แฮมขับรถมาส่งป่านที่หอพักแห่งหนึ่งระหว่างทางเขาก็ชวนคุยไปเรื่อยจนได้รู้ว่าป่านเรียนบัญชีอยู่ปี1จนมาถึงห้องพักของป่านเขารอให้เธอเดินไปถึงประตูทางขึ้นเขาถึงจะออกรถไปเขาก้มลงมองดูนาฬิกาเห็นว่าใกล้เวลานัดกับเพื่อนไว้จึงเลยไปที่ผับทันทีเผื่อจะได้มีเวลาดูความเรียบร้อยของร้านด้วยพอเดินเข้าไปถึงก็เห็นวุฒิคุยกับพนักงานอยู่
“ไงมึงมาไวจังนะ”
“ธรรมดามาดูความเรียบร้อยด้วย แล้วทำไมมึงมาไวปกติช้าตลอด”
“กูยังไม่ได้กลับคอนโดเลย พอดีมีปัญหานิดหน่อย”
“ปัญหาไรว่ะ” แฮมได้อธิบายให้วุฒิฟังั้แ่ตนจนจบ
“แล้วน้องเขาเป็อะไรมากป่ะ”
“หัวแตกนิดหน่อยแต่กูว่าน้องเค้าน่ารักดีวะแต่แม่งลืมขอเบอร์เฉย”
“ไอนี่……” พอพูดเสร็จก็กอดคอพากันขึ้นไปขั้นบนทันที
หลังจากที่ป่านถึงหอพักได้สักพักป่านจึงได้โทรไปหาเพื่อนเพื่อที่จะบอกว่าตัวเองนั้นได้งานทำใน่ปิดเทอมแล้วซึ่งงานที่ได้นั้นเป็พนักงานเสิร์ฟร้านกาแฟเล็กๆใจกลางเมือง
“แป้งเราได้งานแล้วนะ”
“ดีใจด้วยน้า แล้วจะเริ่มทำเลยไหม”
“คงรอปิดเทอมก่อน นี่ก็เหลือแค่อาทิตย์เดียวก็ปิดแล้ว”
“พรุ่งนี้มาไวๆนะป่านมาติวให้ก่อนสอบด้วยจะรออยู่ที่ใต้อาคารคณะนะ”
“โอเคจ้า” ป่านมีเพื่อนสนิทคนเดียวก็คือแป้งั้แ่เข้ามหาวิทยาลัยมาแป้งเป็คนร่าเริง พูดเก่ง ไม่ยอมคน จึงทำให้สองคนนี้เข้ากันได้ง่าย
เมื่อ่เวลาของการสอบที่แสนจะโหดร้ายผ่านไปสองสาวจึงคิดว่าต้องไปฉลองที่สอบเสร็จจึงชวนกันไปหาอะไรที่อร่อยๆกินกัน
“ป่านพาเราไปหาพี่ชายเราก่อนนะ”
“อ่อได้ๆ พี่วุฒิอ่ะหรอ”
“ใช่แล้วพอดีเราจะเอาของไปให้พี่เขาป๊าสั่งฉันล่ะี้เีสุดๆ”
ขณะที่สองสาวมาถึงก็วนหาที่จอดรถนานพอสมควรแป้งนัดพี่ชายไว้ที่ร้านกาแฟซึ่งตอนนี้เลยเวลานัดมาแล้ว15 นาที ทำให้แป้งต้องรีบเอาไปให้เพราะกลัวว่าพี่ชายตัวเองจะบ่นเอาพอมาถึงร้านก็เห็นพี่ชายตัวเองนั่งอยู่กับเพื่อนอีกคนนั่นคือพี่แฮมนั่นเอง
“สวัสดีค้า พี่แฮม” แป้งเอ่ยทักขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
“ทำไมช้าจังล่ะ นั่งรอนานแล้วนะแล้วนี่มาคนเดียวหรอ”
“โถ่ววพี่ ก็น้องกว่าจะหาที่จอดรถได้ มากับป่านค่ะนั้นไงเดินเข้ามาพอดี”
ทำให้แฮมเงยหน้าขึ้นไปมองพอดีแล้วสองคนก็พูดมาพร้อมกันว่า
“คุณ………”
“นี่รู้จักกันมาก่อนแล้วหรอ” แป้งเอ่ยถามขึ้น แฮมก็อธิบายจนทุกคนเข้าใจ
“แล้วนี่พี่ยูไม่มาด้วยหรอ” แป้งถาม
“ทำไมคิดถึงมันหรอ ดามใจมันหน่อยสิอกหักจากมัสจะ 2เดือนล่ะยังไม่หายเศร้าสักที” วุฒิจึงพูดขึ้นมา
“บ้า ไปแล้วนะจะไปฉลองที่สอบเสร็จบ้ายบ่ายทุกคนไปเถอะป่าน”
ป่านหันมายิ้มให้แฮมกับวุฒิแล้วเดินตามเพื่อนสาวออกไปแฮมมองตามอย่างนึกเสียดาย
“กูอยากจีบป่านว่ะไอวุฒิ”
“เอ้ยยพูดเป็เล่น คนนี้เพื่อนสนิทน้องกูคิดเล่นๆเหมือนผู้หญิงที่ผ่านมาไม่ได้นะเว้ย”
“ใจกูมันเต้นแปลกๆเวลาอยู่ใกล้คนนี้”
“ถ้ามึงคิดจะจริงจังมันต้องค่อยเป็ค่อยไป่ปิดเทอมน้องเค้าจะทำงานพิเศษที่ร้านกาแฟใกล้ๆผับเรามึงก็ลองจีบน้องเค้าดูอีกอย่างน้องเค้าเป็เด็กดีถ้าต้องมาเจอเสือผู้หญิงแบบนี้กูว่าตามไม่ทันแน่ๆ”
“อะไรกูมันคนดี” แฮมพูดพร้อมยิ้มที่มุมปาก
“เออนั่นไงสาวที่มึงควงอยู่มาล่ะ”แฮมหันไปมองเห็นพลอยกำลังเดินเข้ามาเหตุผลที่เขาไม่อยากจริงจังกับใครเพราะเบื่อนิสัยผู้หญิงที่แสดงความเป็เ้าของซึ่งผู้หญิงคนไหนไม่ทำตามข้อตกลงหรือล้าเส้นเขาจะเลิกยุ่งเกี่ยวทันที
“บังเอิญจังเลยนะคะแฮม”
“ผมต้องขอตัวพอดีต้องไปส่งงานอาจารย์” พร้อมกับลุกขึ้นจะเดินออกไปทันที
“เดี๋ยวก่อนสิค่ะ อยู่เป็เพื่อนกันก่อนสิ” พลอยเอื้อมมือไปจับแขนแฮมไว้พร้อมส่งสายตายเย้ายวนไปให้
“ผมว่าเราคุยกันรู้เื่แล้วนะ” แฮมแกะแขนพลอยออกแล้วเดินออกจากร้านไปทำให้วุฒิต้องรีบตามไป
“หึ ยังไงก็เขาก็ต้องเป็ของฉันคนเดียว” พลอยพูดกับตัวเองในใจกับสายตาที่มองแฮมที่กำลังเดินออกไป
1K
