ระบบสุริยะที่ 21
โลก
เมืองแห่งหนึ่ง
ณใจกลางมหานครอันรุ่งโรจน์ตึกระฟ้าสลับเส้นทางลอยฟ้าและแสงโฮโลแกรมั์โอบล้อมไปทั่วบนยอดตึกหรูหราสูงเสียดฟ้า ห้องเพนต์เฮาส์ที่ตกแต่งด้วยเทคโนโลยีล้ำยุคและศิลปะร่วมสมัยกำลังสว่างวาบด้วยแสงหน้าจอนับสิบ
ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งหุ่นสมบูรณ์แบบราวกับถูกออกแบบมา เขาเป็หนึ่งในสตรีมเมอร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของสหพันธ์ดวงดาวผู้ติดตามทะลุ หนึ่งพันล้านคน แต่เวลานี้ เขากลับไม่ได้อยู่หน้าจอของตนเอง
สายตาคมกริบของเขาจับจ้องไปยังหน้าจอขนาดั์ที่กำลังถ่ายทอดสด‘ไลฟ์สตรีมของช่อง วิลล์หิวแล้ว’
ดวงตาคมของชายหนุ่มยังไม่ละไปจากหน้าจอริมฝีปากเม้มแน่นราวกับกำลังต่อสู้กับความคิดในใจตนเอง
“แค่สตรีมเมอร์มือใหม่คนหนึ่งจะไปสนใจทำไมล่ะครับ?” เสียงผู้จัดการส่วนตัวดังขึ้นจากมุมห้อง
เชฟไคโร สตรีมเมอร์หนุ่มรูปงามผู้มีชื่อเสียงระดับต้นๆ ของสหพันธ์ พลันหันขวับมามองผู้จัดการด้วยสายตาที่แฝงแรงกดดันเขาตอบกลับด้วยเสียงต่ำแต่หนักแน่น
“มือใหม่เหรอ?ถ้างั้นก็คงเป็มือใหม่ที่มาแรงที่สุดในศตวรรษ คนหนึ่งแล้ว!”
เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงร่างสูงสง่าภายใต้ชุดพักผ่อนหรูหรากลับแผ่รัศมีอำนาจออกมาโดยไม่ตั้งใจ
“เด็กนั่นไม่ใช่แค่ทำอาหารแต่เธอกำลัง บุกเบิก สูตรโบราณหลายเมนูที่ปัจจุบันมันแทบเลือนหายไปแล้ว”น้ำเสียงไคโรดุดันขึ้นเรื่อย ๆ
“ของแบบนี้จะไม่ให้ฉันสนใจได้ยังไงกันล่ะ!”
ผู้จัดการส่วนตัวส่ายหัวออกมาอย่างช่วยไม่ได้
“ให้สืบประวัติไหมล่ะครับ?”
“เดี๋ยวฉันจัดการเอง!”เสียงของไคโรหนักแน่น แฝงความเด็ดขาด
เขายกแก้วคริสตัลใสที่อยู่ในมือขึ้นก่อนกระดกดื่มรวดเดียวจนหมด
วางแก้วลงบนโต๊ะหรูด้วยเสียงกึก ที่ทำให้บรรยากาศในห้องเงียบสนิท
“ช่วยสืบค้นประวัติของสตรีมเมอร์ที่ชื่อว่า‘วิลล์’ ให้ฉันที”
ชายหนุ่มเอื้อมหยิบอุปกรณ์สื่อสารล้ำสมัยขึ้นมาน้ำเสียงเรียบเย็นแต่เฉียบขาดเมื่อเอ่ยติดต่อไปยังบุคคลปริศนาคนหนึ่งซึ่งผู้จัดการส่วนตัวไม่รู้ว่าเป็ใคร
…
ในขณะเดียวกัน
ที่บ้านพักเล็ก ๆอันแสนอบอุ่น วิลล์นอนเอนกายอยู่บนเตียงนุ่ม ปล่อยให้ร่างกายได้พักจากการไลฟ์สตรีมอันยาวนานดวงตาของเธอค่อย ๆ ปิดลง ความเหนื่อยล้ากำลังกลืนกินสติสัมปชัญญะไปช้า ๆ
แต่แล้ว
“วิลล์!ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้!”
เสียงใสของ รูมิดังขึ้น พร้อมแสงสีฟ้าสว่างวาบจากโฮโลแกรมข้างหัวเตียง
วิลล์สะดุ้งตื่นลุกขึ้นนั่งโดยอัตโนมัติ หัวใจเต้นแรงราวกับถูกกระชากออกมาจากห้วงฝัน
“เกิดอะไรขึ้นรูมิ?” เธอถามอย่างงงงัน น้ำเสียงยังติดความง่วง แต่ก็แฝงความกังวล
ภาพโฮโลแกรมของรูมิสั่นไหวเล็กน้อยราวกับสัญญาณถูกกดดันจากบางสิ่งบางอย่าง
“มีคนกำลังค้นหาข้อมูลส่วนตัวของเธอ”
รูมิกล่าวด้วยน้ำเสียงร้อนรนแววตาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง
กล่าวย้ำอยู่หลายครั้ง“ให้ฉันจัดการยังไงดี บล็อกแล้วส่งข้อมูลปลอมให้ดีไหม?” รูมิแนะนำ
“ไม่ต้องหรอกฉันไม่มีข้อมูลอะไรให้ปิดบังอยู่แล้วแต่เธอช่วยปกปิดเื่ที่อยู่ปัจจุบันให้ฉันด้วยนะ ี้เีที่จะต้องมาหลบหนีเผื่อมีคนส่งนักฆ่ามาลอบสังหารฉัน”เธอกล่าวติดตลกเล็กน้อย ราวกับกำลังพูดเล่น ๆทั้งที่ความหมายกลับน่าขนลุก
“เชื่อมือฉันได้เลย”
รูมิคือเผ่าพันธุ์จักรกลที่มีความสามารถต่างๆ เหนือกว่าเอไอหรือแฮกเกอร์แค่มีการค้นประวัติข้อมูลของวิลล์ในเชิงลึกแค่เพียงเล็กน้อยรูมิก็จะรู้ได้ทันทีว่าบุคคลแบบไหนที่กำลังค้นหาข้อมูลและคิดไม่ดีกับเ้านายของรูมิ
...
คู่สามีภรรยาเอลฟ์ยิ้มอย่างชื่นมื่นกับปริมาณน้ำเต้าหู้และเต้าหู้ที่พวกเขาได้รับมาจากวิลล์
พวกเขาทั้งสองคนกล่าวขอบคุณออกมาติดต่อกันอยู่หลายครั้งจนคนให้เริ่มรู้สึกรำคาญ
“พอเถอะน่า!ฉันยังสามารถกินอาหารปกติได้แต่กับพวกเธอมันไม่ใช่อย่างนั้น” วิลล์กล่าว“ไม่ต้องห่วง ฉันยังเหลือถั่วเหลืองอีกเยอะ” ยิ้มกวน ๆ ให้กับอีกฝ่าย
“โชคดีนะ!ไว้เจอกันใหม่!” วิลล์กล่าวลาพลางโบกมือให้กับทารินและลีน่าที่กำลังขับรถออกไป
เมื่อหญิงสาวกลับเข้ามาภายในบ้าน
อยู่ ๆก็มีเสียงของรูมิดังออกมา
“ตอนนี้เธอติดอันดับความนิยมประจำวันแล้วนะแต่อีกไม่นานก็คงหลุดจากอันดับ”
วิลล์เข้าไปส่องอันดับความนิยมประจำวันหญิงสาวเบิกตากว้างกับคอมเมนต์ที่อยู่ตรงหน้าเธอ
“เป็แสนคอมเมนต์เลยเหรอ!”เผลออุทานออกมาด้วยเสียงที่ดังลั่นบ้าน
สตรีมเมอร์หน้าใหม่แบบวิลล์ที่มียอดผู้ติดตามไม่ถึงหลักร้อยล้านหรือพันล้านอันดับความนิยมประจำวันสามารถเพิ่มขึ้นหรือลดลงได้อยู่ตลอดเวลา
อันดับความนิยมประจำวันจะพิจารณาและคิดคำนวณจากยอดรับชมทั้งหมดของช่อง ๆ นั้น ในแต่ละวันว่ามีผู้รับชมจบหรือไม่ มีคอมเมนต์ในเชิงทิศทางที่ดีเท่าไหร่มีประโยชน์กับผู้ชมมากน้อยเพียงใด และเ้าของช่องมีความสามารถอยู่ในหมวดหมู่อะไร
ปัจจัยเหล่านี้คือหลักฐานที่ดีที่แสดงถึงการพัฒนาและการเติบโตของช่อง
โดยที่อันดับความนิยมจะไม่มีการนับยอดเงินสนับสนุนและยอดผู้ติดตามเข้าไปเกี่ยวข้องมีเพียงควาพึงพอใจของผู้ชมเท่านั้นที่สามารถทำให้สตรีมเมอร์ติดอันดับความนิยมต่างๆ ในแต่ละครั้งได้
แต่ละหมวดหมู่มีความนิยมและการแข่งขันเป็ของตัวเองแม้ว่าหมวดหมู่อาหารจะมีความนิยมที่น้อยเมื่อเทียบกับหมวดหมู่อื่น ๆ
ไม่มีสตรีมเมอร์คนไหนที่อยากจะให้สตรีมเมอร์หน้าเก่าหรือหน้าใหม่โด่งดังมากกว่าตนเองโดยเฉพาะสตรีมเมอร์หน้าเก่าที่มียอดผู้ติดตามหลักพันล้านคน
หลังจากไลฟ์สตรีมจบลงทุกครั้งรูมิจะใช้เวลาไม่นานไปกับการตัดต่อคลิปวิดีโอการทำอาหารรวมไปถึงคอมเมนต์สำคัญที่รูมิเลือกมาใช้สร้างเป็ประเด็นเล็ก ๆเพื่อให้ชื่อของวิลล์และชื่อช่องวิลล์หิวแล้วถูกกล่าวถึงใน่เวลาสั้น ๆของแต่ละวัน
เพียงแค่หนึ่งคืนช่องวิลล์หิวแล้วก็มียอดผู้ติดตามเพิ่มขึ้นจากหลักล้านคนกลายเป็หลักสิบล้านคนอย่างรวดเร็ว
...
ไมรอนติดต่อมาหาวิลล์ใน่เวลาใกล้เที่ยงวัน
เขาติดต่อมาแจ้งถึงความคืบหน้าว่าเหลือแค่เพียงตกแต่งและจัดการภายนอกเท่านั้น ร้านของหญิงสาวก็จะเสร็จ
“อีกสามถึงสี่วันก็เสร็จแล้วเธออยากติดตั้งอะไรด้านในก็ให้มาที่ร้านได้เลยฉันจะวัดขนาดให้แล้วเธอก็ไปเลือกซื้อเอาเอง”
วิลล์เดินทางมาที่ร้านของไมรอนพร้อมกับเมนูเต้าหู้ทั้งสามชนิด
หญิงสาวเดินสำรวจภายในและภายนอกของร้านขายอาหารว่าตรงกับความ้าของเธอมากน้อยเพียงใด
ยืนมองไปที่ร้านแล้ววางแผนกับรูมิคร่าวๆ ว่าจะทำอะไรและ้าอะไรมาติดตั้ง
“ตรงนี้ฉันอยากได้จอภาพเพื่อใช้สำหรับการโชว์รูปภาพหรือคลิปวิดีโอสั้น ๆ ของเมนูและราคาอาหารในแต่ละวัน”ชี้ไปตรงจุดที่เล็งไว้
“ได้!ซื้อจอภาพมาเดี๋ยวจัดการให้” ไมรอนตอบ
วิลล์ยืนปรึกษากับไมรอนขณะที่เขากำลังวัดขนาดพื้นที่ภายในร้านให้กับหญิงสาว
“ไปก่อนนะไม่เกินหนึ่งถึงสองวันเดี๋ยวฉันมาใหม่” วิลล์กล่าว
“อืม”ไมรอนพยักหน้าตอบรับ
วิลล์เลือกที่จะไปเดินซื้อสิ่งของต่างๆ เพื่อนำมาติดตั้งและตกแต่งร้านด้วยตัวของเธอเอง
หญิงสาว้าัักับสิ่งของต่างๆ โดยตรง รวมไปถึงทดลองความถนัดในการใช้งานอุปกรณ์
จนเธอได้มาพบกับอุปกรณ์และแร่สีแดงบางอย่างที่กำลังดึงดูดความสนใจของเธอ
มันคืออุปกรณ์ที่ติดตั้งเทคโนโลยีสำหรับใช้ควบคู่กับแร่ไฟ
“นี่คือแร่ไฟค่ะ”พนักงานกล่าวแนะนำ เธอวางผลึกลงบนแท่นอุปกรณ์ที่มีวงจรเรืองแสงประหลาดล้อมรอบ
“ภายในแร่ไฟจะเก็บสะสมความร้อนตามธรรมชาติเอาไว้เราจะดึงพลังงานนั้นออกมาใช้งาน ผ่านอุปกรณ์ที่ติดตั้งเทคโนโลยีเฉพาะที่สามารถแปลงพลังงานดิบในแร่ไฟให้กลายเป็ความร้อนที่เสถียรที่สามารถควบคุมได้ค่ะ”
วิลล์รู้สึก ‘ว้าว!’และ ‘ใ!’ กับราคาของสินค้าดังกล่าว
อุปกรณ์เหล่านี้มีราคาสูงลิ่วอยู่ใน่ 7-8 หลักและนี่ยังไม่นับรวมค่าใช้จ่ายของแร่ไฟซึ่งมีมูลค่าไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเลย
“ถ้าคุณลูกค้าซื้ออุปกรณ์และแร่ไฟชิ้นนี้ไปรับรองเลยว่าไม่เสียใจแน่นอนค่ะ” พนักงานยิ้มอย่างนุ่มนวล
อุปกรณ์และแร่เหล่านี้สามารถใช้งานได้นาน ตราบใดที่อุปกรณ์ไม่พัง และแร่ยังคงมีพลังงานเหลืออยู่
...
ผ่านไปประมาณสองวันอย่างที่วิลล์เคยกล่าวทิ้งท้ายไว้กับไมรอน
หญิงสาวได้นำอุปกรณ์ที่จะติดตั้งภายในร้านมาส่งให้กับเขา
ความคืบหน้าล่าสุดของร้านเหลือแค่เพียงติดตั้งอุปกรณ์และทดลองใช้งานจริงเท่านั้น
วิลล์ติดต่อขอเช่าพื้นที่สำหรับตั้งร้านทันทีหลังจากที่กลับมาถึงบ้าน
ยิ่งร้านอาหารของเธอใกล้เสร็จสมบูรณ์มากเท่าไหร่งานของเธอก็จะยุ่งมากขึ้นเท่านั้น
หญิงสาวปรึกษารูมิเกี่ยวกับเมนูอาหารที่จะขายในวันเปิดร้านของเธอ
“เอาเมนูนี้แหละ!”วิลล์กล่าวพลางตบโต๊ะตัดสินใจ
หญิงสาวตัดสินใจเลือกเมนูผักย่างซอสเทอริยากิเป็เมนูประจำวันที่จะมีขายในทุก ๆ วันที่เธอเปิดร้าน
วิลล์สำรวจวัตถุดิบที่มีอยู่ผ่านไปไม่นานเธอก็ตัดสินใจเกี่ยวกับเมนูหลักของเธอได้
“ผัดกะเพรานี่แหละ!”กล่าวด้วยน้ำเสียงและใบหน้าที่สนุกสนาน “แล้วก็ข้าวคลุกกะเพรา!”
หญิงสาวทดลองทำอาหารทั้งสามเมนูจากวัตถุดิบและเต้าหู้ที่เธอเหลืออยู่
“ต้องทำเต้าหู้แข็งเตรียมเอาไว้ก่อน”กล่าวพลางครุ่นคิด “อืม...ไม่ต้องเยอะหรอกเนอะ” ยิ้มบาง ๆ ออกมา
วิลล์นำผักย่างซอสเทอริยากิข้าวราดผัดกะเพราเต้าหู้และข้าวคลุกกะเพราเต้าหู้มาถ่ายเป็คลิปวิดีโอสั้นและภาพนิ่ง
รูมิตัดต่อวิดีโอสั้นและตกแต่งรูปภาพสำหรับใช้ในวันเปิดร้าน
นั่งคิดทบทวนและจดรายชื่อวัตถุดิบพลางครุ่นคิดเกี่ยวกับเื่โฆษณาและการโปรโมตร้าน
“เธอจะกังวลไปทำไมล่ะ!”รูมิกล่าวปลอบใจ“แค่เธอโพสต์ลงบนหน้าโปรไฟล์ของเธอเดี๋ยวก็มีแฟนคลับมายืนรอต่อคิวเองแหละ”
“อืม...ฉันไม่อยากให้มันวุ่นวายในวันเปิดร้านน่ะสิ”วิลล์มีสีหน้าลำบากใจ
“ถึงจะผ่านไปแค่หนึ่งวันถ้าแฟนคลับรู้ว่าเธอเปิดร้านขายอาหารความวุ่นวายที่เธอกังวลเดี๋ยวมันก็จะมาเองอยู่ดี” รูมิกล่าวติดตลก
“ช่างเถอะ ช่างเถอะ”วิลล์กล่าวออกมาอย่างไม่ได้ใส่ใจอะไร
“ทำไมไม่ไลฟ์สตรีมตอนทำเมนูใหม่วันเปิดร้านดูล่ะมันถือว่าเป็การโฆษณาและการโปรโมตร้านทางหนึ่ง แถมไม่น่าจะวุ่นวายถ้าเธอไม่บอกว่าเธอขายอยู่ที่ไหน” รูมิแนะนำ
“ใช่สิ! จริงด้วย!รูมิเธอนี่ประมวลผลได้เร็วจริง ๆ เลยนะ!” ดึงเอารูมิเข้ามากอด
ในคืนนั้นเอง
วิลล์ฝันว่ามีลูกค้าที่มากินอาหารในวันเปิดร้าน กล่าวชมอาหารของเธอออกมาอย่างไม่ขาดสายรวมไปถึงคอมเมนต์ในช่องวิลล์หิวแล้วที่คอมเมนต์ชื่นชมรสชาติอาหารของเธออย่างต่อเนื่อง
จนหญิงสาวที่หลับฝันอยู่เผลอละเมอพูดออกมาว่า “แล้วกลับมาพบกับวิลล์ใหม่อีกครั้งเมื่อ ‘วิลล์หิวแล้ว บ๊ายบายค่ะ!’”
วิลล์ตื่นขึ้นมาในสภาพที่งัวเงียก่อนที่จะตั้งสตินึกถึงเื่ราวที่เกิดขึ้นในฝัน แม้มันค่อนข้างจะเลือนรางก็ตาม
“ถึงกับฝันเป็ตุเป็ตะเลยนะยัยวิลล์ฮ่า ฮ่า” กล่าวพลางหัวเราะให้กับตัวเองในความฝัน
จากนั้นวิลล์ลงมือทำกิจวัติประจำวันอีกครั้ง
หญิงสาวแต่งตัวสบายๆ พร้อมกับใส่ผ้ากันเปื้อนรูปกระต่ายขาวสุดน่ารัก
เธอตื่นขึ้นมาั้แ่เช้าตรู่เพื่อมาเตรียมทำเต้าหู้และซอสเทอริยากิสำหรับวันเปิดร้าน
“เอาล่ะ! ฮึบ! ฮึบ!”สูดหายใจลึกพลางกล่าวให้กำลังใจตัวเอง “มาเริ่มกันเลย!”
260
![Neurotic Game [ ONLINE ] 1 - นิวโรติกเกมส์ออนไลน์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1597413172_11645058.webp)
