(นิยายแปล) คืนชะตาชีวารัก

ตอนที่ 19 เปิดเผย (1)

        โจวฮูหยินหันกลับมาทันควันชนิดเอวแทบจะเคล็ด ร้องโอยจนทำให้นายหญิงผู้เฒ่าเว่ยกับสวี่เฉิงอวี๋ต่างตกใจกันไม่น้อย

        สวี่เฉิงอวี๋รีบเข้าไปประคองนาง “ท่านแม่ ไม่เป็นอะไรใช่ไหมเจ้าคะ”

        นางโบกมือบอกว่าไม่เป็นอะไรแล้วรีบร้อนเรียกท่านแม่ “ท่านอย่าได้ทำเช่นนี้เลยนะเจ้าคะ เดี๋ยวจะยิ่งทำให้ท่านพี่ไม่พอใจ ทำเช่นนั้นมิใช่การประชดกันหรือ”

        “ใครไปประชดเขากัน” เดิมนายหญิงผู้เฒ่าเว่ยคิดจะชักสีหน้ากล่าวว่านาง แต่นางกำลังตั้งครรภ์ นายหญิงผู้เฒ่าเว่ยคิดได้ดังนั้นน้ำเสียงก็ผ่อนคลายลงมา “ข้าว่านางหนูห้าพูดได้ถูกต้องมาก เรื่องมงคลใหญ่เช่นนี้จะไม่ให้คณะงิ้วเข้ามาสร้างบรรยากาศให้ครึกครื้นในจวนได้หรือ เจ้าเป็นนายหญิงของบ้านและตั้งครรภ์ คนทั้งครอบครัวยินดี แล้วจะไม่เชิญแขกมาเลี้ยงอาหารรึ”

        หากว่านางตั้งครรภ์ตอนอายุยี่สิบต้นๆ อาศัยความมั่งคั่งของตระกูลสวี่เช่นนี้จะครึกครื้นอย่างไรก็ได้ทั้งนั้น แต่ยามนี้นางอายุเท่าใดเข้าไปแล้วเล่า

        โจวฮูหยินรีบกล่าวว่าไม่ได้ “ท่านแม่ ท่านคิดถึงข้าด้วยเถิด...”

        น้ำเสียงของนางชะงักไป “ข้าตั้งครรภ์ตอนอายุเท่านี้ สำหรับท่านพี่เรียกว่ามีบุตรตอนอายุมากถือเป็นเรื่องมงคลใหญ่นัก แต่สำหรับข้า...เด็กคนนี้เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขข้า ต่อให้ต้องเสี่ยงชีวิตข้าก็ต้องปกป้องเขาให้ได้ ทว่าคนนอกอย่างไรก็ต้องนินทาข้าแน่ บอกว่าข้าเป็นหอยแก่ผลิตไข่มุก[1] คำพูดไม่น่าฟังเช่นนี้พวกเราอย่าทำเอิกเกริกให้คนเขาพูดเอาได้เลยนะเจ้าคะ ยิ่งประกาศใหญ่โต ไม่เท่ากับให้ข้ายื่นหน้าแก่ๆ ออกไปให้คนเขาตบหรือ เช่นนี้ไม่ได้หรอก”

        คำที่นางพูดมานายหญิงผู้เฒ่าไม่ชอบฟังและปั้นหน้ายากขึ้น

        สวี่เฉิงอวี๋เห็นท่าไม่ดี เดิมนายหญิงผู้เฒ่าเป็นคุณหนูจากตระกูลขุนนางที่บ้านตกอับถึงได้แต่งงานกับท่านปู่ของนาง

        ตอนนางยังเล็กมักจะได้ยินนายหญิงผู้เฒ่าเล่าเสมอว่า บรรพบุรุษตระกูลเว่ยมีต้นกำเนิดจากนักรบ เพียงแต่ภายหลังแต่ละรุ่นกลับแย่ลงเรื่อยๆ ความมั่งคั่งไม่อาจสืบทอดต่อไปได้ แต่คนเขาก็เป็นบุตรสายตระกูลทหารอย่างไรนายหญิงผู้เฒ่าก็ไม่ได้มีนิสัยอ่อนหวาน

        ตอนนางอายุห้าหกปีเคยตื๊อให้นายหญิงผู้เฒ่าเล่าเรื่องเก่าๆ เพราะนางชอบฟังเรื่องเหล่านั้น นายหญิงผู้เฒ่าเองไม่ว่าเรื่องอะไรก็กล้าพูด พูดถึงตอนนั้นที่แต่งงานกับท่านปู่นาง ไม่ถึงสามปีท่านปู่ก็จะรับอนุภรรยา นายหญิงผู้เฒ่าไม่สนใจแต่คนภายนอกพูดว่านางเป็นคนขี้อิจฉา เป็นสตรีดุดัน จับกระบี่เล่มยาวยืนอยู่หน้าประตูใหญ่ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ให้คนเข้าประตูมา ไม่เช่นนั้นก็เขียนหนังสือหย่าให้นาง หรือไม่ก็ต้องหยุดคิดเรื่องการรับอนุภรรยาภายหลังถึงได้ทำให้ท่านปู่หยุดความคิดนี้ไปได้

        ดังนั้นสวี่เฉิงอวี๋ถึงได้รู้มาตลอดว่านายหญิงผู้เฒ่าเป็นคนที่ไม่กลัวถูกคนนินทา ชื่อเสียงแพร่ออกไปอย่างดี แต่หากว่าต้องยอมเพื่อเรื่องที่ไม่จำเป็นอย่างชื่อเสียงพวกนั้นจนทำให้ตนเองต้องไม่ได้รับความเป็นธรรม ทว่าการใช้ชีวิตในโลกนี้และการมีชีวิตอย่างมีความสุขต่างหากคือสิ่งสำคัญที่สุด เรื่องของชื่อเสียงเช่นนั้นตอนเกิดไม่ได้เอามาด้วย ตอนตายก็ไม่ได้เอาไปด้วย ปากอยู่ที่ตัวคนอื่นยังจะไปควบคุมได้หรือ

        แม้ว่าแต่ก่อนสวี่เฉิงอวี๋ไม่เห็นด้วยกับคำพูดเช่นนี้และไม่กล้าจำจดใส่ใจ แต่ยามนี้เมื่อคิดดูแล้วนายหญิงผู้เฒ่าต่างหากที่เข้าใจชีวิตและมีอิสระเป็นที่สุด

        ดังนั้นการที่ท่านแม่นางของนางพูดเช่นนั้น คงทำให้นายหญิงผู้เฒ่าไม่ชอบใจมากแน่

        เชิงอรรถ

^ หอยแก่ผลิตไข่มุก หมายถึง มีลูกตอนอายุมาก