ต้นยามเว่ย (13.00 น.) นักเรียนหมอทุกคนเข้ามาประจำที่โดยอาจารย์ลั่วซือเฟิงกล่าวอธิบายอุปกรณ์แต่ชนิดและให้นักเรียนเลือกอุปกรณ์คนละชนิด เช่นเข็มเงินไว้ฝังเข็มตามจุดต่าง ๆ ของร่างกายหนังสือเกี่ยวกับรายละเอียดการใช้สมุนไพร หนังสือเกี่ยวกับพิษแต่ละชนิดหนังสือเกี่ยวกับยารักษาโรคต่าง ๆแต่มีสิ่งหนึ่งที่ฟานอวี้สะดุดตาเป็อย่างมากนั่นก็คือกล่องใบหนึ่งเหมือนกล่องปฐมพยาบาล มันถูกห่อด้วยผ้าสีขาววางไว้บนโต๊ะของอาจารย์ลั่วซือเฟิง
เมื่อถึงเวลาเลือกอุปกรณ์ทุกคนก็เลือกกันอย่างสนใจ แต่ไม่มีใครสนใจเลือกกล่องใบนั้นเลยและยังมีแค่กล่องเดียวที่วางอยู่บนโต๊ะอีกทั้งท่านอาจารย์ลั่วซือเฟิงก็ไม่ได้อธิบายรายละเอียดของกล่องใบนี้ด้วย!
ฟานอวี้กล่าวขออนุญาตอาจารย์ขอกล่องใบนั้น!“ท่านอาจารย์ลั่วซือเฟิงศิษย์ผู้นี้ขอกล่องใบนั้นมาเป็อุปกรณ์ในการเรียนได้หรือไม่เ้าคะ?”
“เ้า! ว่าเช่นไรนะ! เ้าจะใช้กล่องใบนี้เป็อุปกรณ์ในการเรียนหมอหรือ?ข้าไม่ได้อธิบายเกี่ยวกับรายละเอียดของกล่องใบนี้เลยเพราะข้าไม่มีความรู้เกี่ยวกับการใช้อุปกรณ์ในกล่องใบนี้”
“เ้าค่ะศิษย์สนใจกล่องใบนี้ ได้หรือไม่เ้าค่ะ?”
ฟานอวี้ลุ้นระทึกกลัวท่านอาจารย์ลั่วซือเฟิงจะไม่อนุญาต
“ในเมื่อเ้า้าข้าผู้เป็อาจารย์จะขัดเ้าได้หรือ? แต่ถ้าสิ่งของในกล่องใบนี้ไม่มีประโยชน์ต่อเ้าอย่ามาร้องไห้เสียใจทีหลังละกัน”
ลั่วซือเฟิงดูถูกฟานอวี้เพราะเป็แค่เด็ก13 หนาวแต่อยากมาเรียนหมอและดูเหมือนจะไม่ได้ใส่ใจอยากเรียน เฉกเช่นเด็กที่เอาแต่ซุกซนไปตามวัยฟานอวี้หาได้สนใจกับคำพูดของอาจารย์ลั่วซือเฟิงไม่! แค่นึกในใจ
“รอข้าบำรุงร่างนี้ก่อนเถิดแม่งง!!!จะเกิดให้พวกเ้าได้ดูเป็บุญตา”
“ขอบคุณท่านอาจารย์เ้าค่ะ”
ฟานอวี้รีบขอบคุณอาจารย์ลั่วซือเฟิงแล้วรีบมาหยิบกล่องใบนั้นมาวางไว้ที่โต๊ะของตัวเองจากนั้นก็รีบเปิดกล่องใบนั้นที่มีผ้าขาวบางห่อไว้เมื่อเปิดกล่องและเห็นสิ่งของข้างใน ฟานอวี้ตกตะลึงตาโตเท่าไข่ห่าน!พร้อมทั้งอุทานด้วยภาษาแปลก ๆ
“โอ้ mygod! นี่มันอุปกรณ์การแพทย์ในปัจจุบันนี้ หูฟังของแพทย์เข็มฉีดยาพร้อมไซริ่ง เข็มเจาะเื สายน้ำเกลือ มีดผ่าตัด แผ่นทดสอบกรุ๊ปเืผ้าก๊อซ ปลาสเตอร์ อุปกรณ์ทำแผล หน้ากากอนามัย ยาลดไข้ยาปฏิชีวนะ ยาชา เข็มและไหมเย็บแผล ยังมีน้ำเกลือขวดเล็กที่ให้ทางสายน้ำเกลือด้วย”
ฟานอวี้ตกตะลึงอย่างมากที่อุปกรณ์ทางการแพทย์มาอยู่ในยุคโบราณนี้ได้ไง!!!ส่วนลั่วซือเฟิงและศิษย์ทุกคนได้ยินฟานอวี้เรียกชื่ออุปกรณ์แต่ละชนิดต่างใยิ่งกว่าเสียอีก!
ลั่วซือเฟิงถามอย่างสงสัย“เ้ารู้จักสิ่งของพวกนี้ด้วยหรือ?”
“ศิษย์เคยอ่านเจอในตำราเ้าค่ะ”
“เ้าเอาตำรานั่นติดตัวมาหรือไม่ข้าขอดูหน่อยเถิด”
“เอ่อ! คือว่าศิษย์ไม่ได้เอามาด้วยหรอกเ้าค่ะมันอยู่ที่แคว้นลู่ รอศิษย์ได้กลับเสียก่อนจะส่งมาให้ท่านนะเ้าค่ะ”
“เฮ้อ! ช่างเถิดว่าแต่เ้าพอจะบอกได้หรือไม่ว่าของพวกนี้ใช้การเช่นไร? อาจารย์ใหญ่เหลียงฟู่จิ้งให้ข้ามานานแล้วและบอกให้ข้าตามหาคนที่สามารถใช้งานมันได้”
“ขอศิษย์ลองศึกษาก่อนนะเ้าค่ะหากสามารถใช้งานได้จะรีบแจ้งอาจารย์ให้ทราบแล้วจะนำสิ่งของเหล่านี้กลับคืนอาจารย์นะเ้าค่ะ”
ฟานอวี้รีบปฏิเสธก่อน เพราะไม่อยากให้ท่านอาจารย์ลั่วซือเฟิงสงสัย!รวมไปถึงท่านอาจารย์ใหญ่เหลียงฟู่จิ้งด้วย ทว่านางหารู้ไม่! ว่าเหลียงฟู่จิ้งนั้นทราบตัวตนที่แท้จริงของนางก่อนที่นางข้ามภพมาอยู่ในร่างท่านหญิงสี่แล้ว! กล่องใบนี้คือของขวัญที่เหลียงฟู่จิ้งเตรียมไว้ให้แก่นางต่างหากเล่า
“เ้าเก็บไว้เถิดสิ่งของเหล่านี้ยังมีอีกมากอยู่กับท่านอาจารย์ใหญ่ เ้าไม่ต้องกังวลหากเ้าใช้งานได้ก็จะเป็ประโยชน์ต่อการรักษาอีกมาก”
ฟานอวี้ยิ่งตกตะลึงเข้าไปใหญ่
“ทำไม!อุปกรณ์การแพทย์สมัยใหม่ถึงได้มาอยู่ในมือของท่านอาจารย์ใหญ่ มากมายเช่นนี้ หรือว่าท่านอาจารย์ใหญ่จะข้ามภพมาเหมือนเราพร้อมกับอุปกรณ์การแพทย์เหล่านี้ด้วย หวังท่านอาจารย์ใหญ่คงจะไม่มีมิติเก็บอุปกรณ์เหล่านี้เหมือนในนิยายหรอกนะ!”
นางไม่อยากจะคิด คิดแล้วขนลุก!!!
“ขอบคุณท่านอาจารย์เ้าค่ะ”นางกล่าวขอบคุณอาจารย์ลั่วซือเฟิง
เมื่อถึงเวลาเลิกเรียน
“พี่ลี้”
“ว่าอย่างไร?”
“ข้าอยากให้พี่ช่วยจัดหานมแพะมาให้ข้าดื่มทุกวันทั้งตอนเช้าและก่อนนอน ข้าอยากสูงขึ้นนะเ้าค่ะ”
“ได้สิเ้า้าพี่จะจัดหาให้”
“แล้วก็ขอไข่ต้มวันละฟองนะเ้าค่ะที่ข้าต้องกินทุกวัน ยังมีพวกอาหารต่าง ๆ อีกมากมายเดี๋ยวข้าจะเขียนรายการให้นะเ้าค่ะ รบกวนท่านแล้ว"
“ได้สิเ้าเขียนรายการมาได้เลย” นับวันท่านหญิงสี่จะทำตัวเหมือนเป็น้องสาวของนางจริงๆ หลิวลี้องครักษ์หญิงคนนี้รู้สึกจะตกหลุมรักน้องสาวคนนี้เสียแล้ว!เหมือนกับพวกท่านพี่ชายของนาง
ฟานอวี้้าบำรุงร่างกายให้แข็งแรงชาติก่อนนางสูงถึง 175 ซม. มาชาตินี้กลับสูงแค่150 ซม. หากไม่รีบบำรุงมีหวังได้กลายเป็คนแคระแน่
2 วันต่อมาเฟ่ยเฟ่ยได้มาถึงแคว้นเหลียงหลิวซางพาไปรายงานตัวต่อท่านอาจารย์เหมยอิงเรียบร้อยแล้วพร้อมเข้าเรียนกับทั้งสามได้เลย หลิวลี้กำชับนางให้ปกปิดสถานะท่านหญิงสี่และให้นางมีสถานะเป็น้องสาวของฟานอวี้
ต้มยามเฉิน (07.00-08.59 น.) ฟานอวี้ หลิวลี้ หลิวซางและเฟ่ยเฟ่ย ทั้งสี่คน ได้มาถึงสำนักโรงหมอเหลียง
“พี่อวี้ข้าตื่นเต้นจังเลยเ้าค่ะ ข้ายังไม่รู้จักอาจารย์กับศิษย์พี่ท่านอื่นเลย”
ฟานอวี้ตอบกลับเฟ่ยเฟ่ยอย่างอารมณ์ดี “เ้าไม่ต้องตื่นเต้น ยังมีเื่สนุกให้ดูอีกเยอะ”