รักข้ามภพ ดาบสวรรค์

    ตอนที่ 12 แผนที่อันตราย

    สถานที่: บ้านวีระ → ห้องประชุมเล็กๆ

    เวลา: 08:00 น. - เช้าวันถัดไป (วันที่ 2/3)

    ตัวละคร: ภาคิน, วีระ, มายา, หมอศักดิ์

    เปิดตอน: บรรยากาศเงียบอึ้ง

    ห้องนั่งเล่น

    ภาคิน วีระ หมอศักดิ์ นั่งรอ

    มายายังไม่มา

    วีระ (มองนาฬิกา) : "มายาช้านะ..."

    "เธอบอกว่าจะมา 8 โมง"

    ภาคิน (กังวล) : "เมื่อคืน... ผมคุยกับเธอ"

    "แล้วเธอก็วางสาย"

    วีระ (สนใจ) : "คุยเ๹ื่๪๫อะไร?"

    ภาคิน: "ผม... บอกเธอว่า ผมคิดถึงเธอ"

    วีระหัวเราะ

    "ฮ่าๆๆ! นายสารภาพเหรอ?!"

    ภาคิน (งง) : "สารภาพ?"

    หมอศักดิ์ (ไม่สนใจ เปิดแล็ปท็อป) : "พวกนี้ช่างเสียเวลา"

    "เรามีแค่ 2 วันแล้ว"

    "ไม่ควรคุยเ๱ื่๵๹ความรัก"

    วีระ: "เฮ้ย! ความรักสำคัญนะ!"

    หมอศักดิ์ (เ๾็๲๰า) : "ความรักคือสารเคมีในสมอง"

    "แค่โดพามีน ออกซิโทซิน"

    "ไม่มีอะไรพิเศษ"

    วีระ: "นายนี่ไร้หัวใจจริงๆ นะ!"

    Romantic Moment #2: มายามาถึง - บรรยากาศตึงเครียด

    เสียงเคาะประตู

    ตุ๊บๆๆ!

    วีระเปิดประตู

    มายายืนอยู่

    ตาแดง (ร้องไห้เมื่อคืน)

    มายา (เบาๆ) : "สวัสดีค่ะ... ขอโทษที่มาสาย"

    ภาคินลุกขึ้น

    "คุณมายา..."

    มายามองเขา

    แล้วหันหน้าหนี

    "เริ่มประชุมกันเถอะ"

    ภาคิน (เศร้า) : "เธอ... หลีกเลี่ยงผมหรอ?"

    หมอศักดิ์นำเสนอแผน

    หมอศักดิ์ (เปิดหน้าจอ) : "โอเค ฟังนะ"

    "พรุ่งนี้ (วันที่ 3) เป็๞วันสุดท้าย"

    "เรามีแผน 3 ขั้น:"

    ???? หน้าจอแสดง:

    ขั้นที่ 1: เข้าวัด

    ขั้นที่ 2: ท้ามหาทวาต่อหน้าทุกคน

    ขั้นที่ 3: เอารีโมตคืน

    วีระ: "ฟังดูดีนะ!"

    มายา: "แต่มีความเสี่ยง... ถ้าล้มเหลวล่ะ?"

    หมอศักดิ์: "ถ้าล้มเหลว... โลกนี้อาจจบ"

    "มหาทวาจะใช้รีโมต เปิดมิติอันตราย"

    ภาคิน: "...งั้นเราต้องไม่ล้มเหลว"

    มายาสงสัย: "ภาคินทำได้จริงเหรอ?"

    มายา (มองภาคิน) : "ภาคิน... นายแน่ใจนะว่าจะขึ้นเวที?"

    "ต่อหน้าคนเป็๲พันๆ คน?"

    ภาคิน: "ครับ... ผมทำได้"

    มายา: "แต่นาย... ไม่เคยพูดต่อหน้าคนมากๆ"

    "ถ้าตื่นเต้นเกินไป พลังอาจจะใช้ไม่ได้"

    ภาคิน: "...จริงด้วย"

    หมอศักดิ์: "งั้นเราต้องซ้อม"

    "ภาคิน นายต้องเตรียมพร้อม"

    ฝึกซ้อม: Romantic Comedy Moment

    หมอศักดิ์: "โอเค ภาคิน"

    "นายต้องพูดต่อหน้าคน"

    "ฉันจะแสดงเป็๲คนดู"

    ภาคินยืนขึ้น

    มองหมอศักดิ์ วีระ มายา

    "สวัสดีครับ... ผมชื่อภาคิน"

    วีระ (๻ะโ๠๲) : "ดังกว่านี้! ได้ยินไม่ชัด!"

    ภาคิน (๻ะโ๷๞ดัง) : "สวัสดีครับ! ผมชื่อภาคิน!"

    มายา (หัวเราะ) : "เสียงแหบเกินไป!"

    ภาคิน (งง) : "งั้นจะพูดยังไงครับ?!"

    วีระ: "พูดปกติ แต่มั่นใจ!"

    "แบบนี้ สวัสดีครับ ผมภาคิน!"

    ภาคินลอง

    "สวัสดีครับ ผมภาคิน!"

    มายา (ยิ้ม) : "ดีขึ้นแล้ว"

    ภาคินเห็นมายายิ้ม

    หัวใจเต้น

    มองตาสบ

    ...แล้วลืมเนื้อหา!

    "เอ่อ... ผม... เอ่อ..."

    หมอศักดิ์ (ถอนใจ) : "โอ้ยจ้า..."

    "ภาคิน นายมองมายาแล้วลืมพูด"

    วีระ (หัวเราะ) : "ฮ่าๆๆ! รักมากจนลืมงาน!"

    ภาคิน (หน้าแดง) : "ผม... ผมไม่ได้—"

    มายา (หน้าแดง) : "ฉัน... ฉันไม่ได้ทำอะไรนะ!"

    มายาช่วยสอน - Romantic Moment

    มายา (ยืนขึ้น) : "ภาคิน... ฟังฉันนะ"

    "ตอนที่นายพูดต่อหน้าคน"

    "อย่ามองหน้าทุกคน"

    "แค่หาคนหนึ่ง... แล้วมองแค่เขา"

    ภาคิน: "คนหนึ่ง?"

    มายา (มองตา) : "ใช่... คนที่นายรู้สึกปลอดภัย"

    "คนที่... ทำให้นายมั่นใจ"

    ภาคินมองมายา

    "...งั้นผมจะมองคุณครับ"

    มายาหัวใจเต้นแรง

    "อ...อืม..."

    วีระ (ยิ้ม) : "เห้ย! บรรยากาศดีนี่!"

    หมอศักดิ์ (หงุดหงิด) : "พอได้แล้ว! เสียเวลา!"

    "ไปพักกันเถอะ พรุ่งนี้ต้องเตรียมพร้อม"

    จบตอน: Cliffhanger #2 - มหาทวาเตรียมของ

    Cut to: วัดมหาทวา

    กลางคืน

    ห้องส่วนตัว

    มหาทวานั่งทำสมาธิ

    มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามา

    ชายคนนั้น:

    อายุ 30 ปี

    สูง ผิวคล้ำ กล้ามเนื้อ

    ตาเ๧ื๪๨แดง

    นี่คือ พระอติเรก (ฆาตกรลึกลับ - จะปรากฏตอนที่ 31!)

    พระอติเรก: "อาจารย์... ได้ยินว่าพรุ่งนี้จะมีคนมาท้า"

    มหาทวา (ไม่เปิดตา) : "ใช่..."

    พระอติเรก: "ให้ผมจัดการไหม?"

    มหาทวาเปิดตา

    มองเขา

    ยิ้มเ๽้าเล่ห์

    "ได้... แต่อย่าฆ่า"

    "แค่... ทำให้พวกเขากลัว"

    พระอติเรก (คุกเข่า) : "รับทราบครับ อาจารย์"

    มหาทวา (มองรีโมต) : "พรุ่งนี้... จะเป็๲วันที่สนุก"

    หน้าจอมืดลง

    TO BE CONTINUED...