ผู้สืบทอดแห่งจักรพรรดิแวมไพร์

ลีโอที่ได้ยินแบบนั้นไปก็ถึงกับเดือดดาลขึ้นมา
“ท่านครับ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ผู้กล้าคนนั้นจะมีฝาแฝดอยู่ กระผมสามารถยืนยันเรื่องนี้ได้ เพราะในวันที่ผู้กล้าเกิดมากระผมก็ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการแสดงความยินดีที่นั่นด้วย”
โนอาห์ไม่ได้สะทกสะท้านอะไรมีเพียงแต่รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าเหมือนเดิมเท่านั้น
คิดจะเล่นวิธีนี้เลยเหรอนั่นสินะในเมื่อจะลองแบบนั้นกับฉันละก็ ฉันก็ไม่จำเป็นต้องไว้หน้าท่านอีกต่อไป
“ท่านสามารถยืนยันได้หรือไม่ว่าวันนั้นท่านอยู่เห็นถึงตอนที่ดิฉันคลอดออกมา...”
“เธอพูดเรื่องไร้ยางอายแบบนั้นออกมาได้ยังไงผู้ชายคนไหนจะเข้าไปที่นั่นได้”
“เห็นไหมละค่ะก็ตามที่ดิฉันได้บอกไปท่านไม่ได้เห็นทั้งหมด ท่านก็ไม่สามารถที่จะยกเรื่องนี้ผ่านไปได้ การที่ไม่มีใครเห็นดิฉันมาตลอดหลายปี นั่นก็เพราะท่านพ่อท่านแม่กลัวว่าดิฉันที่มีความสามารถมากกว่าจะโดดเด่นกว่าผู้กล้าที่เป็นฝาแฝดของดิฉัน”
แน่นอนว่าสิ่งที่โนอาห์พูดมาทั้งหมดมีการเสริมเติมแต่งเข้าไปมากพอสมควรพร้อมกับแสดงสีหน้าท่าทางให้เข้ากับสถานการณ์ในตอนนี้
“ในเวลานี้มันก็ถึงเวลาแล้วที่ดิฉันจะเลือกเดินเข้ามาเพื่อสืบทอดสิ่งที่ท่านพ่อท่านแม่ได้เหลือเอาไว้ให้ ไม่เช่นนั้นสายเลือดนี้ก็คงจะต้องถูกทำให้หายไปแบบที่เป็นในอดีตเมื่อนานมาแล้วของตระกูลนี้ ท่านค่ะดิฉันขอให้ท่านพิจารณาใหม่อีกครั้งโดยยึดตราประทับนี้เป็นตัวกำหนดผู้สืบทอดที่แท้จริง”
ลีโอเดือดดาลจนถึงขั้นที่อยากจะสั่งให้คนของเขาที่รายล้อมอยู่ทั่วลงมือกับโนอาห์แต่ก็ต้องอดทนเอาไว้ขืนเขาปล่อยให้อารมณ์ครอบงำไปมันจะทำให้เสียเอาได้
“นั่นสินะ ตราประทับของแต่ละตระกูลก็เป็นดั่งกล่องหัวใจของตระกูลนั้นการที่ให้ตราประทับตัดสินว่าใครเหมาะสมมากกว่าก็เป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว”
ต้องบอกให้รู้ก่อนนะว่าเดิมทีแล้วตราประทับถูกสร้างขึ้นมาเพื่อแสดงอำนาจของผู้นำตระกูลและใช้เป็นหลักฐานในการยืนยันตัวตนของผู้สืบทอดที่แท้จริงได้อีกด้วย การมีมันไว้ในครอบครองนั้นก็ถือเป็นสิ่งพื้นฐานที่พึงมี
ลีโอที่นึกถึงสิ่งพื้นฐานที่สุดได้ขึ้นมาพร้อมกับความลับบางอย่างของตราประทับทำให้ตอนนี้เขายิ้มอย่างเบิกบานใจออกมา
ถึงแม้ว่าโนอาห์จะรู้ว่าตราประทับสามารถใช้พิสูจน์ตำแหน่งผู้สืบทอดได้แต่สิ่งที่โนอาห์ไม่รู้มาก่อนเลยก็คือความลับของตราประทับที่ถูกกลบหายไปกับอดีตที่แสนโหดร้ายของเมื่อหลายร้อยปีก่อน
โนอาห์และลีโอเดินเข้ามาหากันจากนั้นก็ใช้วิธีในการพิสูจน์ด้วยการใช้ตราประทับเป็นตัวตัดสินโดยให้ทหารรักษาการเป็นผู้จัดวางตามที่โนอาห์บอกทุกขั้นตอน
“ดีมากที่เลือกวิธีนี้ต้องขอขอบคุณมากที่ทำให้โอกาสที่จะสำเร็จกลายเป็นจริงสักที”
คำพูดของลีโอทำให้โนอาห์เริ่มสังเกตเห็นถึงความผิดปกติที่จะเกิดขึ้นมา
“ในเมื่อพร้อมแล้วก็วางมือลงไปยังวงเวทย์ที่สร้างขึ้นมาได้แล้ว”

ลีโอวางมือลงไปด้วยท่าทางที่ดูสบายๆพร้อมยิ้มมาให้กับโนอาห์สื่อประมาณว่า “เอาสิวางเลยวางมือลงเลย”
“ท่านค่ะ ดิฉันขอเพิ่มเงื่อนไขค่ะ”
“เงื่อนไขอะไร? เธอที่เรียกร้องมามากมายขนาดนี้แล้วยังไม่พอใจอีกเหรอคิดจะเพิ่มหรือลดก็ได้ตามใจชอบ น่าสงสัยแล้วสิว่าเธอที่มีคุณสมบัติที่ว่าทำไมถึงได้ดื้อดึงถึงขนาดนี้”
เมื่อลีโอได้พูดออกมาแน่นอนว่าทางฝั่งคนที่เข้าร่วมกับเขาก็พูดเสริมกันจนกลายเป็นเสียงคัดค้านที่หนักแน่นที่เต็มไปด้วยพลัง
“ดิฉันรอฟังแค่ท่านผู้พิจารณาตัดสินเท่านั้น ท่านมีอำนาจในการที่จะให้โอกาสดิฉันหรือไม่นั้นก็ขึ้นอยู่กับท่าน การเพิ่มหรือลดเงื่อนไขมันก็ไม่ใช่เรื่องต้องห้ามอะไรถ้าหากท่านมั่นใจในสิทธิ์ที่ท่านว่ามาท่านก็ต้องพร้อมที่จะให้โอกาสทางด้านของดิฉันได้ใช้สิ่งที่สามารถนำมายืนยันได้อย่างเต็มที่โดยไม่ก้าวก่าย”
“พอได้แล้วทั้งสองฝ่าย เอาละในเมื่อคุณหนูอยากจะเพิ่มสิ่งที่ใช้เป็นหลักฐานได้อีกก็เพิ่มมาเถอะที่นี่ฉันสามารถรับรองได้และให้โอกาสกับทุกฝ่ายอย่างเท่าเทียมกัน”
“ท่านครับแบบนี้มันก็เป็นการรังแกพวกเรามากเกินไปไหนจะเป็นคุณหนูท่านนั้นอีกที่ไม่รู้ว่าจะใช่ทายาทที่แท้จริงรึเปล่า”
“กระผมก็เห็นด้วย คุณหนูที่ไม่รู้ว่าเป็นใครมาจากไหนแค่ยื่นการคัดค้านมาที่ท่านในการพิจารณาตัดสินในส่วนของตระกูลคินซ์ลี่ย์ ก็มากพอแล้วยังจะต้องให้เธอนำเงื่อนไขเพิ่มขึ้นมาอีกเหรอ”
“ดิฉันเองก็เห็นด้วย...”
“กระผมก็เห็นด้วย...”
…
“เงียบได้แล้ว จะเป็นอะไรไปที่แห่งนี้ห้องพิจารณาตัดสินนี้สามารถให้โอกาสกับทุกฝ่ายได้เสมอไม่มีข้อยกเว้นใดๆเพื่อที่จะตัดสินอย่างยุติธรรมที่สุด ดังนั้นคุณหนูมีสิทธิ์นั้นอย่างเต็มที่”
คำพูดของชายวัยกลางคนทำให้หลายต่อหลายคนเงียบลงไปในทันที
“คุณหนูเริ่มเลยเถอะไม่ต้องไปสนใจฝั่งทางนั้นมาก”
โนอาห์รับรู้ถึงความจริงใจที่ชายวัยกลางคนที่เป็นคนพิจารณาตัดสินในครั้งนี้แสดงออกมาให้เธอได้เห็นทำให้เธอต้องชื่นชมในเรื่องความยุติธรรมที่ชายวัยกลางคนมอบมันให้กับทุกฝ่ายอย่างเท่าเทียมโดยแท้จริง
“ขอบคุณท่านที่ให้โอกาส สิ่งนี้จะเป็นตัวตัดสินเพิ่มอีกหนึ่งอย่าง”
โนอาห์นำกุญแจสีทองมาวางไว้คู่กับตราประทับพร้อมกับเพิ่มเติมเวทมนตร์บางอย่างเข้าไปอีกหนึ่งขั้นตอน
จากนั้นโนอาห์ก็วางมือลงไปก่อนที่จะหันไปพูดกับลีโอ
“เชิญท่านวางมือลงได้เลยค่ะ ดิฉันจะไม่เพิ่มเงื่อนไขอะไรอีกแล้ว”
ด้วยความที่ลีโอยังยึดมั่นในความลับของตราประทับเขาก็วางมือลงไปโดยที่ไม่ได้พูดตอบโต้อะไรโนอาห์กลับไป
เมื่อชายวัยกลางคนเห็นว่าทั้งสองฝ่ายวางมือลงพร้อมกันแล้วเขาก็พูดขึ้น
“เริ่มการกระตุ้นพลังเวทย์ได้”
ทหารรักษาการที่ยืนคอยเป็นคนกระตุ้นพลังเวทย์ก็เริ่มต้นกลไกเวทมนตร์
พลังงานสีขาวของตราประทับก็ส่องแสงเรืองรองขึ้นมาก่อนที่จะลอยขึ้นมาทิศทางที่ลอยไปนั้นเป็นทางฝั่งของลีโอทำให้ทั้งลีโอและกลุ่มคนที่เข้าร่วมกับเขาต่างยิ้มอย่างเบิกบานใจ
แต่ไม่ทันที่พลังงานสีขาวจะลอยไปถึงตัวของลีโอกุญแจสีทองก็เริ่มการทำงานของมันขึ้นแสงสีทองที่ส่องประกายออกมาปลดปล่อยพลังงานสีทองเข้าไปห่อหุ้มพลังงานสีขาวเอาไว้แล้วหลอมรวมกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน
เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นนั่นก็คือทิศทางของพลังงานทั้งสองที่ได้หลอมรวมกันมันได้ลอยเปลี่ยนทิศกลายเป็นทางฝั่งของโนอาห์แทนทุกคนในห้องพิจารณาตัดสินมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นจนกระทั่งพลังงานลอยเข้าไปในตัวของโนอาห์
“เป็นไปไม่ได้ มันจะเป็นแบบนั้นได้ยังไงเธอต้องทำอะไรกับมันแน่ๆ”
ลีโอมองมาที่โนอาห์ด้วยสายตาอาฆาตจากนั้นก็ดึงดาบที่อยู่ข้างเอวของตนเองขึ้นมาแล้วพุ่งเข้าหาโนอาห์เพื่อที่จะสังหารเธอเพราะตอนนี้ความเดือดดาลของลีโอได้มาถึงขีดสุดแล้ว อย่างน้อยก็ขอลากโนอาห์ให้ตายไปตรงนี้ถึงเขาต้องถูกจองจำอย่างน้อยลูกของเขาก็จะได้สืบทอดต่อไปอยู่ดี
“ตาย…”
. .

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

โต้กลับ ( 2 )

นิยายแนะนำ

ผู้สืบทอดแห่งจักรพรรดิแวมไพร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

โต้กลับ ( 2 )

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้