ยอดหมอหญิงเทพโอสถ

        วัดต้าฉือเป็นหนึ่งในสามวัดที่มีชื่อเสียงแห่งดินแดนเสวียนคง เป็นที่ประดิษฐานของพระพุทธรูปอาจารย์แห่งยารักษาโรคผู้ที่มีแสงรัศมีสีน้ำเงินดั่งแก้วไพฑูรย์ เซียมซีของที่นั่นศักดิ์สิทธิ์เป็นอย่างมาก!

        หลังคำว่ามิฉะนั้น หม่านกงกงไม่ได้พูดออกมา ทว่าองค์หญิงหวายหนิงก็เกิดความตื่นตระหนกตกใจ

        ภายในใจของนางคิดว่า หากนางยืนกรานที่จะพากูเฟยเยี่ยนออกไป ถ้าเกิดเสี่ยวหม่านไม่พบแพทย์หญิงที่มีดวงชะตาวันเกิดตรงกับท่านพี่จิ้งหวางขึ้นมา ในระยะเวลาภายในสามเดือนนี้ หากท่านพี่จิ้งหวางเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา ความผิดทั้งหมดมันจะไม่มาตกอยู่บนหัวนางหรือ? เรื่องแบบนี้อย่าว่าแต่นางเลย ต่อให้เป็นองค์ชายทั้งหลายก็แบกรับไว้ไม่ไหว! สำหรับเทียนเหยียนแล้วท่านพี่จิ้งหวางมีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง จนเรียกได้ว่าเหนือกว่ารัชทายาทน้อยเสียอีก!

        เมื่อเห็นว่าองค์หญิงหวายหนิงเกิดความลังเล หม่านกงกงจึงเอ่ยอีกครั้งอย่างจริงจัง “องค์หญิง นู๋ไฉปฏิบัติการตามรับสั่ง จิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยยังทรงรออยู่ที่จิ้งหวางฝู่ ท่านว่า…”

        “เรื่องของท่านพี่จิ้งหวางสำคัญที่สุด ข้าเพียงแค่ขาดแคลนคนรับใช้เท่านั้น รอท่านพี่จิ้งหวางเลือกเรียบร้อยแล้วข้าค่อยเลือกก็ไม่สายเกินไป”

        แม้ว่าองค์หญิงหวายหนิงจะทรงไม่พอใจ แต่กลับทำได้เพียงยอมถอย นางชำเลืองมองกูเฟยเยี่ยนอย่างเหยียดหยามแล้วก้าวเท้าเดินไปประทับที่เก้าอี้ศิลาด้านข้างอย่างใจเย็น นางไม่เชื่อว่าดวงชะตาวันเกิดของกูเฟยเยี่ยนนังคนชั้นต่ำแบบนี้ จะคู่ควรกับท่านพี่จิ้งหวาง!

        กูเฟยเยี่ยนไม่มีเวลามาใส่ใจกับความเหยียดหยามขององค์หญิงหวายหนิง นางได้ไปยืนอยู่ในแถวของแพทย์หญิงเรียบร้อยแล้ว ในเวลานี้ในหัวของนางกำลังค้นหาถึงดวงชะตาวันเกิดของเจ้าของร่างเดิม แม้ว่านางไม่กล้าที่จะคาดหวัง ทว่าเป็นเรื่องบังเอิญมากที่ได้พบเจอกับเรื่องราวเช่นนี้ นางจึงอดไม่ได้ที่จะเพ้อฝันขึ้นมา ความเพ้อฝันต้องมีเสียบ้าง ถ้าหากดวงชะตาตรงกับนางล่ะ!

        ต้องรู้ไว้ว่า การมีจิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยเป็นผู้หนุนหลังนั้นมันแข็งแกร่งยิ่งกว่าทุกอย่างเสียอีก! นายก้อนน้ำแข็งเหม็นนั่นก็เทียบไม่ได้!

        ในไม่ช้าศาสตราจารย์แพทย์หนานกงชิงอวิ๋นก็ได้รีบมาพร้อมกับซ่างกวนยิงหง หลังจากที่ได้ยินข่าว แม้ว่าจิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยจะไม่ได้เสด็จมาด้วยพระองค์เอง แต่ว่าเรื่องราวที่ใหญ่โตเช่นนี้ ทำให้ศาสตราจารย์แพทย์ตกอกตกใจนับว่าเป็นเรื่องปกติ

        ศาสตราจารย์แพทย์หนานกงชิงอวิ๋นมีอายุห้าสิบต้นๆ จอนผมทั้งสองข้างได้แปรเปลี่ยนเป็นสีขาว เขาสวมใส่เสื้อคลุมยาวจันทร์เสี้ยวสีขาว ไว้เครายาว มีลักษณะเหมือนแพทย์มากทีเดียว

        ก่อนที่เขาจะมาก็เข้าใจถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นแล้ว หลังจากที่เขาโน้มตัวแสดงความเคารพองค์หญิงหวายหนิงก็ได้รีบร้อนพูดกับหม่านกงกง “หม่านกงกง การคัดเลือกแพทย์หญิงของจิ้งหวางเป็นเรื่องใหญ่ เชิญเข้าไปห้องด้านในพูดคุยรายละเอียดกัน”

        เมื่อเปรียบเทียบการเผชิญหน้ากับองค์หญิงหวายหนิง และในขณะที่เผชิญหน้ากับศาสตราจารย์แพทย์ อากัปกิริยาของหม่านกงกงไม่เคารพนอบน้อมอีกต่อไป เขาวางมาดของหัวหน้าผู้ดูแลจิ้งหวางฝู่ขึ้นมา แล้วพูดอย่างจริงจัง "ใต้เท้าหนานกง แพทย์หญิงที่กำลังจะออกไปท่านล้วนต้องสกัดกั้นเอาไว้ก่อน เรื่องนี้คับขันมาก ก่อนมืดค่ำในวันนี้ข้าพเจ้าจำเป็นต้องนำตัวผู้ที่ได้รับคัดเลือกกลับไป ในคืนนี้จิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยประทับที่จวนพอดี ในค่ำคืนนี้ก็จะสามารถตัดสินเลือกผู้ที่ได้รับเลือกคนสุดท้ายออกมาได้! ไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องไร้สาระให้มากความ ท่านโปรดดูดวงชะตาวันเกิดนี้"

        หม่านกงกงหยิบถุงปักดิ้นหนึ่งอันออกมาจากแขนเสื้อ ทุกคนจึงได้หันไปมอง เพราะนี่คือช่วงเวลาที่ดวงชะตาวันเกิดจะตัดสินโชคชะตาเชียวนะ!

        ดวงชะตาวันเกิดที่จิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยต้องการจะเป็นอย่างไรกันนะ?

        หม่านกงกงหยิบใบเซียมซีหนึ่งแผ่น ออกมาจากถุงปักดิ้นแล้วถือไว้ในมือ

        ในตอนนี้ทุกคนก็เกิดความตึงเครียดขึ้นมา องค์หญิงหวายหนิงก็ทรงเครียดเช่นกัน นางอยากจะยืนขึ้นไปดู ทว่ากังวลในศักดิ์ศรีจึงได้นั่งลงอย่างเดิม เซวียกงกงลอบเขยิบชิดศาสตราจารย์แพทย์โดยหวังว่าจะแอบดูได้ อย่างไรก็ตามหม่านกงกงกลับจ้องตาเขม็งไปที่เขา ทำให้เขาจำเป็นต้องเป็นเด็กดีถอยออกไป

        “ใต้เท้าหนานกง ด้านหลังของใบเซียมซีแผ่นนี้เขียนถึงดวงชะตาวันเกิดที่จิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยทรงต้องการ เพียงแค่มีแพทย์หญิงที่มีดวงชะตาวันเกิดตรงทุกประการกับสิ่งนี้ ข้าพเจ้าก็จะพากลับไปให้จิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยทรงคัดเลือกด้วยพระองค์เอง! ”

        หม่านกงกงพูดพร้อมกับนำใบเซียมซียื่นให้กับศาสตราจารย์แพทย์ ในเวลานั้นสายตาของทุกคนล้วนรวมตัวกันจับจ้องไปที่ศาสตราจารย์แพทย์ ทำให้ศาสตราจารย์แพทย์เกิดความตึงเครียดเล็กน้อย เขาจงใจเดินไปด้านข้างก่อนที่จะเปิดใบเซียมซีมาดูอย่างจริงจัง

        ก็ไม่รู้ว่าดวงชะตาวันเกิดนั้นคืออะไร ศาสตราจารย์แพทย์นั้นมองไปมองมาสีหน้าท่าทางนั้นเรียกได้ว่าค่อนข้างซับซ้อน!

        ผู้คนทั่วทั้งสถานที่แห่งนี้ต่างก็เงียบลงเรื่อยๆ ทุกคนล้วนเครียดขึ้นมา

        กูเฟยเยี่ยนขมวดคิ้วเป็นปมเล็กน้อย นอกเหนือจากการที่นางอยากรู้อยากเห็นเรื่องดวงชะตาวันเกิดแล้ว นางอยากรู้อยากเห็นอีกเรื่องหนึ่งมากกว่า

        เรื่องราวของการขอเซียมซีนั้นมีข้อห้ามมากมาย และยังเกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของจิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยอีก มันไม่ควรที่จะเปิดเผยเช่นนี้สิ หม่านกงกงต้องการจะคัดเลือกคนก็ต้องบอกกล่าวกับศาสตราจารย์แพทย์อย่างลับๆ ให้ศาสตราจารย์แพทย์ลอบดำเนินการไปสิ! เขาเปิดเผยถึงการคัดเลือกคนเช่นนี้ไม่เกรงกลัวว่าหากเรื่องราวแพร่กระจายออกไปแล้วจะก่อให้เกิดคำนินทาต่อจิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยหรือ?

        อีกอย่างหนึ่งคือเรื่องนี้คับขันขนาดนั้นเลยหรือ?

        ศาสตราจารย์แพทย์ยังคงจ้องมองไปที่ใบเซียมซี หากว่ามีใครเขยิบเข้ามาดูใกล้ๆ ก็จะพบว่าจอนผมของเขาล้วนปรากฏถึงชั้นเหงื่อบางๆ อย่างแน่นอน

        ในไม่ช้าหม่านกงกงก็ได้เร่งรัด “ใต้เท้าหนานกง ท่านเห็นชัดเจนหรือไม่? ”

        “ชัดเจนขอรับ” ใต้เท้าหนานกงรีบร้อนนำใบเซียมซีกุมไว้บนมือแล้วออกคำสั่งต่อผู้ใต้บังคับบัญชา “เร็วเข้า ให้ทางด้านของห้องนำส่งระงับภารกิจด้านนอกทั้งหมดชั่วคราว นอกเสียจากเรื่องเร่งด่วนแพทย์หญิงทุกคนล้วนห้ามออกไปด้านนอก แล้วรีบส่งมอบดวงชะตาวันเกิดของแต่ละคนขึ้นมา”

        เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นรีบร้อนหันไปพูดกับซ่างกวนยิงหง “นำสมุดรายชื่อออกมาดูว่าผู้ที่ไปทำภารกิจด้านนอกและแพทย์หญิงผู้ที่ถูกโยกย้ายไป มีใครบ้างล้วนรีบตามกลับมาให้หมด”

        เดิมทีทุกคนก็เกิดความประหม่าแล้ว เมื่อเห็นศาสตราจารย์แพทย์ดำเนินการเช่นนี้ ทุกคนจึงประหม่ามากกว่าเดิมอีก

        กูเฟยเยี่ยนครุ่นคิดถึงใบเซียมซีแผ่นนั้น ไม่น่าจะมีเขียนเพียงแค่ดวงชะตาวันเกิดที่จิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยทรงต้องการเท่านั้นแต่จะต้องมีอะไรบางอย่างที่ไม่สามารถเปิดเผยออกมาได้ มิฉะนั้นแล้วศาสตราจารย์แพทย์คงไม่ประหม่าเช่นนี้ หรือว่าหากในวันนี้ไม่พบเจอกับคนที่มีดวงชะตาตรงกัน ผลลัพธ์จะร้ายแรงมาก? กูเฟยเยี่ยนไม่ได้คิดอะไรมาก จึงเดินตามเหล่าแพทย์หญิงกลับเข้าไปในห้อง เพื่อเขียนดวงชะตาวันเกิด

        หม่านกงกงยืนอยู่ที่เดิมไม่ได้เข้าไปนั่งด้านในห้อง ศาสตราจารย์แพทย์จึงคอยอยู่เป็นเพื่อน ศาสตราจารย์แพทย์ดูเหมือนว่ามีอะไรอยากจะพูดกับหม่านกงกง เพียงแต่ว่าเห็นถึงองค์หญิงหวายหนิงจับจ้องมาที่พวกเขาโดยตลอด เขาจึงทำได้เพียงยกเลิกไป

        เพียงครู่เดียวซ่างกวนยิงหงก็ได้นำสมุดรายชื่อมามอบให้ ห้องยาสำนักหมอหลวงมีแพทย์หญิงทั้งหมดห้าสิบเจ็ดคน โดยในนั้นมีเจ็ดคนถูกยืมตัวไป สี่คนออกไปส่งมอบยา ยังไม่ได้กลับมา ที่เหลือมีสี่สิบหกคน

        หม่านกงกงเหลือบมองดูแต่ไม่ได้พูดอะไร

        ผ่านไปครู่หนึ่งแพทย์หญิงทั้งหมดก็ได้กลับมา แต่ละคนนำดวงชะตาวันเกิดเขียนลงไปบนกระดาษแล้วมอบให้หม่านกงกง โดยหนึ่งคนหนึ่งแผ่น สี่สิบหกแผ่นได้ซ้อนรวมกันเป็นชั้นใหญ่ๆ

        หม่านกงกงวางมาดอย่างเอาจริงเอาจังแล้วเอ่ยว่า “ใต้หนานกง ท่านประกาศดวงชะตาวันเกิดนั้นออกมาเสียก่อนเถอะ เมื่อถึงเวลานั้นจะได้ไม่ต้องมีคนพูดว่าข้าเซี่ยเสี่ยวหม่านรับผลประโยชน์ของคนอื่นเพื่อประโยชน์ของตนเอง”

        ดูเหมือนว่าศาสตราจารย์แพทย์ก็เกรงกลัวที่จะก่อให้เกิดคำนินทา ใบหน้าของเขามีความระมัดระวัง พูดขึ้นมาอย่างจริงจัง “ทหาร พู่กันและหมึกเตรียมให้พร้อม ไม่ว่าจะเป็นดวงชะตาวันเกิดของผู้ใดล้วนต้องตรวจสอบต่อหน้าทุกคน! ”

        องค์หญิงหวายหนิงไม่เชื่อว่ากูเฟยเยี่ยนจะมีความสามารถในการปลอมแปลง เมื่อได้ยินศาสตราจารย์แพทย์เอ่ยมาเช่นนี้นางก็วางใจแล้ว

        ในไม่ช้าพู่กัน แท่งหมึก กระดาษ และที่ฝนหมึกก็ถูกส่งมาวางไว้บนโต๊ะศิลาภายในลาน ลานที่เดิมทีก็เงียบสงัดอยู่แล้ว กลายเป็นเงียบเป็นเป่าสาก เซวียกงกงก็ได้เงียบตัวลงเช่นกัน

        ภายใต้การจับตามองของทุกคน ศาสตราจารย์แพทย์หยิบพู่กันขึ้นมาแล้วเขียนว่า “เกิงหยิน” สองคำนี้แล้วให้ซ่างกวนยิงหงแสดงใบให้ทุกคนได้ดู

        ทันทีที่ซ่างกวนยิงหงแสดงใบออกมา เหล่าแพทย์หญิงก็ล้วนตึงเครียด

        เกิงหยินคือสัญลักษณ์ตัวแทนของปีเกิด! แพทย์หญิงที่มีอายุน้อยที่สุดคือสิบปี อายุมากที่สุดคือสี่สิบปี ตามระบบแผนภูมิสวรรค์หกสิบปีสามารถกล่าวได้อีกนัยหนึ่งคือหากว่าแพทย์หญิงที่เกิดในปีเกิงหยินนั่นก็คือ ผู้ที่มีอายุสิบแปดปี!

        แพทย์หญิงที่อายุสิบแปดปีมีไม่น้อย ในเวลานี้ทุกคนล้วนดีอกดีใจขึ้นมา มีหลายคนเลยที่ยิ้มไม่หุบ กูเฟยเยี่ยนอายุสิบแปดปีเช่นกันทว่านางไม่ได้ยิ้มออกมา ใจดวงหนึ่งของนางลอยอยู่ภายใต้ความเพ้อฝันและคาดหวัง ด้านบนของความคาดหวังมีเพียงแค่ความเครียด…