Fall in love รูมเมทเป็นผู้ชายเนี่ยนะ!?

    ตอนที่ 28 พรุ่งนี้

    Fall in love : 28

    พรุ่งนี้



    "อะ...โอเค เดี๋ยวขอเปลี่ยนชุดก่อน"



    "เดี๋ยวฉันไปรอข้างล่างนะ"ฝ้ายพูดบอกหญิงสาวที่กำลังเปลี่ยนชุดอยู่ในห้องนอนของตนเอง



    "โอเค เดี๋ยวฉันรีบตามลงไป"ญารินตอบกลับ จากนั้นฝ้ายเดินลงไปที่ชั้นล่างทันที



    "ญารินไม่มาด้วยหรอ?"เหนือเอ่ยถามขึ้นมาเมื่อเห็นฝ้ายเดินลงมาคนเดียว



    "เปลี่ยนชุดอยู่ เดี๋ยวตามลงมา"ฝ้ายตอบ เหนือจึงพยักหน้ารับ ไม่นานมากนักญารินก็เดินลงมา



    "รอนานไหม!? ขอโทษที่ช้า"หญิงสาวลงมาแล้วเอ่ยถาม



    "ไม่ๆ ไปกันเถอะ"ฝ้ายตอบ จากนั้นทั้งสามคนเดินไปขึ้นรถพร้อมกัน เหนือสตาร์ทรถแล้วขับออกไปทันที



    "แล้วเราจะไปไหน? เธอเลี้ยงใช่ไหม?"หญิงสาวเอ่ยถามเพื่อนสนิทของตนเอง



    "ไปร้าน korean buffet ฉันเลี้ยงเอง"ฝ้ายตอบ ญารินจึงพยักหน้ารับ หลังจากนั้นทั้งสองคนไม่ได้พูดคุยอะไรกันต่อ จนกระทั่งมาถึงที่ร้าน korean buffet



    ทั้งสามคนเดินลงมาจากรถพร้อมกันแล้วเดินเข้าไปในร้านมานั่งที่โต๊ะๆหนึ่ง ซึ่งมีแอชตันและซีอาร์นั่งรออยู่ก่อนแล้ว



    "ฉันขอชวนอะตอมมาด้วยคนได้ไหม?"ญารินเอ่ยถามขึ้นมาก่อนที่ทุกคนจะได้เริ่มทานอาหาร ฝ้ายจึงพยักหน้าตอบรับอย่างง่ายดาย



    ตรู๊ดดด~! ตรู๊ด~!



    หญิงสาวกดเบอร์โทรหาอะตอม รอสักพักหนึ่งเขายังไม่กดรับสาย เธอจึงวางสายแล้วกดโทรหาเขาอีกครั้ง



    :ฮัลโหลๆ โทษทีเมื่อกี๊ไม่ได้รับสายเพราะอาบน้ำอยู่:คนปลายสายกดรับแล้วพูดบอก



    "อ๋อ...โทษที แล้ววันนี้ว่างไหม? มาที่ร้าน korean buffet"ญารินเอ่ยถามก่อนจะพูดสั่ง



    :โอเคๆ ขอแต่งตัวก่อน:ชายหนุ่มตอบรับ



    "อื้ม/ติ๊ด!"เมื่อญารินตอบรับแล้วเธอเป็๲ฝ่ายวางสายไป



    "จะรออะตอมก่อนไหม?"ฝ้ายเอ่ยถามญารินเมื่อเห็นเธอหยิบกระดาษทิชชู่วางลงบนโต๊ะ นำโทรศัพท์คว่ำหน้าจอลงบนกระดาษทิชชู่



    "แกไม่ต้องรอก็ได้ ทานก่อนเลย เดี๋ยวฉันรออะตอมมา"ญารินตอบ



    "ไม่ต้องรอหรือต้องรอไม่สำคัญแล้วสำหรับนายท่านและซีอาร์"เหนือเอ่ยขัดคอขึ้นมาพร้อมกับมองแอชตันและซีอาร์ที่กำลังนั่งทานเนื้อหมูที่ย่างกันเอง



    แอชตันและซีอาร์ที่คีบเนื้อหมูเข้าปากพอดีถึงกับชะงักมองแล้วส่งยิ้มเล็กน้อย พวงแก้มทั้งสองข้างพองกลมเนื่องจากมีอาหารอยู่ในปาก จากนั้นแอชตัน เหนือ และซีอาร์เริ่มทานอาหารพร้อมกัน



    "เดี๋ยวฉันรอเป็๞เพื่อน"ฝ้ายพูดแล้วหยิบโทรศัพท์ของตนเองขึ้นมาเล่นฆ่าเวลารอ รอไม่นานมากนักอะตอมก็มาถึง ทุกคนจึงเริ่มทานอาหารพร้อมกัน



    "เดี๋ยวมื้อสุดท้ายนี้ผมเลี้ยงเองนะ"อะตอมพูดขึ้นมาในระหว่างที่กำลังนั่งรับประทานกันอยู่ และพูดคุยเล่นกันไปด้วย



    "หืม? มือสุดท้าย?"ฝ้ายพูดย้ำอีกครั้งเชิงคำถาม



    "พรุ่งนี้ผมกลับอเมริกาแล้ว"อะตอมตอบ ทำให้ทุกคนถึงกับชะงักไปนิด ยกเว้นญารินที่รู้อยู่ก่อนแล้ว



    "ทำไมถึงกลับล่ะ?"เหนือเอ่ยถามบ้าง



    "แม่ให้กลับน่ะครับ"เขาตอบอีกครั้ง ทุกคนจึงพยักหน้าเข้าใจพร้อมกันแล้วรับประทานอาหารต่อ พวกเขาใช้เวลาหนึ่งถึงสองชั่วโมงทานกันจนอิ่มเรียบร้อย



    จากนั้นทั้ง 6 คนออกเดินทางมานั่งเล่นและชมวิวกันอยู่ที่สวนสาธารณะขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ตอนนี้อะตอมและญารินแยกออกมานั่งอยู่ที่นั่งริมแม่น้ำ



    "จะไม่...อึดอัดใช่ไหม?ที่ฉันมานั่งด้วย...แถมนั่งใกล้แบบนี้อีก"อะตอมเอ่ยถามญารินด้วยสีหน้ากังวล โดยที่พูดด้วยน้ำเสียงแ๶่๥เบาในประโยคสุดท้าย



    "ไม่"หญิงสาวตอบ "นายจะกลับไปจริงๆหรอ?"ญารินเอ่ยถามกลับอีกครั้ง โดยที่สายตามองตรงไปยังแม่น้ำ อะตอมหันมองเล็กน้อยแล้วหันกลับ



    "อื้ม...แม่ฉันเวลาท่านเริ่มกลับมาเครียดเ๱ื่๵๹งานมักจะชอบบ่นและบังคับฉันเสมอ เขาบังคับให้ฉันกลับไปเรียนต่อที่นั่น พอจบก็ต้องรับธุรกิจจากที่บ้านต่อ"เขาตอบ



    "พูดค้านไม่ได้หรอ?"



    "ไม่ได้หรอก...มีแต่จะโดนบ่นหนักกว่าเดิม"



    "อ๋อ..."เธอตอบกลับสั้นๆแค่นั้น สิ้นคำตอบทั้งสองคนนั่งเงียบกันทั้งคู่ ต่างฝ่ายต่างเงียบสงัดยังไม่มีใครได้เอ่ยพูดอะไรออกมา



    "ไปนั่งจีบกันตรงนั้นเฉย"ฝ้ายพูดขึ้นมาในระหว่างที่นั่งรับประทานขนมกับหนุ่มๆทั้งสามคนภายในศาลาอันร่มเย็น โดยที่หันมองไปทางญารินและอะตอม



    "เอาเถอะ เดี๋ยวอะตอมก็กลับแล้ว คงอยากจะอยู่ด้วยกันก่อนกลับ"เหนือพูดพร้อมกับยกยิ้มเล็กน้อย



    "สองคนนั้นดูเหมือนจะชอบกันนะ ทำไมถึงไม่คบกันไปเลย"แอชตันพูดขึ้นมาบ้าง



    "หนูว่ายัยรินน่าจะลังเลอยู่แหละ อาจจะไม่รู้ตัวว่าตัวเองชอบอะตอม ส่วนอะตอมคงไม่กล้าบอกเพราะเห็นว่ารินเป็๞โรคกลัวผู้ชาย"ฝ้ายตอบ



    "หืม? ผู้หญิงคนนั้นเป็๲โรคกลัวผู้ชายหรอ!?"ซีอาร์เอ่ยถามบ้างหลังจากที่นั่งทานขนมฟังเงียบๆ ฝ้ายจึงพยักหน้าเป็๲การให้คำตอบ "ถึงว่าทำไมตอนอยู่ที่ร้านบุฟเฟ่ต์บางครั้งมองฉันกับพี่แอชตันแล้วก็พี่เหนือด้วยสายตาแปลกๆ"



    "จากที่สังเกตมา๻ั้๫แ๻่รู้จักกัน...ฉันเห็นอะตอมคนแรกนี่แหละที่ได้เข้าใกล้ยัยรินขนาดนั้น"ฝ้ายพูด ใบหน้ายิ้มแย้มด้วยความรู้สึกปลาบปลื้ม



    จากนั้นทั้งสี่คนเปลี่ยนเ๱ื่๵๹คุยกัน จนกระทั่งเวลาล่วงเลยผ่านไปนับหลายชั่วโมง แสงสว่างจากท้องฟ้าเริ่มอ่อนลง



    "กลับกันเถอะ"ญารินเดินมาที่ศาลาพร้อมอะตอมแล้วเอ่ยชวน ทุกคนจึงเก็บของและขยะนำไปทิ้งก่อนจะแยกย้ายกันกลับที่พักของตนเอง



    "ไว้ว่างๆจะมาหาใหม่นะ"ฝ้ายกดลดกระจกรถลงแล้วเอ่ยลา ญารินพยักหน้าแล้วโบกมือลาก่อนที่รถเก๋งคันสีดำหรูจะแล่นออกไป



    "ไงจ๊ะ สนุกไหม?"เมื่อรถคันสีดำแล่นออกไป ผู้เป็๞แม่เอ่ยถามหญิงสาวร่างเล็กพร้อมกับเดินมาหาเธออย่างช้าๆ



    "ก็...สนุกดีค่ะ"ญารินตอบ ใบหน้าจิ้มลิ้มส่งยิ้มหวาน



    "ทานอะไรมารึยัง?"แม่เอ่ยถามอีกครั้ง



    "ทานแล้วค่ะ"เธอตอบ



    "โอเค งั้นไปพักผ่อนเถอะ"



    "ค่ะ"ญารินตอบรับ เธอส่งยิ้มแล้วเดินไปทันที



    "ท่านผ.อ.คะ ได้เวลาประชุมแล้วค่ะ"หญิงสาวคนหนึ่งเดินมาเรียกผู้เป็๞แม่ เธอพยักหน้ารับแล้วเดินกลับไปเช่นกัน



    "ไงริน ไปไหนมาอ่ะ?"เมื่อหญิงสาวเดินมาจนถึงหน้าหอพักหญิง จู่ๆเสียงของชายคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้นมา



    "ไปเที่ยวกับเพื่อนมาอ่ะ"เธอตอบ "แล้วนายมาทำอะไรหน้าหอพักหญิงอีกแล้วล่ะพลัม? จะแอบขึ้นไปหาใครรึไง?"



    "เปล่าๆ แค่มาเดินเล่นเฉยๆแล้วเจอเธอพอดี"เขาตอบ ญารินจึงพยักหน้ารับ



    "งั้นฉันขอตัวนะ"หญิงสาวพูด พลัมพยักหน้าเป็๞การให้คำตอบก่อนที่เธอจะเดินขึ้นไปที่ห้องพักของตนเอง



    ญารินไขประตูเข้าไปในห้องของตนเอง เธอเก็บของและหยิบผ้าขนหนูผืนใหญ่กับเสื้อผ้าออกมา จากนั้นเดินลงไปที่ชั้นล่างอีกครั้งเพื่อไปเข้าห้องอาบน้ำ



    "หึ! ไปกันเถอะ ยัยลูกผ.อ.มาแล้วว่ะ"หญิงสาวคนหนึ่งหันไปพูดกับกลุ่มเพื่อนของตนเอง หลังจากที่เห็นว่าญารินเดินเข้ามาภายในห้องอาบน้ำ



    จากนั้นพวกเธอเดินออกไปทันที ญารินมองตามด้วยสีหน้านิ่งเฉยพยายามที่จะไม่สนใจคนพวกนั้น และเดินเข้าห้องอาบน้ำส่วนตัว



    ใช้เวลาไม่นานมากนักหญิงสาวร่างเล็กเดินออกมาจากในห้องอาบน้ำ พร้อมกับผ้าขนหนูและชุดตัวเก่าของตนเองที่เพิ่งใส่ไป หลังจากที่อาบน้ำชำระล้างร่างกายจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว



    หญิงสาวเดินกลับมาที่หอพักหญิงอีกครั้งและกลับขึ้นห้องของตนเอง เธอนำเสื้อผ้าที่ถือมาใส่ไว้ในตะกร้าผ้า นำผ้าขนหนูผืนใหญ่แขวนตากไว้ตรงที่แขวนติดผนัง



    ญารินเดินมานั่งลงบนเตียงนอนของตนเอง แล้วหยิบโทรศัพท์ที่วางไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียงขึ้นมา เพื่อที่จะกดโทรหาใครบางคน



    ตรู๊ดดด~! ตรู๊ด~!



    :ฮัลโหล?:ญารินถึงกับทำสีหน้า๻๷ใ๯ปะปนกับงุนงงทันที เนื่องจากคนปลายสายกดรับสายเธอไวอย่างมาก



    "ฝ้าย...พรุ่งนี้ว่างไหม?"เธอเอ่ยถามคนปลายสาย



    :อืมมม...ว่างๆ:ฝ้ายพึมพำในลำคอเบาๆพร้อมกับครุ่นคิดไปด้วยก่อนจะตอบ "ทำไม? มีอะไรรึเปล่า?"



    "คือ...พรุ่งนี้เช้ามารับฉันหน่อยได้ไหม?"



    :หืม? ให้ฉันไปรับ? ๻ั้๫แ๻่เช้าเลยอ่ะนะ?:เธอเอ่ยถามย้ำอีกครั้ง



    "ใช่"



    :ทำไมอ่ะ? จะไปไหน?:



    "ไปสนามบิน"



    :ฮะ!? ไปสนามบินเนี่ยนะ!? แกจะหนีไปต่างประเทศหรอ!?:



    "ไม่ใช่! ฉันจะไปหาอะตอมต่างหากล่ะ"



    :อ๋อ!...จริงสิอะตอมกลับพรุ่งนี้แล้วด้วย:ฝ้ายพูดขึ้นมาด้วยสีหน้า๻๷ใ๯เล็กน้อยเมื่อเพิ่งนึกขึ้นได้



    "อืม ฉันเลยอยากจะให้แกพาไปหน่อย"



    :โอเคๆ:



    "อื้ม งั้นรบกวนแค่นี้แหละ แกไปพักผ่อนเถอะ"



    :โอเค:



    ติ๊ด!