ตอนที่ 4 ย้ายบ้าน
ตอนนี้ยังไม่เหมาะที่จะกลับไปเอารถกับของใช้ผมจึงชวนเธอคุย...
“ตอนที่ครูชนผม ผมชนครูผมกำลังจะไปเข้าห้องน้ำพอดี แต่ยังไม่ทันได้เข้าดันเกิดเื่ขึ้นซะก่อน”
“ฝนมันตกฉันรีบ”
“ผมก็รีบเหมือนกัน”กะว่าฉี่เสร็จแล้วจะไปนั่งดื่มต่อ ก็ของมันชอบ สรุปทั้งเธอและผมต่างคนต่างรีบไม่มีใครผิดไม่มีใครถูก เื่ที่เกิดขึ้นคงเป็โชคชะตากลั่นแกล้ง
“งานแถวนี้เลิกดึกมั้ยคะ”ตอนนี้เพิ่งจะสองทุ่มกว่าๆ คิดว่าสี่ห้าทุ่มโน่นแหละกว่าจะเลิกซึ่งผมก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน ไม่เคยจัดงาน
“ยังได้ยินเสียงเพลงอยู่เลยน่าจะเลิกยาก คุณจะอาบน้ำแล้วนอนก่อนเลยก็ได้นะ แต่ผมสิจะเอาเสื้อผ้าที่ไหนเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวเองก็ไม่น่าจะใส่เข้ากับร่างเล็กๆของคุณได้”จะให้ใส่ชุดเดิมก็คงไม่ไหวมั้ง
“ฉันไม่อยากเห็นร่างกายของคุณ!”
"ฮึ...ร่างกายคุณสวยตายแหละคิดว่าผมชอบหรือไง” ชั้นในที่รัดรอบตัวอยู่อึดอัดจะแย่
“แต่ดูคุณชิวๆนะฉันสิคืนนี้จะนอนหลับหรือเปล่าก็ยังไม่รู้” เธอคงเครียดที่เกิดเื่แบบนี้ขึ้นผมเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน
“อย่าบอกนะว่ายังไม่เคย”อยู่ๆผมก็อยากรู้เื่นี้ขึ้นมา สำหรับผมการอยู่ร่วมบ้านกับใครสักคนมันไม่ใช่เื่ใหญ่อะไรแต่กับผู้หญิงคนนี้ผมไม่รู้
“ยังไม่เคยอะไร พูดให้มันดีๆนะ”
“ก็อย่างที่คุณคิดนั่นแหละเวอร์จิ้นเหรอเนี่ย อายุก็ไม่น้อยแล้วนะ ไปอยู่ที่ไหนมา” น่าเกลียดที่สุด!ดูคำถามของเขาสิฉันรับไม่ได้
“ฉันก็อยู่บนโลกนี้นี่แหละ นี่คุณ!เกิดเื่ขึ้นขนาดนี้แล้ว คุณยังจะพูดเล่นอยู่ได้”
“เครียดไปแล้วได้อะไรอยู่กับมันให้ได้ แล้วค่อยๆมาช่วยกันคิดดีกว่าว่าจะเอายังไงกับชีวิตของเราต่อดีรวมถึงวิธีกลับไปเป็เหมือนเดิมด้วย”
“ฉันเหนียวตัวจังเลยคุณอาบน้ำั้แ่เมื่อไหร่เนี่ย...อี๋เหม็นด้วย” เธอยกเสื้อขึ้นมาดมทำท่าขยะแขยงตัวเอง
“อย่าเวอร์ผมเพิ่งอาบก่อนไปงาน่เย็นนี่เอง” สภาพของเธอน่าจะอาบั้แ่เช้าเพราะชุดที่เธอใส่ยังเป็ชุดทำงานอยู่เลย...ไม่อยากจะพูด!
“ฉันง่วงแล้วขอนอนเอาแรงก่อนนะตรงนี้ก็ได้” เธอไม่ยอมอาบน้ำ ทำท่าเอนตัวนอนลงศีรษะพาดหนุนไว้กับที่วางแขนของโซฟา
“ไม่ได้ครูต้องไปอาบน้ำนอนแบบนี้จะนอนหลับได้ยังไง ไหนบอกเป็ผู้หญิง!” สกปรกสิ้นดี!
“ฉันนอนของฉันได้ก็แล้วกันตำรวจไม่จับสักหน่อย” ฉันไม่อยากเห็นัน้อยของเขา ขอนอนทำใจก่อนคืนนึง
“ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยนะคุณเป็คนชอบหนีปัญหาแบบนี้เหรอ วันนี้ถ้าคุณไม่อาบ พรุ่งนี้คุณก็ต้องอาบอยู่ดีผมเปียกน้ำฝนด้วย เดี๋ยวจะไม่สบาย ลุกขึ้นไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้”ผมไม่มีทางให้เธอเอาร่างกายของผมนอนเลยแบบนี้แน่ เกิดไม่สบายขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ
ผมพยายามดึงร่างกายของตัวเองให้ลุกขึ้นแต่ตอนนี้ผมตัวเล็ก เรี่ยวแรงก็น้อยตามไปด้วย จึงดึงไม่สำเร็จเพิ่งจะรู้ว่าตัวเองตัวหนักขนาดนี้ ส่วนเธอนอนหลับตาทำท่าไม่รู้ไม่ชี้เห็นว่าเป็ผู้หญิงหรอกนะ ไม่งั้นคงใช้ฝ่าเท้าช่วย
"............" ดึงจนหมดแรงยัยนี่ก็ไม่มีท่าทีจะสนใจผมจึงเปลี่ยนแผน
“งั้นเรากลับไปเอารถกับเสื้อผ้ากันก่อนดีมั้ยแอบๆไปก็ได้” เธอลืมตาลุกขึ้นมานั่ง ได้ผลแฮะ!
“ไปก็ไป...”ผมมีรองเท้าใส่เล่นหลายคู่ จึงหยิบเอามาสวมหนึ่งคู่ โอ้โห...ทำไมเท้ายัยนี่เล็กจังแต่ก็ยังดีกว่าต้องสวมส้นสูงแหละ ก้มมองดูเท้าของตัวเองตอนนี้แล้วจึงเดินไปนั่งประจำที่คนขับ โดยมีเธอเปิดประตูรถขึ้นมานั่งข้างๆผม
จากนั้นผมก็ขับรถออกไประหว่างทางเธออธิบายถึงสิ่งที่้าให้ผมหยิบผมนั่งฟังเก็บรายละเอียดตามที่เธอบอก ไม่นานผมก็ขับรถมาถึงหน้าบ้านพักครู
“ครูจะลงไปหยิบเองหรือจะให้ผมลงไปหยิบให้”ที่ถามเพราะสิ่งที่เธอ้ามันเยอะมาก ที่นั่งฟังมาเมื่อสักครู่ จำไม่ไหว...
“คุณอยู่แล้วฉันลงไปเดี๋ยวคนเห็นคงหาว่าเป็ขโมย”
“หน้าตาผมดูเป็โจรขนาดนั้นเลย...”
“ก็ไม่แน่” ยัยนี่หน้าตาดี ปากก็ดีพูดไม่ค่อยเข้าหูเลย ฝากไว้ก่อนเถอะ ตอนนี้ยังไม่อยากจะทะเลาะด้วย
“ครูขับกลับถูกมั้ยเดี๋ยวผมเก็บของเสร็จแล้วจะรีบตามไปไม่ต้องรอ”
“ถูกค่ะ”
“โอเค...กุญแจรถอยู่ตรงไหน”ผมลงจากรถ ส่วนเธอก็ย้ายตัวเองมานั่งประจำที่คนขับแทนผม
“วางไว้บนโต๊ะหน้าประตูเลยส่วนกุญแจบ้านน่าจะอยู่ในกระเป๋าเสื้อที่คุณใส่”ผมหยิบกุญแจบ้านออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วเดินเข้าบ้านพักครูไปแบบเนียนๆ เก็บข้าวเก็บของใส่กระเป๋าแล้วโยนขึ้นรถจากนั้นก็ขับรถกลับบ้าน
“เร็วดีเหมือนกันนะเนี่ย”ฉันเพิ่งขับรถของเขากลับมาถึงแป๊บเดียวเอง เขาก็ตามมาติดๆ
“ผมซะอย่างไม่รู้หยิบมาครบหรือเปล่า ตรวจดูเอาเองนะถ้าขาดเหลืออะไรเดี๋ยวไปทำงานแล้วจะแวะหยิบติดมือมาให้”
“ขอบคุณนะคะ”ฉันขนของตัวเองจากในรถเอามากองไว้กลางบ้าน
“ต่อไปนี้คุณห้ามพูดคะค่ะให้ผมได้ยินอีกเด็ดขาด"
"ค่ะ" ยิ่งพูดยิ่งยุ!หวังว่าเธอจะรู้หน้าที่ของตัวเอง เวลาที่ต้องอยู่ต่อหน้าคนอื่นนะ
“ผมี้เีเถียงกับคุณแล้วไปอาบน้ำดีกว่า”
“ไม่ได้นะ!” เธอรีบเดินเร็วๆมาดักหน้าผมพร้อมกับกางแขนออกไม่ยอมให้ผมเดิน
“เป็อะไร ทำไมจะไม่ได้”
“ถ้าคุณอาบน้ำคุณก็เห็นของฉันหมดน่ะสิ” ผมไม่เคยคุยกับใครเหนื่อยเท่ากับคุยกับยัยนี่มาก่อนเลย
“อยากเห็นตายแหละ ผมจะอาบน้ำถอยไป”ผมร้อน! คิดว่าที่นี่เป็เกาหลีหรือไง
“คุณต้องสัญญามาก่อนว่าจะไม่มอง”เื่มากไม่มีใครเกิน สัญญาเหรอ ยังไงผมก็มองอยู่ดีแหละ!
“นี่คุณครูครับผมเคยจับของผู้หญิงมานับไม่ถ้วน บอกตามตรงของคุณเนี่ย กระดานเรียกพี่ผมไม่พิศวาสหรอกครับ อีกอย่างนะ ผมคงไม่มีอารมณ์กับตัวเองหรอก ขอทางด้วย”
“จริงนะ”
“จริง...ถอยไป ร้อนจะแย่อยู่แล้ว”
“แล้วฉันล่ะ ให้อาบน้ำที่ไหนนอนห้องไหน บ้านคุณมีห้องนอนกี่ห้อง”
“มีห้องเดียว นอนด้วยกันก็ได้มั้งตามมา...”
"เดี๋ยวๆช่วยฉันขนของก่อน"
"ของของคุณคุณก็ขนเข้ามาเองสิ"
"แต่ของพวกนี้คุณเป็คนใช้นะ"พูดอีกก็ถูกอีก ผมหันไปมองของใช้ของเธอ แล้วจึงช่วยหยิบกระเป๋ามาหนึ่งใบ...หนักจังร่างกายของยัยนี่ไม่แข็งแรงเอาเสียเลยส่วนเธอสามารถยกของหนักๆตามผมมาได้อย่างสบาย...คงจะลืมตัวสินะ
4K
