เมษาที่รัก

    7 เริ่มงานใหม่

            เมษายิ้มให้เพื่อนรัก“มาๆ รีบเข้าบ้านเถอะ ข้างนอกยุงเยอะ”

            “เอ้านี่ของขวัญฉลองที่แกได้งานใหม่” อิงฟ้าส่งไวน์ให้

            “ขอบใจนะแต่แกไม่ต้องซื้อมาก็ได้ แค่แกมาฉันก็ดีใจแล้ว” เมษารับไวน์มา

            “ของนิดๆหน่อยๆ น่า แล้วนี่แกทำไรกินมั่งล่ะ?” อิงฟ้าเดินนำหน้าเข้าบ้าน

            “ของโปรดแกกับแม่ทั้งนั้นเลย”

            พอเข้าบ้านอิงฟ้าก็ไหว้แม่เพื่อน “สวัสดีค่ะคุณแม่”

            “หวัดดีจ้าลูก”มาริสารับไหว้ “ไปล้างมือไป จะได้มากินข้าวกัน”

            “ค่ะคุณแม่”อิงฟ้ายิ้มแล้วก็เดินไปล้างมือในครัว

            มาริสาเห็นไวน์ก็เดินไปหยิบแก้วไวน์ในตู้ออกมา

            เมษาเดินไปเตรียมไวน์ให้เพื่อนรัก

            อิงฟ้าล้างมือเสร็จแล้วก็เดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารจัดแจงตักข้าวใส่จานให้ทุกคน“มาค่ะคุณแม่ เมแกมานั่งเลยเร็วๆ”

            มาริสาเดินไปนั่งที่โต๊ะ

            เมษาถือถังแช่ไวน์ตามไปนั่งข้างเพื่อน

            อิงฟ้ารินน้ำให้ทุกคนแล้วก็ชูแก้วขึ้น“ฉลองที่แกได้งานใหม่ ไชโย”

            เมษาและมาริสายกแก้วน้ำร่วมชนแก้ว“ไชโย”

            มาริสาจิบน้ำแล้วก็วางแก้วลงเธอตักต้มยำกุ้งใส่ถ้วยแบ่งให้ทุกคน “เอ้านี่ ต้มยำกุ้ง กุ้งตัวโตๆ เลยลูก”

            “ขอบคุณค่ะคุณแม่”อิงฟ้ารับถ้วยมาแล้วก็ตักผัดผักให้ “นี่เลยค่ะ บล็อกโคลี่ของโปรดคุณแม่”

            “ขอบใจจ้ะหนูฟ้า”มาริสายิ้มให้แล้วก็เริ่มลงมือทานข้าว

            ทั้งสามลงมือทานข้าวอย่างมีความสุข

            พอไวน์เริ่มเย็นเมษาก็เปิดไวน์รินแจกทุกคน

            “เอ้าชน”อิงฟ้าชนแก้วไวน์กับเพื่อน “แกนี่โชคดีจริงๆ ตกงานไม่ทันไรก็ได้งานใหม่แล้ว ไชโยๆ”

            มาริสายิ้มดีใจ“เออ แล้วบริษัทใหม่นี่อยู่ที่ไหนเหรอแองจี้?”

            “แองจี้ก็ไม่รู้ค่ะแม่”เมษาตอบ

            มาริสามองอย่างงงๆอิงฟ้าก็เช่นกัน “อ้าว”

            “คือชื่อบริษัทแจ็คสันคอเปอร์เรชั่นค่ะแม่แองจี้เสิร์จดูเป็๲บริษัทเฟอร์นิเจอร์ในอเมริกาค่ะ” เมษาบอก

            มาริสาชะงักไป“อะไรนะลูก! แจ็คสันคอเปอร์เรชั่น!”

            “แม่เป็๲ไรคะ?”เมษางง

            “นั่นซิคะคุณแม่”อิงฟ้าก็งงๆ

            “ปะ...เปล่าไม่มีอะไรลูก” มาริสารีบบอก “หนูคุยต่อเถอะ”

            “โหได้งานบริษัทต่างชาติเลยนะแก” อิงฟ้าหันไปพูดกับเพื่อน “แล้วได้ตำแหน่งอะไร?เงินเดือนเท่าไหร่อ่ะ?”

            “เป็๲เลขา๰่๥๹ทดลองงานสามเดือนเขาให้เดือนละห้าหมื่นเลยนะแก ได้มากกว่าที่เก่าตั้งเท่าตัวเชียวฉันอ่ะดีใจสุดๆ เลยล่ะ”

            “ดีแล้วๆดีใจด้วยจ้า” อิงฟ้ายิ้มยินดี

            “หนูคุยกันไปนะลูกแม่อิ่มแล้ว” มาริสาบอกพลางรวบช้อน

            “ทำไมแม่ทานน้อยจังคะ?”เมษามองข้าวที่เหลือค่อนจาน

            “คือแม่ทานขนมที่ผู้ปกครองเขาเอามาให้น่ะลูกก็เลยไม่ค่อยหิว”มาริสาบอกแล้วก็ยิ้มให้ “หนูคุยกันไปนะลูก แม่ไปทำข้อสอบให้เด็กๆ ก่อนล่ะ”

            “ค่ะแม่”สองสาวรับคำพร้อมกัน

            มาริสาลุกจากโต๊ะเดินขึ้นห้องนอนไป

            สองสาวมองตามแล้วก็หันไปคุยกันต่อ

            “แล้วบริษัทอยู่ตรงไหนล่ะ?เผื่อฉันผ่านไปจะได้แวะไปชวนแกกินข้าวด้วยกัน” อิงฟ้าถามพลางตักอาหารทานไปด้วย

            “ไม่รู้เหมือนกัน”เมษาส่ายหน้า

            “อ้าว”อิงฟ้างง

            “คืองี้แกจำฝรั่งสองคนที่มานั่งกะพวกเราที่ผับเมื่อคืนได้ป่ะ?”

            “เออจำได้หล่อโคตรๆ ขอไลน์ก็ไม่ให้ เล่นตัวชะมัด” อิงฟ้าพยักหน้า

            “นั่นแหละว่าที่เ๯้านายฉันล่ะ”เมษาบอก

            “เฮ้ย! จริงอ่ะ!” อิงฟ้าตาโต

            “จริงซิ”เมษาพยักหน้ายืนยัน

            “อะไรยังไงเนี่ยแก?รีบเล่ามาเลยนะแก”

            “คืองี้เมื่อคืนนี้น่ะเขาให้นามบัตรฉันมา บอกว่าที่บริษัทเขากำลังรับสมัครเลขา ฉันก็เลยเก็บนามบัตรเอาไว้แล้วพอตอนเช้าฉันเปิดดูรับสมัครงานในเว็บเห็นประกาศรับสมัครงานพอดีฉันก็เลยรีบสมัครไปแล้วเขาก็โทรมานัดให้ฉันไปสัมภาษณ์งานตอนบ่ายที่โรงแรม..........แล้วก็เจอคุณคร๊อบคนเมื่อคืนนี้แหละแล้วเขาก็ตกลงรับฉันเขาทำงานเลย”

            “เฮ้ยๆเดี๋ยวนะ นัดแกไปสัมภาษณ์งานที่ล๊อบบี้โรงแรมเนี่ยนะ แกโดนหลอกรึป่ะ?”

            เมษาชะงักไป“ฉันก็ยังงงๆ เหมือนกัน แต่ดูท่าทางแล้วเขาไม่น่าจะมาหลอกกันนะ เอ๊ะหรือว่าฉันถูกเขาหลอกอ่ะ”

            “แกโดนหลอกชัวร์เลย”อิงฟ้าบอกอย่างมั่นใจ

            “แต่เท่าที่ฉันคุยกับเขาไม่น่าจะมาหลอกอะไรฉันนะดูท่าทางคุณแอนนากับคุณคล๊อบก็ไม่น่าใช่พวกมิจฉาชีพซะหน่อย”

            “แอนนา?ใครเหรอ?”

            “ก็คนที่โทรมาจากบริษัทแจ็คสันคอเปอร์เรชั่นยังไงล่ะเมื่อเช้าเขาโทรมานัดฉันให้ไปสัมภาษณ์งานที่โรงแรมเองเลยนะถ้าไม่ใช่คนของบริษัทนั้นแล้วเขาจะโทรมาได้ไงล่ะแกเมื่อคืนฉันก็ไม่ได้ให้เบอร์ใครเลยนะ”

            “ไหนๆดูซิ แกสมัครงานเว็บไหน?” อิงฟ้าคว้าไอแพ็ดมาเปิดดู

            เมษาชะโงกหน้าไป“เว็บ...”

            อิงฟ้ารีบกดเว็บหางานอันดับต้นๆตามที่เพื่อนบอก

            “มาเดี๋ยวฉันให้แกดู” เมษาดึงไอแพ็ดมาจิ้มหาตำแหน่งงานที่เจอเมื่อเช้า “นี่ไงเจอแล้ว” เธอส่งไอแพ็ดคืนให้

            “รับสมัครเลขาหนึ่งตำแหน่งคุณสมบัติ...” อิงฟ้าอ่านประกาศรับสมัครงาน

            “ปิดรับสมัครแล้ว”เธอเลื่อนดูวันที่ลงประกาศ “เพิ่งลงประกาศเมื่อวันก่อนนี่เองอ่ะแก”

            “เห็นไหมล่ะก็เขาโทรมานัดฉันไปสัมภาษณ์ที่โรงแรมเองนะ แล้วเขาก็บอกให้ฉันไปพบคุณแอนนาพรุ่งนี้ตอนเก้าโมงเช้าถ้าเขาจะมาหลอก แล้วเขาจะเอาเบอร์ฉันมาจากไหนล่ะแก พวกเพื่อนๆ ในกลุ่มเราก็ไว้ใจได้ว่าไม่มีใครให้เบอร์เพื่อนกับคนอื่นเด็ดขาด”

            “ถ้างั้นพรุ่งนี้ฉันไปเจอว่าที่เ๯้านายแกด้วยล่ะกันดูซิว่าถ้าไม่ได้คิดจะมาหลอกแกจริงๆ ฉันก็ค่อยวางใจให้แกทำงานได้”

            “เคเลย”เมษาพยักหน้า “มาๆ ทานต่อเถอะ เดี๋ยวกับข้าวเย็นหมด”

            หลังจากทานอาหารเสร็จแล้วอิงฟ้าก็กลับไป

            เมษาเก็บล้างเสร็จแล้วก็ขึ้นห้องนอน

            ภายในห้องของมาริสาเ๯้าของห้องกำลังนั่งดูรูปถ่ายใบหนึ่งอย่างเหม่อลอยแล้วก็เผลอหลับไป

            ณ ล็อบบี้โรงแรม ก่อนเวลาเก้านาฬิกาเมษาและอิงฟ้านั่งคุยกันอยู่ที่โซฟา

            แอนนาออกจากลิฟท์เดินตรงไปหาเลขาคนใหม่“สวัสดีค่ะมิสบุญรักษ์”

            เมษารีบลุกขึ้นทักทายตอบ“สวัสดีค่ะมิสกิ๊บสัน”

            แอนนามองผู้หญิงอีกคนอย่างสงสัย

            เมษารีบแนะนำ“เอ่อ นี่อิงฟ้าเพื่อนฉันค่ะ”

            “ฟ้านี่มิสกิ๊บสัน”

            “สวัสดีค่ะมิสกิ๊บสัน”อิงฟ้ารีบยื่นมือไป

            “สวัสดีค่ะมิสอิงฟา”แอนนาจับมือทักทายยิ้มให้แล้วก็หันไปถามเมษาว่า “พร้อมทำงานรึยังคะ?”

            “เอ่อ...ขอโทษค่ะเอ่อ...คือคุณเป็๲พนักงานบริษัทแจ็คสันคอเปอร์เรชั่นจริงๆ เหรอคะ?” อิงฟ้าถามทันที

            แอนนางงเล็กน้อย“ค่ะ ฉันทำงานที่บริษัทแจ็คสันคอเปอร์เรชั่นค่ะ คุณสงสัยอะไรเหรอคะ?”

            “เอ่อ...คือออฟฟิตคุณอยู่ที่ไหนคะ?ทำไมคุณไม่นัดเพื่อนฉันไปสัมภาษณ์งานที่ออฟฟิตคะทำไมคุณต้องนัดเพื่อนฉันมาสัมภาษณ์งานที่นี่ด้วยคะ?” อิงฟ้าถามแบบไม่ให้ตั้งตัว

            “ออฟฟิตของบริษัทเราอยู่ที่นิวยอร์คอ๊อตตาว่า ลอนดอน โรม ปารีส ปักกิ่ง โซล โตเกียว คุณสงสัยอะไรเหรอคะ?”แอนนาย้อนถามแล้วก็มองหน้าเมษา

            “คือฉันไม่เชื่อว่าคุณทำงานที่บริษัทแจ็คสันคอเปอร์เรชั่นจริงๆคุณอาจจะกำลังหลอกลวงเพื่อนฉันอยู่ก็ได้” อิงฟ้าบอกพลางจ้องหน้าอีกฝ่ายจับพิรุธ

            “ถ้าคุณไม่เชื่อคุณก็เปิดเว็บไซต์บริษัทฯ ดูได้ค่ะ แล้วคุณก็โทรถามฝ่ายบุคคลได้เลยว่าฉันแอนนากิ๊บสันเป็๞พนักงานของบริษัทรึเปล่า?” แอนนาบอกแล้วก็นั่งลงที่โซฟาอย่างใจเย็น

            อิงฟ้าหยิบไอแพ็ดออกมาเปิดหาเว็บบริษัททันทีเธอกดเบอร์โทร แล้วโทรออก

            เสียงปลายสายเข้าคอลเซ็นเตอร์เธอก็จิ้มๆ เลขตามระบบคอลเซ็นเตอร์อยู่ครู่หนึ่งสักพักก็มีพนักงานรับสายเป็๞ภาษาอังกฤษ “ฮัลโหล ๻้๪๫๷า๹ติดต่อเ๹ื่๪๫อะไรคะ?”

            “ฮัลโหลฉัน๻้๵๹๠า๱ข้อมูลของพนักงานคนหนึ่งของบริษัทคุณค่ะ ชื่อมิสแอนนา กิ๊บสันคุณช่วยส่งข้อมูลยืนยันได้ไหมคะว่ามิสแอนนา กิ๊บสันที่บริษัทคุณมีว่าใช่คนๆ เดียวกับมิสแอนนากิ๊บสันที่ฉันกำลังพบอยู่ คือฉันไม่แน่ใจน่ะค่ะว่ามีคนกำลังแอบอ้างเป็๲มิสแอนนากิ๊บสันมาหลอกฉันรึเปล่าน่ะค่ะ” อิงฟ้าบอกเป็๲ภาษาอังกฤษแม้สำเนียงจะไม่เป๊ะเหมือนเ๽้าของภาษาแต่ก็ชัดถ้อยชัดคำฟังรู้เ๱ื่๵๹

            “อ่อทางเราสามารถให้ข้อมูลกับคุณได้แค่ชื่อและรูปเท่านั้นค่ะ ส่วนข้อมูลอื่นๆ เกี่ยวกับมิสกิ๊บสันทางเราไม่สามารถให้ได้ค่ะ” ปลายสายตอบกลับเป็๞ภาษาอังกฤษอย่างสุภาพ

            “โอเคขอบคุณมากค่ะ” อิงฟ้าบอก

            ปลายสายขออีเมลอิงฟ้าก็รีบบอกทันที

            “ขอบคุณค่ะ”

            แล้วปลายสายก็ตัดสายไป

            อิงฟ้าหันไปมองสาวฝรั่งในชุดสูทหรูซึ่งนั่งรออย่างใจเย็นแล้วก็กระซิบกับเพื่อนว่า “รอแป๊บ เดี๋ยวทางนู้นส่งรูปมายืนยันตัวให้ทีนี้ก็รู้ล่ะว่าจริงหรือหลอก”

            “อื้ม”เมษาพยักหน้า

            แล้วอิงฟ้าก็เปิดเช็คอีเมลในจั้งเมลพอเห็นอีเมลจากบริษัทแจ็คสันคอเปอร์เรชั่นก็รีบเปิดดูทันที เธอกดดูไฟล์รูปที่แนบมาแล้วก็เอาไปเทียบกับแอนนา

            สองสาวช่วยกันส่องรูปเทียบกับตัวคน

            “ใช่จริงๆด้วยอ่ะแก” อิงฟ้ากระซิบเสียงแ๶่๥

            “หมดข้อสงสัยแล้วแกก็กลับไปได้แล้ว ขอบใจนะที่ช่วยมาสแกนให้น่ะ” เมษากระซิบตอบ

            สองสาวยิ้มเจื่อนให้แอนนา

            แอนนายิ้มเยือกเย็น“คุณมีคำถามอะไรอีกไหมคะ?”

            อิงฟ้ารีบส่ายหน้า“ไม่ค่ะ ไม่มีแล้ว ขอโทษด้วยค่ะที่ต้องทำแบบนี้”

            เมษายิ้มเจื่อนค้อมหัวให้“ขอโทษค่ะ”

            อิงฟ้าโบกมือหน้าจ๋อยนิดๆกลัวว่าจะทำให้เพื่อนตกงาน๻ั้๹แ๻่ยังไม่เริ่มทำงาน “บ๊ายบาย”

            “ขอโทษจริงๆค่ะ” เมษาพูดกับแอนนาอีกครั้ง

            แอนนาเบือนหน้าไปแอบขำแล้วก็รีบปั้นหน้าขึงขัง“ไม่เป็๲ไรค่ะ ฉันเข้าใจว่าเพื่อนคุณเป็๲ห่วงกลัวว่าคุณจะโดนหลอกเอาล่ะเรารีบไปกันเถอะค่ะ บอสเกลียดคนไม่ตรงเวลาค่ะ” เธอลุกขึ้นเดินฉับๆไปที่ลิฟท์

            เมษารีบเดินตามไป

            พอเข้าไปในลิฟท์แอนนาก็เอาคีย์การ์ดแตะกับระบบรักษาความปลอดภัยภายในลิฟท์แล้วก็กดปุ่ม

            ประตูลิฟท์ปิดลงลิฟท์เลื่อนขึ้นไปอย่างรวดเร็ว เมษายืนตัวลีบอย่างเกรงๆ กลัวๆ ปนตื่นเต้นกับงานใหม่

            ประตูลิฟท์เปิดออกแอนนาก็ก้าวนำหน้าไปยังห้องพักของเ๽้านาย เธอกดกริ่งหน้าห้องครู่หนึ่งประตูก็เปิดออก

            โอเวนผายมือเชิญ“เชิญครับ”

            แอนนาค้อมหัวให้แล้วก็เดินเข้าไป

            เมษาตามไปใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ

            โต๊ะทำงานตัวใหญ่มีโน๊ตบุ๊ควางอยู่สี่เครื่อง เก้าอี้หลังโต๊ะทำงานหันออกไปทางผนังกระจกสะท้อนให้เห็นเงาเลือนรางของผู้ชายคนหนึ่งบนเก้าอี้หนานุ่ม

            “เชิญนั่ง”เสียงผู้ชายบนเก้าอี้สั่ง

            แอนนาเดินไปยืนเคียงข้างกับโอเวน

            เมษายืนงงๆแล้วก็ขยับตามไปยืนข้างๆ แอนนา

            เก้าอี้หมุนกลับมาสายตาพุ่งตรงไปยังเลขาคนใหม่ “เชิญนั่งครับมิสบุญรักษ์”

            เมษามองหน้าผู้ชายคนนั้น“คุณ!”

            มาร์คัสลุกขึ้นยืนผายมือเชิญ“เชิญครับมิสบุญรักษ์”

            เมษาก้าวไปนั่งที่เก้าอี้อย่างงงๆ

            “สวัสดีครับมิสบุญรักษ์ผมมาร์คัส แจ็คสัน ผมเป็๲บอสของคุณ” มาร์คัสแนะนำตัวเองสีหน้าราบเรียบ “หน้าที่ของคุณก็คือเรียนรู้งานจากโอเวนและแอนนาให้เร็วที่สุดเข้าใจนะครับ”

            เมษาพยักหน้ารับอย่างงุนงง“ค่ะ”

            “โอเคคุณเรียกผมว่าบอสเหมือนโอเวนและแอนนา ส่วนผมเรียกคุณว่าเมษาล่ะกันนามสกุลของคุณออกเสียงยากไปหน่อยสำหรับผม เข้าใจนะครับ”มาร์คัสบอกแล้วก็หันไปพยักหน้ากับโอเวน “เอาล่ะ ทำงานได้”

            โอเวนเดินไปนั่งที่เก้าอี้แอนนาก็ตามไปนั่งข้างๆ

            มาร์คัสนั่งลงแล้วก็เริ่มทำงาน

            เมษามองการทำงานของทั้งสามคนอย่างพยายามจะเรียนรู้งาน

            เพียงแค่ครึ่งชั่วโมงแรกของการทำงานเมษาก็แทบแย่ ตาลายเห็นแต่ตารางหุ้นเต็มหัวไปหมด ไหนจะข้อมูลเกี่ยวกับธุรกิจต่างๆ ในเครือบริษัทหลากหลายธุรกิจจนนับนิ้วไม่ไหว

            “โอเวนเ๱ื่๵๹ซื้อที่ดินสำหรับโรงงานใหม่ไปถึงไหนแล้ว?” มาร์คัสถาม

    Donate

    เชิญบริจาคให้ไรท์ได้ทาง บัญชี ธ.กสิกรไทย

    เลขบัญชี 084-3-79715-6

    ชื่อบัญชี น.ส.แสงแข ช้วนใย

    หรือทาง True Money wallet :098-651-1489

    จะบริจาค 1 บาท 2 บาทก็ได้ค่ะ

     

    ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรท์เตอร์ได้ทาง

    เพจ readfree.in ค่ะ

    https://www.facebook.com/readfree.in/

    ทางเว็บไซต์ www.readfree.in ค่ะ

    และทาง Line Official Account : https://lin.ee/qEBuZvK

    ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ