แพรวามาติดต่อการส่งเ้าหน้าที่มาดูแลลูกชายของนักธุรกิจที่กำลังมีปัญหาและกลัวว่าจะโดนคู่แข่งปองร้ายลูกชายเพียงคนเดียวของเขา
“มีอะไรครับพ่อทำไมถึงตามผมด่วนขนาดนี้ดีนะเนี้ยวันนี้ไม่มีเรียน”เสียงลูกชายท่านรวินทร์เปิดประตูเข้ามาโวยใส่ผู้เป็พ่อจังหวะที่แพรวาหันไปมองพบผู้ชายสูงโปร่งมากับชุดนักศึกษาหน้าตาหล่อเหลาอย่างกับพระเอกซีรี่ย์แพรวาสบตาเข้ากับไต้ฝุ่นและเขาก็จำเธอได้ในทันที
“เธอ...”ไต้ฝุ่นอุทานขึ้นแต่แพรวาที่จำเขาไม่ได้ เธอทำหน้างง สงสัยทำให้เขาไม่พูดอะไรต่อ
“มานี้มานี้เป็เ้าหน้าที่หน่วยอารักขาของสำนักงานตำรวจพี่ได้ทำเื่ติดต่อขอให้เ้าหน้าที่มาดูแลแก มาดูว่า้าคนไหน”ผู้เป็พ่อเรียกลูกชายมานั่ง เพื่อดูแฟ้มประวัติไต้ฝุ่นเดินไปที่โต๊ะรับแขก แต่สายตาเขายังจับจ้องใบหน้าของแพรวาเขายังจำค่ำคืนนั้นได้ดี และตัวเขาก็มั่นใจว่าเธอจำเขาไม่ได้
“ว่าไงแกจะสัมภาษณ์คนไหน ได้รึยัง”ท่านรวินทร์ถาม
“ผมเลือกได้แล้วครับพ่อ”ไต้ฝุ่นตอบ
“คนไหนละ”ท่านรวินทร์ถามต่อไต้ฝุ่นไม่ตอบแต่จ้องหน้าแพรวานิ่ง
“ผม้าคนที่อยู่ตรงหน้าผมครับ”ไต้ฝุ่นตอบแพรวาใ ตาโตขึ้นไม่คิดว่าเด็กคนนี้จะเลือกเธอ
“พ่อครับเดี๋ยวผมพาเธอไปสัมภาษณ์และหาข้อตกลงที่ร้านกาแฟข้างล่างนะครับพ่อได้ทำงานต่อด้วย”ไต้ฝุ่นบอกพ่อ
“เอาสิฝากหนูช่วยดูแลลูกชายอาด้วยนะ ถือว่าช่วยปกป้องน้องชายถ้ามันดื้อโทรบอกอาได้เลย”ท่านรวินทร์บอกแพรวาที่ยัง มึนงงอยู่
“เอ่ออค่ะ” เธอเก็บเอกสารเดินตามไต้ฝุ่นไป
ร้านกาแฟ ใกล้สำนักงาน
“เอาอเมริกาโน่ เธอเอาอะไร”ไต้ฝุ่นสั่งเครื่องดื่มพร้อมหันมาถามแพรวา
“ฉันขอน้ำเปล่าแก้วหนึ่งค่ะ”แพรวาบอกพนักงาน
“ตกลงว่าคุณจะให้ฉันไปทำหน้าที่บอดี้การ์ดให้คุณใช่ไม่ค่ะงั้นนี้คือสัญญาว่าจ้าง คุณอ่านก่อนแล้วค่อยเซ็น เราเป็หน่วยงานราชการอาจจะไม่เหมือนเอกชน”แพรวาถาม เพราะเห็นว่าเขาจ้องหน้าเธอนานแล้วด้วยสายตาอันคมเข้มของเขา ทำให้เธอรู้สึกเขินอายเหมือนกันแม้ที่ผ่านมาเธอจะเจอสายตาลักษณธนี้มาเยอะแต่ไม่เคยมีใครทำให้เธอรู้สึกเขินอายได้ขนาดนี้ไต้ฝุ่นถือเอกสารพลิกไปมา เขาก็เซ็นต์และส่งให้เธอเซ็นต์หลังจากเซ็นเอกสารเก็บเอกสารเสร็จไต้ฝุ่นก็เริ่มรำลึกความหลัง
“่นี้ไม่รับไม่เข้าไปสืบข่าวที่ผับอีกหรือครับคุณตำรวจผมเฝ้ารอคุณทุกคืนเลย”ไต้ฝุ่นเอ่ยขึ้น แพรวาที่กำลังเก็บของนึกถึงเื่คืนนั้นที่เธอทำงานพลาดจนโดนลงโทษ
“ผับหรือว่านาย....นายคือไอ้บ้ากามคืนนั้นเหรอ”แพรวาใ ตาโตเมื่อเธอนึกถึงเหตุการณ์คืนนั้น
ไต้ฝุ่นเพียงยิ้มมุมปากเท่ห์ๆแบบฉบับของเขาเขายังจำความเ็ปคืนนั้นได้ดี ไม่นึกไม่ฝัน ตามหาตั้งนานไม่เจอ อยู่ดีๆก็มาหาถึงที่ ได้เวลาเอาคืนแล้ว เขาจะทำให้เธอจดจำเขาตลอดไป
“ดิฉันชื่อแพรวานะคะฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะเ้านาย”แพรวายิ้มแห้งๆเธอแนะนำตัวเองพร้อมกับโค้งให้ผู้เป็เ้านาย เธอรู้ถึงความยากลำบากในการทำภารกิจครั้งนี้จะยกเลิกสัญญาตอนนี้ได้ไม่เนี้ย แต่ถ้าเธอยกเลิกสัญญา เธอต้องชี้แจงหน่วยงานแล้วเธอต้องโดนเล่นอีกแน่ แพรวาคิดในใจ
ตามสัญญาแพรวาต้องดูแลความปลอดภัยให้กับไต้ฝุ่นั้แ่เช้าตอนเขาออกจากบ้านจนเขากลับเข้าบ้าน วันนี้แพรวามารอไต้ฝุ่นออกจากบ้านั้แ่เช้าแต่นี้ใกล้เที่ยงแล้วเขายังไม่ลงมา เธอออกอาการเซ็ง
“หนูจ๊ะเข้ามานั่งในบ้านก่อนไม่ลูก ตาไต้ฝุ่นยังไม่ลงมาเลยน่าจะยังไม่ตื่น”คุณหญิงหยาดทิพย์เดินมาชวนเธอเข้าไปนั่งรอในบ้าน
“ไม่เป็ไรค่ะนั่งเล่นตรงนี้ดีกว่า”แพรวายิ้มและตอบอย่างเกรงใจ
“หนูชื่ออะไรจ๊ะ”คุณหญิงถาม
“หนูชื่อแพรวาค่ะ”แพรวาตอบ
“ชื่อเพราะดีจังแม่ฝากลูกชายแม่ด้วยนะ”คุณหญิงพูดพร้อมรอยยิ้มเพราะเธอรู้สึกถูกชะตากับหญิงสาวตรงหน้าแม้ว่าเธอจะดูห้าวหาญแต่ดวงตาและรอยยิ้มของหญิงสาวดูสวยงาม
“แม่ ?” แพรวาอุทานออกมาเธอไม่คิดว่าคุณหญิงจะแทนตัวเองว่าแม่ ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังยืนคุยกันอยู่ก็มีเสียงคุ้นๆดังขึ้นมา
“คุยอะไรกันอยู่ครับคุณแม่แล้วเธอมาแล้วทำไมไม่ขึ้นไปปลุกฉัน วันแรกก็ละเลยหน้าที่แล้ว”ไต้ฝุ่นหันมาตำหนิหญิงสาวในชุดสูทดำ
“แล้วแต่งตัวนี้กลัวคนไม่รู้เหรอว่าเป็บอดี้การ์ด”เขายังตำหนิต่อ นี้เขากะจะดำหนิทุกอย่างเลยหรือไงแพรวาได้แต่มองบน เธอจะทำอะไรได้ในเมื่อตอนนี้เขาเป็เ้านายเธอ
“พอแล้วน่าไต้ฝุ่นลูก อย่าไปว่าพี่เขาสิ”คุณหญิงหยาดทิพย์ปรามลูกชาย
“ไปกันได้แล้ววันนี้ฉันจะเข้าตรวจผับ”ไต้ฝุ่นเดินไปที่รถ ขึ้นไปนั่งฝั่งคนขับ แพรวายืนงงๆเพราะเขาขึ้นรถสปอร์ตสองที่นั่งของเขา ทำให้เธอต้องนั่งข้างคนขับ
“จะยืนงง อีกนานไม่ครับคุณผู้หญิง”ไต้ฝุ่นเปิดกระจกลงมาหาเื่แพรวาอีกจนได้แพรวาเลยเดินไปขึ้นรถเขาอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์ คุณหญิงหยาดทิพย์ยืนยิ้มมองหนุ่มสาวอย่างอารมณ์ดีเพราะเขารู้ดีว่าลูกชายเขากำลังแกล้งหญิงสาวอยู่
“นั่งเป็หุ่นไล่กาเลยนะ”ไต้ฝุ่นหาเื่คุยแต่เขาไม่รู้จะเริ่มยังไงกลายเป็คำพูดที่ออกมาเป็เหมือนเขาหาเื่เธออยู่ตลอดเวลา
“นี่นายถ้าไม่พอใจฉัน นายก็ทำเื่ขอเปลี่ยนตัวฉันเลยสิไม่ต้องมาพูดหาเื่ฉันอยู่”แพรวาเริ่มไม่พอใจ เมื่อเห็นเขาหาเื่เธอไม่หยุด
“ทำไมมาเป็บอดี้การ์ดวันก่อนเป็ตำรวจอยู่ไม่ใช่เหรอ”ไต้ฝุ่นเริ่มรู้สึกว่าตัวเองพูดแรงไปจริง ๆเลยเปลี่ยนเื่คุย
“ตอนนี้ก็ยังเป็ตำรวจแค่โดนย้ายหน่วย”แพรวาตอบนิ่งๆ
“ทำไมละเื่เมื่อคืนนั้นเหรอ”ไต้ฝุ่นหันมาถามเธอต่อ
“ฉันว่าฉันไม่จำเป็ต้องบอกนายนะขับรถไปเถอะ ดูทางด้วย” แพรวาว่าเขา เมื่อเห็นเขาหันมาจ้องหน้าเธอ เขาขับรถไปสักพักก็เลี้ยวเขาห้างสรรพสินค้าชื่อดัง
“อ้าวไหนว่าจะไปตรวจผับ”แพรวาถามอย่างสงสัยเขาเงียบจอดรถเสร็จเขาก็เดินเข้าไปในด้านใน แพรวาเดินตามเข้าไปเขาเดินเข้าไปในร้านเสื้อผ้าผู้หญิง เธอยืนรอเขาหน้าร้านเขาเลือกเสื้อผ้าสักพักก็เรียกเธอ
“มานี้สิเอาไปลอง” แพรวาเดินไปหาเมื่อเห็นว่าเขาเรียกหา เมื่อเขาส่งเสื้อให้เธอไปลองสวมก็งง
“ทำไมละทำไมต้องลอง”แพรวาถาม ก่อนรับเสื้อผ้า
“ฉันไม่ชอบให้เธอใส่ชุดแบบนี้มันเหมือนมีคนคุม ฉันไม่ใช่เด็ก ไปทำตามที่บอก”เขาบอกพร้อมยัดเสื้อผ้าใส่มือแพรวาเสร็จเดินไปนั่งรอที่โซฟารับแขกหยิบหนังสืออ่านไม่สนใจว่าแพรวาจะทำหน้าอย่างไร แพรวาลองครบเกิน 20 ชุด ส่วนใหญ่เป็ชุดสาวออฟฟิศสมัยใหม่ มีทั้งชุดสูทกางเกง กระโปรง ราคาไม่ต้องพูดถึง แพงมาก
“นี่นายเยอะไปไม่”แพรวาบอก เขาจ่ายเงินเสร็จ ก็ส่งถุงใส่เสื้อผ้าให้เธอ เขาไม่พูดอะไรเดินเลือกซื้อของต่ออีก 2-3 อย่างและพาเธอขับรถต่อไปที่คอนโดของเขา
“ที่ไหนอีกละเนี้ย”แพรวาถามเมื่อเขาจอดรถที่จอดรถใต้คอนโด
“คอนโดฉันเองเอาของขึ้นไปเก็บ แล้วเธอก็เปลี่ยนผ้าซะด้วยเดี๋ยวเราจะเข้าไปที่ผับกันต่อ”ไต้ฝุ่นบอกเสร็จก็เดินนำขึ้นไปที่ห้องของเขาห้องของเขาเป็ห้องสูทชั้นบนสุด ทั้งชั้นมีแค่ห้องเดียวแพรวาที่กำลังมองสำรวจและตื่นเต้นกับห้องสุดหรูทำให้ไม่ทันระวังชนเข้ากับไต้ฝุ่น
“ซุ่มซ่ามเอาของเธอไปเก็บ ห้องนั้นของเธอ เธอต้องย้ายมาอยู่ห้องนี้กับฉัน จะได้ดูแลฉันตลอดห้ามปฏิเสธ เพราะว่าส่วนใหญ่ฉันจะพักที่คอนโด เข้าใจนะ ฉันให้เวลา 10 นาทีเปลี่ยนผ้า”แพรวาอ้าปากค้าง
“เดี๋ยวทำไมต้องย้ายมาอยู่กับนายฉันมาตอนเช้าก็ได้” แพรวาที่ไม่อยากอยู่ร่วมห้องกับเขา ประท้วง
“เหลือเวลาอีก8 นาที”แพรวาที่ทำอะไรไม่ได้ตอนนี้ ต้องรีบไปเปลี่ยนผ้า
“เอาแต่ใจจริงๆเลยนายเนี้ย”แพรวาหันมาว่าเขาก่อนปิดประตูดังปัง