เมษายิ้มให้เพื่อนรัก“มาๆ รีบเข้าบ้านเถอะ ข้างนอกยุงเยอะ”
“เอ้านี่ของขวัญฉลองที่แกได้งานใหม่” อิงฟ้าส่งไวน์ให้
“ขอบใจนะแต่แกไม่ต้องซื้อมาก็ได้ แค่แกมาฉันก็ดีใจแล้ว” เมษารับไวน์มา
“ของนิดๆหน่อยๆ น่า แล้วนี่แกทำไรกินมั่งล่ะ?” อิงฟ้าเดินนำหน้าเข้าบ้าน
“ของโปรดแกกับแม่ทั้งนั้นเลย”
พอเข้าบ้านอิงฟ้าก็ไหว้แม่เพื่อน “สวัสดีค่ะคุณแม่”
“หวัดดีจ้าลูก”มาริสารับไหว้ “ไปล้างมือไป จะได้มากินข้าวกัน”
“ค่ะคุณแม่”อิงฟ้ายิ้มแล้วก็เดินไปล้างมือในครัว
มาริสาเห็นไวน์ก็เดินไปหยิบแก้วไวน์ในตู้ออกมา
เมษาเดินไปเตรียมไวน์ให้เพื่อนรัก
อิงฟ้าล้างมือเสร็จแล้วก็เดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารจัดแจงตักข้าวใส่จานให้ทุกคน“มาค่ะคุณแม่ เมแกมานั่งเลยเร็วๆ”
มาริสาเดินไปนั่งที่โต๊ะ
เมษาถือถังแช่ไวน์ตามไปนั่งข้างเพื่อน
อิงฟ้ารินน้ำให้ทุกคนแล้วก็ชูแก้วขึ้น“ฉลองที่แกได้งานใหม่ ไชโย”
เมษาและมาริสายกแก้วน้ำร่วมชนแก้ว“ไชโย”
มาริสาจิบน้ำแล้วก็วางแก้วลงเธอตักต้มยำกุ้งใส่ถ้วยแบ่งให้ทุกคน “เอ้านี่ ต้มยำกุ้ง กุ้งตัวโตๆ เลยลูก”
“ขอบคุณค่ะคุณแม่”อิงฟ้ารับถ้วยมาแล้วก็ตักผัดผักให้ “นี่เลยค่ะ บล็อกโคลี่ของโปรดคุณแม่”
“ขอบใจจ้ะหนูฟ้า”มาริสายิ้มให้แล้วก็เริ่มลงมือทานข้าว
ทั้งสามลงมือทานข้าวอย่างมีความสุข
พอไวน์เริ่มเย็นเมษาก็เปิดไวน์รินแจกทุกคน
“เอ้าชน”อิงฟ้าชนแก้วไวน์กับเพื่อน “แกนี่โชคดีจริงๆ ตกงานไม่ทันไรก็ได้งานใหม่แล้ว ไชโยๆ”
มาริสายิ้มดีใจ“เออ แล้วบริษัทใหม่นี่อยู่ที่ไหนเหรอแองจี้?”
“แองจี้ก็ไม่รู้ค่ะแม่”เมษาตอบ
มาริสามองอย่างงงๆอิงฟ้าก็เช่นกัน “อ้าว”
“คือชื่อบริษัทแจ็คสันคอเปอร์เรชั่นค่ะแม่แองจี้เสิร์จดูเป็บริษัทเฟอร์นิเจอร์ในอเมริกาค่ะ” เมษาบอก
มาริสาชะงักไป“อะไรนะลูก! แจ็คสันคอเปอร์เรชั่น!”
“แม่เป็ไรคะ?”เมษางง
“นั่นซิคะคุณแม่”อิงฟ้าก็งงๆ
“ปะ...เปล่าไม่มีอะไรลูก” มาริสารีบบอก “หนูคุยต่อเถอะ”
“โหได้งานบริษัทต่างชาติเลยนะแก” อิงฟ้าหันไปพูดกับเพื่อน “แล้วได้ตำแหน่งอะไร?เงินเดือนเท่าไหร่อ่ะ?”
“เป็เลขา่ทดลองงานสามเดือนเขาให้เดือนละห้าหมื่นเลยนะแก ได้มากกว่าที่เก่าตั้งเท่าตัวเชียวฉันอ่ะดีใจสุดๆ เลยล่ะ”
“ดีแล้วๆดีใจด้วยจ้า” อิงฟ้ายิ้มยินดี
“หนูคุยกันไปนะลูกแม่อิ่มแล้ว” มาริสาบอกพลางรวบช้อน
“ทำไมแม่ทานน้อยจังคะ?”เมษามองข้าวที่เหลือค่อนจาน
“คือแม่ทานขนมที่ผู้ปกครองเขาเอามาให้น่ะลูกก็เลยไม่ค่อยหิว”มาริสาบอกแล้วก็ยิ้มให้ “หนูคุยกันไปนะลูก แม่ไปทำข้อสอบให้เด็กๆ ก่อนล่ะ”
“ค่ะแม่”สองสาวรับคำพร้อมกัน
มาริสาลุกจากโต๊ะเดินขึ้นห้องนอนไป
สองสาวมองตามแล้วก็หันไปคุยกันต่อ
“แล้วบริษัทอยู่ตรงไหนล่ะ?เผื่อฉันผ่านไปจะได้แวะไปชวนแกกินข้าวด้วยกัน” อิงฟ้าถามพลางตักอาหารทานไปด้วย
“ไม่รู้เหมือนกัน”เมษาส่ายหน้า
“อ้าว”อิงฟ้างง
“คืองี้แกจำฝรั่งสองคนที่มานั่งกะพวกเราที่ผับเมื่อคืนได้ป่ะ?”
“เออจำได้หล่อโคตรๆ ขอไลน์ก็ไม่ให้ เล่นตัวชะมัด” อิงฟ้าพยักหน้า
“นั่นแหละว่าที่เ้านายฉันล่ะ”เมษาบอก
“เฮ้ย! จริงอ่ะ!” อิงฟ้าตาโต
“จริงซิ”เมษาพยักหน้ายืนยัน
“อะไรยังไงเนี่ยแก?รีบเล่ามาเลยนะแก”
“คืองี้เมื่อคืนนี้น่ะเขาให้นามบัตรฉันมา บอกว่าที่บริษัทเขากำลังรับสมัครเลขา ฉันก็เลยเก็บนามบัตรเอาไว้แล้วพอตอนเช้าฉันเปิดดูรับสมัครงานในเว็บเห็นประกาศรับสมัครงานพอดีฉันก็เลยรีบสมัครไปแล้วเขาก็โทรมานัดให้ฉันไปสัมภาษณ์งานตอนบ่ายที่โรงแรม..........แล้วก็เจอคุณคร๊อบคนเมื่อคืนนี้แหละแล้วเขาก็ตกลงรับฉันเขาทำงานเลย”
“เฮ้ยๆเดี๋ยวนะ นัดแกไปสัมภาษณ์งานที่ล๊อบบี้โรงแรมเนี่ยนะ แกโดนหลอกรึป่ะ?”
เมษาชะงักไป“ฉันก็ยังงงๆ เหมือนกัน แต่ดูท่าทางแล้วเขาไม่น่าจะมาหลอกกันนะ เอ๊ะหรือว่าฉันถูกเขาหลอกอ่ะ”
“แกโดนหลอกชัวร์เลย”อิงฟ้าบอกอย่างมั่นใจ
“แต่เท่าที่ฉันคุยกับเขาไม่น่าจะมาหลอกอะไรฉันนะดูท่าทางคุณแอนนากับคุณคล๊อบก็ไม่น่าใช่พวกมิจฉาชีพซะหน่อย”
“แอนนา?ใครเหรอ?”
“ก็คนที่โทรมาจากบริษัทแจ็คสันคอเปอร์เรชั่นยังไงล่ะเมื่อเช้าเขาโทรมานัดฉันให้ไปสัมภาษณ์งานที่โรงแรมเองเลยนะถ้าไม่ใช่คนของบริษัทนั้นแล้วเขาจะโทรมาได้ไงล่ะแกเมื่อคืนฉันก็ไม่ได้ให้เบอร์ใครเลยนะ”
“ไหนๆดูซิ แกสมัครงานเว็บไหน?” อิงฟ้าคว้าไอแพ็ดมาเปิดดู
เมษาชะโงกหน้าไป“เว็บ...”
อิงฟ้ารีบกดเว็บหางานอันดับต้นๆตามที่เพื่อนบอก
“มาเดี๋ยวฉันให้แกดู” เมษาดึงไอแพ็ดมาจิ้มหาตำแหน่งงานที่เจอเมื่อเช้า “นี่ไงเจอแล้ว” เธอส่งไอแพ็ดคืนให้
“รับสมัครเลขาหนึ่งตำแหน่งคุณสมบัติ...” อิงฟ้าอ่านประกาศรับสมัครงาน
“ปิดรับสมัครแล้ว”เธอเลื่อนดูวันที่ลงประกาศ “เพิ่งลงประกาศเมื่อวันก่อนนี่เองอ่ะแก”
“เห็นไหมล่ะก็เขาโทรมานัดฉันไปสัมภาษณ์ที่โรงแรมเองนะ แล้วเขาก็บอกให้ฉันไปพบคุณแอนนาพรุ่งนี้ตอนเก้าโมงเช้าถ้าเขาจะมาหลอก แล้วเขาจะเอาเบอร์ฉันมาจากไหนล่ะแก พวกเพื่อนๆ ในกลุ่มเราก็ไว้ใจได้ว่าไม่มีใครให้เบอร์เพื่อนกับคนอื่นเด็ดขาด”
“ถ้างั้นพรุ่งนี้ฉันไปเจอว่าที่เ้านายแกด้วยล่ะกันดูซิว่าถ้าไม่ได้คิดจะมาหลอกแกจริงๆ ฉันก็ค่อยวางใจให้แกทำงานได้”
“เคเลย”เมษาพยักหน้า “มาๆ ทานต่อเถอะ เดี๋ยวกับข้าวเย็นหมด”
หลังจากทานอาหารเสร็จแล้วอิงฟ้าก็กลับไป
เมษาเก็บล้างเสร็จแล้วก็ขึ้นห้องนอน
ภายในห้องของมาริสาเ้าของห้องกำลังนั่งดูรูปถ่ายใบหนึ่งอย่างเหม่อลอยแล้วก็เผลอหลับไป
ณ ล็อบบี้โรงแรม ก่อนเวลาเก้านาฬิกาเมษาและอิงฟ้านั่งคุยกันอยู่ที่โซฟา
แอนนาออกจากลิฟท์เดินตรงไปหาเลขาคนใหม่“สวัสดีค่ะมิสบุญรักษ์”
เมษารีบลุกขึ้นทักทายตอบ“สวัสดีค่ะมิสกิ๊บสัน”
แอนนามองผู้หญิงอีกคนอย่างสงสัย
เมษารีบแนะนำ“เอ่อ นี่อิงฟ้าเพื่อนฉันค่ะ”
“ฟ้านี่มิสกิ๊บสัน”
“สวัสดีค่ะมิสกิ๊บสัน”อิงฟ้ารีบยื่นมือไป
“สวัสดีค่ะมิสอิงฟา”แอนนาจับมือทักทายยิ้มให้แล้วก็หันไปถามเมษาว่า “พร้อมทำงานรึยังคะ?”
“เอ่อ...ขอโทษค่ะเอ่อ...คือคุณเป็พนักงานบริษัทแจ็คสันคอเปอร์เรชั่นจริงๆ เหรอคะ?” อิงฟ้าถามทันที
แอนนางงเล็กน้อย“ค่ะ ฉันทำงานที่บริษัทแจ็คสันคอเปอร์เรชั่นค่ะ คุณสงสัยอะไรเหรอคะ?”
“เอ่อ...คือออฟฟิตคุณอยู่ที่ไหนคะ?ทำไมคุณไม่นัดเพื่อนฉันไปสัมภาษณ์งานที่ออฟฟิตคะทำไมคุณต้องนัดเพื่อนฉันมาสัมภาษณ์งานที่นี่ด้วยคะ?” อิงฟ้าถามแบบไม่ให้ตั้งตัว
“ออฟฟิตของบริษัทเราอยู่ที่นิวยอร์คอ๊อตตาว่า ลอนดอน โรม ปารีส ปักกิ่ง โซล โตเกียว คุณสงสัยอะไรเหรอคะ?”แอนนาย้อนถามแล้วก็มองหน้าเมษา
“คือฉันไม่เชื่อว่าคุณทำงานที่บริษัทแจ็คสันคอเปอร์เรชั่นจริงๆคุณอาจจะกำลังหลอกลวงเพื่อนฉันอยู่ก็ได้” อิงฟ้าบอกพลางจ้องหน้าอีกฝ่ายจับพิรุธ
“ถ้าคุณไม่เชื่อคุณก็เปิดเว็บไซต์บริษัทฯ ดูได้ค่ะ แล้วคุณก็โทรถามฝ่ายบุคคลได้เลยว่าฉันแอนนากิ๊บสันเป็พนักงานของบริษัทรึเปล่า?” แอนนาบอกแล้วก็นั่งลงที่โซฟาอย่างใจเย็น
อิงฟ้าหยิบไอแพ็ดออกมาเปิดหาเว็บบริษัททันทีเธอกดเบอร์โทร แล้วโทรออก
เสียงปลายสายเข้าคอลเซ็นเตอร์เธอก็จิ้มๆ เลขตามระบบคอลเซ็นเตอร์อยู่ครู่หนึ่งสักพักก็มีพนักงานรับสายเป็ภาษาอังกฤษ “ฮัลโหล ้าติดต่อเื่อะไรคะ?”
“ฮัลโหลฉัน้าข้อมูลของพนักงานคนหนึ่งของบริษัทคุณค่ะ ชื่อมิสแอนนา กิ๊บสันคุณช่วยส่งข้อมูลยืนยันได้ไหมคะว่ามิสแอนนา กิ๊บสันที่บริษัทคุณมีว่าใช่คนๆ เดียวกับมิสแอนนากิ๊บสันที่ฉันกำลังพบอยู่ คือฉันไม่แน่ใจน่ะค่ะว่ามีคนกำลังแอบอ้างเป็มิสแอนนากิ๊บสันมาหลอกฉันรึเปล่าน่ะค่ะ” อิงฟ้าบอกเป็ภาษาอังกฤษแม้สำเนียงจะไม่เป๊ะเหมือนเ้าของภาษาแต่ก็ชัดถ้อยชัดคำฟังรู้เื่
“อ่อทางเราสามารถให้ข้อมูลกับคุณได้แค่ชื่อและรูปเท่านั้นค่ะ ส่วนข้อมูลอื่นๆ เกี่ยวกับมิสกิ๊บสันทางเราไม่สามารถให้ได้ค่ะ” ปลายสายตอบกลับเป็ภาษาอังกฤษอย่างสุภาพ
“โอเคขอบคุณมากค่ะ” อิงฟ้าบอก
ปลายสายขออีเมลอิงฟ้าก็รีบบอกทันที
“ขอบคุณค่ะ”
แล้วปลายสายก็ตัดสายไป
อิงฟ้าหันไปมองสาวฝรั่งในชุดสูทหรูซึ่งนั่งรออย่างใจเย็นแล้วก็กระซิบกับเพื่อนว่า “รอแป๊บ เดี๋ยวทางนู้นส่งรูปมายืนยันตัวให้ทีนี้ก็รู้ล่ะว่าจริงหรือหลอก”
“อื้ม”เมษาพยักหน้า
แล้วอิงฟ้าก็เปิดเช็คอีเมลในจั้งเมลพอเห็นอีเมลจากบริษัทแจ็คสันคอเปอร์เรชั่นก็รีบเปิดดูทันที เธอกดดูไฟล์รูปที่แนบมาแล้วก็เอาไปเทียบกับแอนนา
สองสาวช่วยกันส่องรูปเทียบกับตัวคน
“ใช่จริงๆด้วยอ่ะแก” อิงฟ้ากระซิบเสียงแ่
“หมดข้อสงสัยแล้วแกก็กลับไปได้แล้ว ขอบใจนะที่ช่วยมาสแกนให้น่ะ” เมษากระซิบตอบ
สองสาวยิ้มเจื่อนให้แอนนา
แอนนายิ้มเยือกเย็น“คุณมีคำถามอะไรอีกไหมคะ?”
อิงฟ้ารีบส่ายหน้า“ไม่ค่ะ ไม่มีแล้ว ขอโทษด้วยค่ะที่ต้องทำแบบนี้”
เมษายิ้มเจื่อนค้อมหัวให้“ขอโทษค่ะ”
อิงฟ้าโบกมือหน้าจ๋อยนิดๆกลัวว่าจะทำให้เพื่อนตกงานั้แ่ยังไม่เริ่มทำงาน “บ๊ายบาย”
“ขอโทษจริงๆค่ะ” เมษาพูดกับแอนนาอีกครั้ง
แอนนาเบือนหน้าไปแอบขำแล้วก็รีบปั้นหน้าขึงขัง“ไม่เป็ไรค่ะ ฉันเข้าใจว่าเพื่อนคุณเป็ห่วงกลัวว่าคุณจะโดนหลอกเอาล่ะเรารีบไปกันเถอะค่ะ บอสเกลียดคนไม่ตรงเวลาค่ะ” เธอลุกขึ้นเดินฉับๆไปที่ลิฟท์
เมษารีบเดินตามไป
พอเข้าไปในลิฟท์แอนนาก็เอาคีย์การ์ดแตะกับระบบรักษาความปลอดภัยภายในลิฟท์แล้วก็กดปุ่ม
ประตูลิฟท์ปิดลงลิฟท์เลื่อนขึ้นไปอย่างรวดเร็ว เมษายืนตัวลีบอย่างเกรงๆ กลัวๆ ปนตื่นเต้นกับงานใหม่
ประตูลิฟท์เปิดออกแอนนาก็ก้าวนำหน้าไปยังห้องพักของเ้านาย เธอกดกริ่งหน้าห้องครู่หนึ่งประตูก็เปิดออก
โอเวนผายมือเชิญ“เชิญครับ”
แอนนาค้อมหัวให้แล้วก็เดินเข้าไป
เมษาตามไปใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ
โต๊ะทำงานตัวใหญ่มีโน๊ตบุ๊ควางอยู่สี่เครื่อง เก้าอี้หลังโต๊ะทำงานหันออกไปทางผนังกระจกสะท้อนให้เห็นเงาเลือนรางของผู้ชายคนหนึ่งบนเก้าอี้หนานุ่ม
“เชิญนั่ง”เสียงผู้ชายบนเก้าอี้สั่ง
แอนนาเดินไปยืนเคียงข้างกับโอเวน
เมษายืนงงๆแล้วก็ขยับตามไปยืนข้างๆ แอนนา
เก้าอี้หมุนกลับมาสายตาพุ่งตรงไปยังเลขาคนใหม่ “เชิญนั่งครับมิสบุญรักษ์”
เมษามองหน้าผู้ชายคนนั้น“คุณ!”
มาร์คัสลุกขึ้นยืนผายมือเชิญ“เชิญครับมิสบุญรักษ์”
เมษาก้าวไปนั่งที่เก้าอี้อย่างงงๆ
“สวัสดีครับมิสบุญรักษ์ผมมาร์คัส แจ็คสัน ผมเป็บอสของคุณ” มาร์คัสแนะนำตัวเองสีหน้าราบเรียบ “หน้าที่ของคุณก็คือเรียนรู้งานจากโอเวนและแอนนาให้เร็วที่สุดเข้าใจนะครับ”
เมษาพยักหน้ารับอย่างงุนงง“ค่ะ”
“โอเคคุณเรียกผมว่าบอสเหมือนโอเวนและแอนนา ส่วนผมเรียกคุณว่าเมษาล่ะกันนามสกุลของคุณออกเสียงยากไปหน่อยสำหรับผม เข้าใจนะครับ”มาร์คัสบอกแล้วก็หันไปพยักหน้ากับโอเวน “เอาล่ะ ทำงานได้”
โอเวนเดินไปนั่งที่เก้าอี้แอนนาก็ตามไปนั่งข้างๆ
มาร์คัสนั่งลงแล้วก็เริ่มทำงาน
เมษามองการทำงานของทั้งสามคนอย่างพยายามจะเรียนรู้งาน
เพียงแค่ครึ่งชั่วโมงแรกของการทำงานเมษาก็แทบแย่ ตาลายเห็นแต่ตารางหุ้นเต็มหัวไปหมด ไหนจะข้อมูลเกี่ยวกับธุรกิจต่างๆ ในเครือบริษัทหลากหลายธุรกิจจนนับนิ้วไม่ไหว
“โอเวนเื่ซื้อที่ดินสำหรับโรงงานใหม่ไปถึงไหนแล้ว?” มาร์คัสถาม
Donate
เชิญบริจาคให้ไรท์ได้ทาง บัญชี ธ.กสิกรไทย
เลขบัญชี 084-3-79715-6
ชื่อบัญชี น.ส.แสงแข ช้วนใย
หรือทาง True Money wallet :098-651-1489
จะบริจาค 1 บาท 2 บาทก็ได้ค่ะ
ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรท์เตอร์ได้ทาง
เพจ readfree.in ค่ะ
https://www.facebook.com/readfree.in/
ทางเว็บไซต์ www.readfree.in ค่ะ
และทาง Line Official Account : https://lin.ee/qEBuZvK
ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ