ณคลินิกทันตกรรมหมอคะน้า
วันนี้เป็วันทำบุญเปิดคลินิกหญิงสาวใบหน้ายิ้มแย้ม ว้าวๆ ดีใจจังเลย และแล้วเราก็ทำได้...เยส!...เธอยืนมองป้ายคลินิกอย่างภาคภูมิใจที่วันนี้เธอทำได้อย่างใจหวังแล้ว
แม่คะน้า “แม่ขอให้คลินิกของคะน้าราบรื่นๆ นะลูกนะ”
ผู้เป็แม่เดินมายืนข้างๆแล้วลูบหัวลูกสาวเบาๆ เธอเข้าไปสวมกอดแม่อย่างอบอุ่น
คะน้า “ขอบคุณค่ะที่สนับสนุนคะน้าทุกอย่างเลย”
พ่อคะน้า “อย่าหักโหม ดูแลตัวเองด้วยละว่างๆ ก็กลับไปกินข้าวที่บ้านด้วย”
ผู้เป็พ่อเดิมตามแม่ออกมาหญิงสาวปล่อยกอดจากแม่เข้ามาสวมกอดผู้เป็พ่อถ้าไม่มีท่านทั้งสองคลินิกก็คงเกิดขึ้นไม่ได้อย่างราบรื่นเช่นนี้
คะน้า “ค่ะพ่อ”
หลังจากทุกคนช่วยกันเก็บของก็กลับไปส่วนเธอก็ขึ้นมาพัก ้าชั้นที่ 3 ของคลินิก จะไปเช่าหลายที่ให้เปลืองเงินทำไม? จริงมั้ย?
เข้าวันต่อมาเธอตื่นขึ้นลุกจากเตียงอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปโรงพยาบาลตามปกติ.....คลินิกของเธอเปิดทำการจันทร์-ศุกร์เวลา 18.30-20.00 น.ส่วนวันเสาร์เปิด 9.00-18.00 น. อาทิตย์หยุดพักผ่อน ชีวิตคนโสดจะเอาอะไรมากมาย กินเที่ยว นอน เหงามั้ยก็ไม่รู้สิ วันๆ ก็ได้เจอะเจอคนเยอะแยะ คงไม่เหงาหรอกมั้ง!
“คะน้า”
เสียงใสที่คุ้นหูเรียกชื่อของเธอจากทางด้านหลังเอ้ะ!ใครเรียกนะ...เธอค่อยๆ หันมองไปตามต้นเสียง
คะน้า“ยัยมิริน...ทำไมแกมาอยู่ที่นี้ได้”
มิริน!เพื่อนสนิทของคะน้า เธอเป็หมอสูติแต่ประจำโรงพยาบาลที่ต่างจังหวัดแล้วตอนนี้ทำไมมาอยู่ที่นี้ได้นะคะหน้าขมวดคิ้วสวยของเธออย่างสงสัย
มิริน “ก็สามีฉัน ย้ายที่ทำการกลับมาประจำอยู่ที่นี้ก็เลยขอย้ายมา ไหนๆก็ได้ย้ายก็เลยเลือกลงที่นี้ ที่เดียวกับแกไง
สามีของยัยมิรินเป็ตำรวจตอนนี้ได้ย้ายกลับมาประจำการที่บ้านเกิดยัยมิรินเพื่อนสนิทของฉันจึงขอย้ายกลับมาด้วยเลือกลงโรงพยาบาลเดียวกับฉันแบบนี้นี่เอง
คะน้า “ดีใจวะแก!”
มิริน “งั้นเที่ยงนี้ ไปกินข้าวกันคิดถึงมากเลย”
คะน้า “โอเค!...เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง”
พอถึงเวลาเที่ยงเธอกับเพื่อนสาวก็เดินออกจากโรงพยาบาลมาหาอะไรกินที่ร้านอาหารใกล้ๆ....พอไปถึงก็สั่งๆ โอ้ย...หิวจังเลย
ระหว่างที่ทั้งคู่รออาหารเพื่อนสาวก็ถามคำถามที่เธอคิดว่าบ้าบอมากๆ ขึ้นมา.....
มิริน “แกมีแฟนรึยัง?ยัยคะน้า ฮะ!”
ใบหน้าเล็กจ้องมองหน้าเพื่อนสาวด้วยความอยากรู้อยากเห็นหนักมากจนทำให้คะน้าถึงกับไปไม่ถูกจนต้องเปลี่ยนประเด็น
คะน้า “เดี๋ยวนะ คำถามแรกที่แกควรจะถามคือเป็ไงบ้าง สบายดีมั้ย? ไม่ใช่หรอย่ะ! หึ!”
หญิงสาวทำท่ามองบนใส่มิรินที่ห่วงแต่เื่ไร้สาระถึงเธอจะเห็นแต่ก็ไม่สนยังคงอยากรู้ว่าเพื่อนสนิทของอายุจนปูนนี้แล้วมีใครในใจบ้างรึยังทั้งที่นางก็หน้าตาก็สะสวยทำไมกันนะ ทำไมยังไม่มีใครซะที
มิริน “เื่อื่นฉันไม่อยากรู้ฉันอยากรู้เื่นี้เื่เดียว”
คะน้า “ยัง!”
เธอตอบห้วนๆเพื่อนสาวไป ทำให้คนฟังตกตะลึงจนต้องอุทานเสียงดังออกมา
มิริน “อะไรนะ!”
คะน้า “ยังเว้ย!”
ยัยเพื่อนบ้าทำไมต้องให้ฉันย้ำด้วยนะก็คนไม่มีจะให้บอกว่ามีรึไงกัน เธอทำตาโตใส่เพื่อนสาวตัวดีที่ถามคำถามนี้ออกมา
มิริน “ฮะ! แกยังไม่มีแฟนอีกหรอ?”
แล้วเหมือนนางแกล้งหรือจงใจพูดเสียงดังมากออกมาจนคนในร้านต่างหันมามองกันพรึบพรับหญิงสาวต้องรีบนำแผ่นเมนูมาบังใบหน้าที่แดงระเรื่อด้วยความเขินอายเอาไว้คอยดูเถอะยัยมิรินฉันจะฆ่าแก
คะน้า “เบาๆ แกจะประกาศให้โลกรู้เลยรึไง? อิห่า”
โทษฐานที่ทำให้เธออายจนทำให้หญิงสาวหลุดเอ่ยด่าคำหยาบคายออกไป
มิริน “คุณคะน้าคะ เราเป็หมอนะคะกรุณาพูดเพราะๆ ด้วยค่ะ อิห่ง อิห่า ไม่ได้ๆ”
มิรินยกมือกำเหลือแค่นิ้วชี้ส่ายไปมาเพื่อเตือนเพื่อนสาวพร้อมใบหน้าเยาะเย้ยอย่างกวนประสาท
คะน้า “คนอื่นอะฉันพูดเเพราะแต่กับแกนี้แหละที่สมควรโดนคำหยาบ ถามมาได้เื่นี้”
มิริน “แล้วนี้ก็เข้าเลข 3 แล้วนะฉันเป็ห่วง กลัวเพื่อนขึ้นคานไง”
คะน้า “ไม่มีก็ไม่เห็นจะตายก็อยู่ได้ถึงทุกวันนี้ ปกติ สบายดี ไม่มีก็ได้ค่ะเพื่อน”
มิรินเห็นใบหน้าเพื่อนจริงจังจึงหัวเราะขึ้นมา ยัยคะน้าเอ้ยไม่เจอกันนานก็ยังเหมือนเดิมจริงๆ
มิริน “ฮ่าๆๆๆ ให้แนะนำเพื่อนผัวให้เอาม่ะ จะเอายศไหนดีล่ะ”
ยื่นใบหน้าไปใกล้ๆเพื่อนสาวแล้วพยักหน้ารัวๆ ใส่เธอ เพื่อหวังให้เธอตบปากรับคำแต่เธอไม่สนใจเลยสักนิด
คะน้า “ไม่ต้องๆ เลย พอๆอย่ามัวแต่พูดมาก รีบกินเลย เลิกงานแล้วไปไหนต่อป่ะ”
มิริน “อืม...นัดผัวไว้จะไปซื้อของเข้าบ้าน”
คะน้า “อืม..เค”
มิริน “ทำไมหรอ”
คะน้า “เปล่า!...แค่จะชวนไปเที่ยวดูที่คลินิกอ่ะ”
มิริน “เอาไว้วันหลังเดี๋ยวไปแน่”
โอดินส่งคนไปสืบหาผู้หญิงคนนั้นจนในที่สุดลูกน้องเขาก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ทำงานได้รวดเร็วดีจริงๆ ไม่ถึงวันก็โทรมารายงานว่าได้ข้อมูลของผู้หญิงคนนั้นแล้ว
ก๊อกๆๆๆ
โอดิน “เข้ามา!”
บอดี้การ์ดตี๋ “ท่านประธานทราบเื่แล้วครับ”
โอดิน “เธอเป็ใคร....???”
บอดี้การ์ดตี๋ “นี้ครับท่านประธาน
มือหนายื่นแฟ้มส่งให้นายของเขาโอดินเมื่อรับมาก็ทำการเปิดดู เขายิ้มยกมุมปาก
โอดิน “คะน้าหรอ”
เขาพรึบพรำเบาๆเป็หมอจริงๆ ด้วย อันนี้พ่อไม่ได้โกหก แต่เดี๋ยวนะ! ทันตแพทย์! นี้เธอเป็หมอฟันหรอ? หน้าตาก็แบบ อืมใช่ได้อยู่หรอกแบบนี้นี่เอง...เธอคงจะหว่านเสน่ห์ใส่พ่อละสิ..หึ! อยากได้หุ้นของฉันฝันไปเหอะ! ดวงตาแข็งจ้องมองรูปผู้หญิงผมยาวสีน้ำตาลเข้มดัดปลายนิดหน่อยใบหน้าได้รูปผิวขาว ดวงตากลมโต ราวกับตุ๊กตา อายุ 30ปีอย่างนั้นหรอ? เขาชักอยากจะเห็นตัวจริงของเธอแล้ว หึ!คงใช้แอปถ่ายละสิ!
บอดี้การ์ดตี “เป็ไงบ้างครับท่านประธาน้าข้อมูลไหนเพิ่มเติมรึป่าวครับ”
โอดิน “ไม่ต้อง!ไว้ที่เหลือผมจัดการเอง...ออกไปได้”
บอดี้การ์ดตี๋ “ครับท่านประธาน”
หลังจากบอดี้การ์ดคนสนิทเขาออกไปเขาก็เปิดแฟ้มดูอีกครั้ง “คะน้า” ชื่ออะไรของเธอเนี้ย!…เขายังคงนั่งมองรูปถ่ายของเธออย่างสงสัย...???
288
