บทที่21ต้นกำเนิดและศัตรู(แก้คำผิดแล้ว)
สิบวันต่อมา
“เลเวล26ชินหยาง สถานะกำลังหงุดหงิด”
“เห้ยน่ารำคาญไอ้งูเวร”ชินิคำรามออกมาระหว่างที่ทะเลาะกับชินหยางที่ตอนนี้กำลังพยายามจะเลื่อยเข้ามาอยู่ที่คอของเขาแต่ตัวของมันใหญ่ขึ้นแล้วเขาก็หนัก จึงพยายามให้มันเลื่อยด้วยตัวเอง“ออกไปเว้ย”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่าข้าพึ่งเคยเห็นคนที่ทะเลาะกับอสูรเลี้ยงของตนเองข้าว่าหากเ้ายังปล่อยไปเช่นนี้ต่อให้มันตัวใหญ่เท่ากับบ้านก็คงจะอยู่บนคอของเ้าแน่นอนข้าว่าเ้าควรหาทางหรือวัตถุสักอย่างมาย่อขยายร่างกายของมันดีกว่า”หลงอู่กล่าวออกมาที่คิดได้ก็ไม่เหลือทางเลือกแล้วเขาใช้พลังอำนาจแห่งความมืดมิดหรือสกิลความมืดมิดแห่งจักรพรรดิควบคุมร่างกายของอสรพิษศิลาให้อยู่ในสภาพหลับลึกส่งเข้าไปภายในช่องเก็บของทันที“ฟู่…โคตรเหนื่อย”
“ฮ่าฮ่า ฮ่า โอ้…มีบางคนอยู่ด้านหน้า”หลงอู่หัวเราะลั่นระหว่างนั้นก็กล่าวออกมาเพราะตอนนี้ด้านหน้าของพวกเขามีขบวนรถลากคนของกำลังมุ่งหน้าไปที่นั้นชินิและหลงอู่ขี่ม้าผ่านไปจนถึงหน้าขบวน ชินิพบชายคนหนึ่งกำลังนำขบวนอยู่จึงกล่าวถามขึ้นมาเพราะความอยากรู้อยากเห็นทันที“พวกเ้ากำลังจะไปที่ใดกันเช่นนั้นหรือ ของมากมายเช่นนั้นพวกเ้าคงเป็ขบวนขนของของพ่อค้า”
“พวกข้ากำลังจะไปที่เมืองเป่ยิตอนนี้มีเทศกาลภูตสีทองที่นั้นและผู้คนจากทั่วทั้งแคว้นหมาป่ากำลังมุ่งหน้าไปที่นั้น”ผู้นำขบวนสินค้ากล่าวอธิบายออกมาทันที ชินิที่ได้ยินก็แปลกใจเพราะเขาไม่เคยได้ยินแต่หลงอู่นั้นรู้จักดี“เทศกาลภูตสีทองที่จะจัดขึ้นทุกๆสามปีเช่นนั้นหรือไม่คิดว่าจะจัดขึ้นในปีนี้ ข้าคิดว่าจัดขึ้นปีที่แล้วเสียอีก”
“ปีที่แล้วเกิดเหตุการณ์วุ่นวายขึ้นพวกเขาพบว่ามีบางสิ่งแอบเข้าไปภายในตำหนักของจ้าวเมืองและพวกมันได้สังหารคนจำนวนมากและพวกเขาเรียกมันว่า เงาโลหิตเพราะร่างกายสีแดงฉายของมันและความเร็วที่น่าเหลือเชื่อนั้นอีก”ผู้นำกลุ่มกล่าวออกมาอย่างจริงจังเมื่อชินิได้ยินก็แปลกใจมากกว่าเดิม“เงาโลหิตหรือ”
“ใช่เพราะมันเทศกาลจึงถูกเลื่อนมาอีกหนึ่งปีและปีนี้ระดับการป้องกันของเมืองก็เพิ่มสูงขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัวข้าได้ยินว่าหากใครจับภูตสีทองได้อาจจะได้รับของจากจ้าวเมืองด้วยละ”ผู้นำกลุ่มกล่าวอธิบายออกมาด้วยรอยยิ้มเมื่อทั้งสองได้ยินก็พยักหน้ารับ“แล้วภูตสีทองคืออันใดหรือพี่อู่”
“เทศกาลภูตสีทองนั้นเป็เทศกาลที่จะจัดขึ้นเพื่อเหล่าภูตเหล่าภูตนั้นจะปรากฏตัวขึ้นที่เมืองเพื่อเข้าร่วมการทานอาหารจากเหล่าผู้คนภายในเมืองและระหว่างนั้นจะมีภูตตนหนึ่งที่เป็สีทองและหากใครสามารถจับมันได้และปล่อยมันไปนั้นจะได้รับพรหนึ่งข้อจากภูตข้าไม่รู้จริงหรือไม่นะแต่พรของภูตนั้นจะทำให้ฝึกฝนได้รวดเร็วขึ้นสิบเท่าเลยละ”หลงอู่กล่าวอธิบายออกมาอย่างรวดเร็วเมื่อชินิได้ยินความระเอียดและความรวดเร็วของการกล่าวนั้นทำให้ได้รู้ว่าหลงอู่นั้นพูดมากกว่าที่คิดเยอะเลยชินิพยักหน้าเข้าใจก่อนที่จะมองออกไปด้านหลัง“ว่าแต่พวกท่านนำสิ่งใดมาขายกันละ”
“หนังอสูร เพราะที่เมืองเป่ยินั้นได้สมญานามว่าเมืองเห็นชุดคลุมเพราะพวกเขานั้นสร้างชุดคลุมชั้นยอดขึ้นมาได้ชุดของที่นี้เองก็ไม่แพ้กันแต่ที่เป็ตำนานคือชุดคลุมปีก์เมื่อร้อยปีก่อนทำให้เมืองนี้ได้สมญานามเช่นนั้น”ผู้นำกลุ่มกล่าวอธิบายเื่ราวที่ผ่านมาชินิพยักหน้าหลังจากนั้นก็มองออกไปด้านหน้าพวกเขาถึงเมืองเป่ยิแล้วทั้งสองเดินเข้ามาภายในเมืองด้วยอาชาแต่กับถูกทหารเข้ามาขวางเอาไว้พวกเขาจ้องมองทั้งสองเล็กน้อย“พวกเ้ามาทำสิ่งใดที่เมืองนี้”
“พวกเรามาเพื่อขายหนังอสูร”กลุ่มคนที่ตามมาด้านหลังกล่าวออกมาทันทีทหารที่ได้ยินก็ให้กลุ่มของพวกเขาผ่านไปโดยมีชินิและหลงอู่ติดมาด้วยผู้นำกลุ่มยิ้มเบาๆหลังจากนั้นทั้งสองก็แยกตัวออกมา ชินิติดต่อไปหาชายหนุ่มทันที“ข้ามาถึงแล้วเ้าอยู่ที่ใด”
“ข้าอยู่ที่โรงเตี๊ยมสตรีหยก”เสียงตอบดังขึ้นชินิและหลงอู่มุ่งหน้าไปตามทางเมื่อมาถึงก็ฝากอาชาเอาไว้ก่อนที่จะเดินเข้าไปภายในเมื่อเดินเข้ามาพวกเขามองเห็นสตรีจำนวนมากที่เข้ามาต้อนรับ ชินิไม่ได้แยแสมากมายนักเขาในโลกก่อนคือฮันเตอร์ที่ทำเงินได้มากมายและเขาสนุกกับชีวิตมามากพอสมควรเลยละ“ข้าอยู่บนนี้”
ชินิได้ยินเสียงและพบชายหนุ่มกับกลุ่มของเขาที่ชั้นบนพริบตาชินิก็ปรากฏตัวขึ้นมายืนต่อหน้าพวกเขาด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อมากหลงอู่ทำได้แต่ะโตามขึ้นมาและเข้ามายืนด้านหลังของชินิที่นั่งไปที่เก้าอี้แล้ว
“ท่านมีธุระอันใดจึงติดต่อมาเช่นนั้นหรือ”ชายหนุ่มกล่าวถามออกมาด้วยความสนใจเพราะตัวของชินินั้นดูท่าทางจะเดือนร้อนมากจึง้าพบตัวเขาและมาหาด้วยตนเองเช่นนี้ชินิหยิบสร้อยออกมาจากช่องเก็บของและวางลงที่ด้านหน้าของเขาชายหนุ่มจ้องมองมันเล็กน้อย“ข้าไม่รู้ว่าจักมัน แต่ข้าอาจจะเคยเห็นมาบางข้าจะลองติดต่อผู้าุโดู หากท่านไม่รังเกียจโปรดตามข้ามายังห้องพิเศษ”
เมื่อชินิและหลงอู่มาถึงยังห้องพิเศษชายหนุ่มก็จ้องมองหลงอู่ตลอดเวลาเพราะเขาััถึงความแข็งแกร่งของหลงอู่ได้ในตอนนั้นมิติถูกเปิดออกมาพร้อมกับชายชราสองคนเดินออกมาจากภายนั้นพวกเขาจ้องมองมาที่ชินิด้วยรอยยิ้ม
“นี้คือนักปรุงโอสถเหลวที่เรียกว่า โพซั่นหรือ”ชายชราคนหนึ่งกล่าวถามออกมาด้วยรอยยิ้ม เขาเป็คนที่ชินิไม่รู้จักแต่ชินิรู้จักอีกคนเขาคือคนที่มาตกลงกับชินิก่อนหน้านี้นั้นเอง“โพชั่นไม่ใช่ โพซั่น เอาละข้ามีเื่ให้พวกท่านช่วยดูให้เล็กน้อย”
“หืม….ดวงตาแห่งความมืดมิดหรือเหตุใดเ้ามีมันได้ของนี้ควรอยู่กับตระกูลทมิฬที่แคว้นัไม่ใช่หรือ”ชายชราที่มาใหม่เมื่อจ้องมองสร้อยคอในมือที่ยื่นออกมาให้ดูของชินิ เขาก็กล่าวออกมาราวกับรู้จักมัน ชินิที่ได้ยินก็ใและรีบกล่าวถามทันที“ท่านรู้จักเช่นนั้นหรือมันเป็ของที่ถูกทิ้งเอาไว้กับข้าั้แ่ข้าเกิดข้าพยายามตามหาจุดเริ่มต้นของมัน”
“เช่นนั้นเ้าคงเป็หนึ่งในทายาทของตระกูลทมิฬที่ล่มสลายไปเมื่อยี่สิบปีก่อนซินะข้าพอที่จะเข้าใจแล้วเช่นนั้นเ้า้าข้อมูลหรือ”ชายชรากล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังทันทีชินิที่ได้ยินก็พยักหน้ารับเขาลูบเคลาเล็กน้อยก่อนที่จะพยักหน้าตอบ“เพราะเ้าคือคู่ค้าที่ยอดเยี่ยมเช่นนั้นข้าจะกล่าวให้ฟังเปล่าๆไปก่อนแล้วกัน”
“ตระกูลทมิฬเป็ตระกูลชั้นสูงของแคว้นัเมืองยี่สิบปีก่อนแต่แล้ววันหนึ่งอำนาจใหม่ที่แข็งแกร่งก็ปรากฏขึ้นและปกครองไปทั่วทุกแคว้น ัวิหค อสรพิษ วานร หมาป่าและแมวป่า มีพวกมันอยู่ทุกที พวกมันเรียกตนเองว่าวังแห่งพระเ้า พวกมันนั้นใช้อำนาจแห่งแสงสว่างเพื่อตัดสินทุกสิ่ง อสูร ความมืดมิดปีศาจร้าย มาร ทุกสิ่งเหล่านี้ถูกกำหนดว่าชั่วร้ายและพวกมันทำลายจนหมดสิ้นและนั้นคือจุดจบของตระกูลทมิฬ”ชายชรากล่าวอธิบายออกมาอย่างระเอียดชินิที่ได้รับฟังเขากัดหมัดแน่น“เช่นนั้นศัตรูของข้าก็คือวังแห่งพระเ้า ซินะ”
“หากเ้าเป็ศัตรูกับพวกมันจริงๆเ้าจะต้องแข็งแกร่งมากกว่านี้เพราะพวกมันมีสิ่งที่เหนือกว่าระดับเทวะดาราดับถึงสี่คนพวกเราไม่รู้ว่ามันคือสิ่งใด แต่พวกมันทั้งสี่คนแข็งแกร่งมากข้าเคยได้ยินว่าเคยมีนิกายคิดต่อต้านพวกมันและหนึ่งในสัตว์ประหลาดทั้งสี่ของวังแห่งพระเ้าได้ออกมาเพื่อจัดการหนึ่งกระบี่สิ้นนิกายนั้นคือนามของมัน”ชายชรายังอธิบายเพิ่มเติมอีกชินิขมวดคิ้วเขาตอนนี้อ่อนแอมากเกินไปเขา้าที่จะแข็งแกร่งมากกว่านี้ แต่แล้วความคิดบางอย่างก็ปรากฏ“พวกท่านรู้จักหุบเขาที่มีใบหน้าของั์ที่มีน้ำตกไหลออกมาจากปากของมันหรือไม่”
“เ้าคงหมายถึงหุบเขาใบหน้าั์ที่แคว้นัเช่นนั้นหรือ”ชายชราแปลกใจกับคำกล่าวถามของชินิแต่ก็กล่าวถามกลับมาราวกับว่าเขารู้จักชินิที่ได้ยินก็เพียงแค่พยักหน้า“การจะไปที่นั้นมีสามทางหนึ่งเดินทางไปด้วยอาชาของเ้า ใช้เวลาราวเจ็ดเดือนเพื่อไปที่นั้น แคว้นที่เราอยู่คือแคว้นหมาป่าที่อยู่ส่วนใต้สุดของดินแดน และการที่จะไปที่แคว้นัจะต้องผ่านแคว้นวิหคหรือแคว้นอสรพิษที่อยู่ส่วนกลางของดินแดนไปทางที่สองเรือเหาะลอยฟ้าใช้เวลาสามเดือนเพื่อไปที่นั้นแต่ใช้เงินราวพันล้านเหรียญทองเพื่อเดินทางต่อคนสุดท้ายให้พวกข้าช่วย”ชายชรากล่าวอธิบายและจบคำกล่าวด้วยรอยยิ้มบางอย่าง ชินิที่ได้ยินก็ขมวดคิ้วเขาถอนหายใจออกมาเบาๆ“ได้เช่นนั้นข้า้าให้พวกท่านช่วยพวกท่าน้าสิ่งใดนอกจากเื่ราคาของโอสถ ได้ทั้งหมด”
473
![ทะลุมิติมาหมอหญิงอย่างข้าจะยิ่งใหญ่ในใต้หล้าให้ดู [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1757389753_11392520.webp)
