" โอ้ยๆ แสบตูดเลย โล่งจริงๆ" หลินฟานเดินกลับมาห้องอาหารหลังจากถ่ายหนักพร้อมมองหน้าไปที่ทุกคนแล้วยิ้มแหยๆ
"นายน้อยคะ ดื่มน้ำหน่อยนะ" ตงเอ๋อยิ้ม
พร้อมส่งน้ำให้หลินฟานที่พึงเดินมา
"ขอบใจนะ"
"หลินฟานกินข้าวพ่อมีเื่จะคุยด้วย!?"
"โ.อ..เคครับพ่อ"
"หลินฟานไอ้บ้า มาตดใส่ฉันทำไม ไอ้บ้า!บ้า!บ้า! งื้ออ" จือหลิงร้องไห้เบาๆ จริงแล้วหลินฟานนั้นรู้จักกันมาั้แ่เด็กเรียกว่าเป็เพื่อนสมัยเด็กเลยก็ได้ พวกเขาเลยแกล้งกันเป็ประจำ
"ฮาฮ่าฮ่าฮ่า" หลินฟานหัวเราะอย่างสะใจ
"ลูกแม่ อย่าตัวแบบนั้นอีกนะ ถ้ายังอยากมียานอวกาศไว้ใช้ "หลิงจิงจิงยิ้มอ่อนๆ
ครับ..ผม
--------------
--------------------------
-----------------------------------
ณ ห้องโถง
หลินฟานที่เดินเข้าไปมองเห็นแผ่นหลังผู้เป็พ่อที่มีความหนักแน่นพร้อมกับมีออร่าราวกับจักรพรรดิแล้วส่งเสียง
"พ่อมีเื่อะไรจะคุยกับผม?!!"
"แกไปโดนคำสาปจากที่ไหนมา"
"ห้ะ ผมโดนคำสาปหรอ"
"ใช่ "
หลินคงตอบด้วยน้ำเสียงเคร่งครึมพร้อมหันหน้ามามองหลินฟาน
"พ่อคำสาปคืออะไร แล้วผมโดนคำสาปอะไร"
"คำสาปคือสิ่งที่มีผู้พลัง "พื้นฐานพลัง"ขึ้นไปสามารถใช้ได้ คำสาปนั้นสามารถใช้ใส่ได้กับคน สัตว์ สิ่งของ ขึ้นอยู่กับผู้ใช้วิชาและวิชาคำสาปนั้นแตกต่างกันออกไป"
"โห ช่างร้ายกาจนัก"
"นี้คือรายละเอียดส่วนน้อยที่พ่อ พอจะรู้เพราะในดาวเคราะห์ดวงนี้มีไม่กี่คนที่มีพลังถึงระดับพื้นฐานพลัง ถึงจะมีแต่ก็อาจจะไม่สามารถใช้คำสาปได้แต่ถึงจะสามารถใช้ได้ก็สามารถใช้ได้แค่ส่วนน้อยๆ เพราะวิชาเ่าั้หายไปตามพื้นต่างมิติที่อันตราย แต่ถ้าไปโลกที่มีระดับสูงกว่านี้ ก็น่าจะมี"
"ส่วนคำสาปที่ลูกโดนนั้น คือการปวดท้องมันไม่ใช่คำสาปที่ร้ายแรง แต่มันก็เป็ปัญหาเหมือนกันน่าดู"
"มีวิธีแก้ได้ไหมพ่อ"
"เท่าที่พ่อรู้มีสองวิธี1ลูกต้องมีพลังกว่าคนใช้คำสาปแล้วใช้พลังลูกเองถอนคำสาป2ลูกต้องหาคนที่มีพลังระดับกว่าพื้นพลังมาแก้ให้"
"แต่วิธี2ก็มีปัญหาเหมือนกันเพราะลูกต้องรู้ระดับพลังของคนที่ใช้พลังคำสาปใส่ลูกไม่งั้นถ้าคนที่มีพลังน้อยกว่าคนที่ใช้คำสาปใส่ก็จะสะท้อนเข้าตัวเอง แต่ก็อีกวิธีอยากฟังไหม?!"
"ฟังงง..ง" หลินส่งน้ำเสียงกระตุกกระตะพร้อมกับหน้าซีดในทันทีที่ได้ฟังความน่ากลัวของวิชาคำสาป
"นั่นคือการรอให้คำสาปหายไปตามกาลเวลา"
"_____" หลินฟานพูดไม่ออกในทันที
"ว่าแต่ลูกไปโดนคำสาปมาได้อย่างไง"
หลินฟานพร้อมกับเล่าเื่เล่าั้แ่ต้นจนจบให้กับหลินคงได้ฟังพร้อมโม้การต่อสู้อันดุเดือดของตัวเองกับหมีั์อย่างออกรสพร้อมเสริมเติมแต่งอย่างดี หลินคงนั้นรู้จักลูกตัวเองดีจึงได้ยิ้มแหยะๆ
"แสดงว่าลูกอาจจะโดนคำสาปั้แ่จับหนังสือนั้นแล้ว"
'ไอ้ไดอารี่บัดซบ'หลินฟานบ่นในใจ
พ่อไม่รู้จักเหมือนกันชื่อ"มหาจอมโจร" แต่เคยได้ยินเื่เล่าของพื้นที่ต่างมิตินั้นเป็ที่ๆรวมทรัพย์สมบัติต่าง ๆไว้ในอดีต