Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

ตอนที่ 78หลังจากเสร็จจากดนัยเสร็จจากการแวะมาไหว้เคารพครอบครัวของเขาแล้วก็พาสาวๆขึ้นรถขับรถกลับโรงแรม“ทำไมมันเงียบแบบนี้ล่ะเนี่ย” ดนัยที่กำลังขับรถอยู่อดพูดขึ้นมาไม่ได้เพราะตอนขับรถขามายังพูดคุยกันเป็นต่อยหอยอยู่เลยแต่พอขากลับดันเงียบหมดเลยซะงั้น“หลับกันหมดแล้วน่ะเมื่อคืนคงนอนไม่พอกันเพราะในเต็นท์ไม่ได้นอนสบายขนาดนั้น” ฮิคาริที่นั่งอยู่ข้างคนขับพูดพลางแอบเหล่ไปด้านหลังที่เหล่าสาวๆแกล้งหลับกันเพราะพอรู้อดีตของดนัยแล้วจึงรู้สึกกระอักกระอ่วมเรื่องในอดีตของดนัยกันหมดเพราะพวกเธอจะถามก็ไม่กล้าจะปลอบก็ไม่ได้จึงได้แต่เลือกเงียบกันหมดและวิธีเงียบที่ไม่โดนสงสัยมากที่สุดก็คือแกล้งหลับนั่นเอง“งั้นเหรอถ้าอย่างนั้นจะรีบขับกลับโรงแรมแล้วกันจะได้ไปพักผ่อนกันหน่อยเดี๋ยวต้องไปเชียงรายกันอีกคืนนี้จะพาไปปล่อยโคมยี่เป็งที่วัดในเชียงรายด้วย !!” ดนัยพูด“โคมยี่เป็ง ??” ฮิคาริไม่รู้ว่าโคมยี่เป็งคืออะไร“ก็เหมือนเทศกาลปล่อยโคมกระดาษขอพรในญี่ปุ่นนั่นแหละที่ชอบจัดกันเดือนกุมภาพันธ์นั่นแหละแต่ประเทศไทยจัดกันตอนปีใหม่กับลอยกระทง” ดนัยพูดเขาพอจะรู้ว่าญี่ปุ่นเองก็มีเทศกาลปล่อยโคมเหมือนกัน“อ๋อ” ฮิคาริพยักหน้าเข้าใจดนัยใช้เวลาขับรถกว่าสองชั่วโมงในที่สุดก็มาถึงโรงแรมในตอนเกือบสิบโมงเช้าดนัยนัดทุกคนอีกทีในตอนเที่ยงเพื่อเช็คเอาท์และพาไปกินข้าวก่อนจะขับรถไปที่เชียงรายซึ่งใช้เวลากว่าสามชั่วโมงและคาดว่าคงจะถึงที่เชียงรายในตอนเย็นซึ่งในระหว่างที่ดนัยและพวกสาวๆกำลังพักผ่อนกันอยู่ในโรงแรมเพื่อรอเวลาให้ถึงเที่ยงเหตุการณ์เมื่อเช้าก็ได้ถูกเผยแพรไปในประเทศอย่างรวดเร็วจนเป็นไวรัลความคิดเห็นของคนมากมายกำลังพูดถึงเรื่องนี้เสียงส่วนใหญ่ชื่นชมแต่ก็มีเสียงส่วนน้อยที่ก่นด่าว่าทำไมไม่พาไปผ่าตัดที่โรงพยาบาลมันดูไม่ปลอดภัยและไม่สะอาดแต่เสียงเหล่านั้นก็ตกลงไปอย่างรวดเร็วเมื่อมีหมอบางท่านมาอธิบายว่าทำไมหมอในสถาที่เกิดเหตุถึงตัดสินใจผ่าตัดตรงนั้นเลยไม่นานเสียงก่นด่าเหล่านั้นก็เงียบไปแต่สิ่งที่ทุกคนต่างอยากมากที่สุดก็คือผู้หญิงและผู้ชายที่ผ่าตัดให้เด็กบนหน้าผายอดดอยหลวงเชียงดาวคือใครแต่ไม่ว่าจำทำอย่างไรสำนักข่าวไหนก็ไม่สามารถหาชื่อของทั้งคู่มาได้เลยพวกเขารู้เพียงว่าสองคนนั้นเป็นนักท่องเที่ยวและเป็นหมอที่อยู่ในเหตุการณ์เท่านั้นส่วนทางด้านเหล่าหมอที่ได้ดูคลิปนั้นต่างก็อยากจะรู้ว่าผู้หญิงที่ผ่าตัดให้เด็กนั้นเป็นใครเพราะการผ่าตัดในเหตุการณ์ทั้งที่เลือดท่วมและมีอุปกรณ์จำกัดนั้นเป็นอะไรที่ทำได้ยากมากไหนจะความรวดเร็วนั่นอีกเพียงแค่เห็นก็รู้เลยว่าฝีมือของเธอคนนั้นเป็นฝีมือระดับพระเจ้าชัดๆและนั่นทำให้พวกเขาอยากรู้ว่าเธอเป็นใครกันแน่แน่นอนชื่อทาเคนากะ ฮิคารินั้นเหล่าวงการแพทย์รู้อาวุโสรู้จักกันมากมายเพราะเคยได้รับการเสนอชื่อรับรางวัลโนเบลมาก่อนแต่มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่รู้จักหน้าคร่าตาของเธอเพราะเธอไม่เคยออกสื่อและให้สัมภาษณ์ที่ไหนมาก่อนจึงไม่รู้ว่าผู้หญิงที่ผ่าตัดให้เด็กบนหน้าผายอดดอยหลวงเชียงดาวนั้นคือทาเคนากะ ฮิคาริผู้ที่ได้รับเสนอชื่อรับรางวัลโนเบลเมื่อไม่กี่ปีก่อนกรุงเทพโรงพยาบาลศิริราช“เฮ้ยนี่มันดนัยนี่ !!” เสียงหมอต้นอุทานออกมาขณะที่นั่งเล่นมือถืออยู่ในห้องพักแพทย์“หือมีอะไรเกิดขึ้นเหรอหมอต้น” หมอเอกถาม“หมอเอกดูนี่สินี่มันดนัยใช่มั้ยครับ” หมอต้นตอบพลางรีบลุกขึ้นมาส่งมือถือให้หมอเอกดู“หือใช่จริงด้วย” หมอเอกที่เห็นหน้าของดนัยอยู่ในข่าวก็พยักหน้ายืนยันทันที“หมอเอกครับผู้หญิงที่อยู่กับดนัยคือใครเหรอครับดูการผ่าตัดของเธอสิทำได้ไงน่ะผ่าตัดทั้งที่เลือดท่วมแบบนั้น !!” หมอต้นถามพลางมองฮิคาริที่กำลังผ่าตัดอยู่ในคลิปวีดีโออย่างสงสัย“หือ...นั่นหมอทาเคนากะนี่” หมอต้นที่พึ่งสังเกตเห็นฮิคาริอุทานออกมา“เธอเป็นหมอเหมือนกันเหรอครับทำไมฝีมือเธอดูแตกต่างจังผมว่าดนัยเก่งแล้วนะแต่ดูเหมือนฝีมือเธอจะคนละระดับเลย” หมอต้นพูด“อืม...เธอคงไม่รู้จักสินะหมอต้นหมอฮิคาริน่ะฝีมือเธออยู่อันดับโลกเลยรู้มั้ยไม่กี่ปีก่อนเธอเป็นที่ฮือฮาในวงการแพทย์มากเลยล่ะ” หมอเอกพูด“ฮือฮางั้นเหรอครับมีอะไรเกิดขึ้นเหรอ” หมอต้นถาม“ก็เธอได้รับเสนอชื่อรับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์น่ะสิและยังเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์อีกด้วยแต่น่าเสียดายเธอดันปฎิเสธเพราะเธอไม่ต้องการและไปเป็นอาสาสมัครในแอฟริกาเพราะแบบนั้นชื่อของเธอเลยเป็นที่ฮือฮายังไงล่ะ” หมอเอกอธิบาย“โรงวัลโนเบลสาขาการแพทย์เนี่ยนะครับรางวัลนั้นไม่ใช่สำหรับแพทย์อาวุโสที่ทำประโยชน์ให้วงการแพทย์เช่นการสร้างสูตรยาต้านไวรัสร้ายแรงได้สำเร็จไม่ใช่เหรอครับดูแล้วอายุเธอน่าจะเท่าๆกับผมและดนัยเลยนะ” หมอต้นอุทานออกมา“ก็ใช่แต่เธอน่ะเป็นกรณีพิเศษเพราะเธอได้รับการเสนอชื่อเพราะฝีมือการผ่าตัดของเธอแถมเธอยังเป็นเจเนรัลลิสต์ที่อายุน้อยที่สุดด้วยทางคณะกรรมการจึงตัดสินใจเสนอชื่อเธอเข้าไป” หมอเอกบอก“เพราะฝีมืออย่างนั้นเหรอ” หมอต้นพยักหน้าพลางกดดูรีเพลย์คลิปการผ่าตัดบนหน้าผานั่นอีกรอบและก็รู้สึกขนลุกเพราะการผ่าตัดที่เห็นในคลิปนั้นน่าทึ่งเป็นอย่างมาก“อย่าบอกนะว่าที่ดนัยมันกลายเป็นหัวหน้าทีมแพทย์ฉุกเฉินเป็นเพราะมีหมอทาเคนากะเป็นคนคอยให้คำแนะนำ” หมอต้นสงสัยที่ฝีมือเพื่อนของตนก้าวกระโดดมากทั้งๆที่ตอนอยู่ที่ไทยดนัยนั้นแทบไม่เคยได้เข้าห้องผ่าตัดเลยด้วยซ้ำแต่ทว่าเวลาเพียงปีเดียวฝีมือของดนัยก็แซงเพื่อนร่วมรุ่นทั้งหมดไปไกลโข“ก็น่าจะเป็นแบบนั้นล่ะมั้งเดี๋ยวคืนนี้ทางโรงพยาบาลจะอัพโหลดคลิปการผ่าตัดของหมอดนัยลงในเว็ปสภาการแพทย์สากลแล้วเพราะหมอดนัยมาผ่าตัดในเคสกรณีศึกษาแพทย์ทั่วโลกจะได้โหลดไปศึกษาการผ่าตัดของหมอดนัยได้เธอเองอยากตามเพื่อนให้ทันก็โหลดมาดูสักหน่อยแล้วกันฉันเองก็ว่าจะโหลดเหมือนกัน” หมอเอกบอก (ไรท์ : เป็นเว็ปที่ไรท์เขียนสมมุติขึ้นมาเท่านั้น)“ครับผมเองก็อยากเห็นการผ่าตัดของดนัยมันเหมือนกันได้ยินแต่คนอื่นพูดบอกว่าฝีมือดีมากอยากจะเห็นเหมือนกันว่าฝีมือมันขนาดไหน” หมอต้นพยักหน้าคืนนี้แพทย์ทั่วโลกจะได้รู้จักกับนายแพทย์ณัฐดนัย รักษาชาติ และจะได้รู้จักการผ่าตัดของเขาชื่อของเขานั้นจะถูกพูดถึงในวงการแพทย์ในฐานะศัลยแพทย์ที่ควรจับตามองกลับมาที่ดนัย“เอาล่ะไม่ลืมของอะไรนะ” ดนัยถามทุกคนหลังจากเช็คเอาท์จากโรงแรมและขึ้นรถมาเรียบร้อยแล้ว“ไม่ลืมค่ะฉันกับฮิคาริช่วยกันเช็คดูแล้ว” หมอยูมิพูดซึ่งเธอนั้นพักห้องเดียวกับฮิคาริและซากิก็พักกับรินะ“ฉันกับซากิเองก็ไม่ลืมค่ะหมอดนัย” รินะบอก“โอเคงั้นออกรถแล้วนะว่าแต่หิวกันหรือยัง” ดนัยถาม“หิวแล้ว !!x5” ทั้งห้าคนตอบแน่นอนพวกเธอหิวมากเพราะไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้าเลยเพราะเมื่อเช้านั้นเกิดเรื่องขึ้นแถมยังต้องรีบลงจากดอยจึงไม่มีโอกาสกินข้าวเช้า“โอเคร้านนี้อยู่ไม่ไกลขับรถไปแค่ยี่สิบนาทีเอง” ดนัยพยักหน้าพลางรีบพาทุกคนไปกินข้าวกลางวันไม่นานดนัยก็พาทุกคนมาถึงร้านอาหารร้านดังในตัวเมืองเชียงใหม่ทุกคนสั่งอาหารกันจัดหนักจัดเต็มมากดนัยยังตกใจเลยที่พวกเธอกินกันเยอะขนาดนี้พอเสร็จจากอาหารมื้อกลางวันดนัยก็พาทุกคนมุ่งหน้าสู่เชียงรายพอขับรถมุ่งหน้าไปเชียงรายได้ไม่นานทุกคนก็เริ่มหลับสนิทเพราะพึ่งจะกินอิ่มๆกันมา“เธอจะหลับด้วยก็ได้นะฉันขับรถได้ไม่ง่วงหรอก” ดนัยหันไปบอกฮิคาริที่ยังไม่หลับอยู่คนเดียว“ไม่เป็นไรอยู่นั่งเป็นเพื่อนนายนี่แหละนายจะได้มีเพื่อนคุยด้วย” ฮิคาริบอก“งั้นเหรอขอบใจนะ...จะว่าไปฉันพึ่งเคยเห็นการผ่าตัดของเธอครั้งแรกเลยนะประทับใจมากเลยรู้ซึ้งเลยเนี่ยว่าที่เขาพูดกันกระดูกคนละเบอร์หมายความว่ายังไง” ดนัยนึกถึงการผ่าตัดเมื่อเช้า“นายก็เวอร์ไปดนัยฝีมือฉันอีกหน่อยนายก็ก้าวหน้าแซงฉันไปแล้วเพราะนายเองก็พัฒนาเร็วมากลองมองย้อนไปเมื่อปีก่อนสิตอนนั้นนายยังเป็นแพทย์พึ่งจบใหม่อยู่เลย” ฮิคาริบอกใช่แล้วสำหรับความคิดของเธอดนัยนั้นมีพรสวรรค์มากเรียนรู้ไวรอบคอบและที่สำคัญดนัยมีความมุ่งมั่นที่จะต้องการช่วยคนไข้สูงยิ่งกว่าใครมันสูงยิ่งกว่าตัวเธอด้วยซ้ำ“โอยฉันก็ทำตามที่เธอสอนและแนะนำทั้งนั้นนั่นแหละแซงเธองั้นเหรอต้องใช้เวลาเท่าไหร่ล่ะนั่น” ดนัยถึงกับร้องโอยเมื่อฮิคาริพูดว่าไม่นานฝีมือเขาจะแซงเธอ“เชื่อมั่นในตัวเองหน่อยสิฉันยังเชื่อในตัวนายเลยว่าจะก้าวแซงฉันไปได้” ฮิคาริบอก“โอเคเชื่อมั่นก็ได้ว่าแต่ทำไมเธอถึงให้ฉันเป็นหัวหน้าทีมแพทย์ล่ะฝีมือเธอน่ะดีกว่าฉันเยอะมากเลยฮิคาริถ้าให้เธอลงมือผ่าตัดเองในฐานะหัวหน้าทีมแพทย์คนไข้มีโอกาสหายมากกว่าให้ฉันในตอนนี้ลงมือเองนะ” ดนัยถามด้วยความสงสัยเพราะจากที่เห็นฝีมือฮิคาริวันนี้เธอก็ยังผ่าตัดได้ตอนแรกเขาคิดว่าเธอให้เขาเป็นหัวหน้าทีมแพทย์นั้นเป็นเพราะฮิคาริยังไม่หายดีหลังจากพึ่งฟื้นขึ้นมาได้ไม่นานแต่พอเห็นการผ่าตัดวันนี้เขาก็เปลี่ยนความคิดนั้นไปกึก !! ฮิคาริที่ได้ยินคำถามก็ชะงักไปพร้อมทั้งเผลอใช้มือจิกลงบนกางเกงของเธอโดยไม่รู้ตัวเธอเงียบไปหลายวินาทีก่อนจะค่อยๆคลายมือและตอบดนัย“เพราะฉันเป็นบอสลับยังไงล่ะ...นายไม่รู้หน้าที่ของบอสลับหรือไงบอสลับน่ะไม่ลงมือเองง่ายๆหรอกนะเอาไว้เคสไหนนายไม่ไหวบอสลับอย่างฉันจะลงมือเอง” ฮิคาริตอบติดตลก“บอสลับ...อะไรของเธอล่ะนั่น” ดนัยยิ้มพลางส่ายหน้ากับคำตอบของฮิคาริเบาะหลังหมอยูมิที่ดนัยและฮิคาริคิดว่าหลับไปแล้วแอบลืมตาขึ้นมาข้างนึงพร้อมทั้งมองมายังฮิคาริด้วยสายตาเป็นห่วงฮิคาริยาที่แก้ปวดที่เธอใช้เมื่อตอนกลางวันนั่นมันหมายความว่ายังไงเธอกำลังปิดบังอะไรฉันและคนอื่นอยู่กันนะหมอยูมิคิดในใจพลางนึกย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหลังจากกลับมาที่โรงแรมฮิคารินั้นไล่เธอไปอาบน้ำก่อนโดยบอกว่าจะขอนอนพักสักหน่อยในระหว่างที่เธออาบน้ำซึ่งเธอก็ไม่ได้เอะใจอะไรและเข้าห้องน้ำไปแต่พอเธอเข้าห้องน้ำและอาบน้ำไปไม่นานเธอก็นึกขึ้นได้ว่าลืมเอาเสื้อผ้าเข้าไปเปลี่ยนจึงคิดจะออกมาโดยไม่ได้เรียกให้ฮิคาริช่วยเอาเข้ามาให้เพราะคิดว่าเธอหลับไปแล้วแต่พอเธอแง้มประตูห้องน้ำออกมาก็ดันไปเห็นภาพสะท้อนผ่านกระจกตู้เสื้อผ้าซึ่งมันสะท้อนไปที่เตียงและเห็นฮิคาริกำลังฉีดยาแก้ปวดเข้าไปบริเวณกล้ามเนื้อและระหว่างฉีดนั่นเธอเห็นสีหน้าเจ็บปวดทรมานของฮิคาริซึ่งการฉีดยาแก้ปวดไปที่กล้ามเนื้อโดยตรงนั้นไม่ค่อยมีใครทำกันเพราะมันเจ็บปวดรุนแรงมากเกินไปถึงจะแก้ปวดได้ทันทีก็เถอะซึ่งการฉีดที่กล้ามเนื้อโดยตรงนั้นมักใช้ในกรณีฉุกเฉินเท่านั้นและหลังจากฮิคาริฉีดยาเสร็จเรียบร้อยเธอก็เห็นฮิคาริหยิบตลับยาออกมาและรีบเก็บเข็มกลับเข้าไปแต่ทว่าสิ่งที่เธอเห็นนั้นคือตลับที่มีเข็มบรรจุยาแก้ปวดหลายเข็มและมีสามเข็มที่ถูกใช้ไปแล้ว(ไรท์ : เรื่องฉีดยาแก้ปวดที่กล้ามเนื้อนั้นไรท์แต่งขึ้นมาเท่านั้นไรท์ไม่ได้มีความรู้เรื่องการแพทย์และการรักษาโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)แสดงว่าฮิคาริฉีดมันทุกวันและน่าจะแอบฉีดในตอนที่คนอื่นหลับไปแล้วจบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 78 แอบใช้ยา !!

คล้ายกับเรื่อง Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด ที่คุณอ่าน

Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 78 แอบใช้ยา !!

คล้ายกับเรื่อง Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้