเข้ามาในระยะสายตา
หลี่เทียนชื่อในเวลานี้ไหนเลยจะยอมฟัง เข้าสะบัดดาบครั้งแล้วครั้งเล่า ศพพวกชายชุดดำก็ตกตายแทบจะทันที มันสร้างความหวาดกลัวต่อกลุ่มคนเ่าั้มาก แต่ถึงแบบนั้นกลุ่มพวกนี้มีจำนวนมากกว่าและฝีมือสูงกว่า ต่อให้หลี่เทียนชื่อรวดเร็วเพียงใด ก็ยังไม่อาจป้องกันตัวเองได้ทันท่วงที่ทุกครั้งไป ถึงพรแห่งการป้องกันจะใช้ได้อีกครั้ง แต่มันก็หมดลงในลมหายใจที่ 3 และมันจะไม่สามารถใช้ได้อีก หากเขายังไม่สามารถฟื้นฟูร่างกายกลับมาสมบูรณ์ดังเดิม กองทหารล้มตายลงอย่างต่อเนื่อง จนกลุ่มชายชุดดำเข้าถึงตัวหลี่เทียนชื่อและอ๋องหลี่มากขึ้น ไม่นานท่านอ๋องบิดาของหลี่เทียนชื่อก็พลาดท่า ถูกดาบแท่งใส่อกตรงหัวใจ หลี่เทียนชื่อที่เห็นรีบพยายามเข้าให้ถึงตัว เพื่อนำลูกอมผลไม้ใส่ปากบิดาให้ทัน แต่ด้วยจำนวนอีกฝ่ายมีมาก ไหนเลยชายหนุ่ม 16 ปีผู้นี้จะเข้าถึงตัวบิดาโดยง่าย เขาได้แต่พยายามปัดป้องตอบโต้จากกลุ่มชายทุกทิศทาง
“รีบหนีไปลูกเทียน…” พ่อของเขาร้องออกมาอย่างแ่เบา ไม่นานก็ล้มลงแล้วสิ้นใจ
“ท่านพ่อ!…”
เป็อีกครั้งที่เขาะโออกมาสุดเสียง แต่เหล่าชายชุดดำไม่หยุดให้เขาได้เข้าไปหาบิดาได้ ดาบเล่มหนึ่งฟาดฟันใส่ หมายสังหารตัดที่ลำคอของหลี่เทียนชื่อ มันคือคนเดียวกับคนที่เพิ่งแท่งดาบใส่พ่อของเขา แต่แล้วก็ทำให้เหล่าชายชุดดำต้องใ เพราะดาบเล่มนั้นแตกหักทันทีที่ถูกกับลำคอของหลี่เทียนชื่อ มันคือพรแห่งการฟื้นฟู รูปแบบะในเวลา 120 ลมหายใจต่อจากนี้ เขาจะไม่ตกตายจากวิชาและอาวุธใด ๆ แสงสว่างสีขาวกระจ่างออกมาจากร่างหลี่เทียนชื่อ คมดาบและกระบี่มากมายไม่อาจะเข้าถึงตัวเขาได้อีกเลย ราวกับเวลานี้หลี่เทียนชื่อเป็เทพเซียนจาก์ที่ไม่อาจตกตายด้วยฝีมือของมนุษย์เดินดิน ใน่ที่พวกนั้นกำลังตื่นใอยู่นั้น ร่างของหลี่เทียนชื่อก็เคลื่อนไหวรวดเร็วยิ่งกว่าเดิม ทุกคมดาบนั้นได้ผ่าร่างพวกชุดดำ ร่างแล้วร่างเล่า ต่อให้พวกมันเป็ถึงระดับนภาขั้นปลาย ก็ต้องตกตายในดาบเล่มนี้ โดยที่พวกมันไม่สามารถสร้างาแต่ออีกฝ่ายได้เลย เพราะต่อให้มีฝีมือเพียงใด ยามเมื่อเข้าโจมตีกับผู้ยอมแลกชีวิตก็มีเพียงแต่ความตายที่สะท้อนกลับมา เพราะการสู้แลกชีวิตเช่นนี้ไหนเลยจะชนะผู้เป็ะ ทุกอย่างจบลงอย่างรวดเร็วก่อนพลังะจะหมดลง หลี่เทียนชื่อพยายามป้อนเม็ดลูกอมผลไม้ อย่างไรพ่อของเขาก็ไม่สามารถคืนชีพได้ มันทำให้แผลของพ่อเขาหายเป็ปกติเท่านั้น ร่างที่นอนไร้ิญญาร่างนี้ ถูกหลี่เทียนชื่ออุ่มไปยังตำนักด้านใน เคียงข้างร่างไร้ิญญาแม่ของเขา ถึงหลี่เทียนชื่อจะสามารถสังหารพวกมันแก้แค้นไปแล้ว แต่การสูญเสียชีวิตของคนในตำหนักอ๋องทั้งหมด มันยากที่จะได้คืนกลับมา หลี่เทียนชื่อทำได้แต่นั่งคุกเข่าร้องไห้ ต่อหน้าร่างบิดามารดาอยู่นาน จนกระทั่งเสียงฝีเท้าหนักแน่นจำนวนมากวิ่งเข้ามา
“ลูกเทียน เ้าปลอดภัย ์คุ้มครอง หลานชายข้ายังปลอดภัย”
เสียงนี้คือลุงของเขา ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันแห่งแคว้นจิน เมื่อลุงของเขารับรู้ว่าตำหนักอ๋องถูกคนเข้าโจมตี เขาก็รีบสั่งการเหล่าราชองครักษ์รีบเดินทางมายังที่แห่งนี้ด้วยพระองค์เอง แต่เมื่อมาถึงภาพศพมากมาย ทั้งคนในตำหนักและนักฆ่า ต่างกระจัดการจายเป็ภาพที่ไม่น่าดูชมเลยสักนิด มันทำให้ฮ่องเต้นึกกลัวเหลือเกินว่าน้องชายและหลานชายเพียงคนเดียวของเขาจะไม่อาจมีชีวิตอยู่ แต่เมื่อเขามองไปยังบนแท่นนอน ร่างของน้องชายและพระชายาแซ่เตียวนั่นนอนราวคนหลับ หากแต่คราบเืเ่าั้บอกเล่าถึงเหตุการณ์ได้ และสภาพหลานชายที่นั่งคุกเข้าร้องไห้ มันบอกเป็นัย ทำให้พระทัยของฮ่องเต้นแคว้นตกวูบจาก์แทบจะทันที เขาเดินไปยังร่างไร้ิญญา ก่อนจะจับชีพจรของร่างทั้ง 2 ด้วยมือสั่นเทา ไม่มีการสูญเสียครั้งใดที่ฮ่องเต้ผู้นี้จะเสียใจเท่าครั้งนี้อีกแล้ว ถึงจะเ็ปเพียงใด แต่ด้วยความเป็เสาหลักของบ้านเมืองไหนเลยจะทำตัวให้อ่อนแอได้ เขาบรรจงนั่งลงกอดหลานชายอย่าสงสารในชะตากรรม ถึงจะนึกโทษโกรธ์ก็ใช่ที่ ทั้งหมดล้วนเป็เื่ของการเมือง ต่อให้รู้ว่าใครเป็ผู้ทำ หากไม่ไม่หลักฐานก็ยากที่จะเอาผิดพวกมัน เขาจึงทำได้แต่กดความแค้นไว้ในใจ พร้อมปลอบโยนทายาทคนสุดท้ายแห่งตำหนักอ๋องหลี่อย่างใจเย็น
“ลูกเทียนเ้าปลอดภัยดีหรือไม่” เขาถาม แต่ถึงแบบนั้นหลี่เทียนชื่อเป็เหมือนตุ๊กตาไม้ที่ไร้ิญญาไม่มีการตอบสนองใด ๆ ไม่นานร่างนั้นก็สลบลง สร้างความใต่อฮ่องเต้อย่างมาก
หลายวันผ่านไปพิธีศพของอ๋องหลี่และพระชายาแซ่เตียวได้ถูกจัดขึ้นอย่างสมพระเกียรติตามราชประเพณี เวลานี้หลี่เทียนชื่อสามารถคงสภาวะจิตใจได้ดีขึ้นแล้ว เขาต้องทำหน้าที่ของตนตามจุดประสงค์ดั้งเดิม เขาต้องแข็งแกร่งและเป็ฮ่องเต้ เพื่อจะได้มีอำนาจจัดการกับคนที่ทำกับครอบครัวของเขา ฮ่องเต้ได้มีราชโองการให้ทำการสืบเื่กลุ่มผู้สังหารอ๋องหลี่ เื่นี้ได้โด่งดังไปทั่วทุกแคว้นจนถึงหูของหลิวอี้เช่นกัน ในขณะเดียวกันมีรับสั่งให้แต่งตั้งหลี่เทียนชื่อเป็องค์ชายรัชทายาท แต่กลับถูกพวกเหล่าขุนนางมากอำนาจทั้งหลายอ้างเื่นั่นนี่มากมาย จนไม่อาจแต่งตั้งหลี่เทียนชื่อในเวลาเร็วนี้ เขาจึงพระราชทานกุญแจ์ ซึ่งเป็กุญแจพระคลังสมบัติของราชวงศ์ให้กับหลี่เทียนชื่อ เพื่อเป็ดังหลักประกันชีวิตหลานชายแทน หากหลี่เทียนชื่อตกตายก่อนส่งต่อกุญแจ จะไม่มีใครสามารถเปิดพระคลังสมบัติได้อีกเลย ดังนั้นแล้วหลี่เทียนชื่อจะอยู่รอดปลอดภัยไปอีกสักระยะ
โปรดติดตามตอนต่อไป…
12K
![คนหวงเมีย [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1616258473_94138667.webp)
