ณ เทือกเขาศักดิ์สิทธิ์เร้นลับผาเมฆคือหนึ่งในสี่สถานที่ที่อันตรายที่สุดของทวีปเมฆครามผาเมฆถูกขนานนามว่า “ป่าช้ามัจจุราช” ท่ามกลางวันเวลาอันยาวนานผู้คนที่ร่วงหล่นลงจากหน้าผานี้มีมากเกินจะนับคำนวณ ล้วนไม่มีใครรอดชีวิตรวมถึงสามผู้กล้าปราณเทวะผู้ซึ่งพลังฝีมือสูงส่งสุดฟ้า
ขณะนี้ที่สุดปลายของหน้าผาชายหนุ่มผมดำตาสีดำพิงอยู่บนก้อนหินใหญ่สูงขนาดเท่าตัวคนสองเขาสวมใส่เสื้อผ้าสีมืดทึบดุจเดียวกันบนร่างกายเต็มไปด้วยาแเล็กใหญ่นับไม่ถ้วนและเืเปรอะเปื้อนอยู่ทุกตารางนิ้วเพียงชั่วขณะเวลาการหายใจเข้าออกสองสามครั้งที่เขายืนอยู่บนก้อนศิลา ใต้เท้าของชายหนุ่มกลับปรากฏแอ่งเืแผ่ขยายออกมาอย่างน่าใ
อกของชายหนุ่มหอบสะท้อนขึ้นลงอย่างน่ากลัวจังหวะหอบหายใจหนักหน่วงจนแทบกระชากจิตใจผู้ฟังกล้ามเนื้อทุกมัดบนร่างกายสั่นสะท้านโอดครวญถึงสภาพร่างกายอันเมื่อยล้าถึงขีดสุดหากไม่ได้หินใหญ่ก้อนนี้เขาคงไม่อาจแม้แต่จะยืนอยู่ได้ด้วยกำลังของตนเอง
หากทว่าสายตาของบุรุษหนุ่มกลับทั้งเ็าทั้งเยือกเย็นประดุจดาบคมหนึ่งคู่สะท้อนประกายอำมหิตดั่งดวงตาสุนัขป่า มุมปากเหยียดยกขึ้นยิ้มอย่างเย้ยหยัน
ด้านหน้าของชายหนุ่มยืนเต็มไปด้วยกลุ่มคนมากมายเพื่อปิดทางหนีของเขา
“ุเ่เ้าจนมุมแล้ว หากยอมเชื่อฟังและส่งมอบไข่มุกพิษ์ เราอาจจะไว้ชีวิต”“วันนี้พวกเราจะผดุงความยุติธรรมแทนฟ้า เราต้องกำจัดเ้าตัวหายนะถ้าเ้าส่งมอบไข่มุกพิษ์ออกมาและยอมแพ้โดยเร็วเราจะให้เ้าตายอย่างสบายไม่เช่นนั้นเ้าจะต้องพบความเ็ปจากพันมีดทะลวงใจ”
“ุเ่!เลิกดื้อดึงเสียเถอะ ทางรอดทางเดียวของเ้าคือส่งมอบไข่มุกพิษ์!!เ้ามันด้อยค่าเกินกว่าจะถือครองวัตถุศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้”ฝูงชนต่างร่ำร้องะโเป็ระลอก ต่างคนต่างอ้างถึงความยุติธรรมและจริยธรรมทั้งหลายหากใครก็ตามในแดนเมฆครามผ่านมา คงต้องตกตะลึงในปรากฏการณ์นี้ฝูงชนที่ยืนถมึงทึงเหล่านี้ ล้วนประกอบด้วยค่ายพรรคที่เข้มแข็งที่สุดในแดนเมฆครามเหล่าผู้นำตระกูลต่างปรากฏตัว แม้แต่ผู้าุโบางท่านที่ถูกลืมเลือนไปแล้วก็ยังเข้าร่วมมันไม่เกินเลยที่จะบอกว่า หากท่านชี้ไปที่คนใดคนหนึ่งในฝูงชนท่านจะพบว่าคนคนนั้นคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สามารถเขย่าดินแดนหนึ่งได้เลยทีเดียว
และขณะนี้บุคคลเ่าั้ได้มารวมตัวกันสืบเนื่องจากบุรุษหนุ่มผู้ซึ่งถูกกดดันอยู่ ณปลายหน้าผา เพื่อวัตถุประสงค์หนึ่งเดียว คือ ไข่มุกพิษ์ในความของเขาวัตถุศักดิ์สิทธิ์สูงสุดแห่งแผ่นดินเมฆครามบุคคลเ่าั้ต่างะโข่มขู่คุกคามขณะเดียวกันก็พยายามคืบคลานเข้าใกล้เมื่อไข่มุกพิษ์ปรากฏ มนุษย์ต่างเผชิญกับสมบัติล้ำค่าสุดสูงที่มิอาจต่อต้านหลังจากการไล่ล่าสามวันสามคืนเต็มพวกมันแทบไม่อาจอดรนทนรอที่จะเก็บเกี่ยวผลแห่งความพยายามได้
“พวก…แก… ้า…ไข่มุก…พิษ…์…งั้นรึ…?”
ุเ่หัวเราะอย่างเ็าเขายกมือขวาขึ้นช้าๆ ลูกกลมสีเขียวประดุจหยก ทอประกายหม่นทึบปรากฏบนฝ่ามือชั่วเวลาที่ไข่มุกทอประกาย ทุกผู้คนต่างหยุดยั้งลง สายตาจับจ้องไปยังไข่มุกสีเขียวดวงตาโชนบ่งบอกความโลภอยากกระหาย
สำหรับุเ่ผู้ยิ่งใหญ่ที่โลกต้องตระหนกเหล่านี้ช่างสกปรกโสมมและเต็มไปด้วยเล่ห์เพทุบายแม้จะตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน ดวงตาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความถือดีและเหยียดหยันมันเต็มไปด้วยความเกลียดชังสุดก้นบึ้ง “ท่านอาจารย์ใช้ชีวิตพยายามช่วยเหลือโลกหล้าช่วยชีวิตผู้คนมากมายนับไม่ถ้วนโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนหรือชื่อเสียงแต่เป็เพราะไข่มุกพิษ์นี่พวกเ้าเหล่าตระกูลใหญ่ผู้ผดุงความยุติธรรมกลับสังหารท่านอาจารย์เมื่อเจ็ดปีที่แล้ว”
“ข้าเกลียด…ชังตัวข้าที่ช่างไร้ประโยชน์ที่ข้าไม่ฆ่าตระกูลสุนัขผดุงคุณธรรมอย่างพวกเ้าซะั้แ่เมื่อเจ็ดปีก่อน!”
ทุกคำที่เปล่งออกมาจากปากของุเ่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นสุดหัวใจแม้จะผ่านมานานถึงเจ็ดปีเพียงนึกถึงความตายของอาจารย์ก็ถึงกับทำให้ชายหนุ่มหลั่งน้ำตาโลหิตจากหางตา
ุเ่ไม่รู้จักบิดามารดาตอนที่อาจารย์พบตัวเขา ทารกน้อยเพียงอายุไม่กี่วันเท่านั้นนั่นเป็วันกลางฤดูใบไม้ผลิ ปุยเมฆบางเบา ลมโชยอ่อน ขุนเขาสดชื่นลำน้ำใสประดุจแก้ว ท่านตั้งชื่อเด็กน้อยว่าุเ่ (เมฆสดใส)ด้วยหวังว่าเด็กน้อยจะบริสุทธิ์ดุจเมฆา ใสสะอาดดุจธาราเมื่อเด็กน้อยเติบใหญ่จะได้สืบทอดศิลปะการเยียวยารักษาเพื่อช่วยผู้ทุกข์ยากด้วยใจบริสุทธิ์
ไม่ว่าโรคหรืออาการป่วยเ่าั้จะร้ายแรงเพียงใดอาจารย์ของุเ่สามารถรักษาได้ นี่สืบเนื่องจากไข่มุกพิษ์ในร่าง คำว่า“พิษ์” สองคำนี้หมายถึงไข่มุกเป็พิษเข้มข้น หากแต่ “พิษ” และ “ยารักษา”ที่จริงแล้วมีรากฐานเดียวกัน อาจารย์ของุเ่ไม่เคยใช้พิษของมุก์ท่านเพียงใช้การเล่นแร่แปรธาตุเพื่อสกัด หลอมและท้ายที่สุดสรรค์สร้างยาวิเศษเพื่อช่วยชีวิตคนมากมาย
ท่านสอนทักษะทางการแพทย์ทั้งหมดแกุ่เ่แต่เจ็ดปีก่อน ข่าวลือเื่ที่ท่านถือครองไข่มุกพิษ์แพร่กระจายออกไปท่านจึงมอบมันแกุ่เ่และบอกให้ชายหนุ่มหลบหนี หลังจากนั้นไม่นานท่านจึงสิ้นชีวิตลงในเงื้อมมือของเหล่าตระกูลใหญ่
เมื่อุเ่ได้ข่าวการตายของอาจารย์เขาร่ำไห้เป็เวลาสามวันสามคืน รากเหง้าแห่งความเกลียดชังได้ฝังรากลงในหัวใจอย่างเหนียวแน่นชายหนุ่มเลิกฝึกฝนศาสตร์แห่งการรักษา กลับกัน เขาดูดซับพิษจากไข่มุกพิษ์การแก้แค้นกลายเป็สิ่งยึดเหนี่ยวสิ่งเดียวของเขา เจ็ดปีผ่านไปุเ่สำเร็จวิชาพิษและแผ่คมเขี้ยวแห่งการแก้แค้น เพียงไม่ถึงสิบวันพิษแพร่กระจายมากกว่าพันลี้
ผู้คนล้มตายเป็ใบไม้ร่วงเขย่าขวัญและก่อความกลัวทั่วทั้งแผ่นดินมันดึงดูดเหล่าผู้กล้าและผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลายเพื่อสมบัติวิเศษนี่คือจุดเริ่มต้นการตามล่าุเ่เพื่อแย่งชิงไข่มุกพิษ์จนกระทั่งนำพาสถานการณ์มาถึงขณะนี้
ุเ่จ้องไปยังทุกคนที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความเคียดแค้นชิงชังชายหนุ่มหัวเราะเสียงเย็น เมื่อเสียงหัวเราะลดระดับจนแทบเย็นเยือกดุจน้ำแข็งชายหนุ่มคำราม
“แก! ไอ้พวกลูกสำส่อน พวกแก้าไข่มุกพิษ์…ฝัน…ไป…เถอะ!!!”
ทันใดนั้นเองหลังคำประกาศอย่างหนักแน่น ุเ่ยกมือขึ้นและโยนไข่มุกพิษ์เข้าไปในปากของตนชายหนุ่มกล้ำกลืนไข่มุกลงคอ มันไหลลงกระเพาะของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว
“แก…แกทำอะไรลงไป!?!?”
“มัน…มันกลืนไข่มุกพิษ์ไปแล้ว!”
“ุเ่! แกอยากตายมากใช่มั้ย!”
“ไม่เป็ไรเื่เล็กน้อย เราฆ่ามันแล้วเอาไข่มุกออกมา!”
ไข่มุกพิษ์เข้าไปในร่างกายทว่าพิษกลับไม่แพร่กระจายและทำให้ชายหนุ่มตายอย่างที่ผู้ล่าคาดหวังกลับกัน แสงสีเขียวจางๆ เรืองออกมาจากภายนอกร่างกายของุเ่
“ฆ่ามันเดี๋ยวนี้!ไม่อย่างนั้นไข่มุกพิษ์ในร่างกายมันอาจเกิดการเปลี่ยนแปลงกลายเป็เื่ใหญ่แน่!”
ท่ามกลางเสียงคำรามกลุ่มผู้คนด้านหน้าสุดโถมเข้าลงมือต่อุเ่พร้อมๆกันุเ่จับจ้องมองเป้าหมายที่ตนเองจ้องทำลายแล้วเริ่มหัวเราะเสียงหัวเราะของชายหนุ่มฟังดูทั้งแหบโหยทั้งแห้งแล้งหากทว่าเต็มเปี่ยมไปด้วยความหยิ่งทระนง
“ข้าไม่สามารถฆ่าพวกเ้าได้แต่พวกเ้าก็ฆ่าข้าไม่ได้เช่นกัน!
สวะอย่างพวกแกไม่คู่ควรกับไข่มุกพิษ์ยิ่งไม่คู่ควรในการเอาชนะข้า ถ้าข้าจะต้องตาย… ข้ายอมตายด้วยมือของข้าเอง! ฮ่าๆฮ่าๆ…”
หลังเสียงหัวเราะุเ่รวบรวมกำลังอันน้อยนิดที่เหลือแล้วะโไปด้านหลัง…
“หยุดมัน!!!”
มือหลายคู่เหยียดยื่นเพื่อรั้งุเ่เมื่อรู้ถึงเจตนาของชายหนุ่มหากแม้แต่เงาร่างก็ไม่สามารถคว้าไว้ได้พวกมันได้แต่เหม่อมองร่างของุเ่ร่วงเคว้งลงไปในหุบเขา
…ผาเมฆ ช่างเหมาะเสียจริง ที่จะเป็สุสานของข้า… ุเ่…ไม่มีอะไรที่จะรั้งข้าเอาไว้ได้อีกแล้ว ข้าหมดสิ้นพันธะใดๆ ในโลกนี้น่าเสียดาย… ข้าไม่สามารถแก้แค้นให้ท่านอาจารย์…รวมทั้งท่านพ่อท่านแม่
ุเ่กอบกุมจี้เงินที่หน้าอกอย่างทะนุถนอมมันเป็เพียงสิ่งเดียวที่อยู่กับตัวเขาตอนที่ท่านอาจารย์มาพบลมพัดหวีดหวิวผ่านใบหูตอนที่ชายหนุ่มค่อยหลับตาลงช้าๆ และปล่อยให้ร่างกายจ่อมจมลงในความมืดของหุบเหวที่ดูเหมือนไร้ก้นบึ้ง…
6K
