เหล่าหวานใจ กับนายพูดไม่เก่ง

        หลังจากรับประทานอาหารมื้อค่ำอันแสนระทึกและเต็มไปด้วยบทสนทนาที่เหนือความคาดหมายจบลง ธีร์และเพียงฟ้าก็พากันเดินกลับขึ้นมายังห้องนอนมาสเตอร์สวีทบนชั้นสามของคฤหาสน์สิรินทรา

        เมื่อบานประตูไม้บานใหญ่ปิดสนิทลงและตัดขาดพวกเขาทั้งสองออกจากโลกภายนอก บรรยากาศความเงียบสงบก็เข้ามาแทนที่ เพียงฟ้าเดินนำเข้าไปในห้อง ทว่าเมื่อเธอหันกลับมามองชายหนุ่มที่เดินตามหลังมา หญิงสาวก็สังเกตเห็นว่าสีหน้าของอดีตทหารรับจ้างผู้มักจะเรียบเฉยอยู่เสมอ บัดนี้กลับมีร่องรอยของความตึงเครียดและความคิดที่หนักอึ้งฉายชัดอยู่บนใบหน้าหล่อเหลา

        แทนที่นางพญาสาวจะแสดงอาการเป็นห่วงเป็นใยจนเกินพอดี เธอกลับเลือกที่จะคลี่ยิ้มบางๆ ออกมาอย่างรู้ทัน ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

        "คุณยังกังวลเรื่องเงิน 'สิบล้าน' ของคุณปู่อยู่เหรอคะ?"

        ธีร์ชะงักฝีเท้า ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ เป็นการยอมรับอย่างตรงไปตรงมา

        เพียงฟ้าเห็นดังนั้นก็หลุดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ ราวกับระฆังแก้ว "ไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะธีร์ คุณปู่ก็บอกคุณแล้วนี่คะว่านั่นมันก็แค่เศษเงินสำหรับท่าน... อีกอย่าง ฟ้าเคยได้ยินข้อมูลของคุณมาบ้างนะคะ ว่าตอนที่คุณทำงานเป็นทหารรับจ้างอยู่ในองค์กรวูลฟ์แฟงน่ะ ฝีมือระดับคุณก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันนี่คะ ค่าตัวต่อภารกิจของคุณก็น่าจะสูงลิบลิ่วอยู่ไม่น้อย... คุณไม่น่าจะมาตกใจกับตัวเลขแค่นี้นะคะ"

        ธีร์สบตากับหญิงสาว นัยน์ตาสีเข้มของเขาฉายแววความจริงจังขณะเอ่ยอธิบาย "ผมยอมรับครับว่าค่าตัวของผมมันก็พอจะสูงอยู่บ้าง... แต่นั่นมันคือเงินที่ผมต้องเอาชีวิตไปแขวนไว้บนเส้นด้าย มันคือเงินที่ผมต้อง 'เสี่ยงตาย' ฝ่าดงกระสุนและระเบิดถึงจะได้มันมา... แต่คุณปู่ของคุณ กลับทำหน้าตาเฉย สะบัดปลายปากกาเซ็นเช็คสิบล้านบาทจ่ายออกไปง่ายๆ เหมือนกับว่ากระดาษแผ่นนั้นมันเป็นแค่เศษใบไม้... มันทำให้ผมรู้สึกว่า ผมเป็นตัวต้นเหตุที่ทำให้ท่านต้องมาเสียทรัพย์สินมากมายขนาดนี้โดยใช่เหตุครับ"

        เมื่อได้ฟังเหตุผลที่มาจากความซื่อสัตย์และจิตสำนึกของชายหนุ่ม เพียงฟ้าก็ระบายยิ้มที่อ่อนโยนยิ่งกว่าเดิม หญิงสาวก้าวเข้าไปหาเขาอีกนิด ก่อนจะเอ่ยอธิบายความจริงบางอย่างให้เขาได้เข้าใจ

        "ความจริงแล้ว... คุณปู่ท่านไม่ได้เป็นคนใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย หรือชอบเอาเงินไปฟาดหัวใครแบบนี้หรอกนะคะ" เพียงฟ้าอธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ท่านเป็นนักธุรกิจที่เข้มงวด ท่านให้ความสำคัญกับเงินทุกบาททุกสตางค์ และท่านก็เป็นคนสอนฟ้ามาแบบนั้นเสมอ... แต่ที่คุณปู่ท่านยอมควักเงินสิบล้านจ่ายออกไปง่ายๆ แบบไม่เสียดายเลยแม้แต่นิดเดียว... คุณปู่ก็บอกเหตุผลคุณแล้วนี่คะ ว่าเงินก้อนนั้น... ท่านจ่ายเพราะ 'เห็นแก่คุณ' ค่ะ"

        ประโยคสั้นๆ แต่แฝงไปด้วยความหมายที่ลึกซึ้งนั้น ทำเอาธีร์ถึงกับสะอึก ชายหนุ่มยืนนิ่งเงียบไปในทันที ก้อนเนื้อในอกซ้ายของเขาสั่นไหวอย่างรุนแรงเมื่อได้รับรู้ถึงความสำคัญและสายใยครอบครัวที่ชายชรามอบให้ เขาไม่รู้จะสรรหาคำพูดใดมาอธิบายความรู้สึกในตอนนี้ได้ จึงทำเพียงแค่เงียบและมองหน้าเธอ

        เพียงฟ้าที่เห็นเขานิ่งงันไป ก็ไม่อยากให้บรรยากาศต้องตึงเครียดไปมากกว่านี้ หญิงสาวจึงตัดสินใจเปลี่ยนเรื่อง เธอส่งยิ้มหวานให้เขา ก่อนจะเอ่ยขอตัว

        "เอาเป็นว่า คุณเลิกคิดมากเรื่องนี้เถอะนะคะ... เดี๋ยวฟ้าขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ เหนียวตัวมาทั้งวันแล้ว"

        พูดจบ หญิงสาวก็หมุนตัวเดินตรงไปยังห้องแต่งตัวเพื่อหยิบชุดนอนและผ้าเช็ดตัว ก่อนจะหายเข้าไปในห้องน้ำหรูหรา ทิ้งให้ธีร์ได้ใช้เวลาอยู่กับความคิดของตนเอง ชายหนุ่มระบายลมหายใจยาว ก่อนจะตัดสินใจเดินไปหยิบเสื้อผ้าของตนเองแล้วเดินแยกไปอาบน้ำที่ห้องน้ำอีกห้องหนึ่งเพื่อชำระล้างความเหนื่อยล้าเช่นกัน

        เวลาผ่านไปพักใหญ่

        เมื่อธีร์อาบน้ำและเปลี่ยนมาสวมชุดนอนสไตล์ผู้ชายเรียบๆ เสร็จเรียบร้อย ชายหนุ่มก็เปิดประตูเดินกลับเข้ามาภายในห้องนอนมาสเตอร์สวีท ทว่า ทันทีที่ก้าวพ้นกรอบประตู สายตาของอดีตทหารรับจ้างก็ต้องชะงักค้างไปในทันที

        ที่บริเวณขอบเตียงคิงไซส์กลางห้อง... ร่างอรชรของเพียงฟ้ากำลังนั่งส่งยิ้มบางๆ มาให้เขา

        สิ่งที่ทำให้ธีร์ถึงกับตาค้าง ไม่ใช่รอยยิ้มของเธอ... แต่เป็น 'ชุดนอน' ที่เธอเลือกสวมใส่ต่างหาก! มันคือชุดนอนกระโปรงสายเดี่ยวที่ตัดเย็บจากผ้าซาตินเนื้อดีสีแชมเปญ เนื้อผ้าที่เบาบางและทิ้งตัวแนบสนิทไปกับทุกสัดส่วนโค้งเว้า ขับเน้นทรวดทรงองค์เอวของนางพญาสาวให้ดูเย้ายวนจนแทบจะหยุดหายใจ ชายกระโปรงที่ร่นขึ้นมาเหนือเข่าเผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนละเอียดที่ไขว่ห้างทับกันอยู่อย่างหมิ่นเหม่

        ธีร์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สัญชาตญาณความเป็นชายของเขาถูกปลุกเร้าขึ้นมาอย่างรุนแรงเพียงแค่ได้เห็นภาพตรงหน้า ชายหนุ่มพยายามเก็บอาการ เดินเข้าไปใกล้เตียงอย่างเชื่องช้า

        เพียงฟ้าที่รู้สึกได้ถึงสายตาคมกริบราวกับหมาป่าจ้องมองเหยื่อของเขา ก็เริ่มรู้สึกปั่นป่วนและแปลกๆ ในช่องท้อง หญิงสาวพยายามรักษามาดซีอีโอ แสร้งทำเป็นชวนคุยเรื่องอื่นเพื่อกลบเกลื่อนความประหม่า

        "วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ?" เธอเอ่ยถามพร้อมกับรอยยิ้ม "คุณได้เห็น 'ส่วนหนึ่ง' ของอาณาจักรคุณปู่คุณแล้ว... รู้สึกยังไงบ้างคะ?"

        ธีร์ทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงฝั่งตรงข้ามกับเธอ ชายหนุ่มพยายามดึงสายตาตัวเองกลับมาที่ใบหน้าสวยหวาน ก่อนจะตอบเสียงเรียบ "ก็... ใหญ่อยู่ครับ"

        "นี่มันแค่ 'เสี้ยวเดียว' เท่านั้นนะคะ" เพียงฟ้าเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยด้วยความภาคภูมิใจ "ถ้าคุณได้มีโอกาสเห็น 'ทั้งระบบ' ของสิรินทรา กรุ๊ป แบบเจาะลึกเมื่อไหร่... คุณจะต้องตะลึงแน่นอนค่ะ"

        ธีร์ยกยิ้มมุมปาก ชายหนุ่มวิเคราะห์สถานการณ์ได้อย่างเฉียบขาด "ผมเชื่อครับ... ดูจากการที่ผู้ชายอย่างคุณกฤตพยายามตามตื๊อจีบคุณไม่เลิก หรือแม้กระทั่งคนที่ชื่อวศินที่กล้าถึงขั้นส่งคนมาเล่นงานผม ทั้งที่พวกเขาก็รู้เต็มอกว่าคุณมี 'คู่หมั้น' อยู่แล้ว... ผมก็พอจะเดาออกแล้วล่ะครับ ว่าสมบัติและอำนาจของปู่คุณ คงจะไม่ธรรมดาแน่ๆ พวกมันถึงได้ยอมเสี่ยงตายกันขนาดนี้"

        แม้ปากจะเอ่ยวิเคราะห์เรื่องธุรกิจและผลประโยชน์ได้อย่างเฉียบคม ทว่า... สายตาของหมาป่าหนุ่มกลับไม่ได้ให้ความร่วมมือกับบทสนทนาเลยแม้แต่น้อย!

        นัยน์ตาสีเข้มของธีร์เลื่อนต่ำลงมา จ้องมองเรียวขาขาวผ่องที่โผล่พ้นชายกระโปรงซาตินออกมาอย่างจาบจ้วง ก่อนที่สายตาคู่นั้นจะค่อยๆ ลากไล้สูงขึ้นมาหยุดอยู่ที่บริเวณหน้าอกอวบอิ่ม... เนื้อผ้าซาตินสีแชมเปญที่บางเบา ไม่สามารถปกปิดความเต่งตึงของปทุมถันคู่สวยได้เลย ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความที่หญิงสาวไม่ได้สวมบราเซียไว้ด้านใน มันจึงดันเนื้อผ้าจนเห็นเป็นรอยนูนของ 'เม็ดบัว' สองเม็ดที่กำลังชูชันรับความเย็นของเครื่องปรับอากาศได้อย่างชัดเจนเต็มสองตา!

        เพียงฟ้าที่รับรู้ได้ถึงสายตาร้อนแรงที่กำลังโลมเลียเรือนร่างของตนเองอย่างโจ่งแจ้ง ผิวแก้มของเธอก็ร้อนฉ่าและแดงซ่านขึ้นมาทันที หญิงสาวรีบยกมือขึ้นมากอดอกเพื่อปกปิดความนูนเด่นนั้น พร้อมกับรีบขยับตัวหนีและงัดเอาข้ออ้างเดิมขึ้นมาใช้เป็นเกราะกำบัง

        "ค... คือว่า... ฟ้ายังเจ็บอยู่เลยนะคะ" เพียงฟ้าเอ่ยตะกุกตะกัก พยายามส่งสายตาปรามชายหนุ่ม

        ทว่า ธีร์กลับเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มุมปากของเขากระตุกยิ้มร้ายกาจที่หาดูได้ยาก ชายหนุ่มไม่ยอมปล่อยให้เหยื่อดิ้นหลุด เขาตอกกลับด้วยประโยคที่ทำเอานางพญาสาวถึงกับไปไม่เป็น

        "อ้าว... แต่วันนี้ คุณเพิ่งจะประกาศบอกคุณกฤตในลิฟต์ไปเองนี่ครับ ว่าคุณ 'พร้อมแล้ว'..." ธีร์จงใจทวนคำพูดของเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "คุณบอกเองว่าคุณ 'หายเจ็บแล้ว' และพร้อมจะทำแบบนั้นอีก ไม่ใช่เหรอครับ?"

        เพียงฟ้าเบิกตากว้าง หญิงสาวลุกลี้ลุกลนรีบแก้ตัวเป็นพัลวัน "ต... แต่ว่านั่น! ฟ้าก็แค่พูดเพื่อต้องการให้คุณกฤตเขารับรู้ความจริง แล้วก็ยอมตัดใจเรื่องของฟ้าไปซะทีเท่านั้นเองนะคะ! ฟ้าไม่ได้หมายความแบบนั้นจริงๆ ซะหน่อย!"

        "แต่ว่า..."

        เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าดังแทรกขึ้นมา พร้อมกับร่างสูงใหญ่กำยำที่ขยับพรวดเดียวเข้ามาประชิดตัวจนหัวเข่าของทั้งสองชนกัน ธีร์โน้มใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยรังสีความอันตรายของบุรุษเพศเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนของเขารินรดลงบนพวงแก้มที่แดงก่ำของหญิงสาว

        "แต่ว่าผม... ดันหลง 'เชื่อ' คำพูดของคุณไปแล้วสิครับ"

        ดวงตาของเพียงฟ้าเบิกกว้าง หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก หญิงสาวพยายามเอนท่อนบนหนีเพื่อรักษาระยะห่าง สองมือเล็กยกขึ้นดันแผงอกกว้างของเขาเอาไว้

        "ด... เดี๋ยวสิคะธีร์... แต่ว่าฟ้ายังเจ็บอยู่นะคะ ฟ้ายังไม่พร้อม..."

        ทว่า คำพูดปฏิเสธของเธอยังไม่ทันจะได้หลุดรอดออกมาจนจบประโยค ธีร์ก็จัดการปิดกั้นเสียงเจื้อยแจ้วนั้นด้วยการประทับริมฝีปากหยักลึกของเขา บดเบียดลงบนกลีบปากอวบอิ่มสีพีชของเธออย่างหนักแน่นและจาบจ้วง!

        "อื้มม...!"

        เพียงฟ้าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ร่างกายบอบบางสะดุ้งเฮือกเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวที่แนบชิดลงมา ริมฝีปากของธีร์บดขยี้กลีบปากของเธอด้วยความปรารถนาที่ถูกเก็บกดมาทั้งวัน เขาขบเม้มริมฝีปากล่างของเธอเบาๆ เป็นการหยอกล้อและเรียกร้อง ก่อนจะอาศัยจังหวะที่หญิงสาวเผลอเผยอปากเพื่อสูดอากาศ สอดแทรกเรียวลิ้นร้อนชื้นของตนเองเข้าไปกวาดต้อนความหอมหวานภายในโพรงปากของเธออย่างเอาแต่ใจ

        รสชาติของจูบนี้มันทั้งดุดัน เรียกร้อง ทว่าก็แฝงไปด้วยความอ่อนโยนจนทำให้สมองของนางพญาสาวขาวโพลน ลิ้นหนาเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อกับเรียวลิ้นเล็กของเธอ ซึมซับรสชาติความหอมละมุนราวกับกลิ่นดอกไม้ของหญิงสาว เพียงฟ้าที่พยายามจะต่อต้านในตอนแรก บัดนี้กลับถูกความวาบหวามโจมตีจนเรี่ยวแรงหดหาย สองมือที่เคยผลักไสแผงอกของเขา ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกำเสื้อเชิ้ตชุดนอนของเขาเอาไว้แน่นเพื่อเป็นหลักยึดเหนี่ยวไม่ให้ตนเองต้องล้มพับลงไป

        ในขณะที่ริมฝีปากกำลังป้อนจูบอันแสนจะดูดดื่มจนเพียงฟ้าแทบจะขาดใจ ฝ่ามือหนาที่เต็มไปด้วยร่องรอยด้านชาจากการจับอาวุธสงครามของธีร์ ก็ไม่ได้ปล่อยให้เวลาสูญเปล่า...

        มือซ้ายของเขาเลื่อนไปโอบประคองท้ายทอยของเธอเพื่อปรับองศาใบหน้าให้รับจูบได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ในขณะที่มือขวาของเขาค่อยๆ เลื่อนต่ำลงมาตามแนวสีข้างของหญิงสาว สัมผัสความลื่นไหลของเนื้อผ้าซาติน ก่อนที่ฝ่ามือใหญ่จะเลื่อนมาหยุดอยู่ที่บริเวณหน้าอกอวบอิ่มที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหอบหายใจของเธอ

        ทันทีที่ฝ่ามือร้อนผ่าวสอดเข้าไปกอบกุมความอวบหยุ่นนั้นเอาไว้จนเต็มไม้เต็มมือ... เพียงฟ้าก็สะดุ้งเฮือก ร่างกายบอบบางแอ่นเกร็งขึ้นมาโดยอัตโนมัติ!

        ความรู้สึกสากกระด้างจากรอยด้านบนฝ่ามือของทหารรับจ้าง เมื่อบดคลึงเข้ากับความนุ่มละมุนของหน้าอกคู่สวยผ่านเนื้อผ้าซาตินที่บางเบา มันสร้างความรู้สึกเสียวซ่านและแปลกใหม่จนเกินกว่าที่ร่างกายของหญิงสาวที่ไม่ค่อยประสีประสาจะรับไหว ธีร์ออกแรงบีบเคล้นความอวบอิ่มนั้นอย่างช้าๆ แต่หนักแน่น น้ำหนักมือของเขาพอดีจนไม่ทำให้เธอรู้สึกเจ็บ แต่กลับเรียกความร้อนรุ่มให้วิ่งพล่านไปทั่วท้องน้อย

        นิ้วโป้งที่หยาบกร้านของชายหนุ่มจงใจปัดป่ายและเขี่ยสะกิดลงบน 'เม็ดบัว' ที่กำลังแข็งขืนดันเนื้อผ้าขึ้นมาอย่างเอาแต่ใจ การเสียดสีผ่านผ้าซาตินลื่นๆ ยิ่งทวีคูณความเสียวซ่านจนเพียงฟ้าต้องหลุดเสียงครางเครืออื้ออึงอยู่ในลำคอ หญิงสาวหอบสะท้าน แอ่นหน้าอกเข้าหาฝ่ามือของเขาอย่างลืมตัว สมองที่เคยเต็มไปด้วยตรรกะและเหตุผลทางธุรกิจ บัดนี้ถูกหลอมละลายกลายเป็นของเหลวด้วยสัมผัสที่แสนจะช่ำชองของหมาป่าหนุ่ม

        เมื่อเห็นว่าเหยื่อในอ้อมแขนถูกปรนเปรอจนร่างกายอ่อนระทวยและตอบสนองอย่างเต็มที่ ธีร์ก็ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกมาอย่างอ้อยอิ่ง สายใยน้ำลายสีใสเชื่อมติดระหว่างริมฝีปากของทั้งสองก่อนจะขาดออกจากกัน

        ชายหนุ่มก้มมองใบหน้าสวยหวานที่บัดนี้แดงก่ำไปจนถึงใบหู นัยน์ตากลมโตของเพียงฟ้าฉ่ำเยิ้มและปรือปรอยไปด้วยไฟปรารถนาที่ถูกเขาเป็นคนจุดขึ้น ธีร์คลี่ยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ก่อนจะกระซิบชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อของเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเซ็กซี่

        "ขอโทษทีนะครับ..." เขาเอ่ยเสียงพร่า "เอาเป็นว่า... คืนนี้ผมสัญญา ว่าจะทำอย่าง 'เบามือ' ที่สุดก็แล้วกันนะครับ"

        พูดจบ โดยไม่รอให้เพียงฟ้าได้เอ่ยปากปฏิเสธ หรือมีโอกาสหาข้ออ้างใดๆ อีก ธีร์ก็จัดการดันร่างบอบบางที่ไร้เรี่ยวแรงของนางพญาสาว ให้นอนหงายราบลงไปบนฟูกเตียงหนานุ่มอย่างง่ายดาย

        จากนั้น ชายหนุ่มก็ขยับตัวขึ้นตามไปคร่อมทับอยู่เหนือร่างของเธอเอาไว้ทันที นัยน์ตาสีเข้มที่เต็มไปด้วยสัญชาตญาณของการ 'ครอบครอง' จ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาที่สั่นไหวของเพียงฟ้า ก่อนที่เขาจะเอ่ยย้ำคำสัญญาเพื่อปลอบประโลมความหวาดกลัวที่หลงเหลืออยู่ของเธออีกครั้ง

        "ไม่ต้องกลัวนะครับคนดี... ผมจะทำอย่างเบา..."

        สิ้นคำสัญญานั้น ธีร์ก็ไม่ได้ปล่อยให้เวลาสูญเปล่าไปแม้แต่วินาทีเดียว ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปประทับจูบเบาๆ ที่หน้าผากมนของเพียงฟ้าเพื่อปลอบประโลม ก่อนที่มือหนาที่เคยบีบเคล้นหน้าอกอวบอิ่ม จะเลื่อนต่ำลงมาตามแนวหน้าท้องแบนราบที่กำลังหดเกร็งด้วยความประหม่า

        นิ้วมือที่เต็มไปด้วยร่องรอยหยาบกร้านของอดีตทหารรับจ้าง เกี่ยวตวัดขอบกางเกงชั้นในลูกไม้ตัวจิ๋วของหญิงสาวออกมารูดรั้งลงไปตามเรียวขาขาวผ่องอย่างรวดเร็วและชำนาญ เพียงฟ้าสะดุ้งเฮือก รีบหนีบเรียวขาทั้งสองข้างเข้าหากันโดยอัตโนมัติด้วยความขัดเขิน ทว่าธีร์ก็ใช้หน้าขาแกร่งของเขาแทรกดันเปิดทางแยกเรียวขาของเธอออกอย่างง่ายดาย

        "อ๊ะ... เดี๋ยวสิคะธีร์..." เพียงฟ้าละล่ำละลัก สองมือเล็กยกขึ้นดันหน้าอกของเขาเอาไว้ "ฟ้า... ฟ้ายะ... อ๊างงง!"

        คำปฏิเสธกลืนหายไปกลายเป็นเสียงครางหวานหูในเสี้ยววินาที เมื่อธีร์ไม่ได้เสียเวลาเล้าโลมให้มากความ ชายหนุ่มจับจ้องไปที่ดวงตาคู่สวยของเธอ ก่อนจะค่อยๆ กดแทรก 'ความเป็นชาย' ที่แข็งขืนและพองขยายจนเต็มสัดส่วน ชำแรกผ่านรอยแยกที่ยังคงบวมช้ำเล็กน้อยจากการร่วมรักครั้งแรกเมื่อคืนก่อน เข้าสู่ช่องทางรักที่คับแคบและบีบรัดของเธออย่างช้าๆ แต่หนักแน่น!

        "อ๊ะ... อูยย... ธีร์คะ... ฟ้าเจ็บ... ฮึก..."

        เพียงฟ้านิ่วหน้า หยาดน้ำตาเม็ดเล็กๆ ปริ่มอยู่ที่หางตาด้วยความรู้สึกตึงแน่นและเจ็บแปลบที่แล่นพล่านขึ้นมา ร่างกายบอบบางบิดเร่า พยายามจะถดสะโพกหนีการลุกล้ำที่แสนจะใหญ่โตนั้น แต่สองมือหนาของธีร์ก็สอดเข้าไปรั้งสะโพกมนของเธอเอาไว้แน่น บังคับให้เธอต้องรับเอาตัวตนของเขาเข้าไปจนสุดความยาว

        "ชู่ว... ไม่เป็นไรนะครับ... ผ่อนคลายนะคนดี..."

        ธีร์กระซิบปลอบประโลมเสียงแหบพร่า ชายหนุ่มกัดฟันกรอดเพื่อสะกดกลั้นความเสียวซ่านที่พุ่งพล่านจากการถูกช่องทางนุ่มหยุ่นบีบรัดตัวตนของเขาเอาไว้แน่นจนแทบจะขาดใจ เขาแช่ความเป็นชายเอาไว้แบบนั้น นิ่งค้างอยู่ชั่วครู่เพื่อให้ร่างกายของเธอคุ้นชินและปรับตัวรับขนาดของเขา

        พร้อมกันนั้น ธีร์ก็โน้มตัวลงไปมอบจูบที่ดูดดื่มและเร่าร้อนให้กับเธออีกครั้ง ลิ้นหนาเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อกับเรียวลิ้นเล็ก ดูดดึงความหวานละมุนในโพรงปากเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเธอจากความเจ็บปวดเบื้องล่าง มือหนาข้างหนึ่งก็เอื้อมไปบีบเคล้นและสะกิดยอดปทุมถันที่ชูชันผ่านเนื้อผ้าซาตินอย่างรู้จุดอ่อน

        เมื่อจูบอันแสนจะดูดดื่มและสัมผัสที่ปลุกเร้าเริ่มทำหน้าที่ของมัน ร่างกายที่เคยแข็งเกร็งของเพียงฟ้าก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง ความเจ็บปวดที่เคยมีเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านที่แล่นปลาบไปทั่วสรรพางค์กาย ช่องทางรักที่เคยต่อต้าน กลับเริ่มตอดรัดและหลั่งน้ำหล่อลื่นออกมาอาบชโลมความเป็นชายของเขาจนเปียกชุ่ม

        เมื่อรับรู้ได้ถึงความพร้อมของหญิงสาวใต้ร่าง ธีร์ก็ค่อยๆ ถอนสะโพกออกมาช้าๆ จนเกือบสุด ก่อนจะกระแทกสวนกลับเข้าไปใหม่ด้วยจังหวะที่เนิบนาบและหนักแน่น

        "อ๊ะ... อ๊ะ... ธีร์... อ๊าาา..."

        เพียงฟ้าครางกระเส่าตามจังหวะการขยับเข้าออกที่เริ่มทวีความเร็วขึ้นทีละน้อย สองมือที่เคยผลักไส บัดนี้เปลี่ยนมากอดรัดแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มเอาไว้แน่น เล็บเรียวจิกเกร็งลงบนลาดไหล่หนาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างหยุดไม่อยู่

        สวบ! ปึก! สวบ! ปึก!

        เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องนอนมาสเตอร์สวีท ผสมผสานกับเสียงครางหวานหูของนางพญาสาวและเสียงหอบหายใจหนักหน่วงของหมาป่าเดนตาย ธีร์เร่งจังหวะการกระแทกกระทั้นให้เร็วและแรงขึ้นตามสัญชาตญาณดิบที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ความเป็นชายขนาดเขื่องเสียดสีกับผนังเนื้อนุ่มหยุ่นภายในทุกครั้งที่ขยับเข้าออก สร้างความกระสันซ่านจนเพียงฟ้าแทบจะขาดใจ

        "อ๊างงง! ธีร์... ฟ้า... ฟ้าเสียว... อ๊ะๆๆ!"

        ร่างอรชรโยกคลอนไปตามแรงกระแทกอันดุดันของชายหนุ่ม ชุดนอนผ้าซาตินสีแชมเปญร่นขึ้นไปกองอยู่เหนือเนินอก เผยให้เห็นเรือนร่างขาวผ่องที่แดงระเรื่อไปด้วยแรงอารมณ์ หน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรงตามจังหวะรักที่สาดซัดเข้ามา

        เพียงฟ้าสูญเสียการควบคุมตนเองไปโดยสิ้นเชิง หญิงสาวหลับตาพริ้ม เชิดหน้าขึ้นสูดลมหายใจเข้าลึก ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอครางครวญไม่เป็นภาษา เธอรับรู้ได้ถึงท่อนเอ็นร้อนผ่าวที่แทงลึกเข้ามาจนสุดโคนซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันทั้งจุก ทั้งแน่น แต่ในขณะเดียวกันก็สร้างความหฤหรรษ์จนเธอไม่อยากให้เขาหยุดขยับเลยแม้แต่วินาทีเดียว

        "ซี๊ดดด... คุณฟ้า... ข้างในคุณ... รัดผมแน่นมาก..."

        ธีร์ครางต่ำในลำคอด้วยความเสียวซ่านจนแทบจะคลั่ง ชายหนุ่มถาโถมแรงกายเข้าใส่หญิงสาวอย่างไม่ลดละ สะโพกสอบขยับรัวเร็วดั่งพายุบุแนมที่โหมกระหน่ำเข้าใส่ชายฝั่ง สัญชาตญาณของการเป็นนักรบแนวหน้า ทำให้เขามุ่งมั่นที่จะพิชิตและมอบความสุขสมให้กับผู้หญิงใต้ร่างอย่างถึงที่สุด

        การร่วมรักดำเนินไปอย่างดุเดือดและเร่าร้อน เพียงฟ้าที่เคยต่อต้านในตอนแรก บัดนี้กลับให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ หญิงสาวยกเรียวขาทั้งสองข้างขึ้นเกี่ยวตวัดรอบเอวสอบของเขาเอาไว้แน่น เด้งสะโพกสวนรับจังหวะการกระแทกกระทั้นของชายหนุ่มอย่างรู้ใจ ท่วงท่าของนางพญาสาวที่พ่ายแพ้ต่อไฟราคะ ช่างดูเย้ายวนและปลุกปั่นอารมณ์ดิบเถื่อนของธีร์ให้ลุกโชนมากยิ่งขึ้น

        จนกระทั่ง... ในจังหวะที่พายุอารมณ์กำลังพัดพาทั้งคู่ไต่ระดับขึ้นสู่จุดสูงสุด เพียงฟ้าหอบหายใจถี่กระชั้น ร่างกายบิดเกร็ง ช่องทางรักตอดรัดความเป็นชายของเขาถี่รัว บ่งบอกว่าเธอกำลังจะก้าวข้ามขอบเหวแห่งความสุขสมในอีกไม่กี่อึดใจ...

        "อ๊ะ... ธีร์... ธีร์คะ... ฟ้า... ฟ้าจะไม่ไหวแล้ว... อ๊างงง!"

        ทว่า... ในวินาทีที่เพียงฟ้ากำลังจะแตะขอบสวรรค์นั้นเอง จู่ๆ การเคลื่อนไหวอันดุดันของชายหนุ่มก็ 'หยุดชะงัก' ลงเสียดื้อๆ!

        ธีร์ถอนความเป็นชายออกมาจากช่องทางรักของเธอจนหลุดผลุบ! ทิ้งให้เพียงฟ้าที่กำลังลอยคว้างอยู่กลางอากาศต้องร่วงหล่นลงมาอย่างกะทันหัน ความรู้สึกค้างคาและว่างเปล่าแล่นปลาบเข้ามาแทนที่จนหญิงสาวต้องลืมตาขึ้นมองเขาด้วยความงุนงงและขัดใจ

        "ธ... ธีร์...? หยุดทำไมคะ...?" เธอถามเสียงสั่น หอบหายใจฮัก

        ธีร์จ้องมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ของคู่หมั้นสาว ชายหนุ่มคลี่ยิ้มร้ายกาจที่มุมปาก ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและเอาแต่ใจในแบบฉบับของหมาป่าที่กำลังเล่นสนุกกับเหยื่อ

        "คุณฟ้าครับ..." ธีร์กระซิบเสียงต่ำ "เรามา... 'เปลี่ยนท่า' กันหน่อยดีกว่านะครับ"

        "ฮะ!?"

        ยังไม่ทันที่เพียงฟ้าจะได้เอ่ยปากคัดค้าน หรือปฏิเสธความบ้าบิ่นนั้น ธีร์ก็จัดการจับร่างบอบบางของเธอพลิกคว่ำลงกับที่นอนอย่างรวดเร็วและง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ!

        หญิงสาวถูกบังคับให้อยู่ในท่าคุกเข่า โก่งสะโพกมนขึ้นสูง เผยให้เห็นเนินเนื้ออวบอูมที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักอย่างชัดเจนเต็มสองตา ชายหนุ่มไม่รอช้า เขาสอดฝ่ามือหนาเข้าไปรั้งเอวคอดของเธอเอาไว้แน่น ก่อนจะกดแทรกความเป็นชายที่ยังคงแข็งขืนและชูชัน ทะลวงเข้าสู่ช่องทางรักของเธอจากทางด้านหลังอย่างรวดเร็วและหนักหน่วงในคราวเดียว!

        "อ๊างงงงง!!"

        เพียงฟ้าร้องครางเสียงหลงด้วยความจุกและเสียวซ่านที่ทวีคูณขึ้นหลายเท่าตัวเมื่อถูกสอดใส่จากมุมที่ลึกซึ้งกว่าเดิม ร่างกายของเธอแอ่นโค้งไปข้างหน้า มือทั้งสองข้างต้องจิกขยุ้มลงบนผ้าปูที่นอนเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว

        ธีร์ขยับสะโพกสอบ กระแทกกระทั้นความเป็นชายเข้าใส่ความนุ่มหยุ่นของเธออย่างบ้าคลั่งและดุดันมากยิ่งขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องสะท้อนไปทั่วห้องอย่างหยาบโลน

        สวบ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!

        เพียงฟ้าถูกแรงกระแทกซัดจนหัวสั่นหัวคลอน หญิงสาวได้แต่สบถด่าความเอาแต่ใจของเขาอยู่ในใจอย่างขัดเคือง

        ตาบ้าเอ๊ย! คนบ้า! เพียงฟ้าบ่นอุบอิบในใจ กำลังจะถึงจุดสุดยอดอยู่แล้วแท้ๆ! เรื่องพลิกแพลงเอาแต่ใจแบบนี้ ทำไมถึงคิดพิเรนทร์ได้ขนาดนี้นะ!

        ทว่า... ก่อนที่ริมฝีปากอวบอิ่มของเธอจะได้ขยับเปล่งเสียงด่าทอชายหนุ่มออกมาเป็นคำพูด มันก็ถูกแทนที่ด้วยเสียงร้องครางครวญที่ดังลั่นและยาวนานยิ่งกว่าเดิม

        "อ๊ะ... อ๊าาา... ธีร์... ลึกไปแล้ว... อูยยย... เสียว... ฟ้าเสียว... อ๊างงงง!"

        นางพญาสาวไม่อาจต้านทานความหฤหรรษ์ที่ชายหนุ่มปรนเปรอให้ได้อีกต่อไป เธอทิ้งตรรกะและเหตุผลทุกอย่าง ปล่อยกายปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับพายุราคะที่หมาป่าหนุ่มเป็นผู้ควบคุม ร่างกายบอบบางสั่นสะท้านและตอบรับทุกแรงกระแทกที่สาดซัดเข้ามาอย่างเต็มใจ นำพาทั้งสองคนพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดของค่ำคืนที่แสนจะเร่าร้อนนี้ไปด้วยกันอย่างไม่มีใครยอมใค