เกิดใหม่กับระบบ คนขับราคะ

ผมปลดเข็มขัดออกอย่างรวดเร็วแล้วทิ้งไว้ข้างโซฟา น้องชายของผมชี้ตรงไปที่ใบหน้าของคุณเอม 

ผมก้าวขาขวาขึ้นไปบนโซฟาเพื่อคร่อมขาของเธอ จากนั้นยืนมองดูโซฟารูปตัวแอลอยู่สักพัก ตรงที่เธอนอนอยู่นั้นไม่มีพนักพิง เป็นเพียงเบาะคล้ายกับเตียงนอนวางอยู่กับพื้น

ผมใช้มือถกกางเกงขาสั้นตัวหลวมของเธอออก แต่ดูเหมือนว่ายังมีอีกหนึ่งชั้น เธอสวมจีสตริงสีชมพู ขอบและด้านหลังเป็นเชือกเส้นเล็กๆ ทำให้เธอดูเซ็กซี่ขึ้นไปอีก

ผมหยุดมองเธอแล้วเอ่ยขึ้น “พี่เอม พี่รู้ไหมว่าตอนที่พี่สวมชั้นในแบบนี้ พี่เซ็กซี่โคตร ๆ นะรู้ตัวไหม...” เสียงผมดังพอที่เธอจะได้ยินแต่เธอก็ยังคงหลับตาปริบ มีเพียงอาการเห่อร้อนแสดงออกมาเท่านั้น 

มือของเธอขยับยกขึ้นเหนือหัวอีกครั้ง ราวกับบอกผมว่า อยากจะทำอะไรก็เชิญ ตอนนี้ร่างกายของฉันมอบให้คุณแล้ว เสียงเธอดังในหัวผม 

ผมยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงไปโลมเลียที่หน้าท้องของเธออย่างแผ่วเบาแล้วค่อยๆ ลากลิ้นขึ้นไปจนถึงเนินอกที่ย้วยไปด้านข้าง

ผมเริ่มดูดเม้มที่ปุ่มเสียวอย่างกระหาย สองมือนวดครึงเบา ๆ พร้อมเสียงครางแผ่วเบาลอดออกจากลำคอ คล้ายๆอดกลั้นความรู้สึก  

มือของผมค่อยๆ เลื่อนลงไปปลดชั้นในจีสตริงของเธอออก แล้วใช้ปลายนิ้วเขี่ยคลึงเบาๆ บริเวณเนินเนื้อของเธอ เธอกระตุกเล็กน้อยก่อนจะแอ่นตัวรับสัมผัสจากผม ผมยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนจะเลียปลายนิ้วที่เพิ่งไปหยอกเย้าเนินเนื้อมา

ลิ้นร้อนของผมกลับไปตวัดระรัวบนยอดอกที่ตั้งชั้น จนเปียกชื้นไปด้วยของเหลว ผมเงยหน้าขึ้นมองสีหน้าของเธอที่ยังหลับตาสนิท ริมฝีปากเหยเกร้อนรุ่ม ร่างกายซ่านหวิวตามจังหวะปลายนิ้วของผม 

ผมเอ่ยเสียงแหบพร่าปนความเร้าอารมณ์ “ผมอยากบอกพี่ว่า…ถ้าอยากมีอะไรกับผมแค่บอกมา ผมก็จัดให้พี่ได้อยู่แล้ว”

จากนั้นผมค่อยๆ ลุกขึ้นยืนข้างโซฟาแล้วเดินเข้าไปใกล้ใบหน้าของเธอ ย่อหัวเข่าพิงโซฟา มือข้างหนึ่งยกศีรษะเธอขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าเธอแดงก่ำและเห่อร้อน ส่วนมืออีกข้างของผมประคองท่อนเอ็นค่อย ๆ ดุนดันเข้าไปในช่องปากอย่างว่าง่าย 

สองมือของผมก็ขยับศีรษะของเธอดันเข้าดันออกช้าๆ สายตามองดูท่อนเอ็นของตัวเองผลุบ ๆ โผล่ ๆพี่ริมฝีปาก

ผมหลุดครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน "ผมอยากจะแตกตอนนี้เลย แต่ก็ยังอยากทำอย่างอื่นอยู่ “อ้า---”

ดวงตาของเธอยังคงปิดสนิทแต่ร่างกายกลับตอบสนองอย่างรุนแรง ผมมองดูเธอด้วยความรู้สึกพอใจ มันเป็นสิ่งที่ผมต้องการ

ผมพยายามยันแก่นกายให้ลึกลงคอเธอ แต่ถึงแม้จะสำลัก ผมก็ยังคงดุนแก่นกายเข้าออกอย่างไม่หยุดยั้ง น้ำตาไหลอาบแก้มขณะที่หนังตายังคงปิดสนิท ผมปล่อยให้เธอต้องทนกับกระทำของผม

ร่างเธอดิ้นพร่าน ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวด้วยความทรมาน แต่ยังคงความสวย ผมไม่สนใจ ผมยังคงขยับต่อไปจนเธอสำลักและพยายามจะหายใจเฮือกใหญ่แต่ไม่สำเร็จ ผมโยกสะโพกตอบจนกระทั่งผมพอใจ

ครูดคราด...!!!

ทันใดนั้น เสียงประตูเหล็กหน้าบ้านดังขึ้นกะทันหัน ทำเอาหัวใจผมแทบหยุดเต้น ผมรีบถอดถอนแก่นกาย อย่างรวดเร็ว แล้วประคองคุณเอมลงนอนอย่างช้าๆ ก่อนจะก้าวฉับ ๆ ไปดูว่าใครกันที่โผล่มาในเวลานี้

ผมยกสองมือขึ้นกุมศีรษะ พลันสบถออกมาเสียงสั่น “เวรแล้ว...มะขิงมา!” ความตกใจแล่นวาบไปทั้งร่างจนแทบไม่รู้จะทำตัวยังไงต่อ

ผมรีบก้าวไปที่โซฟา แล้วคว้ากางเกงขึ้นมาใส่อย่างลนลาน ก่อนจะเอื้อมมือไปจัดเสื้อของคุณเอมให้กลับมาเป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้

บุ้น ๆ..! 

ผมหันขวับไปตามเสียงนั้น รถของมะขิงเคลื่อนเข้ามาใกล้ เสียงดังชัดเจนขึ้นทุกที คงจะจอดอยู่ที่โรงรถแล้ว

หัวใจผมเต้นแรงขึ้นทุกวินาที ราวกับกำลังนั่งรถไฟเหาะตีลังกา ผมรีบเอื้อมมือไปคว้าชั้นในกับกางเกงขาสั้นสีชมพูของคุณเอมขึ้นมาอย่างร้อนรน

ผมพึมพำในใจอย่างอัดอั้น “ระบบ...แกช่วยฉันทีสิวะ”

ข้อความเด้งขึ้นในบนจอโปร่งแสงทันที

[หากมะขิงจับได้ว่าคุณมีอะไรกับแม่ของเธอ คุณจะได้รับค่าตอบแทน 500,000 บาท]

ผมถอนหายใจหนัก ๆ เสียงแผ่ว “แกมันบ้า...เอาเงินมาเล่นกับความรู้สึกฉันอย่างนี้เลยเหรอ” ใบหน้าผมกังวล พลางมองไปรอบห้องด้วยความลนลาน มือยังค้างอยู่กับเสื้อผ้าที่เก็บขึ้นมาเมื่อครู่ หัวใจเหมือนจะระเบิดออกมา

เสียงรถที่ดังอยู่ก่อนหน้านี้เงียบลง แทนที่ด้วยเสียงฮัมเพลงเบา ๆ ลอยมาเข้าหู พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่กำลังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ทุกขณะ 

แต่ทว่าเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา

“ฮึ้ย!” 

เสียงถอนหายใจดังขึ้นอย่างหงุดหงิด ทำเอาผมชะงักไปทันที ในขณะที่ผมกำลังสวมชั้นในถึงข้อเท้าของเธอแล้ว ผมเงยหน้าขึ้น แล้วก็ต้องสะดุ้งเมื่อเห็นดวงตาคู่นั้นของเธอ

เธอลุกพรวดขึ้นยืน รีบคว้าชั้นในที่ตกอยู่ใกล้ตาตุ่มขึ้นมาสวมอย่างรวดเร็ว จากนั้นดึงแขนผมให้วิ่งตามออกไปที่ระเบียงนั่งเล่นข้างบ้าน ก่อนจะเลี้ยวเข้าไปในห้องออกกำลังกาย ระหว่างทางเธอเอ่ยเสียงหงุดหงิด “คุณช้า...” 

เสียงคุณเอมทำให้ผมรู้สึกฉงนแต่ก็หลุดยิ้มออกมา

ทันทีที่ประตูห้องออกกำลังกายปิดลง เสียงประตูหน้าบ้านก็ดังเปิดขึ้นทันที ทำเอาหัวใจผมกระตุกวูบอยู่ไม่น้อย 

เราสองคนหันหลังพิงประตู หอบเหนื่อยและหายใจรัว หัวใจผมยังเต้นแรงไม่หยุด แต่ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ ก่อนจะหันหน้าไปมองคุณเอมตรง ๆ

สีหน้าเธอดูหงุดหงิดปนเขิน ผมยกมือขึ้นเขี่ยผมสีน้ำตาลที่ปกใบหน้าเธอออกอย่างเบา ๆ อีกมือหนึ่งดึงสะโพกเธอเข้ามาแนบชิด

“พี่จะแกล้งหลับทำไม” ผมถามเสียงเบา เธอเบือนหน้าหนี หน้าแดงระเรื่อ “เปล่าซะหน่อย” เมื่อสิ้นเสียงเธอ ผมโน้มตัวเข้าไปสูดกลิ่นหอมจากลำคอของเธออย่างช้า ๆ ก่อนจะถอยออกมา แล้วเอ่ยขึ้นว่า

“พี่อย่ามาโกหกผม อีกอย่าง...พี่ก็ดูเหมือนจะชอบมันด้วยซ้ำ” ผมยกมือขึ้นจับคางเธอเบา ๆ ให้หันมาสบตากับผม ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปบดจูบอย่างช้า ๆ 

เธอหายใจฟืดฟาดกับรสสัมผัสที่ผมมอบให้ ลิ้นของเธอเผลอแลบออกมา แลกเปลี่ยนรสหวานที่ค้างอยู่ในปาก

“แม่คะ...! อยู่ไหน----”

เสียงเรียกของมะขิงทำให้เธอถอยออกทันที ความกังวลผุดขึ้นที่ใบหน้าอีกครั้ง มือพยายามดันผมให้ออก แต่ผมยังคงกอดแนบและสูดกลิ่นหอมของเธออย่างไม่เต็มใจปล่อย 

เธอเบือนหน้าหนี พลางเอ่ยเสียงสั่นระริก “คุณวายุ…น้องมาแล้ว ตอนนี้ไม่เหมาะ” เธอพูดพร้อมกับหายใจถี่ ๆ 

"น้องไม่รู้หรอกน่า...อีกอย่างถ้าไม่ใช่ตอนนี้ แล้วจะได้ทำอีกตอนไหนล่ะครับ" ผมพูดพลางนัวเนียร่างกายของเธอและไม่มีทีท่าว่าจะจบลงง่าย ๆ

“คะ คืนนี้…นะ ฉันขอล่ะ ตอนนี้ไม่ได้จริงๆ” เธอเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครืออย่างกังวล พยายามเบี่ยงตัวและส่งสัญญาณให้ผมหยุด

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผมถอยออกมาเบา ๆ แล้วเอ่ยเสียงต่ำว่าพร้อมรอยยิ้ม “พี่พูดแล้วนะ…”

ไม่นาน เสียงประตูห้องที่ผมอยู่กับคุณเอมก็เปิดออก