"จุ้งงงงงย่างหอมมากเยย"ก้อง
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า หิวอีกแล้วเหรอฮะ เด็กน้อย"กมล
"ก็ ก็ กลิ่นจุ้งห๊อมหอม"ก้อง
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
"น้องก้องอยู่ไหนลูก"ศักดิ์
"โอ๊ะ ป้อต๋ากลับมาแย้ว เย้ เย้"ก้อง
เ้าเด็กตัวน้อยได้ยินเสียงเคาะประตู ร้องเรียกพ่อจ๋าอย่างดีใจ เขาคิดถึงพ่อจ๋ามากเลย มีเื่จะเล่าให้พ่อจ๋าฟังเยอะแยะเลย มีเื่จะบอกพ่อจ๋าด้วยแหละ ว่า แม่จ๋า ของเขา กอดเขาทั้งวันเลย
แม่จ๋าตอนตื่นมาใจดีมากเลย
แกรก...แอ๊ด!!!
"ตะเอ๋!ป้อต๋า กลับมาแย้วเหยอ"
น้องก้องเห็นผู้เป็พ่อเปิดประตูเข้ามา ร่างเล็กๆ วิ่งเข้าไปกอดขาชายหนุ่มตรงหน้า ช้อนตากลมโตมองพ่ออย่างน่ารักน่าเอ็นดู
"หืม วันนี้เป็ยังไงบ้างครับ หนูซนหรือเปล่า"ศักดิ์
น้องก้องส่ายหัวไปมา บ่งบอกว่าวันนี้ตนเองเป็เด็กดี
"หนูเป็เด็ดดี ไม่ดื้อ ไม่ตน"ก้อง
ศักดิ์ยื่นมือลูบหัวลูกชายอย่างรักใคร่ สิ่งที่ดีที่สุด มีค่ามากที่สุด หลังจากที่เขาใช้ชีวิตหลังแต่งงานมา มีเพียงเด็กชายที่ที่ยื่นอยู่ตรงหน้าเขา ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเขาเอง
"แม่จ๋าเป็ยังไงบ้างครับ"
เด็กน้อยทำตาโต เขาลืม ลืมไปได้ยังไง ยังไม่ได้บอกพ่อจ๋าเลยว่า แม่จ๋าตื่นแล้ว
"โอ๊ะ หนูยืมเยย แม่ต๋าตื่นแย้วกั๊บ แล้ว แล้ว แม่ต๋า ใจดีมากโด้ย แม่จ๋าจอดหนู โอ๋ๆ หนูจนหนูหยับเยย"ก้อง
"หืม!!!"
ศักดิ์มีท่าทีแปลกใจ หลังจากที่น้องก้องบอกเล่าเื่ราวเกี่ยวกับกมล คิ้วขมวดเข้าหากัน พลางคิดในสิ่งที่เกิดขึ้น หรือ อาจจะเพราะสมองกระทบกระเทือนตอนล้มหัวฟาดกับบ่อน้ำ
โดยนิสัยกมลแล้ว ทุกครั้งที่เขากลับจากการทำงาน มักได้ยินเสียง ว่ากล่าวน้องก้องแทบจะทุกครั้ง บางครั้งก็ทุบตี เขาจะรีบกลับบ้าน เพราะห่วงลูก
จะเอาไปฝากย่าน้องก้อง กมลก็ไม่ยอม ขู่ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน จะพาน้องก้องจากไป และไม่ให้ใครพบเจออีก ตนรักลูกมาก จึงกลัวเื่นี้ที่สุด
เขาทำได้เพียงแค่คอยระวังเวลา ตัวเขาอยู่บ้าน กมลเป็คนทำอะไรไม่คิด เขากลัวน้องก้องจะเป็อันตราย จึงยอมมาตลอด
ศักดิ์เดินเข้ามาในบริเวณตัวบ้าน พบความผิดปกติ กลิ่นอาหารที่ลอยมาเตะจมูก กมลนี่นะทำอาหาร ปรกติรอแค่เขาทำให้ ไม่ก็ซื้อมากิน ชีวิตมีแค่นั้น
ศักดิ์เดินหยุดอยู่หน้าห้องครัว เห็นภรรยา กำลังตั้งใจทำอาหาร กลิ่นของอาหาร กำลังก่อกวนพยาธิในท้องเหลือเกิน แต่รสชาติจะเป็ยังไง??
และที่สำคัญกุ้งราคาแพงเยอะขนาดนี้ กมลเอาเงินที่ไหนไปซื้อ
"อ๊ะ! พี่ศักดิ์กลับมาแล้วเหรอ นั่งรอแป๊บเดียวนะ เดี๋ยวมลยกอาหารไปให้ พี่พาลูกไปล้างมือก่อน"กมล
กมลเห็นสายตาของศักดิ์มองไปยังอาหารบนโต๊ะ ศักดิ์คงสงสัยถึงที่มาของเ้ากุ้งนี้แน่ๆ
"เออ พอดีฉันไปเดินเล่นที่แม่น้ำกับลูก เจอกุ้งมีเยอะแยะเลย ฉันเลยจับมาทำอาหารเย็น ไม่ได้ซื้อหรอกจ๊ะ"กมล
"แม่น้ำใกล้ๆบ้านเรานี่นะเหรอ"ศักดิ์
"ใช่จ๊ะ พี่ไปล้างมือมากินข้าวกันดีกว่า"กมล
"อืม ได้สิ น้องก้องไปล้างมือมากินข้าวกันครับ หิวรึยัง"ศักดิ์
"หิวแย้วกั๊บ คุณท้องย้องจ๊อกๆ เยย"
เฮ้อ!กมลมองตามหลังสองพ่อลูก เขาจะโป๊ะแตกไหมเนี่ย จะบอกกับพ่อน้องก้องยังไงดี เมื่อกี้เขายังไม่กล้ามองหน้าคนตัวสูงเลย แล้วคืนนี้ต้องนอนด้วยกันเนี่ยนะ ชีวิตไอ้กมลชาติที่แล้ว แฟน ยังไม่เคยมีสักคน ชาตินี้อัพเวล ได้ผัวแถมลูกหนึ่ง
"ช่างมันอะไรจะเกิดก็เกิด"
"อ่าว พี่มานานหรือยัง มลไม่ได้สังเกต"กมล
กมลมองหน้าสามี ที่เดินเข้ามาหาตนกับลูก โดยไม่ได้ยินเสียงเดินแม้แต่น้อย ล้างมือไวจริงๆเลย
"เพิ่งเดินมาหนะ เป็ยังไงบ้าง เ็ปตรงไหนหรือเปล่า พรุ่งนี้พี่หยุดงาน เราเข้าไปหาหมอตรวจดูหน่อยดีไหม"ศักดิ์
"ไม่เจ็บ ไม่ปวด ตรงไหนเลย ร่างกายก็ปรกตินะ ไม่ต้องไปหาหมอหรอก เสียดายเงินอะ"
กมลตอบสิ่งที่รู้สึกออกไป ด้วยแววตาที่จริงใจ แต่เ้าตัวไม่รู้เลยว่า สิ่งที่ตอบไปนั้น สร้างความแปลกใจให้คนฟังแค่ไหน
"แน่ใจนะ ว่า ไม่เป็ไร"ศักดิ์
"แน่ใจสิ ขอบคุณนะที่เป็ห่วง"กมล
"อื้อ"ศักดิ์
"เออพี่ มลว่าจะชวนพี่ไปที่แม่น้ำ พี่ไปด้วยกันไหม พอดีลูกอยากไปอีก"กมล
ศักดิ์ฟังสิ่งที่กมลชวนเขาไปที่แม่น้ำ เขาสนใจ อยากเห็นกับตาเหมือนกัน แม่น้ำที่ใกล้แห้งขอด จะมีสัตว์น้ำอาศัยอยู่ เขาอยากเห็นด้วยตาตัวเอง
"วันนี้เย็นมากแล้ว ไปพรุ่งนี้ดีกว่า พี่หยุดงานพอดี"ศักดิ์
"อื้อ ดีเหมือนกัน เย็นแล้วยุง แมลงน่าจะเยอะ ลูกผิวบอบบางด้วย"กมล
"ทานข้าวกันดีกว่า"กมล
อาหารมื้อนี้อร่อยถูกปากศักดิ์กับลูกมาก เขาไม่เคยรู้เลย กมลทำอาหารได้รสชาติดีขนาดนี้
"น้องก้องไปอาบน้ำกับแม่ดีกว่า พรุ่งนี้เราค่อยไปที่แม่น้ำกัน วันนี้ใกล้มืดแล้ว พรุ่งนี้พ่อจ๋าไปกับเราด้วยนะ"
"โอ้ ดีจังเลย ป้อจ๋าหยุดงาน พรุ่งนี้ไปเที่ยวโด้ยกัน"
คำพูดที่ออกมาจากปากเล็กๆ มีพลังทำให้ผู้ใหญ่สองคนมีความรู้สึกผิดได้เหมือนกัน กมลเองสงสารเด็กน้อย เพราะในความทรงจำ น้องก้องไม่เคยไปไหนพ้นหมู่บ้านเลย
ศักดิ์เองก็รู้สึกผิด ที่ไม่มีเวลาให้ลูก เพราะเขาทำแต่งาน พยายามหาเงินมาซื้อเวลาไม่ให้ภรรยาพาลูกหนีไป เขา้าทำงานให้มีเงินเยอะๆ จะได้มีเงินมากพอที่ภรรยาพอใจ จะได้ปล่อยเขากับลูก
แต่เหมือนสิ่งที่ศักดิ์ ทำและให้ไป มันหายและละลายเร็วเหมือนน้ำแข็งถูกความร้อน เงินที่ให้ภรรยา ไม่เคยอยู่เกินเดือนไม่มีเหลือติดบ้านเลย
"กรี๊ด กรี๊ด แม่จ๋าเย็นจัง อร๊าย อร๊าย จั๊กจี้จังเยย"ก้อง
"อยู่นิ่งสิครับ นี่แม่จ๋าขัดขี้ไคลได้เป็ก้อนเลย"
น่าโมโหจริงๆ ร่างเก่าเลี้ยงลูกยังไง ปล่อยให้มีคราบขี้ไคลเยอะขนาดนี้ มีดีอย่างเดียวที่คลอดน้องก้องออกมาจริงๆ
เสียงหัวเราะ พูดคุยดังมาจากห้องน้ำ ผู้เป็พ่อที่นั่งอยู่ในห้องนอน รู้สึกไม่ชินจริงๆ คงต้องหาเวลาคุยกับกมล มันเกิดอะไรขึ้นกับเ้าตัว กมลรู้ว่าวันนี้เขาเบิกเงินล่วงหน้ามา ก็ไม่เห็นขอเหมือนทุกครั้ง
ไม่ถามถึงจำนวนเงินวันนี้ที่ได้มา ซึ่งแตกต่างจากกมลก่อนหมดสติไปสามวันมาก
"อร๊ายยยย ป้อต๋า ั์มาแย้ว ั์จะกินจับแย้ว"ก้อง
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า พอแล้วครับ แม่เหนื่อยแล้ว พรุ่งนี้ค่อยเล่นกันใหม่ มาเช็ดตัวมา จะได้รีบนอนรีบตื่น"กมล
"อุ้ย จริงด้วน พรุ่งนี้ได้ไปเที่ยวโด้ยกัน"ก้อง
และเป็อีกครั้งที่ผู้ใหญ่สองคนจ้องตากันโดยไม่ได้นัดหมาย แต่ความรู้สึกไม่ได้ต่างกันเลย
"พี่ไปอาบน้ำเถอะ ฉันแต่งตัวให้ลูกเองจ๊ะ"กมล
"อื้ม"ศักดิ์