รุ่งเช้านนท์และสามภรรยาออกจากบ้านของหวังเหอ นนท์ให้หลันอิงเย่และฟางจื่อซินอยู่ในเจดีย์แปดเหลี่ยม
นนท์และจูเม่ยเสียนมุ่งตรงไปที่วังของเ้าเมือง " คารวะองค์หญิง " ทหารหน้าวังน้อมกายคารวะองค์หญิงจูเม่ยเสียน จูเม่ยเสียนเพียงพยักหน้า แล้วเดินผ่านประตูเข้าไปในวัง
องครักษ์ของเ้าเมืองเห็นองค์หญิงจึงรีบมาคารวะ " คารวะองค์หญิง การฝึกในเขาอสูรเขตกลางเป็เช่นไรขอรับ " องค์รักษ์สอบถาม
" ไม่ดี " องค์หญิงตอบองครักษ์ " เสด็จพ่ออยู่รึไม่ " องค์หญิงถามองครักษ์ " ทรงงานอยู่ขอรับ " องครักษ์ตอบ
สนทนาเสร็จองค์หญิงจูเม่ยเสียนและนนท์เดินเข้าไปที่ห้องทรงงานของเ้าเมือง
" องค์หญิงเสด็จ " เสียงของ กงกง ร้องะโ
" คารวะเสด็จพ่อเ้าค่ะ " องค์หญิงจูเม่ยเสียนคารวะบิดาของตน
" ข้าน้อยโจวนนท์ คารวะท่านเ้าเมืองขอรับ " นนท์คารวะเ้าเมือง
" ลูกหญิงการฝึกครั้งนี้เป็เช่นไรบ้าง " เ้าเมืองจูหยงจางสอบถามบุตรีของตน จูเม่ยเสียนจึงเล่าเื่ราวที่ผ่านมาในเขาอสูรเขตกลางแต่ไม่ได้เล่าตอนที่เป็ภรรยาของนนท์ให้บิดาฟัง
" บังอาจ " เ้าเมืองตบโต๊ะทรงงาน " ทหาร " เ้าเมืองะโเรียกทหาร แล้วสั่งการให้กองทหารไปไล่ล่ากลุ่มโจรทันที
" เ้าหนุ่มเราขอบใจเ้ามากที่ช่วยเหลือลูกหญิงของเรา เ้า้าสิ่งใดเป็รางงวัล " เ้าเมืองบอกนนท์
" เรียนเ้าเมืองสิ่งที่ข้าน้อย้าคือองค์หญิงจูเม่ยเสียนขอรับ " นนท์ตอบ
" นี่เ้าล้อข้าเล่นรึอย่างไร " เ้าเมืองเริ่มมีโมโห
" ท่านเ้าเมือง ข้าน้อยมิได้ล้อเล่น เพราะข้าน้อยกับเสียนเอ๋อร์เป็คนรักกันขอรับ " นนท์หนักแน่นต่อคำตอบ
" ข้าน้อยมาครั้งนี้มิได้มารับรางวัล แต่ข้าน้อยมาครั้งนี้เพื่อสู่ขอองค์หญิง และนี่เป็ของหมั้นที่ข้าน้อยเตรียมมาขอรับ "
มมท์สะบัดมือ " อาวุธระดับราชันย์หนึ่งพันชิ้น โอสถรวมปรานระดับเก้าหนึ่งหมื่นเม็ด โอสถรักษาาแระดับเก้าหนึ่งหมื่นเม็ด
โอสถฟื้นฟูระดับเก้าหนึ่งหมื่นเม็ด ตำราเพลงกระบี่ เพลงดาบ เพลงทวน เพลงหอก ฝ่ามือ หมัด ทั้งหมดนี้ใช้เป็ของหมั้นเสียนเอ๋อร์ขอรับ " นนท์อวดรวย
" ท่านเ้าเมืองพอใจของหมั้นรึไม่ " นนท์ถามเ้าเมืองที่ยังตะลึงกับสมบัติล้ำค่ามากมาย
" อืมเื่นี้ " นนท์เห็นท่าทีของเ้าเมือง
" นี่เป็ชุดเกราะระดับจักรพรรดิ์ กระบี่ระดับจักรพรรดิ์ ผลึกจันทราหนึ่งร้อยก้อน โอสถทะลวงจักรพรรดิ์ โอสถทะลวงราชันย์จักรพรรดิ์ นี่เป็สมบัติที่ข้าเตรียมให้ท่านผู้เดียวขอรับ " นนท์ยื่นข้อเสนอเพิ่ม
" ลูกหญิงเ้าว่าเยี่ยงไร " ถึงแม้จะอยากได้สินสอดมากเพียงใด แต่ความรักที่มีต่อบุตรีก็มากมายยิ่งกว่า
" ข้าตกลงเ้าค่ะ " จูเม่ยเสียนตอบตกลง
" ดี ดี ดี " ว่าแล้วเ้าเมืองจึงทำการเก็บสมัติต่างๆ
" ท่านพ่อตาข้ามิ้างานแต่ง เพียงแค่เสียนเอ๋อร์ติดตามข้าไปทุกที่ข้าก็พอใจแล้ว " นนท์บอก
เ้าเมืองลังเล " เสด็จพ่อลูกก็มิ้างานแต่งเหมือนกันเ้าค่ะ " จูเม่ยเสียนบอกบิดา
" เอาล่ะในเมื่อเป็ความ้าของเ้าทั้งสองข้าก็จะไม่ขัด โจวนนท์ดูแลบุตรีของข้าให้ดีๆ " เ้าเมืองกล่าว
" ขอรับ ข้าจะดูแลเสียนเอ๋อร์ด้วยชีวิตของข้า " นนท์ตอบอย่างหนักแน่น เ้าเมืองพลางพยักหน้า
" พวกเ้าไปเถิด " เ้าเมืองไล่ทั้งสองออกมา
" ท่านพ่อตารักษาสุขภาพด้วย ข้าน้อยขอลา อ้อ ท่านพ่อตานี่เป็หยกสื่อสาร เพียงถ่ายลมปรานก็สามารถใช้งานได้ขอรับ ท่านพ่อตาสามารถพูดคุยกับเสียนเอ๋อร์ได้ในระยะไม่เกินหนึ่งล้านลี้ขอรับ " นนท์ยื่นหยกสื่อสารให้พ่อตาและเดินจากมา
นนท์จับมือจูเม่ยเสียนเพื่อเป็การปลอบ " เสียนเอ๋อร์เ้าอยากไปที่ใด " นนท์ถาม " ไปที่ห้องของข้า " ทั้งคู่จึงเดินไปตามทางที่ปูด้วยพรมสีแดง
" นี่ห้องของเ้ารึ " นนท์ถามแล้วสะบัดมือค่ายกลปิดกั้นภาพและเสียงทำงาน นนท์นำสองภรรยาออกมา เมื่อออกมาหลันอิงเย่เดินเข้ามากอดจูเม่ยเสียน
" น้องหญิงอย่าเศร้าไปเลย เ้ายังมีท่านพี่ พี่หญิงใหญ่ ข้าและพี่หญิงสาม ของเ้า " หลันอิงเย่ปลอบฟางจื่อซินเดินเข้าไปสวมกอดอีกคน
" เย่เอ๋อร์ ซินเอ๋อร์ เสียนเอ๋อร์ ถือว่าวันนี้เป็วันมงคลของเรา งั้นเรามาเข้าหอดีกว่า " ว่าพลางนนท์สะบัดชุดแล้วไปนอนรอที่เตียง สามภรรยาเห็นดังนั้นจึงสะบัดชุดแล้วขึ้นเตียง นนท์และสามภรรยาฉลองสมรสกันอย่างดื่มด่ำอยู่หลายยก
" ข้าจะไปทดสอบเป็อาจารย์หลอมโอสถเสียหน่อย " นนทืกล่าวพร้อมทั้งสวมชุด เสียนเอ๋อร์เ้าจะไปร่ำลาผู้ใดหรือไม่ " นนท์ถาม นนท์ให้หลันอิงเย่และฟางจื่อซินเข้าไปในเจดีย์แปดเหลี่ยมอีกครั้ง ทั้งคู่จึงไปร่ำลาผู้คนในวัง เมื่อออกนอกวังนนท์จึงให้จูเม่ยเสียนเข้าไปในเจดีย๋แปดเหลี่ยมอีกคน
ที่หน้าหอโอสถ เป็อาคารทรงหกเหลี่ยมสูงสี่ชั้น ผู้คนเดินเข้าออกให้วุ่น บ้างมาซื้อโอสถ บ้างมาขายสมุนไพร
มีบางส่วนมาจากสำนักใหญ่ ตระกูลใหญ่ มาเพื่อชักชวนอาจารย์หลอมโอสถเข้าไปอยู่ด้วย หรือพาศิษย์ของสำนักมาทดสอบ
อาชีพนักหลอมโอสถนั้นถือเป็อาชีพที่ทรงเกรียติมีผู้คนนับถือ เคารพยำเกรง สามารถทำรายได้อย่างมากมายให้กับอาจารย์หรือปรมาจารย์นักหลอมโอสถ จึงไม่แปลกใจที่จะมีผู้คนมากมายอยากที่จะเป็อาจารย์นักหลอมโอสถ แต่จะมีซักกี่คนที่ทำได้
เมื่อเข้ามาข้างใน นนท์เดินไปที่โต๊ะรับสมัคร " พี่ชายข้ามาเพื่อทดสอบเป็อาจารย์หลอมโอสถขอรับ " นนท์กล่าวกับผู้ดูแล
ผู้ดูแลสำรวจนนท์ทั้งตัวและกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ " ทางนี้ " นนท์เดินตามไป พลางคิดเป็เพียงอาจารย์หลอมโอสถขั้นที่หนึ่งทำไมถึงได้เย่อหยิ่งเพียงนี้
ถึงห้องที่ใช้ทดสอบ " นี่คือห้องที่ใช้ทดสอบ เข้าไปแล้วเขียนรายชื่อสมุนไพรให้ได้ห้าร้อยรายชื่อ อย่าให้ผิดเ้ามีเวลาสองชั่วยาม และอย่าได้คัดลอกหรือโกงการทดสอบเป็อันขาด " ผู้ดูแลห้องทดสอบกล่าว
ภายนอกห้องทดสอบนั้นมีผู้คนพอสมควร ต่างมีสีหน้าแตกต่างกันไป " อายุแค่นี้จะไปทำอะไรได้ข้าว่าคงจำรายชื่อสมุนไพรได้ไม่เกินหนึ่งร้อยชื่อแน่ " เสียงค่อนขอดลอยมา " เ้าก็อย่าได้ดูถูกผู้อื่นไปถึงจะอายุยังน้อยแต่อาจจะเป็อัจริยะก็ได้ "
นนท์เดินเข้าไปในห้องทดสอบ ภายในห้องทดสอบกว้างพอสมควร มีโต๊ะที่ใช้ทดสอบอยู่หนึ่งร้อยต้ว ผู้คุมการทดสอบเดินไปมาเพื่อตรวจความเรียบร้อย
นนท์เลือกที่นั่งบนโต๊ะมีกระดาษเปล่า พู่กัน หมึกแท่งและที่ฝนหมึก นนท์เริ่มทำสมาธิ ทำการฝนหมึก แล้วจึงเริ่มเขียนรายชื่อสมุนไพรผ่านไปราวหนึ่งเค่อ " ไปเชิญอาจารย์ไป๋มาที่นี่เร็ว บอกว่าเราเจออัจฉริยะแล้ว " เสียงซุบซิบของหัวหน้าผู้คุมสอบ
อาจานย์ไป๋มาถึง " เ้าหมายถึงผู้ใด " อาจารย์ไป๋ถามหัวหน้าผู้คุมสอบ " คารวะอาจารย์ไป๋ " หัวหน้าผู้คุมสอบทักพลางชี้ไปที่นนท์ซึ่งเขียนรายชื่อสมุนไพรไปแล้วประมาณสองร้อยชื่อ " อืม " อาจารย์ไป๋พยักหน้าพลางใช้มือลูบเครายาวสีขาวของตน
ผ่านไปราวครึ่งชั่วยาม นนท์วางพู่กันลงแล้วตรวจสอบรายชื่อสมุนไพร " ครบห้าร้อยแล้ว " นนท์ลุกขึ้นแล้วนำกระดาษคำตอบไปส่งที่หัวหน้าผู้คุมสอบ
" นี่เป็คำตอบของข้าน้อยขอรับ รบกวนหัวหน้าผู้คุมสอบดัวยขอรับ " นนท์กล่าวอย่างสุภาพ หัวหน้าผู้คุมสอบรับกระดาษคำตอบของนน์มา
" เ้าออกไปรอที่ด้านนอก " นนท์ค้อมตัวคารวะแล้วเดินออกไป " ฮ่าๆๆ ข้าว่าแล้วยังมิทันไรก็ออกมาแล้ว " เสียงเดิมยังคงดูถูกนนท์ เสียงซุบซิบยังมีมาเป็ระยะ
ที่ห้องตรวจคำตอบ " นี่เป็คำตอบที่ดีที่สุดในรอบหลายร้อยปีเลยทีเดียว รายชื่อสมุนไพรถูกต้อง ทั้งยังบ่งบอกถึงสรรพคุณได้อย่างถูกต้อง และยังบ่งบอกถึงการเกิดพิษหักล้างกันของสมุนไพรได้อีก " อาจารย์ไป๋มือสั่น
" ใช่ นี่มันเกินคำว่าอัจฉริยะแล้ว เ้าดูสิ หญ้าสี่แฉกนำมาผสมกับหญ้าหนวดแมว สามารถใช้แทนก้านปิ่นหยกได้ และอีกหลายอย่างที่ใช้แทนหรือผสมกันได้ " อาจารย์หลอมโอสถหลายคนที่ตรวจคำตอบนั้นมือไม้สั่น และยังจดเอาคำตอบบางอย่างของนนท์ไปด้วย
ด้านนอกห้องทดสอบ ยังคงมีเสียงผู้คนเข้าออกเป็ระยะ " เ้าหนุ่ม เ้าผ่านไปทำการทดสอบขั้นที่สองได้ " ผู้คุมสอบชี้มาที่นนท์ " เ้าขึ้นไปที่ชั้นสองจะเป็ที่ทดสอบการหลอมโอสถ " นนท์ค้อมตัวคารวะให้กับผู้คุมสอบ แล้วเดินไปที่บรรไดเพื่อขึ้นชั้นที่สอง
" ผู้คุมสอบข้าอยากรู้ว่าเ้าหมอนั่นได้คะแนนเท่าไร " เสียงดูถูกถามขึ้น " ห้าร้อยคะแนนเต็ม " ผู้คุมสอบตอบ "
" น่าจะมีอะไรผิดพลาด เ้าหนุ่มนั่นน่าจะคัดลอกคำตอบจากข้างนอกเข้าไป " เสียงไม่ยินยอมของชายคนนั้น
" อาจารย์มู่ ท่านก็เป็ถึงอาจารย์หลอมโอสถระดับสาม เหตุใดจึงเป็เช่นนี้ แค่เด็กหนุ่มคนหนึ่งมีดีกว่าลูกศิษย์ของตนเองถึงกับดูถูกและเกลียดชัง หากท่านอยากรู้ให้ไปถามอาจารย์ไป๋ " กล่าวจบจึงเดินจากไป
ถึงชั้นสอง นนท์เดินไปที่ห้องทดสอบการหลอมโอสถ นนท์มองดูห้อง เป็ห้องกระจกสามด้าน สามารถมองเห็นได้ทุกมุม
นนท์เดินไปหาผู้คุมการทดสอบ " ข้าน้อยโจวนนท์ มาทดสอบหลอมโอสถขอรับ " นนท์ค้อมตัวให้กับผู้คุมสอบ
" เ้าไปหยิบสมุนไพรในห้องเก็บแล้วนำมาหลอมเสีย หากเ้าใช้สมุนไพรของที่นี่โอสถที่เ้าหลอมจะเป็ของที่นี่ แต่เ้าจะได้ส่วแบ่งจากการขายหรือการประมูลด้วย " นนท์พยักหน้า
แล้วเดินไปที่ห้องเก็บสมุนไพร พลางคิดว่าจะหลอมโอสถอะไร นนท์ทำการเดินไปตามชั้นสมุนไพร วนเวียนอยู่สามรอบ จึงเริ่มทำการหยิบสมุนไพรใส่ถาด เมื่อทำการหยิบสมุนไพรใส่ถาดเรียบร้อยจึงเดินไปที่ห้องหลอมโอสถ
" ต้องใช้หม้อหลอมโอสถของหอโอสถเท่านั้น " เสียงดังลอยมา นนท์ยื่นมือหยิบเอาหม้อหลอมโอสถคุณภาพต่ำมา แล้วเข้าไปในห้องหลอมโอสถ
เมื่อเข้ามาในห้องทดสอบนนท์เริ่มทำสมาธิ แล้วทำการคัดแยกสมุนไพร สมุนไพรที่ใช้ความร้อนสูง ปานกลาง น้อย ไล่เรียงกันไป นนท์ผายมือเปลวเพลิงปฐีปรากฎขึ้นบนฝ่ามือ เสียงอื้ออึงที่ด้านนอก
นนท์เริ่มสะกัดสมุนไพรที่ใช้ความร้อนน้อย ปานกลาง สูง กลิ่นหอมของสมุนไพรลอยอบอวลทั่วทั้งห้องทดสอบและห้องด้านนอกอาจารย์ทั้งหลายคนต่างมาดูอัจฉริยะ ต่างพากันพูดคุยถึงเื่การคัดแยกสมุนไพร และการสะกัดของนนท์
" ข้าเพิ่งเคยเห็นวิธีการเช่นนี้ กลิ่นสมุนไพรหอมกว่าที่ข้าสะกัดเสียอีก " เมื่อสะกัดสมุนไพรเสร็จนนท์เริ่มทำสมาธิอีกรอบ
" ฟูว " นนท์เป่าปาก เริ่มขั้นตอนการควบแน่น นนท์ใส่สมุนไพรทีละอย่างพร้อมใช้ความร้อนที่แตกต่างกัน เดี๋ยวเบาเคี๋ยวแรง
" คลุกๆๆๆๆ " เสียงสมุนไพรทำการควบแน่น " เอาล่ะอัดเม็ด " นนท์เร่งเพลิงปฐีให้ลุกโชน เบาลง ปานกลาง ลุกโขน เบาสุด แล้วลุกโชน " ฟู่ "
" ติ๊ง " เสียงดังกังวาน นนท์จึงค่อยๆลดไฟลงเรื่อยๆจนดับ นนท์ปล่อยให้สมุนไพรเย็นตัวลง แล้วจึงหยิบสมุนไพรสี่เม็ดใส่ถาดหยก
เดินออกมานอกห้อง อาจารย์ทั้งหลายต่างยื้อแย่งขอตรวจสมุนไพรของนนท์ เมื่อเห็นโอสถสีเขียวมรกตสุกใส และได้กลิ่นสมุนไพรหอมอบอวลทั่วทั้งห้อง
" โอสถระดับห้า ความบริสุทธิ์เต็มสิบ เ้าหนุ่มนี่เรียกว่าโอสถอะไร " " ข้าเรียกมันว่าโอสถทิพย์ปฐีระดับห้า ขอรับ ส่วนสูตรและวิธีการ ขั้นตอนต่างๆเดี๋ยวข้าจะจดและบอกแก่ทุกท่านขอรับ " นนท์กล่าว
อาจารย์ไป๋เดินมา " เ้าหนุ่มจากการทดสอบที่ผ่านมาเ้าทำให้พวกเราเปิดหูเปิดตามากนัก เพราะพวกเรามุ่งแต่ในตำราจนมิกล้าออกนอกตำรา ทางหอโอสถสาขาเมืองจางยอมรับเ้าในฐานะอาจารย์หลอมโอสถระดับที่ห้า
2K
