บทที่ 24 การประลองที่ดุเดือด!
"ฮึ่ม!!"
เฉินฉางอันไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย เขาคำรามเสียงต่ำ ทะลวงผ่านประตูกักเก็บพลัง ปลุกปราณิญญา บังคับให้ไหลเวียนทั่วร่างอย่างคลุ้มคลั่ง กวัดแกว่งกระบี่เ้าพยัคฆ์ ก่อเกิดเสียงลมกรรโชกคำราม ฟาดฟันออกไป!
ตูม!
กระบี่เดียว แรงหนักหน่วง ราวกับขุนเขาลูกใหญ่พุ่งเข้าใส่จีชางไห่ ทำให้สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยน รีบใช้กระบี่ต้านรับ แรงปะทะส่งให้เขาถอยร่นไปกว่าสิบจั้ง!
"เ้า!!"
สีหน้าของจีชางไห่เปลี่ยนไปอย่างมาก เขาเผชิญแรงกดดันมหาศาลจากกระบี่ใหญ่ของเฉินฉางอัน!
ยิ่งไปกว่านั้น กระบวนท่าของเขาเน้นการแทงเป็หลัก แต่เฉินฉางอัน กลับตั้งรับราวกับสร้างกำแพงพลังปราณที่แข็งแกร่งไว้เบื้องหน้า!
ไม่อาจเจาะทะลุเข้าไปได้!
"เหอะ เฉินฉางอัน เ้าทำได้เพียงตั้งรับอย่างเดียวรึ?" จีชางไห่เย้ยหยัน "เต่าหัวหด!"
"เช่นนั้นรึ ข้าเพียงแต่้าให้เ้าได้แสดงฝีมือออกมาให้มากหน่อย เกรงว่าต่อไปจะไม่มีโอกาสได้แสดงอีกแล้ว"
เฉินฉางอันเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย กระบี่หนักในมือพลันเปล่งประกายเจิดจ้า ฟาดฟันลงมาเป็ชุด!
ตูม ตูม ตูม!!
ครานี้ แม้จีชางไห่จะเป็ถึงปรมาจารย์ขั้นราชัน์ ก็ยังถูกต้อนจนถอยร่นไปหลายก้าว!
การฟาดฟันของกระบี่หนักดุจพายุที่โหมกระหน่ำ ไม่หยุดหย่อน ราวกับสายลมพายุที่พัดกระหน่ำเข้าใส่ร่างของจีชางไห่!
"อ๊ากกก!!"
จีชางไห่โกรธกริ้ว เขาที่เป็ถึงปรมาจารย์ขั้นราชัน์ กลับถูกเด็กที่อยู่เพียงขั้น์ต้อนให้จนมุม!
ช่างน่าอับอายขายหน้ายิ่งนัก!
"วิชากระบี่วายุ!" จีชางไห่ตวาดลั่น กระบี่ในมือพลันปลดปล่อยกระบี่พลังอันแข็งแกร่งออกมา!
ในเวลาเดียวกัน กระบี่แสงนับไม่ถ้วนก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ก่อให้เกิดระลอกคลื่นอันน่าตกตะลึงเป็วงกว้างในอากาศ!
ฉับพลัน!
ในชั่วขณะถัดมา จีชางไห่สะบัดกระบี่หนักของเฉินฉางอันออก กระบี่ยาวในมือของเขาพลิ้วไหว เงากระบี่นับหมื่นทับซ้อนกัน ก่อตัวเป็ชั้น ๆ ราวกับพายุแห่งพลังกระบี่ พุ่งเข้าใส่เฉินฉางอันอย่างบ้าคลั่ง!
เมื่อเห็นพลังกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวเช่นนั้น ดวงตาของผู้คนมากมายในสนามต่างเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง
"วรยุทธ์ขั้นราชัน!"
"พระเ้า นี่เป็วรยุทธ์ขั้นราชันจริง ๆ ด้วย พลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ช่างน่าขนลุกยิ่งนัก!"
มีเสียงอุทานดังขึ้นในสนาม
"อา... แย่แล้ว ท่านพี่ของข้าใช้วรยุทธ์ขั้นราชันได้! พี่ฉางอันระวังด้วย!"
จีิเยว่ร้องเสียงหลง
นางทั้งเป็ห่วงทั้งท่านพี่ของนางและเป็ห่วงเฉินฉางอัน!
จิตใจของนางสับสนวุ่นวายยิ่งนัก!
ในชั่วพริบตานั้น เสียงตวาดก้องของเฉินฉางอันก็ดังสนั่นขึ้น
"เคล็ดวิชากระบี่พิฆาต... กระบี่เฉือน์!"
กระบี่หนักถูกกวัดไกวออกไป พลังทำลายล้างแผ่พุ่งราวกับจะถล่มฟ้า ท้าชนกับกระบี่แสงที่พุ่งดุจพายุโหมกระหน่ำ!
ตู้ม!!
เดิมทีกระบี่หนักนั้นเน้นหนักไปทางพลัง ทว่ากระบวนท่าที่สามของเคล็ดวิชากระบี่พิฆาต กลับเป็ท่าสังหารที่ครอบคลุมพื้นที่กว้างและรุนแรงยิ่ง!
มันสามารถรวบรวมพลังปราณทั้งหมดบีบอัดไว้ได้อย่างถึงขีดสุด ก่อนจะะเิออกมาอย่างไร้ขีดจำกัด!
ด้วยวรยุทธ์ที่เพิ่มพูนขึ้นของเฉินฉางอัน คาดว่าอีกไม่นานนัก กระบี่เดียวของเขาย่อมสามารถเฉือน์ได้จริงดังชื่อ!
ทันทีที่ทั้งสองปะทะกัน พลังอันบ้าคลั่งก็ทำลายกระบี่แสงของจีชางไห่จนแตกกระจายในพริบตา!
แม้แต่จีชางไห่เอง ก็ยังถูกกระแทกถอยหลังไปกว่าสิบจั้ง!
"อะ… อะไรกัน! นี่มันเป็ไปไม่ได้!"
จีชางไห่ที่สามารถทรงตัวอยู่ได้ แต่ภายในรู้สึกเืลมปั่นป่วน ยากจะเชื่อว่า เฉินฉางอันจะสามารถทำลายกระบวนท่าขั้นราชันของเขาได้!
ยิ่งไปกว่านั้นยังสามารถทำให้เขาถอยหลังได้อีก!
"เ้า!!! เ้า... ก้าวสู่ขั้น์ระดับเจ็ดแล้วหรือ!" เมื่อััได้ถึงพลังของเฉินฉางอัน จีชางไห่ก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
เขามองเฉินฉางอันราวกับกำลังมองสัตว์ประหลาด
ส่วนผู้คนรอบข้างต่างก็พากันตกตะลึงยิ่งกว่า!
สัตว์ประหลาด!
"เหลือเชื่อ!" เ้าสำนักตวนมู่ฉางเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เสียงแ่เบาอย่างตื่นตะลึง "ก้าวข้ามเจ็ดขั้นเพื่อเอาชนะคู่ต่อสู้ คนที่มหัศจรรย์เช่นนี้หาได้ยากยิ่งในโลก!
ไม่นึกเลยว่าแคว้นต้าโจวของพวกเราจะมีบุคคลเช่นนี้อยู่ ไม่รู้ว่าจะเป็โชคดีหรือโชคร้ายกันแน่!"
ขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงที่เฉินฉางอันสามารถรับมือกับกระบวนท่าขั้นราชันได้นั้น ร่างของเฉินฉางอันก็พุ่งออกไปราวกับสายฟ้าฟาด กระบี่หนักในมือพุ่งตรงไปที่ลำคอของจีชางไห่!
เคล็ดวิชากระบี่พิฆาต... กระบี่ผ่าปลิดิญญา!
“อะไรกัน!!”
จีชางไห่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็พลันโดนโจมตี! ร่างทั้งร่างก็กระเด็นออกไปไกล!
“อึก… แค่ก!!”
เมื่อลุกขึ้นมาได้ มุมปากของเขาก็มีเืไหลซึมออกมา “เ้า!! เ้ากล้าลอบกัดข้า!!”
หากมิใช่ว่าเขารีบตั้งสติและมีชุดเกราะป้องกันเอาไว้ หัวของเขาคงหลุดกระเด็นไปแล้ว!
“ปัญญาอ่อน!”
เฉินฉางอันเย้ยหยันออกมาคำหนึ่ง ก่อนพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง!
เคล็ดวิชากระบี่พิฆาต... กระบี่สังหารฉับพลัน!
ตูม!
ครั้งนี้ร่างของจีชางไห่ถูกกระแทกกระเด็นออกไปอีกครั้ง!
"อืม?"
เฉินฉางอันเพ่งมองจีชางไห่ที่ยังสามารถพยุงตัวขึ้นมาได้ด้วยดวงตาเบิกกว้าง
คมกระบี่ของเขานั้นเฉือนลงบนลำคอของจีชางไห่อย่างแน่นอน เหตุใดมันจึงไม่ระคายผิวเขาเลย
"ฮ่า ๆ ๆ!"
จีชางไห่ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ครานี้ ร่างกายของเขาเปล่งประกายสีทองอร่ามดุจเกล็ดัทอง
"์! นั่นมัน... ยุทธภัณฑ์ขั้นราชัน!"
"ถูกต้องแล้ว! ยุทธภัณฑ์ขั้นราชัน หากมิใช่เพราะยุทธภัณฑ์เหล่านี้ คมกระบี่ของเฉินฉางอันคงตัดศีรษะของเขาไปแล้ว!"
"อึ่ก… สมแล้วที่เป็เชื้อพระวงศ์ รากฐานแ่าล้ำลึกยิ่งนัก!"
ผู้คนรอบสนามประลองที่รู้เื่ราวต่างพากันอุทาน
จีชางไห่จ้องมองเฉินฉางอันด้วยดวงตาแดงก่ำ "ฮ่า ๆ ๆ เฉินฉางอัน ถึงแม้เ้าจะมีวิชาตัวเบาไร้ผู้ต่อต้าน กระบี่หนักที่ทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง แล้วอย่างไรเล่า?"
“เ้าสามารถสังหารข้าได้รึ? ข้าน่ะมีเกราะป้องกันขั้นราชันเชียวนะ!”
“เหอะ!” เฉินฉางอันเย้ยหยันอย่างดูแคลน “แค่กระดองเต่าตัวหนึ่ง ทำเป็คุยโว ข้าก็สามารถทำลายเ้าได้เช่นกัน!”
กล่าวจบ เฉินฉางอันก็พุ่งทะยานออกไป รวดเร็วจนมาหยุดอยู่เหนือศีรษะของจีชางไห่ในพริบตา!
"ราชันพิโรธอสนีบาต!"
"เพลงกระบี่พายุคลั่ง!!!"
ทั้งสองคำรามลั่น ปะทะฝีมือกันในชั่วพริบตา!
ตูม!!!
พลังอันบ้าคลั่งปะทุขึ้นอีกครั้ง!
แต่ครานี้ เฉินฉางอันกลับเป็ฝ่ายกระเด็นออกไป!
ทุกคนต่างตกตะลึงจนตาค้าง!
แต่ไม่นานนักก็มีคนเห็นเค้าลางบางอย่าง!
"ดูสิ นั่นมัน… โอ้์ จีชางไห่ถืออาวุธขั้นราชันอยู่ในมือ!"
"อาวุธขั้นราชันแข็งแกร่งกว่าอาวุธขั้นนภา!"
"อืม สมกับเป็เชื้อพระวงศ์ มีทั้งชุดเกราะขั้นราชันและอาวุธขั้นราชัน ครั้งนี้เฉินฉางอันคงจะต้องพ่ายแพ้เป็แน่!"
แม้แต่เฉินฉางอันก็ยังมีสีหน้าประหลาดใจ
พลังที่ปะทุออกมาจากอาวุธขั้นราชัน ทำให้พลังภายในของเขาปั่นป่วน แขนของเขาชาเล็กน้อย
"ฮ่า ๆ ๆ เฉินฉางอัน ครั้งนี้ข้าดูซิว่าเ้าจะตายอย่างไร!"
จีชางไห่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เขาไม่ได้ดูสุภาพเรียบร้อยเหมือนก่อนหน้านี้เลยแม้แต่น้อย
ในเมื่อทะเลาะกับเฉินฉางอันจนแตกหักเช่นนี้แล้ว ก็ไม่จำเป็ต้องเสแสร้งอีกต่อไป!
"ใครจะเป็จะตายยังไม่แน่นอน!"
เฉินฉางอันหัวเราะเยาะ พลังสายฟ้าเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันร่างกายของเขาก็เปล่งประกายสีแดงดำ
นั่นคือท่าแรกของเคล็ดวิชาโลหิตอสูร อาบโลหิตปีศาจ!
ปราณิญญาทั้งหมดของเขาะเิออกมาอย่างดุดัน!
พร้อมกันนั้น เขาก็เปิดประตูที่สองประตูสู่เก้าขั้นแห่งวิชายุทธศาสตร์… โทสะิญญา!
ราง ๆ ด้านหลังของ เฉินฉางอัน ดูเหมือนจะมีเงาดำกำลังคำราม!
ประตูสู่เก้าขั้นแห่งวิชายุทธศาสตร์ ได้แก่ ิญญาปีศาจ โทสะิญญา หทัยคลั่ง ปัญญาคลั่ง แตกสลายบ้าคลั่ง ถล่มนภา ทำลายปฐี!
การเปิดประตูสู่เก้าขั้นแห่งวิชายุทธศาสตร์แต่ละประตูล้วนเพิ่มพลังการต่อสู้!
ขณะนี้ เฉินฉางอันมีพลังใกล้เคียงกับขั้นราชัน์ระดับสี่ ดูเหมือนว่าเขาจะก้าวเข้าสู่ขั้นราชัน์แล้ว!
เมื่อเห็นภาพนี้ เหล่ายอดฝีมือมากมายในสนามต่างตาถลนออกมา!
ณ ที่ลับ ผู้าุโทั้งเก้าคนของตระกูลเฉินต่างหดม่านตาอย่างรวดเร็ว
"พวกเ้าดูสิ หลานข้าผู้นี้ รู้วิธีเปิดประตูสู่ภพพลังขั้นต้นแล้ว!"
"ใครสอนเขากัน! ไหนเลยจะเปิดได้ถึงสองประตูเช่นนี้!"
"์! นี่มันช่างท้าทายฟ้าดินเกินไปแล้ว แม้แต่ท่านพี่ใหญ่ก็ยังเปิดได้เพียงสามประตูเท่านั้น!"
เสียงซุบซิบดังเล็ดลอดไปทั่ว เหล่าผู้คนต่างหันไปมองยังสตรีผู้เป็ผู้าุโลำดับที่หนึ่งเป็ตาเดียว
470
