คนที่ดีใจที่สุดในตอนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน
นอกจากกงเฟิงที่เขาสามารถเลื่อนขั้นไปสู่ ขั้นที่ 2 ของระดับก่อเกิดและยังสามารถ
สำเร็จวิชา "สายฟ้าไร้เงา"ในขณะ ที่เขากำลังดีใจ เขาก็ได้นึกถึงในยามที่เขาได้พลังตอนแรก
เขามีความรู้สึกว่าเขาพัฒนาเป็อย่างมาก กับในตอนนี้
เขาซึ่งในตอนนี้ เขาก็รู้สึกคิดถึงครอบครัว
ที่บ้าน และเขาก็ยังนึกถึงความแค้นที่ฝังลึกอยู่ในจิตใจของเขาอย่างมาก แล้วเขาก็ได้ถามั
""ณ ตอนนี้พวกเราสามารถออกจากถ้ำได้หรือยัง""
ั ก็ได้ตอบกลับว่า
""เราไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ที่นี่ต่อไป พวกเราจะกลับไปยังตระกูลของเ้าเพื่อให้เ้า ฝึกวิชา สามารถแก้แค้นพวกที่มาทำร้ายเ้าในอดีตได้ และข้าขอเตือนเ้า!! ข้าไม่รู้หรอกนะว่าเ้าเข้ามาในป่าลึกได้อย่างไร แต่การที่จะออกไปจากป่าลึกนี้คงไม่ใช่เื่ง่ายสักเท่าไหร่ เพราะมีอันตรายมากมาย ภายในป่านี้ ด้วยระดับความสามารถของเ้าในตอนนี้ ควรต้องระมัดระวังเป็อย่างมากในสภาพที่ข้าเป็แค่ ร่างจิตอยู่ ในตัวเ้าข้าไม่สามารถช่วยอะไรเ้าได้ในตอนนี้""
กงเฟิงก็ตอบกลับ
""ข้าจะระมัดระวังเป็อย่างยิ่ง ขอบคุณที่ท่านเตือน ข้า""
จากนั้นกงเฟิง ได้เดินทางออกจากถ้ำเป็เวลานาน 2 ชั่วโมงกว่าจะออกจากถ้ำได้
จากนั้นเดินเข้าสู่พื้นที่ป่า เพื่อที่จะออกจากป่ากงเฟิงเดินภายในป่าต่อไปเรื่อยๆจนกระทั่งเขาได้พบแอ่งน้ำ แห่งหนึ่งซึ่งมีความใสประกายแสงภายในน้ำ
และกงเฟิงก็ได้ถาัว่า
""ที่นี่มันคืออะไร ท่าน ทำไมน้ำถึงใสและเกิดแสงภายในน้ำได้""
ัได้ตอบกลับว่า
""เ้าช่างเป็คนที่โชคดีที่สะจริง
ที่นี่คือ บ่อน้ำอมฤต เ้าสามารถ เ้าสามารถฝึกสมาธิในบ่อน้ำนี้ได้ สามารถทำให้เ้าเลื่อนขั้นพลังของเ้า""
เมื่อได้ยินคำพูดของัทำให้กงเฟิงดีใจแบบสุดโต้ง
และกงเฟิง ก็ได้ถามต่อ
""แล้วข้าต้องทำอย่างไรบ้างท่านไฮโดรา
ท่านช่วยสอนข้าหน่อยดิ ข้าไม่รู้วิธี ""
ัได้ตอบกลับมา
"" เ้าไม่รู้อะไรเลยอย่างนั้น สมแล้วที่เ้าเป็แค่คนไร้พลังในก่อนหน้านี้ แต่ก็ไม่เป็ไรเดี๋ยวข้าจะสอนเ้าเอง ไปนั่งสมาธิในน้ำก่อน""
จากนั้น กงเฟิงก็ได้ทำตาม ที่ับอก
เข้าไปนั่งสมาธิในน้ำ
จากนั้นัก็ได้พูดต่อ
""เมื่อเ้าทำสมาธิแล้วเ้า จากนั้นเ้า ก็ทำจิตใจให้สงบ แล้วเพ่งจิตจะไปยังจุดเดียว รวบจิตเป็จุด รูปรวมพลังจิตรอบกายเ้าเพื่อให้ เข้าสู่ ร่างกายของเ้า ที่ละเล็กทีละน้อย ไปเรื่อยๆจนกว่า พลังจิตรอบกายเ้าจะหมดหรืิอ เ้ารู้สึกพึงพอใจแล้ว""
กงเฟิง ทำตามที่ ับอกไปเรื่อยๆ
ผ่านไป หนึ่งวันเต็มๆ
จากนั้นกงเฟิงลืมตาขึ้น พบว่ามีประกายแสงรอบกายวูบหนึ่งจากนั้นก็หายไป
จากนั้นเขาก็ได้เช็คระดับพลังของตนเองว่าอยู่ระดับไหน ทำให้เขาดีใจอย่างสุดขีด เพราะว่าเขาได้เลื่อนขั้นถึง 3 ขั้นจากระดับก่อเกิดขั้นที่2 สู่ระดับก่อเกิดขึ้นที่ 5 และเขาก็มีความรู้สึกว่าตัวเองมีร่างกายที่เบาขึ้น และสะดวกในการเคลื่อนไหวมากขึ้น
แต่คนที่ใที่สุดในตอนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากั และเขาก็คิดอยู่ในใจว่า
""ไอ้เ้าเด็กนี่ มันเป็ตัวอะไรกันแน่ มันเป็สัตว์ประหลาดประเภทไหนกัน ฮ่าๆๆ""
หลังจากนั้นกงเฟิงก็พูดกับัว่า
ท่าน!ท่าน!!ท่าน!!!เห็นไหม ตอนนี้ข้าได้เลื่อนระดับถึง 3 ขั้น งั้น ตอนนี้ ข้า ก็สามารถ เรียนทักษะการต่อสู้ ได้แล้วใช่ไหมท่าน ข้าดีใจมากเลยท่าน
ัก็ได้ตอบกลับ
""ใช่ๆ ตอนนี้เ้าสามารถเรียนทักษะ ต่อสู้ได้แล้ว""
กงเฟิงก็ได้ถามต่อ
""งั้นท่านสามารถ ฝึกให้ข้าได้ ใช่ไหมท่าน
ัได้ตอบกลับ
""จะเป็แบบนั้นได้ยังไง ในตอนนี้ข้าไม่มีคัมภีร์ทักษะการต่อสู้
ข้าจะไปสอนเ้าได้อย่างไร ส่วนทักษะสายฟ้าไร้เงาที่ข้าสอนเ้านั้นเป็ทักษะที่ติดตัวข้ามาเมื่อ 300 ปีก่อน ซึ่งทำให้ข้าสามารถสอนเ้าได้ แต่คัมภีร์ ทักษะการต่อสู้ของมนุษย์ ข้าไม่มีเลย ข้าว่าตระกูลของเ้าก็เป็ตระกูลที่ใหญ่พอสมควร น่าจะมีทักษะการต่อสู้มากมายเป็แน่ ฮ่าๆ""
กงเฟิงก็พูดต่อ
""เอ้.. ข้าลืมนึกเลยฮ่าๆ งั้นเรา
รีบกลับตระกูลข้ากัน ""
ัพูดต่อ
""ดีๆรีบกลับ ไอ้เ้าทึ่ม ถ้าขอแนะนำเ้าอย่างหนึ่งพอเ้าถึงตระกูลเ้าอย่าเพิ่งแสดงพลังฝีมือเ้า จะควรเก็บมันไว้ก่อน ไว้ให้เ้าแข็งแกร่งมากกว่านี้ก่อน ""
กงเฟิงได้ตอบกลับ
""เื่นั้นข้ารู้ตัวดี ""
ถึงแม้กงเฟิงเป็คนไร้พลัง ในแต่อดีตแต่เขาก็เป็เด็กที่ฉลาดคนนึง
จากนั้น กงเฟิงได้ออกจากป่า และกลับไปยังกลับตระกูล