หยุดแกล้งฉันซะทีเถอะค่ะ คุณหนู !

ตอนแรกเราก็เตรียมใจที่จะปวดท้องตลอดทั้งวันแล้วนะ...แต่อาหารที่คุณหนูทำออกมามันเกินกว่าที่คิดเอาไว้อะ

ไม่สิ...หรือควรเรียกว่าอาวุธชีวภาพ , ถ่านหิน, หรือสารก่อมะเร็งดีกว่ากันนะ?

เราก็พอจะทำใจเอาไว้แล้วนะว่ามันต้องออกมาเป็๲แบบนี้...แต่นี่มันน่าสะพรึงมากกว่าที่คาดเอาไว้เสียอีก

‘ยังไงเราก็แกล้งสลบไปก่อนก็แล้วกัน...’

ถึงยังไงตอนนี้สภาพร่างกายของเรามันก็อยู่ในสภาพที่แย่สุดๆอยู่แล้ว...ถ้าหากเรากินไอ้สิ่งนั้นเข้าไปล่ะก็...

เราได้ไปเจอท่านเทพแหงมๆ

“เฮ้อ...ถ้าเป็๲แบบนี้มันคงจะน่าเสียดายแย่...งั้นเรากินเองก็ได้-”

แย่ละสิ !!!

//เคร้ง

ก่อนที่มิเรเซียจะได้เอื้อมมือไปหยิบชามอาหาร(!?) อยู่ดีๆนาเรียก็เผลอลื่นจนร่างของเธอร่วงลงจากเตียง แล้วมือของเธอก็ ‘บังเอิญ’ ไปปัดถูกชามอาหาร(!?)สีดำทมิฬนั้นจนร่วงตกกระจายเต็มพื้นห้องไปซะอย่างนั้น

“อาเร๊ะ! นาเรีย!เป็๲อะไรหรือเปล่า !?”

“อะ...ขออภัยค่ะคุณหนู...พอดีว่าฉันพึ่งตื่นก็เลยมึนๆบวกกับไม่มีแรงก็เลยร่วงลงมาค่ะ”

“อย่างนั้นเหรอ? เ๱ื่๵๹นั้นช่างมันเถอะ...ร่างกายเธอดีขึ้นหรือยัง?”

มิเรเซียถามด้วยความเป็๞ห่วง ซึ่งทางด้านนาเรียนั้นก็ตอบเธอกลับไปด้วยการส่ายหน้าปฏิเสธเบาๆ

“ยังไม่มีแรงเหมือนเดิมเลยค่ะ...คงต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะฟื้นตัวดีค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นเราไปพักผ่อนกันตรงใต้ต้นไม้ของไมเดนกันเถอะนะมันมีผลช่วยในการฟื้นฟูด้วยนี่นาเนอะ”

“ก็ดีนะคะถือซะว่าเป็๲การไปเที่ยวพักผ่อนกันด้วย”

“อื้อ ! เอาแบบนั้นก็ดีนะ! งั้นไหนๆก็ไหนๆ แล้ว เราไปเที่ยวกันเลยเถอะ !”

มิเรเซียชูมือเย้อย่างร่าเริงซึ่งนาเรียก็จ้องมองคุณหนูของเธออย่างเอ็นดู...ก่อนที่หูและหางของนาเรียจะตั้งขึ้นฟูเพราะว่าเธอ๼ั๬๶ั๼ได้ถึงสิ่งที่ผิดปกติที่เกิดขึ้นภายในตัวของคฤหาสน์

//ฟุดฟิดๆๆๆ

“หือ ? เดี๋ยวนะคะ...คุณหนูได้กลิ่นอะไรหรือเปล่าคะ?”

“ห๊ะ ? ไหนๆ...หือ? นี่มัน...กลิ่นไหม้อย่างนั้นเหรอ?”

มิเรเซียที่ลองดมกลิ่นตามที่นาเรียบอกต้องถึงกับร้องอ๋อเมื่อเธอพบกับกลิ่นไหม้และควันที่ลอยเข้ามาในห้อง

“อาเร๊ะ...อ๋อ! ฉันลืมดับไฟน่ะ”

มิเรเซียแลบลิ้นพร้อมกับใช้มือข้างหนึ่งเขกหัวตัวเองเพื่อบอกประมาณว่า‘พลาดไปแล้วสิเรา’ ซึ่งแน่นอนว่านั่นทำให้นาเรียถึงกับหน้าซีดเผือด

“คะ-คุณหนูคะ! ไม่ใช่เวลาที่จะมาใจเย็นอยู่นะคะ! พวกเรารีบหนีออกจากคฤหาสน์เร็วๆเถอะค่ะ !”

“อะ-อื้อ! เข้าใจแล้ว!”

มิเรเซียตอบรับคำของนาเรียก่อนที่เธอจะรีบอุ้มร่างของนาเรียแล้วก็รีบบินออกจากคฤหาสน์ในทันที

ซึ่งหลังจากที่ทั้งสองคนได้บินหนีออกมาจากคฤหาสน์ได้ไม่นาน...พวกเธอก็ต้องตกตะลึงอีกครั้งเมื่อเจอกับเหตุการณ์ต่อไป

//ตูม !!!

คฤหาสน์ที่ถูกไฟลุกไหม้ได้๱ะเ๤ิ๪ขึ้นมาอย่างรุนแรงจนเละเป็๲จุลและเหลือแต่ซากทำให้มิเรเซียและนาเรียถึงกับจ้องไปที่ภาพนั่นด้วยสีหน้านิ่งๆ เรียบๆ

“เอ่อ...นาเรีย...”

“คะ...คุณหนู...”

“พวกเราไปท่องเที่ยวกันสักพักก็แล้วกันนะ...”

“ค่ะ...คุณหนู...”

ทั้งสองคนยิ้มแห้งๆให้แก่กันและกัน...ก่อนที่มิเรเซียจะพานาเรียบินหายไปในที่สุด...

กว่าจะซ่อม(สร้าง)คฤหาสน์ใหม่เสร็จก็คงจะใช้เวลานานพอดูเลยล่ะ...