เช้าวันใหม่เมื่อน้ำดูแลอาบน้ำแต่งตัวคุณหนูลิลลี่เรียบร้อยแล้ว ก็พาเธอเดินลงมาทานข้าว แต่วันนี้เป็วันเสาร์เธอไม่มีเรียน คุณหนูบอกว่าวันนี้จะไปนั่งอ่านการ์ตูนที่ศาลาตรงสระว่ายน้ำแทน สงสัยว่าเธอคงเบื่อบรรยากาศบนห้องนอนแล้วละมั้ง วันนี้อาหนุ่มก็ไม่ได้ออกไปทำงานเช่นกัน วันนี้เค้าตื่นสายกว่าวันปกติ ยังไม่ลงมาข้างล่าง
ลิลลี่ :"พี่น้ำ วันนี้ไปนั่งอ่านการ์ตูนตรงศาลาข้างสะว่ายน้ำกันนะ
น้ำ : "ได้ค่ะ แต่ต้องทานข้าวให้หมดจานก่อนนะคะ
ลิลลี่พยักหน้าและรีบทานข้าวตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ
เมื่อคุณหนูทานข้าวเสร็จ เธอก็ช่วยแต๋วเก็บและล้างจานจนเสร็จเรียบร้อย ระหว่างนั้นคุณหนูก็นั่งดูการ์ตูนที่โซฟารอ เมื่อน้ำออกเดินออกมาจากครัวก็พากันถือหนังสือการ์ตูนที่เตรียมไว้ ออกไปที่ศาลา นั่งอ่านไปได้สักพักก็ได้ยินเสียงรถขับมาจอดหน้าบ้าน
มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามา ผู้หญิงคนดีแต่งตัวได้เปรี้ยวเข็ดฟันมากๆ ชุดเธอจะรัดไปไหนกันนะ หน้าตาออกไปทางลูกครึ่ง ทาปากแดงมาเลยทีเดียวเชียวจ้า
เจน :"ฉันมาหานพ เค้าอยู่ไหนละ"
น้ำ :"อ่อ สวัสดีค่ะ คุณนพยังไม่ลงมาเลยค่ะ"
น้ำตอบเธอไปเพราะยังไม่เห็นนพลงมาจากห้องเลยั้แ่เช้า
เจน : "อุ้ย น้องลิลลี่ น้ามองไม่เห็นหนู ขอโทษนะ วันนี้ไม่ได้ซื้อขนมติดมาด้วยจ้า"
เจนทักทายลิลลี่ ถ้าไม่ใช่ต่อหน้าอาหนุ่มเธอก็ไม่สนใจเด็กคนนี้อยู่แล้ว เด็กอะไรไม่รู้นิสัยเสีย
ลิลลี่ :"สวัสดีค่ะ"
ลิลลี่ก็ยกมือไหว้และกล่าวสวัสดีตามมารยาท เธอก็ไม่ชอบเจนเลยสักนิด ต่อหน้าอาหนุ่มเอาใจเธอสารพัด พอลับหลังก็อีกอย่าง
เจน :"เธอเป็พี่เลี้ยงคนใหม่ของลิลลี่เหรอ"
เจนจิราหันมาถามเธอ
น้ำ:" ค่ะ ใช่ค่ะ"
เจนมองหญิงสาวตรงหน้า ผู้หญิงคนนี้ดูสวยน่ารักเกินไป เธอกลัวนพจะหวั่นไหว รู้สึกไม่ชอบใจขึ้นมา คิดจะหาเื่แกล้งน้ำ จึงบอกให้น้ำให้ไปหาของว่างให้เธอทาน
เจน :"ฉันยังไม่ได้ทานอะไรมาเลย เธอช่วยไปหาของว่างให้ฉันทานระหว่างรอหน่อยสิ อืม ขอกาแฟดำเพิ่มแก้วนึงนะ"
น้ำ :"ค่ะ รอสักครู่ค่ะ"
น้ำเดินเข้าไปในครัวเพื่อจัดขนมและกาแฟให้ตามที่เจนจิราสั่งมา
เจนออกไปยืนรอข้าง ๆ สระว่ายน้ำตั้งใจว่าพอยายแม่บ้านหน้าสวยเดินมาหาก็จะผลักตกลงไป เมื่อน้ำเดินมาถึงก็ไม่ทันได้ระวังตัวพอโดนเจนผลักก็เสียหลักหล่นลงไปในน้ำ ขนมและกาแฟ กระจัดกระจาย เจนแกล้งทำหน้าใ นพที่เพิ่งลงมาจากข้างบนได้ยินเสียงอะไรหล่นน้ำเสียงดึง จึงรีบวิ่งไปที่สระว่ายน้ำ มาถึงก็เห็นน้ำพยามตะเกียกตะกายเหมือนคนว่ายน้ำไม่เป็ แต่ความจริงน้ำว่ายน้ำเป็แต่พอเธอเห็นนพวิ่งมาก็เลยแกล้งจะทำท่าเหมือนคนจะจมน้ำ คิดในใจ
"แกล้งฉันเหรอ ขอเอาคืนแบบนี้แล้วกันนะยายคุณเจน"
นพรีบวิ่งะโลงไปในสระและว่ายเข้าไปหาน้ำที่กำลังทำท่าจะจมลงไป จังหวะที่นพว่ายมาใกล้ถึงตัว น้ำก็รีบก้มลงอมน้ำไว้ในปากนิดหน่อย เจนเห็นนพลงไปช่วยก็ไม่พอใจกระทืบเท้าเต้นเร่า ๆ อยู่ริมสระ พอนพช่วยน้ำขึ้นริมสระได้แล้วเขาก็ทำ CPR แต่น้ำยังแกล้งสลบอยู่ นพก็กำลังจะเป็มาผายปอด หน้าเริ่มลงมาใกล้มากแล้ว น้ำรีบพลิกตัวเล็กน้อยแกล้งบ้วนน้ำออกมาตามแบบละครที่เธอเคยดู ลิลลี่ก็วิ่งออกมายืนดูน้ำด้วยความเป็ห่วงและทำหน้าไม่พอใจเจนจิรา เธอเห็นว่าเจนเป็คนผลักน้ำลงไปในสระ
นพ : "เป็ยังไงบ้าง น้ำ ลุกไหวมั้ย"
น้ำเงยหน้ามองไปทางเจน และแกล้งทำตัวเหนื่อยอ่อน พยามลุกแต่ลุกไม่ขึ้น นพรีบอุ้มและพาไปที่ห้องพักและเรียกแต๋วให้ตามไปดูแล เจนเห็นแบบนั้นก็ไม่พอใจใหญ่
เจน : "ยายนี่มันแกล้งจมน้ำชัด ๆ เลย" พูดขึ้นมาด้วยความโมโห
ลิลลี่ได้ยินก็หันมาถาม
ลิลลี่ : "ทำไมน้าเจนต้องผลักพี่น้ำให้ตกลงไปด้วยละค่ะ"
เจน :"ป่าวสักหน่อย ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย ยายนั่นซุ่มซ่ามตกลงไปเองต่างหาก"
พูดจบเธอก็เดินออกไปขึ้นรถและขับออกไปด้วยความโมโห
"ยายนี่ไม่ธรรมดา ฉันจะวางใจไม่ได้ซะแล้ว"