อาอิงน้อยกลับมาถึงบ้านเสียงมาถึงก่อนตัว "ท่านแม่ ท่านยายหลิน อาอิงกลับมาแล้วเ้าค่ะ" ท่านแม่ ท่านยาย กำลังมัดกำผักอยู่หน้าบ้าน
อาอิงน้อย"ท่านแม่ท่านยายหลินวันนี้ขายผักดีมากเลยเ้าค่ะ" เถ้าแก่เหลาอาหารไป่หู สั่งผักพรุ่งนี้ 50 กำ
ท่านยายหลิน ".จริงหรือหลานยาย "
อาอิงน้อย " จริงเ้าค่ะ"
วันนี้แม่กับท่านยายเก็บผักมากำได้ประมาณ 100 กำ งั้นเดี๋ยวท่านตาหลินกับพี่ใหญ่เ้าไปเก็บผักมาเพิ่มแล้ววันพรุ่งนี้กวางตุ้งกับผักกาดขาวก็จะเก็บได้แล้ว
อาอิงน้อย"งั้นเดี๋ยวอาอิงจะไปเพาะผักเพิ่ม พรุ่งนี้ท่านแม่จะได้ลงปลูก หลังท่านตาหลินกับพี่ใหญ่เก็บผักเพิ่มวันนี้ได้ผัก 300 กำ ท่านแม่ท่านยายหลินก็ทำอาหารเย็น
ท่านตาหลินกับพี่ใหญ่ก็ถาม"อาอิงน้อยเื่วิธีทำเกลือ จะทำได้จริงๆหรือ"
อาอิงน้อย"อุ๊ อุ๊....ข้าลืมเลยเ้าค่ะ ท่านตาหลินเรามีถังใส่น้ำมั้ยเ้าค่ะพรุ่งนี้เราเอาถังน้ำไปด้วยสัก 3-4 ถัง แล้วตักน้ำทะเลกลับบ้าน.พรุ่งนี้พวกท่านรอดูได้เลยเ้าค่ะ คริคริ"
งั้นไปกินข้าวเย็นกันก่อน ระหว่างที่กิน อาอิงน้อยก็คุยให้ฟุ้งเื่ขายผัก จนท่านแม่ ท่านยาย ต่างขำกันนักหนา เ้าตัวขี้โม้นี่นะ เสียงดังจริงๆ พอกินข้าวเสร็จ อาอิงน้อยหัวถึงหมอนก็หลับทันที ท่านแม่ยิ้มน้อยๆ อาอิงน้อยของแม่คงเหนื่อยซินะลูก หลับทันทีเลย
ท่านแม่ิหลันก็นอนคิด ครั้งอยู่ตระกูลหยางผู้ยิ่งใหญ่ลำบากมากชีวิตตอนนั้นมีแต่ความทุกข์ แต่มาถึงตอนนี้ถึงแม้จะลำบากแต่ก็มีความสุข ท่านตาท่านยายหลิน ข้าิหลันจะดูแลพวกท่านทั้งสองคนอย่างดีจะไม่ทิ้ง ต่อท่านทั้งสองที่ให้ชีวิตใหม่แกข้าและลูกๆทั้งสอง แล้วจึงหลับไป
เช้าวันนี้ท่านตาหลินไปเช่าเกวียนเหมือนเดิม ท่านแม่ ท่านยาย พี่ใหญ่เอาผักขึ้นเกวียน แล้วเอาถังน้ำไปด้วย อาอิงน้อยเดินหลับตาเดินมากับผ้าห่อเน่าๆ ทุกคนมองดูอาอิงน้อยก็ขำๆ พี่ใหญ่จึงอุ้มอาอิงขึ้นเกวียน
อี้เฟย "อาอิงน้อยนั่งดีๆไม่งั้น น้องอาจตกเกวียนได้นะ"
อาอิงน้อยเด็กแสบหลับตาตอบ "รู้แล้ว..เ้าค่ะ"
เกวียนเดินช้ากว่าเมื่อวาน ผัก 300 กำ มีถังอีก 3 ใบ พอมาถึงได้ที่ขายผักที่เดิม อาอิงน้อยตื่นทำงานทันที ยังลงผักไม่เสร็จมีลูกค้ามารอเข้าแถวเรียบร้อยโดยที่ไม่ต้องบอก
อาอิงน้อยไม่ต้องพูดอะไร ท่านตาหลินเอาเกวียนไปผูกเหมือนเดิม พี่ใหญ่จัดผัก 5 กำๆๆ เหมือนเดิม วันนี้เถ้าเหลาอาหารไป่หู เดินมาหา อาอิงน้อย
พร้อมลูกน้องแล้วบอกจะเอาผักไปเองเพราะเมื่อวานเอาผักบุ้งไปผัด ต้นอ้วนๆรสชาดอร่อยมาก เลยอยากได้เร็วจึงมารับผักเอง ท่านลุงสั่งไว้ 50 กำ เถ้าแก่ไป่หู ถามว่าเอาเพิ่มได้มั้ย อาอิงคิดไว้อยู่แล้วว่าต้องมีการเพิ่มผักจึงตอบว่าให้เพิ่มได้อีก 50 กำ
เถ้าแก่ไป่หูดีใจมากอาอิงจึงบอกว่าพรุ่งนี้จะมีผักกวางตุ้ง ผักกาดขาว ท่านสั่งเท่าไหร่แต่ต้องมารับเองนะ
เถ้าแก่ไป่หู " ได้ๆ ข้าเอาผักบุ้ง 100 กำ ผักอื่นอย่างละ 50 กำรวม 200 กำ พี่ใหญ่จัดผักให้เถ้าแก่ไป่หู ส่วนอาอิงน้อยขายผักให้ลูกค้าคนอื่นๆ ผ่านไป 3 ยาม ผักที่เอามาก็หมดแล้ว วันนี้ได้เงิน 6 ตำลึงเงิน
อาอิงจึงบอกท่านตาหลิน จะไปซื้อเม็ดผักรวมถึงต้นกล้าเพิ่ม เพื่อช่วยเพาะปลูกไวขึ้น ท่านตาหลินกับพี่ใหญ่อยากกลับบ้านไวเสียหน่อยเพราะต้องไปตัดต้นไผ่มาเพิ่ม ปลูกมากขึ้น มียอดเพิ่มทุกวันยอดสั่งวันนี้ 200 กำแล้วไหนจะขายกลับลูกค้าทั่วไปอีก และมีจวนเ้าเมือง และจวนขุนนาง้าสั่งผักเพิ่มแต่
อาอิง ยังไม่ได้รับเพราะต้องไปดูของก่อนว่ามีเท่าไหรก่อน จึงจะรับปากและที่ขาดไม่ได้คือจวนอ๋องก็้าสั่งผักประจำเหมือนกัน
อาอิงน้อย อยากให้ท่านตาหลินซื้อถังเพิ่มอีกสัก 2 ถัง พอซื้อเสร็จ อาอิงน้อยก็ให้พี่ใหญ่ เอาถังไปใส่น้ำทะเล ไม่ต้องเต็ม ทั้ง 5 ถัง ท่านตาหลินกับพี่ใหญ่ งงง ว่าเอาน้ำเค็มนี่กลับไปทำไม อาอิงเดินตามพี่ใหญ่กับท่านตาหลินเพื่อกลับมาที่เกวียน ก็เห็นท่านยายกับหลานสาวที่อายุมากกว่า อาอิงน้อยสัก 2 หนาว กำลังนั่งหน้าเศร้าขายปลาหมึก กุ้ง ปู ทะเล เพราะไม่มีคนซื้อ ปู กุ้ง มีเปลือกแข็ง ปลาหมึก มีน้ำดำๆๆมีกลิ่นแรง จึงไม่มีนิยมกินกัน
อาอิงดวงตาลุกแวววาว อิอิ น่ากินจัง จึงเหมาหมดเลยยายหลานดีใจมาก ที่ขายของหมดมีเด็กน้อยเหมา ท่านตาหลินกับพี่ใหญ่ใอ้าอ้าปากค้าง..ที่อาอิงน้อยเหมาของเหม็นๆและตัวเปลือกแข็ง
อี้เฟย "น้องซื้อไปทำไมของเหม็นๆ และไอ้ตัวเปลือกแข็งๆ แบบนี้"
อาอิงน้อย" พวกท่านไม่รู้อะไรเสียแล้ว ของพวกนี้อร่อยมากเลยนะเ้าค่ะ ข้ามีวิธีทำให้อร่อย "
วันนี้อาอิงได้พริก มะนาว กระเทียม จึงคิดจะทำน้ำจิ้มซีฟู๊ด ถ้าเหลือก็นำมาตากแห้งเก็บไว้กินได้เช่นปลาหมึกแห้ง
พี่ใหญ่อี้เฟย "ท่านอย่าบ่นเลยเดี๋ยวกลับไปบ้านข้าจะทำของอร่อยให้ท่านพี่กิน วันนี้งานข้าเยอะ ไหนจะทำเกลืออีก เรารีบกลับบ้านกันดีกว่าเ้าค่ะ"
อาอิงน้อย มีความสุขเดินฮำ ฮำ เพลง...ไปที่เกวียนทันที พอขึ้นเกวียนได้ก็หลับเหมือนเดิมจนพี่ใหญ่สงสัยว่า นั่งเกวียนเหมือนนอนเปลใช่มั้ย อาอิงนั่งเกวียนทีไรหลับได้ทุกที..
. อี้เฟย ข้าลืมไปว่าอาอิงน้อยฟันน้ำนม เพิ่งจะ 4 หนาวขาดอีก 6 เดือน จะอายุ 5 หนาว เหมือนคำกว่า กองทัพเดินด้วยท้อง นอนหลับพักผ่อนเพื่อเอาแรงสู้ชีวิต
พอถึงทางเข้าหมู่บ้าน อาอิงก็ตื่นอัตโนมัติ ไม่ต้องปลุก...ท่านแม่ ท่านยาย อาอิง กลับมาแล้วเ้าค่ะ
--------------------------------------------------------------------------‐----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------‐----- น่าสงสารอาอิงน้อยของเราจริงๆๆเลย แค่ 4 หนาว ต้องทำงานทุกอย่าง ...สู้ๆๆ อาอิง !!!