:ยามเหม่า:(05.00น.- 06.59น.)
เช้าวันรุ่งขึ้นข้าได้อาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะไปเข้าครัวเพราะวันนี้ข้าอยากทานข้าวต้มทรงเครื่องและหมูทอดกระเทียมสักหน่อย เนื่องจากอาหารของที่นี่มันไม่ค่อยจะถูกปากข้าสักเท่าไหร่นักและข้าก็อยากกินอะไรลงท้องบ้างเพราะข้าอยู่ในมิตินั้นไม่รู้สึกหิวหรือต้องกินอะไรก็ได้ แต่ก็ยังมีความรู้สึกอยากทานอะไรบ้างเป็ธรรมดาพอออกมาด้านนอกอาหารก็ไม่ค่อยถูกปากมันทำให้ข้าหงุดหงิดนิดหน่อย.......
"เอ่อ...คุณหนูมาทำอันใดในครัวกันเ้าคะ...."เป็ป้าหลินที่เป็แม่ครัวประจำถามออกมาอย่างสงสัย
"ข้าอยากทำอาหารเช้าเองน่ะ พวกท่านป้ายังไม่ได้ทำใช่ไหม?"ข้าตอบแล้วถามออกไป
"ยังเ้าค่ะคุณหนู...แต่ให้พวกบ่าวทำเองไม่ดีกว่าหรือเ้าคะ คุณหนูสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงนักอีกทั้งยังพึ่งกลับมาจากการรักษาจากอาการป่วย บ่าวกลัวว่าคุณหนูจะล้มป่วยอีกเ้าค่ะ..." เป็ป้าหลินกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังและแววตายังแสดงความเป็ห่วงอย่างชัดเจน...
"ไม่เป็ไร...ข้าอยากทำอะไรนิดหน่อยเท่านั้น ถ้าท่านเป็ห่วงก็ช่วยเป็ลูกมือให้ข้าก็ได้ดีหรือไม่..."ข้าถามด้วยเสียงอ่อนโยนพร้อมยิ้มเล็กน้อย ทุกคนที่นี่เป็คนเก่าคนแก่และเป็คนที่ท่านพ่อท่านแม่ช่วยไว้ทั้งนั้นใครกันที่กล้าทรยศต่อผู้มีพระคุณได้ลงคอกัน..
"ได้เ้าค่ะคุณหนู...."
"ดีเลยเ้าค่ะ..."จากนั้นข้าก็เอาของในแหวนมิติที่ซื้อมาแต่ยังไม่มีโอกาสได้ทำสักทีถ้าในแหวนมันไม่หยุดเวลาและคงสภาพของได้ของเหล่านี้คงได้เน่าคาแหวนมิติเป็แน่....
"งั้นพวกท่านช่วยหันหมูเป็ชิ้นๆให้พอดีคำและแบ่งบางส่วนมาทำหมูสับ ส่วนซ้วนโถว(กระเทียม) และหูเจียว(พริกไทย)นำมาโครกให้พอหยาบๆค่อนไปทางละเอียดเล็กน้อย.... ส่วนพวกท่านลุงตรงนั้นช่วยตั้งน้ำสำหรับต้มให้ข้าที เอาหม้อใบใหญ่ๆนะเ้าค่ะ"
หลังจากนั้นข้าก็ทำน้ำซุปก่อนแล้วให้พวกแม่ครัวเคี่ยวไว้และหันไปทำการหมักหมูกระเทียมพริกไทยพอทำเสร็จข้าก็เอาน้ำมันที่ได้จากการเจียวมันหมูมาทอดหมูที่หมักไว้ ข้าอธิบายขั้นตอนทุกอย่างให้คนในครัวทำต่อส่วนข้ามีหน้าที่ปรุงอย่างเดียว ผ่านไปสามเค่อ(45นาที)ทุกอย่างก็เสร็จพร้อมด้วยเครื่องเคียงต่างๆในการทานข้าวต้ม
"เดี๋ยวยกทุกอย่างทั้งหมดที่แยกไว้ไปที่ห้องโถงเลยนะ...ข้าไปเปลี่ยนอาภรใหม่ก่อน แล้วก็ที่ข้าแบ่งไว้นั่นก็แจกจายให้บ่าวไพร่ในจวนทุกคนด้วยนะข้าคิดว่าคงน่าจะพอกันทุกคน...."กล่าวจบข้าก็จากไปทันที
"เ้าค่ะ/ขอรับ คุณหนู..." พวกเขานั้นอยากจะลิ้มลองรสชาติั้แ่ได้กลิ่นหอมๆจากทอดหมูและกลิ่นน้ำซุปที่ใช้ทำข้าวต้มแล้วไม่เคยเห็นข้าวต้มที่น่ากินขนาดนี้มาก่อนเลยด้วยเพราะปกติจะทำเพียงแค่ต้มข้าวใส่เกลือเท่านั้น....
พวกเขาไม่คิดเลยว่าคุณหนูจะทำเผื่อพวกตนและคนในจวนด้วยช่างมีน้ำใจเหลือเกินปกติเ้านายในจวนนี้ก็ไม่เคยกดขี่ข่มเหงบ่าวไพร่เหมือนจวนอื่นๆอยู่แล้วนี่ยังลงมือทำอาหารให้อีก เป็บุญของพวกเขาเเท้ๆที่ได้อยู่ในจวนเเห่งนี้!
:ยามเฉิน:(07.00น.-08.59น.)
หลังจากเปลี่ยนอาภรเสร็จข้าก็เดินไปห้องโถงทันทีพอเข้าไปก็เห็นทุกคนพร้อมหน้าพร้อมตากันหมดแล้วจะขาดก็แต่ท่านปู่เท่านั้น ข้าจึงเดินเข้าไปด้วยรอยยิ้มแล้วกล่าวคารวะทุกคน
"คารวะท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านพี่ทั้งสองเ้าค่ะ...วันนี้ข้าเข้าครัวทำข้าวต้มและหมูทอดให้พวกท่านทานกันเลยนะเ้าคะ หลังทานเสร็จข้ามีเื่สำคัญจะคุยกับพวกท่าน.... มาเถอะเ้าคะเดียวข้าวต้มจะหายร้อนเดี๋ยวจะไม่อร่อยกันพอดีข้าตั้งใจทำมากเลยน่ะเ้าค่ะ.."กล่าวจบพร้อมแจกยิ้มน่ารักๆเล็กน้อย นั้นก็พอเรียกสายตาเอ็นดูจากทุกคนได้แล้วรวมทั้งบ่าวไพร่แถวนั้นด้วย หลังจากนั้นทุกอย่างก็ถูกตั้งบนโต๊ะพร้อมทั้งกลิ่นหอมๆลอยตามลมไปทั่วห้องโถง...
"น้องทำเองจริงรึ?เซียนเออร์ พี่ไม่เคยเห็นเ้าเข้าครัวมาก่อนเลย...กินได้แน่นะ...."ชิงเทียนเอ่ยหยอกล้อน้องน้อยของตน ด้วยเขาไม่เคยเห็นน้องน้อยสดใสขนาดนี้มาก่อน เมื่อวานนี้เงาของท่านพ่อไปส่งข่าวว่าน้องน้อยกลับมาแล้วเขาและพี่ใหญ่ล่ะอยากจะกลับจวนเดี๋ยวนั้นถ้าไม่ติดงานสำคัญ
"ได้สิเ้าค่ะ ถ้าท่านพูดเช่นนั้นท่านก็ไม่ต้องกินเลย!ให้พี่ใหญ่ที่น่ารักของเซียนเออร์กินคนเดียวดีกว่า!...."นางแกล้งงอลพี่รองแล้วกำลังจะยกชามข้าวต้มของพี่รอวไปให้พี่ใหญ่แต่พี่รองก็รีบคว้าไปซะก่อน...คิกคิก...
"ข้าไม่ใจร้ายกับท่านได้ลงคอหรอกเ้าค่ะทานเถอะเดียวเย็นซะก่อน...คิกคิก...."
หลังทานอาหารเรียบร้อยแล้วพวกเราก็เข้ามาที่ห้องทำงานของท่านพ่อเช่นเคย ข้าจัดการปิดล็อคประตูอย่างแ่าทุกคนต่างมองมาที่ข้าด้วยความสังสัย ข้าเห็นดังนั้นจึงทำเพียงยิ้มรับเท่านั้น
"มาเข้าเื่เลยนะเ้าคะ วันนี้ข้ามีหลายๆเื่จะบอกแต่บางสิ่งข้าอาจจะบอกพวกท่านไม่ได้ ข้าก็ขอให้ทุกคนเข้าใจข้าด้วยไม่ใช่ข้าไม่ไว้ใจพวกท่าน แต่เมื่อข้าพร้อมข้าจะบอกท่านเอง...."กล่าวจบข้าก็วาดมือลงอักขระป้องกันไม่ให้คนอื่นเข้ามาหรือดักฟังได้
"ผะ ผู้ใช้อักขระ!!!.... "×4
"ไว้ค่อยคุยกันนะเ้าคะ...ไปกันเถอะ...."
"ไปไหนรึเซียนเออร์?..."ข้าไม่ตอบเพียงยิ้มบางให้เท่านั้น แล้วสะบัดมือหนึ่งครั้งประตูมิติก็เปิดออกแล้วก็ดูดทุกคนเข้าไปทันที
ข้าพึ่งค้นพบไม่นานมานี้ว่าไม่จำเป็ต้องแตะตัวเพียงนึกคิดว่า้าให้ใครเข้าไปข้างในมันก็จะดูดคนนั้นๆเข้าไปทันที!....
"ข้าจะทำให้พวกท่านแข็งแกร่งขึ้นเอง..หึหึหึ"
วาร์ป~~~~~~
!!!!!!!!!!!!!
87K
