"ท่านแม่ปล่อนข้าได้แล้วขอรับ คนมองกันเยอะเลยข้าอาย" ลู่เฟิงพูดด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีเล็กน้อย เนื่องจากตอนนี้พวกเพื่อนๆของท่านแม่และท่านพ่อต่างมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้มอย่างเอ็นดู ทำให้เขาที่อายุจิตปาเข้าไป 26 ปี รู้สึกอายขึ้นมา
"จ่ะๆ ฮิๆ" หรูชิงมองไปที่สหายของนางและสามีทำให้เข้าใจว่าทำไมลู่เฟิงถึงได้รู้สึกอาย ยังไงๆลู่เฟิงก็ใกล้จะเข้าสู่วัยผู้ใหญ่แล้วจึงไม่แปลกที่จะมีความรู้สึกอายแบบนี้ เมื่อถูกมารดาอย่างนางกอด
"อ่ะแฮ่มๆ ข้าว่าตอนนี้วกเราช่วยกันเก็บปลารมควันพวกนี้ก่อนดีกว่า ถ้าปล่อยเอาไว้นานกว่านี้เดี๋ยวปลามันจะแห้งเกินไป" ลู่เฟิงไอแก้เขิลเล็กน้อยก่อนที่จะบอกให้ทุกๆคนช่วยกันเก็บปลารมควัน
"นั่นสินะ ตะวันใกล้จะลับขอบฟ้าแล้วด้วย ถ้ามืดแล้วเดี๋ยวจะเก็บลำบากรีบลงมือกันเลยดีกว่า" จ้าวเฟิงกล่าวอย่างเห็นด้วยกับลู่เฟิงเมื่อสงเกตุเห็นว่าแสงตะวันใกล้จะหมดแล้ว
เมื่อได้ยินแบบนั้นทุกคนจึงได้ช่วยกันเก็บปลารมควันกัน หลังจากที่นำปลามารมควันแล้วน้ำหนักปลาจะลดลงอย่างมากจากตอนแรกที่มีน้ำหนักประมาณ 140 จิน ตอนนี้อาจจะเหลือประมาณ 60 จิน ถือได้ว่าน้ำหนักหายไปเกินครึ่งเลย
หลังจากที่ทุกคนช่วยกันเก็บปลาไม่นานนักปลาจำนวนมากที่ได้ทำการรมควันเอาไว้ก็ถูกเก็บจนหมดโดยที่ใช้เวลาไม่นาน
"เดี๋ยวเอาปลารมควันกับเกลือมาเก็บเอาไว้ในบ้านของข้าก่อน แล้วพรุ่งนี้ตอนเช้าพวกเรามาช่วยกันขายพวกมันกัน" จ้าวเฟิงที่เห็นว่าตอนนี้มืดแล้วจึงได้เริ่มวางกำหนดการเอาไว้ ว่าจะเริ่มขายปลารมควันและเกลือ
"ได้ตกลงตามนี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้พวกข้าจะมาแต่เช้าเลย" ตู่เฉิยเอ่ยตอบรับพร้อมกับช่วยยกปลารมควันและเกลือไปเก็บไว้ในบ้านของจ้าวเฟิงซึ่งพวกท่านๆป้าเองก็มาช่วยด้วยอีกแรง
ไม่นานนักก็เอาปลารมควันและเกลือทั้งหมดเข้ามาเก็บไว้ในบ้านจนหมด หลังจากนั้นก็ไปช่วยกันดับกองไฟที่พวกเขาได้ก่อกันเอาไว้ เพื่อไม่ให้ไฟลามไปโดนบ้านของตัวเองและคนอื่น
"พวกข้ากลับกันก่อนนะหรูชิง เดี๋ยวคนที่บ้านจะรอกันนานน่ะ ต้องรีบกลับไปทำอาหารด้วย" จินเยว่กล่าวเมื่อเห็นว่าจัดการงานทุกอย่างเสร็จกันหมดแล้วจึงได้เอ่ยขอตัวกลับบ้านเพราะต้องรีบกลับไปทำอาหารให้คนที่บ้านกิน
"พวกข้าเองก็คงต้องรีบกลับกันบ้างเหมือนกัน แล้วภรรยาข้าจะบ่นเอาถ้ากลับช้ายิ่งเ้านี่ยิ่งแล้วใหญ่" ตู่เฉินกล่าวพร้อมกับชี้ไปปที่หลงฟาน
"ภรรยาข้านางก็ไม่ได้ขี้บ่นขนาดนั้นเสียหน่อย เ้าก็พูดเกินไป" หลงฟานตอบร่ายยาวเพื่อแก้ต่างให้ภรรยาของตัวเองเมื่อเห็นว่าถูกสหายเอ่ยแซว
"ฮ่าๆ เอาล่ะๆ เดี๋ยวก่อนจะกลับเดี๋ยวแบ่งเอาเกลือกับปลารมควันกลับไปกินกันด้วยนะ" จ้าวเฟิงหัวเราะกับคำตอบของหลงฟานก่อนที่จะแบ่งปลารมควันและเกลือให้กับทุกคนที่มาช่วย ซึ่งเื่นี้เขาได้คุยกับลู่เฟิงเอาไว้แล้ว โดยที่จะแบ่งปลารมควันให้คนละ 2 จิน(1กิโลกรัม) และเกลืออีกคนละ 2 เหลียง(100 กรัม)
"ของพวกนี้ดูยังไงๆก็น่าจะมีแต่ขายได้แพงๆมาแบ่งให้กับพวกเราแบบนี้จะดีเหรอ" จูหลิงกล่าวอย่างเกรงใจ ซึ่งพวกลุงตู่เฉินเองก็รู้สึกเห็นด้วยกับแม่นางจูหลิง
"นั่นสิจ้าวเฟิง เก็บเอาไว้ขายดีกว่า" ตู่เฉินกล่าวเสริมจูหลิง
"เอาน่า ยังไงพวกเ้าก็มาช่วยพวกข้า ถ้าไม่ได้พวกเ้าลำพังแค่ครอบครัวของข้าทำกันเอง ป่านนี้ยังไม่รู้เลยว่าจะทำเสร็จกันหรือเปล่า" จ้าวเฟิงตอบพร้อมกับยื่นปลารมควันและเกลือที่ได้จัดเตรียมเอาไว้กับลู่เฟิงให้พวกตู่เฉิน
"ใช่ จะให้พวกเ้ามาทำงานเหนื่อยฟรีๆกันได้อย่างไร รับเอาไว้เถิดหนา" หรูชิงช่วยกล่าวเสริมสามี
"เป็อย่างที่ท่านพ่อและท่านแม่กล่าวขอรับ พวกท่านลุงและท่านป้ารับเอาไว้เถอะ ยังไงของพวกนี้พวกเราก็สามารถทำได้เรื่อยๆอยู่แล้ว เกลือก็ทำจากน้ำทะเล ส่วนปลาข้าและท่านพ่อก็จับกันได้ง่ายๆอยู่แล้ว" ลู่เฟิงกล่าวพร้อมกับอธิบายเหตุผลเพื่อให้ทุกคนรู้ว่าของพวกนี้สามารถห้าได้ง่ายๆ
"ถ้าอย่างงั้นก็ขอบใจพวกเ้ามากเลยนะ ถ้ามีอะไรให้ช่วยอีกก็อย่าได้เกรงใจมาเรียกพวกเราไปได้เลย" ตู่เฉินกล่าวพร้อมกับรับปลารมควันและเกลือมากจากจ้าวเฟิง
หลังจากนั้นครอบครัวเฟิงจึงได้ช่วยกันแบ่งปลารมควันและเกลือให้กับทุกคนจนครบ พอทุกคนได้ของกันครบแล้วจึงได้เอ่ยร่ำลากันแล้วแยกย้ายกันกลับบ้านของตัวเอง
"พวกเราเองก็รีบกินข้าวแล้วรีบเข้านอนบ้างดีกว่า พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า" จ้าวเฟิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
"ถ้าอย่างงั้นวันนี้กินข้าวร้อนๆกับปลารมควันนี่ก็แล้วกันนะ หรูชิงจะได้รีบนอนด้วยถ้าทำอาหารตอนนี้กว่าจะได้พักก็คงอีกนาน" จ้าวเฟิงเสนอให้กินปลารมควันเพื่อที่ครอบครัวของเขาจะได้พักผ่อนกันไวๆ
"เอาตามที่ท่านพ่อว่ามาเลยก็ได้ขอรับ" ลู่เฟิงเห็นด้วย ยังไงเขาก็ไม่เกี่ยงอยู่แล้วถ้าจะกินแค่ปลารมควันเพียงอย่างเดียว ไม่สิ ถึงจะบอกว่ามีเพียงแค่ปลารมควันเพียงอย่างเดียว แต่ปลารมควันนี่ก็รสชาติดีอยู่แล้วเพราะก่อนที่จะเอาปลาไปทำปลารมควัน เขาก็ได้เอาเกลือที่เหลืออยู่จากที่เขาได้ทำในครั้งแรกใส่ลงไปในปลาทั้งหมดก่อนที่จะเอาไปรมควัน
ดังนั้นปลารมควันพวกนี้จึงจะมีความเค็มอยู่นิดหน่อย พอได้กินคู่กับข้าวแล้วก็จะทำให้อร่อยมากยิ่งขึ้น
"จ่ะ เอาเยี่ยงนั้นก็ได้ เดี๋ยวแม่ไปจัดโต๊ะก่อนนะใช้เวลาไม่นานหรอก" หรูชิงเมื่อเห็นสามีและลูกของตนบอกแบบนั้นจึงได้ยอมที่จะไม่ทำอาหารในวันนี้ เพราะนางเองก็รู้สึกเห็นด้วยกับทั้งสองคนอยู่เหมือนกัน ถ้าเริ่มทำอาหารในตอนนี้กว่าจะได้กินกันก็คงจะอีกนาน
ไม่นานนักโต๊ะอาหารพร้อมทั้งสามคนก็ไม่รอช้ากินกินอาหารกันในทันที เพราะพรุ่งนี้มีงานใหญ่รอให้พวกเขาทำอยู่ ไม่นานนักครอบครัวเฟิงก็ได้กินอาหารกันจนอิ่ม จึงได้ช่วยกันเก็บโต๊ะและแยกย้ายกันไปเข้านอน
เช้าวันต่อมา
จ้าวเฟิง!!!! จ้าวเฟิง!!!
เสียงของตู่เฉินดังออกมาจากที่หน้าบ้าน
"มาแล้วๆ" จ้าวเฟิงตอบพร้อมกับเดินไปเปิดประตูให้ตู่เฉิน ตอนนี้ที่หน้าบ้านของเขามี ตู่เฉิน หลงฟาน จินเยว่ และ จูหลิง
"เข้ามาข้างในก่อนสิ ตอนนี้ข้าเตรียมของเอาไว้พร้อมแล้ว" จ้าวเฟิงกล่าวเชิญทุกคนเข้ามาในบ้าน ตอนนี้ดวงตะวันยังไม่ทันขึ้น ซึ่งเขาและครอบครัวเองก็ตื่นกันมาซักพักแล้ว หลังจากนั้นจึงได้ดูความเรียบร้อยต่างๆก่อนที่จะเอาของไปขาย หลังจากเตรียมเสร็จจึงได้รอให้พวกตู่เฉินมา
"เอาล่ะมาช่วยกันขนของไปที่ตลาดกันเถอะ เดี๋ยวจะตั้งร้านสายเอา" จ้าวเฟิงกล่าว
"ได้เลย เดี๋ยวข้า เ้าและหลงฟานจะยกพวกปลารมควันนี่เองเพราะดูท่าจะหนักที่สุดแล้ว ส่วนพวกเกลือและของอื่นให้ลู่เฟิงกับพวกผู้หญิงยก" ตู่เฉินเอ่ย
"เอาตามที่เ้าว่ามาเลย ตู่เฉิน" จ้าวเฟิงตอบกลับ
หลังจากนั้นทุกคนจึงได้ช่วยกันขนย้ายของต่างๆที่จะเอาไปขายไปที่ร้านของหรูชิง เดินมาไม่นานนักทุกคนก็เดินมาถึงที่ร้าน เมื่อมองไปที่รอบๆก็เห็นว่าเริ่มที่จะมีคนมาตั้งร้านอยู่เยอะแล้ว เมื่อเห็นแบบนั้นจึงได้เริ่มจัดแจงร้านของตัวเองบ้าง โดยวางของเอาไว้ที่หน้าร้านบ้างส่วน เพราะของมีจำนวนมากไม่สามารถที่จะวางเอาไว้ได้ทั้งหมด เมื่อจัดร้านเสร็จแล้วจึงได้เริ่มแบ่งหน้าที่กันตามนี้ หรูชิงและพวกจูหลิงจะเป็คนคอยรับเงินและทอนเงิน ส่วนตู่เฉิน และหลงฟานคอยจัดการดูความเป็ระเบียบเรียบร้อยเพื่อไม่ให้เกิดความวุ่นวาย เพราะมีเกลือมาขายในราคาที่ถูกแบบนี้จะต้องเกิดความวุ่นวายเป็แน่แท้
ส่วนลู่เฟิง และ จ้าวเฟิงความเติมของที่หน้าร้านเพื่อให้พวกหรูชิงที่ขายของหน้าร้านสามารถหยิบสินค้ามาขายได้ตลอต เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วจ้าวเฟิงจึงได้บอกให้หรูชิงเริ่มะโเรียกลูกค้าที่ตอนนี้เริ่มจะมีคนมาเดินซื้อของกันบ้างแล้ว
"เกลือจ้าๆ เกลือถูกๆ มีอาหารชนิดใหม่มาขายด้วยนะ!!!! " หรูชิง
จบ
วันนี้มาไวกว่าเมื่อวาน อิอิ วันนี้ไรท์เลิกงาน 3 ทุ่มน่ะครับเลยลงให้คุณนักอ่านทุกท่านได้ไว ส่วนเมื่อวานไรท์เลิกงาน 5 ทุ่มเลยได้ลงช้า อ่านนิยายกันให้สนุกนะครับ^^ เม้นกันมาเยอะๆเลยนะครับ อ้อใช่ ส่วนเื่คำผิดเดี๋ยววันหยุดวันอาทิตย์ไรท์จะไปไล่แก้ให้นะครับ ตอนนี้่ไรท์ยังไม่มีเวลาไปไล่แก้เลย
893
