พลังงานจากกำลังภายในแทรกซึมเข้าสู่กล้ามเนื้อ ส่งผลให้กล้ามเนื้อและกระดูกของฉินอวี่เกิดการผลัดเปลี่ยนอย่างต่อเนื่อง ยิ่งดูดซับพลังงาน ความยืดหยุ่นและศักยภาพของกล้ามเนื้อก็ยิ่งเพิ่มสูงขึ้นไม่หยุดยั้ง ทำให้การฝึกร่างกายของฉินอวี่รุดหน้าด้วยความเร็วที่ไม่มีใครคาดคิด
วันเวลาล่วงเลยผ่านไป...
พลังฝีมือของฉินอวี่เพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว...
ครึ่งปีต่อมา
จ้าวยุนซิงจากไปได้หนึ่งปีแล้ว ฉินอวี่ในยามนี้อายุครบสิบขวบปี
บนเส้นทางเขาตงหลาน สายตาของฉินอวี่คมกริบดุจพญาเหยี่ยว จ้องเขม็งไปเบื้องหน้า สองขาก้าวยาววิ่งตะบึงด้วยความเร็วสูง คนภายนอกไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า บนแขนทั้งสองข้างของเขายังสวมปลอกแขนเหล็กหนักข้างละห้าจิน ขาทั้งสองข้างสวมสนับแข้งเหล็กหนักข้างละสิบจิน และเสื้อเกราะเหล็กบนร่างที่หนักเกือบยี่สิบจิน
ฉินอวี่วิ่งอย่างรวดเร็วโดยไม่หยุดพักแม้แต่น้อย
ตำแหน่งที่ถ่วงน้ำหนักต่างกัน ความยากลำบากในการวิ่งย่อมแตกต่าง หากเพียงแบกไว้บนหลัง อย่างน้อยขาทั้งสองข้างก็ยังพอรับภาระไหว แต่เมื่อถ่วงน้ำหนักไว้ที่แขนและขาโดยตรง ยามที่ต้องก้าววิ่ง ขาทั้งสองข้างจำเป็ต้องใช้พละกำลังมหาศาล
และนี่ก็คือวิธีฝึกพลังะเิของแขนและขาในแบบฉบับของฉินอวี่
ยอดเขาปรากฏให้เห็นรำไร ใบหน้าของฉินอวี่เผยรอยยิ้มสดใสออกมาอย่างอดไม่ได้
"ความก้าวหน้าของพละกำลังในครึ่งปีมานี้ มากกว่าการฝึกในปีแรกเสียอีก ศักยภาพและความเหนียวแน่นของกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นมาก การที่กล้ามเนื้อดูดซับกำลังภายใน ให้ผลลัพธ์ดียิ่งกว่าการฝึกรูปแบบอื่นมากนัก อื้ม ต้องพยายามต่อไป!" แววตาของฉินอวี่เปี่ยมด้วยความตื่นเต้น
ครึ่งปีมานี้ ทุกค่ำคืนเขาฝึกกำลังภายในอย่างไม่หยุดหย่อน แม้จุดตันเถียนจะไม่สามารถกักเก็บกำลังภายในได้ แต่กล้ามเนื้อทั่วร่างกลับสามารถดูดซับพลังที่ระเหยออกมาส่วนหนึ่งไปได้
เวลานี้ความยืดหยุ่นและความเหนียวแน่นของกล้ามเนื้อฉินอวี่ หรือแม้แต่ศักยภาพภายใน ล้วนสูงขึ้นไม่น้อย
สามยอดฝีมือวิชากำลังภายในที่ลอบติดตามฉินอวี่มาโดยตลอด ต่างตกตะลึงในใจอย่างยิ่ง
สามยอดฝีมือเหล่านี้คอยลอบคุ้มกันฉินอวี่อยู่เสมอ พวกเขากังวลว่าการฝึกเพียงลำพังอาจทำให้ฉินอวี่ทนไม่ไหวจนาเ็หรือเป็ลมล้มพับไป พวกเขาจะได้ลงมือช่วยเหลือทันท่วงที แต่ครึ่งปีมานี้ พวกเขาเห็นฉินอวี่เพิ่มระดับความยากในการฝึกไม่หยุดหย่อน ระดับการเพิ่มน้ำหนักถึงขั้นทำให้พวกเขาทั้งสามต้องตื่นตระหนก แต่ฉินอวี่กลับสามารถอดทนผ่านมันมาได้ทั้งหมด
ใต้น้ำตก
ฉินอวี่แบกรับน้ำหนักเช่นเดียวกับเมื่อครู่ ยืนตั้งท่าม้าอยู่ใต้น้ำตก รับแรงกระแทกจากกระแสน้ำอันเชี่ยวกราก
"ย้าก!"
ภายใต้แรงกระแทกของม่านน้ำตก ฉินอวี่คำรามเสียงต่ำ ชกหมัดคู่ออกไปอย่างรวดเร็วเป็จังหวะ เงาหมัดรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด ชกเข้าใส่น้ำตกหมัดแล้วหมัดเล่า ฝึกฝนพลังโจมตีของแขนอย่างหนักหน่วง ฝอยน้ำถูกกระแทกจนแตกกระเซ็นไปทั่ว ยามต้องแสงแดดสาดส่อง บังเกิดเป็ประกายรุ้งเจ็ดสีบาดตายิ่งนัก
ฉินอวี่ตั้งท่าม้าดุจต้นสนโบราณ ไม่ไหวติง
"น้ำหนักถ่วงเพิ่มขึ้น แรงกดดันที่ขาต้องแบกรับหนักขึ้นจริงๆ" ฉินอวี่ขบกัดริมฝีปาก พยายามยืนหยัดให้มั่นคงยิ่งขึ้น
เวลานี้ สองขาของฉินอวี่ไม่เพียงต้องต้านทานแรงกระแทกจากน้ำตก แต่ยังต้องแบกรับน้ำหนักถ่วงบนร่างกาย การยืนหยัดย่อมยากลำบากแสนสาหัส แต่การมีอยู่ของน้ำหนักถ่วง ก็ช่วยให้จุดศูนย์ถ่วงของฉินอวี่มั่นคงขึ้นไม่น้อย ภายใต้การกระแทกกระทั้นอย่างต่อเนื่องของสายน้ำ ขาทั้งสองข้างของฉินอวี่ต้องรับแรงกดดันมากขึ้นเรื่อยๆ
การจะก้าวไปถึงสภาวะขีดจำกัด สิ่งที่้าคือการยืนหยัดอดทน
จุดสูงสุดของขีดจำกัดทางร่างกาย ฉินอวี่ััได้อย่างชัดเจน จากส่วนลึกของกล้ามเนื้อมีกระแสความร้อนพรั่งพรูออกมา ปลุกเร้าให้สองขามีเรียวแรงขึ้นอีกครั้ง เพราะกล้ามเนื้อได้ดูดซับกำลังภายใน ปัจจุบันทุกครั้งที่ทะลุขีดจำกัด พลังที่ััได้จะมากกว่าในอดีตมหาศาล นี่คือสาเหตุที่ทำให้ฉินอวี่ก้าวหน้าเร็วขึ้นมาก
ค่ำคืน
ฉินอวี่นั่งขัดสมาธิหลับตาอยู่บนเตียง ดูดซับพลังปราณฟ้าดินอย่างต่อเนื่อง แล้วแปรเปลี่ยนเป็กำลังภายในส่งเข้าสู่จุดตันเถียน จากนั้นกำลังภายในเ่าั้ก็แตกซ่าน กล้ามเนื้อที่ผ่านการขัดเกลาของฉินอวี่เปรียบเสมือนนักเดินทางผู้หิวกระหาย คอยดูดซับกำลังภายในอย่างไม่รู้จักพอ
ผ่านไปหนึ่งราตรี ฉินอวี่ลืมตาตื่นขึ้น
"เป็เหมือนที่คิด ยิ่งฝึกหนัก กล้ามเนื้อยิ่งดูดซับกำลังภายในได้มาก วันนี้ดูดซับกำลังภายในได้เกือบหนึ่งในห้าของทั้งหมด" ใบหน้าฉินอวี่ฉายแววตื่นเต้นยินดี กำลังภายในสลายตัวรวดเร็วมาก ส่วนใหญ่สลายไปในอากาศ มีเพียงส่วนน้อยนิดที่ถูกดูดซับ แต่ตอนนี้ดูดซับได้ถึงหนึ่งในห้า นับว่าสูงมากแล้ว
ฉินอวี่ลุกขึ้นยืนฉับพลัน รู้สึกทั่วสรรพางค์กายเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง
กำลังภายในถูกดูดซับเข้าสู่กล้ามเนื้อ ช่วยกระตุ้นให้ศักยภาพที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในเพิ่มสูงขึ้นอย่างมหาศาล
"วันใหม่มาถึงแล้ว ฝึกต่อ!" ฉินอวี่แย้มยิ้ม แล้วพุ่งกายออกจากห้องไป
......
การฝึกฝนดำเนินไปวันแล้ววันเล่า ร่างกายของฉินอวี่เกิดการผลัดเปลี่ยนอย่างเงียบเชียบ ตามอายุที่เพิ่มขึ้น ฉินอวี่ได้ก้าวเข้าสู่่การเจริญเติบโตของวัยหนุ่ม!
่การเจริญเติบโต... นี่คือ่เวลาที่สรีระร่างกายมนุษย์พัฒนาอย่างก้าวะโ
ทันใดนั้น ปริมาณการกินของฉินอวี่ก็เพิ่มขึ้นมหาศาล สมรรถภาพร่างกายด้านต่างๆ พัฒนารวดเร็วขึ้น เวลาหนึ่งปีเต็มจากสิบขวบถึงสิบเอ็ดขวบ เป็ปีที่ฉินอวี่ก้าวหน้ามากที่สุดในการฝึกฝนตลอดสามปีที่ผ่านมา ในปีนี้ ไม่เพียงร่างกายเจริญเติบโต กระดูกขยายใหญ่ กล้ามเนื้อเพิ่มพูน อัตราการดูดซับกำลังภายในของกล้ามเนื้อในแต่ละวันก็สูงขึ้นมากเช่นกัน
เมื่ออายุครบสิบเอ็ดปี ส่วนสูงของฉินอวี่ก็ปาเข้าไปราวเจ็ดฉื่อ (ประมาณ 1.6 - 1.7 เมตร) พลังฝีมือทั่วร่างเรียกได้ว่าพลิกแผ่นดินหลายตลบ
บนลานฝึกยุทธ์ ฉินอวี่สวมชุดฝึกยุทธ์สีดำนั่งผ่อนคลายอยู่ที่นั่น เป็่เวลาพักผ่อนที่หาได้ยากยิ่ง
เมื่อสวมชุดฝึกยุทธ์ หากดูจากภายนอกแทบดูไม่ออกเลยว่า ขณะนี้แขนสองข้างของฉินอวี่มีปลอกแขนถ่วงน้ำหนักข้างละสิบจิน ขาแต่ละข้างมีสนับแข้งถ่วงน้ำหนักยี่สิบจิน และยังสวมเสื้อเกราะเหล็กหนักสี่สิบจิน รวมทั้งตัวแบกรับน้ำหนักถึงหนึ่งร้อยจิน แต่สำหรับฉินอวี่ที่ฝึกฝนขีดจำกัดมาตลอดสามปี นี่แทบไม่นับเป็อะไรเลย
"แรงแค่นี้ยังห่างไกลนัก" ฉินอวี่พอนึกถึงแปดยอดฝีมือวิชาภายนอกในตอนนั้น เขาก็รู้สึกว่าตนเองยังห่างชั้น หมานต้งผู้นั้นมือเดียวรับน้ำหนักได้แปดร้อยจิน แบกน้ำหนักพันจินทั้งตัวคงสบายมาก หากเทียบกันแล้ว ฉินอวี่ยังห่างไกลจริงๆ
แต่ฉินอวี่ลืมไปอย่างหนึ่ง...
เขาเพิ่งฝึกมาเพียงสามปี หากไม่ใช่เพราะหลังจากจ้าวยุนซิงจากไปเขาค้นพบประโยชน์มหัศจรรย์ของการฝึกกำลังภายใน การจะมาถึงระดับนี้ อย่างน้อยต้องใช้เวลาหกถึงเจ็ดปี อีกทั้งเส้นทางที่ฉินอวี่เดินก็แตกต่างจากยอดฝีมือวิชาภายนอกคนอื่น
ร่างกายที่สมบูรณ์ ไม่เพียงดูพละกำลัง แต่ยังต้องดูความยืดหยุ่น ความเร็ว พลังะเิ ความทนทาน และองค์ประกอบอื่นอีกมากมาย
ด้านพละกำลังฉินอวี่อาจสู้หมานต้งไม่ได้ แต่หากวัดกันที่ความเร็ว เ้าหมีเถื่อนหมานต้งนั่นเทียบฉินอวี่ไม่ติดฝุ่น ความเร็วของฉินอวี่นั้นรวดเร็วมาก และความยืดหยุ่นของร่างกายก็ดีเยี่ยม เหนือกว่ายอดฝีมือวิชาภายนอกทั่วไปไกลโข
ถังไม้ใส่น้ำ ไม่ได้วัดปริมาตรที่ไม้กระดานแผ่นที่สูงที่สุด แต่วัดที่แผ่นที่ต่ำที่สุด ความสมดุลจึงสำคัญที่สุด!
เพียงมองปราดเดียว ฉินอวี่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ดูราวกับเสือดาวหนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยพลังแฝง
สามปีของการฝึกฝน ผนวกกับร่างกายที่เจริญเติบโต ส่วนสูงของฉินอวี่ก็พุ่งถึงเจ็ดฉื่อแล้ว ฉินอวี่เลื่อนขั้นจากเด็กน้อยกลายเป็เด็กหนุ่มเต็มตัว และยังเป็เด็กหนุ่มที่เก่งกาจกว่าผู้ใหญ่ทั่วไปมากนัก ขณะนี้เด็กหนุ่มผู้นี้กำลังครุ่นคิดอย่างหนัก
"ท่านอาจารย์เคยบอกไว้ ฝึกวิชาภายนอก ก่อนอื่นต้องสร้างร่างกายที่สมบูรณ์แบบ จากนั้นจึงใช้วิธีต่อสู้รูปแบบต่างๆ ผ่านร่างกายนี้ แต่วิธีต่อสู้เข่นฆ่าไม่ใช่จะเรียนรู้ได้จนหมดสิ้นในวันสองวัน ตอนนี้ข้าควรเริ่มเรียนรู้ได้แล้ว"
ดวงตาฉินอวี่ฉายประกายแห่งปัญญา
สามปีมานี้ ตำราวิชาแพทย์และหนังสืออื่นๆ มากมายในห้องหนังสือถูกฉินอวี่อ่านจนหมดสิ้น ยิ่งอ่านมาก ความสามารถด้านตรรกะความคิดของฉินอวี่ก็ยิ่งสูงส่ง มองปัญหาได้ลึกถึงแก่นแท้ ความเข้าใจต่อคำสอนของจ้าวยุนซิงในตอนนั้นก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้นตามไปด้วย
"ั้แ่วันนี้ไป เวลากลางวันครึ่งหนึ่งใช้ฝึกร่างกายต่อ อีกครึ่งหนึ่งใช้เรียนรู้วิธีการโจมตีที่เป็ของข้าเอง" ฉินอวี่ลุกขึ้นยืนฉับพลัน เดินออกจากลานฝึกยุทธ์มุ่งตรงไปที่ห้องหนังสือ บนร่างกายยังคงสวมชุดถ่วงน้ำหนักร้อยจิน ฉินอวี่ในหนึ่งวันยี่สิบสี่ชั่วโมง นอกจากยามอาบน้ำ เวลาอื่นแทบจะไม่ถอดชุดถ่วงน้ำหนักเลย
พื้นฐานร่างกายที่สมบูรณ์แบบได้ก่อตัวขึ้นแล้ว จะใช้ร่างกายนี้ทำการโจมตีอย่างไร?
จ้าวยุนซิงมีวิถีของตัวเอง ฉินอวี่ย่อมต้องมีวิถีเฉพาะของตนเอง มีเพียงวิธีโจมตีที่คิดค้นขึ้นให้สอดคล้องกับสรีระของตนเองเท่านั้น จึงจะเป็วิธีโจมตีที่ดีที่สุดและทรงพลังที่สุด สิ่งที่ฉินอวี่ต้องทำในตอนนี้ คือเรียนรู้และคิดค้นวิชาโจมตีเช่นนั้นให้จงได้!
6K
