โดมสูดปากยาวก้มมองดูแฟนสาวคนสวยดูดอมล้างแท่งเสียวหลังจบงานให้ด้วยความหลงใหล จนกระทั่งน้องเสร็จกิจแล้วคายทั้งลำออกมาอ้าปากหอบหายใจเอาลมอุ่นๆ รดใส่ ขณะที่เธอพรมจูบเอ็นอ่อนด้วยความรักก็พูดสิ่งที่ทำให้เขาสะดุ้ง
"อ่าาา.. ตอนพี่แตกเมื่อกี้.. ครางชื่อพี่เบลด้วยรึเปล่าคะ ต่ายได้ยินไม่ค่อยชัด"
"อะ-เอ่อ.. พี่.."
"ใช่หรือไม่ใช่ ตอบมาชัดๆ เลยค่ะ" ต่ายทำเสียงแข็งขณะจ้องตาเขาทำให้โดมไม่มีทางเลือก
"อืม.. เื่เล่าของเธอทำให้พี่คิดถึงเบลน่ะสิ.. ขอโทษนะ"
"อ่ออออ.. แค่คิดตามว่าพี่เบลอยากเอากับพี่ก็แตกเลยว่างั้น?"
"กะ-ก็ๆๆ เธอพูดยั่วพี่เองนี่นา ใครจะอดใจไหวล่ะ พี่ก็เผลอคิดแบบนั้นน่ะสิ.. ทำไมพูดเหมือนพี่เป็คนผิดล่ะเนี่ย"
"ฮ่าๆๆ ค่าาาา ต่ายผิดเองโอเคไหม.. ยังไม่ได้จะว่าอะไรสักหน่อย"
โดมไม่รู้จะหาข้อแก้ตัวแบบไหนมาคุยต่อเลยทำบิดหน้าหลบตาไปทางอื่น ต่ายเห็นเขาทำหน้างอนดูน่ารักก็อมยิ้มชอบใจ เธอที่นั่งคุกเข่าอยู่ที่เดิมโน้มตัวเข้าไปอ้าปากงับเอ็นอ่อนเข้าเต็มปาก ดุนลิ้นปัดไปมาสลับดูดเบาๆ เหมือนอยากปลอบให้เขาอารมณ์ดีขึ้น
"ซี้ดสส.. ไม่ต้องง้อด้วยวิธีนี้เลยนะ" เขายังไม่หันกลับมามองน้องแต่ก็โยกเอวช้าๆ รับจังหวะการดูด
"อืมมม.. แล้วได้ผลไหมล่ะคะ?"
"ได้ผลสิ.. ซี้ดสส.. เธอก็รู้นี่ ว่าแค่รอบเดียวพี่ยังไม่อิ่มหรอก"
ต่ายรู้สึกได้ถึงเอ็นอ่อนในปากเริ่มพองตัวกลับขึ้นมาช้าๆ ทำเธอยิ้มหวานแกล้งดูดมันแรงๆ พอโดมสะดุ้งหันกลับมามองเธอก็เร่งโยกหัวโขกดูดแบบเข้าออกสุดลำจนมันแข็งตัวเต็มที่ สายตาหื่นกามของน้องที่เหลือกมองเขาตลอดเวลาเหมือนคอยสังเกตอาการทำให้โดมเลิกคิดเื่อื่น เขาจับหัวน้องไว้แน่นแล้วโยกซอยปากด้วยตัวเองอีกชุดใหญ่ก่อนจะดึงออกมาจับทั้งลำเข้าไปบดถูบนหน้าสวยที่กำลังยิ้มชอบใจ
"ฮ่าๆ หายโกรธแล้วนี่นาาาา"
"ชิ.. พี่ไม่ได้โกรธสักหน่อย.. แค่หงุดหงิดที่เธอชอบแกล้งพี่แบบนี้อยู่เรื่อย"
"ก็ต่ายไม่ชอบเซ็กส์แบบเดิมๆ นี่คะ พี่ก็รู้นิสัยต่ายนี่นา"
"กับพลอยมันโอเคเพราะพวกพี่มีความหลังด้วยกันหรอกนะ แต่พอมาเป็เบล.. พี่ว่ามันแปลกๆ เราอย่าพูดถึงเขาอีกดีกว่า"
"ทำไมล่ะ?"
"พี่แทบไม่เคยคุยกับเบลเลยนะ คุยกันไม่กี่คำเื่งานทั้งนั้น.. พี่ไม่อยากไม่สบายใจเวลาต้องเจอหน้ากันที่บริษัท"
พูดจบโดมก็ช่วยดึงแขนพยุงตัวน้องต่ายให้กลับขึ้นมายืน กอดหอมแก้มลูบไล้ตัวเธอแล้วชวนไปต่อที่เตียง แต่น้องกลับผลักเขาออกจากอกทำให้แปลกใจ
"อืมมม.. คืนนี้พอก่อนดีกว่าค่ะ"
"หะ-หา?.. แต่เมื่อกี้ต่ายช่วยปลุกให้พี่กลับมาเอาต่อไม่ใช่เหรอ.. หรือว่างอนเื่ที่พี่.."
"ไม่ใช่หรอกค่า.. คืนนี้ต่ายอยากกลับบ้านไปพักเร็วหน่อยน่ะ พรุ่งนี้ต่ายมีต้องไปส่งเอกสารสมัครหลายที่เลย"
"อ่อ...... นั่นสินะ"
"แล้วก้ออออ.. ต่ายอยากให้พี่เก็บแรงไว้พรุ่งนี้นะคะ" ต่ายทำอมยิ้มดูเ้าเล่ห์
"อีกละ.. เธอทำหน้าแบบนี้มีแผนอะไรอีก"
"ก้อออ.. พอเสร็จธุระแล้วต่ายว่าจะแวะเข้าไปที่บริษัทพี่สักหน่อย จะเอาขนมไปฝากพวกพี่ๆ ที่นั่นด้วย.. วันสุดท้ายเค้าอุตส่าห์ชวนไปกินเลี้ยงแต่ต่ายไม่ได้ไปน่ะ"
"อ่อ.. เหรอ.. แล้ว.. เกี่ยวอะไรกับพี่ล่ะ ทำไมพี่ต้องเก็บแรงไว้...... อย่าบอกนะว่า.."
"พรุ่งนี้.. เก็บกุญแจห้องไว้ใกล้ตัวหน่อยก็ดีนะคะ.. ห้องแห่งความลับของเราสองคน ต่ายจะแวะไปหานะ"
โดมได้ยินก็แสยะยิ้มด้วยความตื่นเต้น เขาเดินเข้าไปหมายจะคว้าตัวแฟนสาวเข้ามากอดแต่น้องต่ายก็ทำดิ้นหนีหลบแล้วรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปล้างตัวด้วยเสียงหัวเราะ ทำเขาถึงกับต้องถอนหายใจปลงยอมปล่อยเธอไปก่อน
***************
เช้าวันถัดมา โดมไปทำงานตามปกติด้วยความอารมณ์ดี เขานั่งทำงานหน้าจอคอมพิวเตอร์ในแผนกร่วมกับคนอื่นๆ แอบเปิดลิ้นชักข้างตัวหยิบกุญแจห้องเซิฟเวอร์มาใส่กระเป๋ากางเกงเก็บไว้แล้วอมยิ้มเมื่อคิดถึงแผนที่แฟนสาวบอก ตอนนี้เขาก็เพียงแค่รอเวลาที่น้องจะทำธุระเสร็จแล้วเข้ามาหาที่บริษัทเท่านั้น
แม้เขากับต่ายจะเป็แฟนกันแล้วอีกทั้งยังเล่นเสียวกันมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ความตื่นเต้นเมื่อได้แอบทำอะไรที่ไม่ถูกไม่ควรมันมักจะหอมหวานเสมอ เขาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองนาฬิกาอยู่บ่อยๆ เหมือนเวลาวันนี้มันผ่านไปนานเสียเหลือเกิน ผ่าน่เช้า.. ่สาย.. ออกไปทานข้าว่พักเที่ยงกลับมาก็ยังเงียบ เขาไปแปรงฟันหลังอาหารเสร็จก็เดินออกมาจากห้องน้ำแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาเช็คดูไลน์ที่เขาส่งข้อความไปทักน้องว่าจะเข้ามาเมื่อไหร่ แต่ต่ายก็ยังไม่แม้จะอ่านด้วยซ้ำ
"เฮ้อออ.. คงไม่มาแล้วมั้ง.. ช่างเหอะ ไว้เจอกันเย็นๆ เลยก็ได้"
เขาเดินบิดตัวคลายเส้นขณะกลับมาที่ห้องทำงานของแผนก พอเข้าที่กำลังจะลงนั่งก็สังเกตเห็นกระดาษโน้ตเล็กๆ วางอยู่ เขารีบหยิบมาอ่านด้วยรอยยิ้ม
"รออยู่ที่ห้องนะคะ"
โดมถึงกับใจสั่นด้วยความตื่นเต้นเมื่อรู้ว่ามันหมายถึงอะไร เขาเก็บกระดาษโน้ตเข้ากระเป๋ากางเกงพลางล้วงเช็คดูกุญแจห้องที่จะถูกใช้เป็รังรักของเขา เมื่อทุกอย่างพร้อมเขาก็แกล้งๆ พูดบอกน้องๆ ในแผนกว่าจะเข้าไปทำงานที่เซิฟเวอร์สักพัก ทุกคนไม่มีใครสนใจอะไรขนาดนั้นเพราะเหมือนเป็เื่ปกติอยู่แล้วเขาจึงเดินออกจากแผนกอย่างสบายใจ
เขามองซ้ายมองขวาระหว่างทางดูว่าต่ายเข้าบริษัทมาหรือยังแต่ก็ไม่เห็น พลางคิดในใจว่าเธอแอบเข้ามาตอนไหนถึงไปวางโน็ตที่โต๊ะเขาได้ รวมถึงตอนนี้น้องรออยู่หน้าห้องแล้วรึเปล่า แต่ไม่นานความคิดสงสัยเ่าั้ก็ปลิวหายไปหมดแทนที่ด้วยความลิงโลดเมื่อเดินเข้าใกล้ห้องลับของเขาเรื่อยๆ เพียงแค่เลี้ยวตรงมุมข้างหน้าก็จะถึงแล้ว และแฟนสาวคนสวยก็น่าจะยืนยิ้มหวานรออยู่ตรงนั้น
แต่เมื่อเดินเลี้ยวตรงมุมนั่นเขาก็ต้องสะดุ้งจนหลุดปากพูดออกมาด้วยความใ
"บะ-เบล!!"
253
