ผมรู้สึกถึงตัวเองสองคนได้ในเวลาเดียวกัน มันเป็ความรู้สึกที่ประหลาดมาก เหมือนว่าผมมีตัวเองอยู่สองคน แต่ใช้ความรู้สึกนึกคิดเดียวกันใน่เวลาเดียวกัน
ว้าว! นี่สินะครับความแฟนตาซี
ร่างจริงของผมอยู่ในดักแด้แห่งการจุติที่ทุกคนเรียกมันว่าโพพาธิส ขดอยู่ราวกับว่าเป็ตัวอ่อนแมลง หลับใหลอย่างสงบแต่ว่าก็ยังมีสติรับรู้เฉกเช่นตอนตื่น ในขณะเดียวกันร่างโปร่งแสงสีทองของผมก็กำลังลอยติดตามโอเทรอสไป ผมรับรู้ได้ถึงสภาวะของทั้งสองร่าง มันเป็ความรู้สึกที่ประหลาด สมองของผมกำลังประมวณผลและทำความเข้าใจการรับรู้อันแปลกใหม่นี้
“แรกๆก็ทำหน้าแบบนายกันหมดนั่นแหละ” โอเทรอสในร่างโปร่งแสงสีทองหันมาฉีกยิ้มให้ผม “เทพเ้าที่ทรงอำนาจมากพอน่ะสามารถแยกร่างจุติได้เป็ร้อยๆภาคโดยที่ไม่ต้องอาศัยโพพาธิสเลยด้วยซ้ำ”
ผมนึกถึงสงสัยว่าความรู้สึกของการมีตัวเองร้อยคนมันจะเป็คนยังไง คงจะอลเวงน่าดู แล้วถ้าทั้งร้อยคนไปเจอเื่เศร้าพร้อมๆกันผมจะเสียสติไปเลยหรือเปล่านะ
ผมรู้สึกเหมือนกำลังเคลื่อนที่ผ่านหลอดแก้วโปร่งใสที่ส่งพวกเรามุ่งตรงสู่ซักที ผ่านห้วงมิติสีขาวโพลนชวนแสบตา แล้วในที่สุดเราก็หลุดออกมาอยู่ในหมู่เมฆ ผมเชื่อว่าที่นี่คือน่านฟ้าที่สูงจากพื้นดินหลายสิบกิโลเมตร หากไม่ใช่ร่างเทพเ้าผมก็คงจะมีปัญหาเกี่ยวกับอากาศหายใจ ผมสามารถเคลื่อนที่บนอากาศได้อย่างอิสระ มันเหมือนผมกำลังแหวกว่ายอยู่ในน้ำที่มีความหนาแน่นมากกว่า เป็ความรู้สึกที่แปลกแต่ว่าไม่ได้แย่ ผมรู้สึกอิสระ ทรงพลัง และบนท้องฟ้านี้ผมเหมือนกับว่าจะทำอะไรก็ได้
“เราจะมุ่งหน้าไปเมืองจาลินก้า เมืองของชาวสมุทรที่อยู่ใจกลางทะเล” โอเทรอสเอ่ย น้ำเสียงของเขาฟังดูก้องกังวาลกว่าปกติ ของผมเองก็เช่นกัน
“ชาวสมุทร?” ผมทวนคำเพื่อนแสดงให้เทพเ้าแห่งรุ่นพี่รุ่นน้องเห็นว่าผมอยากรู้เื่มากกว่านี้
“อืม...ถ้าจะให้อธิบายก็คงเป็มนุษย์เงือกที่มีรูปร่างเหมือนคน แต่ตามผิวมีเกล็ด มันๆเมือกๆชื้นๆแบบพวกสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำนั่นแหละ อ้อ พวกนั้นยังหายใจด้วยเหงือกแล้วก็มีผมเปียกๆลื่นๆด้วย” โอเทรอสอธิบาย
“พวกเขาเป็สาวกคุณเหรอครับ” ผมถาม โอเทรอสพยักหน้า
“ชาวสมุทรน่ะมี่อายุที่สั้นยาวแตกต่างกันตามสายพันธ์ บางประเภทมีอายุแค่ห้าปี ในขณะที่บางประเภทก็มีอายุได้ถึงสอบร้อยปีเลย และเพราะเป็แบบนั้นเมืองจาลินก้าเป็เมืองที่มีวัฒนธรรมน่ารักๆอย่างการนับถือรุ่นพี่รุ่นน้องจากปีเกิด” โอเทรอสฉีกยิ้มเจิดจ้า เขาทำสีหน้าเหมือนกำลังพูดเื่ที่สุดยอดสุดๆออกมา ทั้งๆที่นั่นฟังดูเป็เื่ปกติมากๆสำหรับผม “สำหรับเทพเ้าแห่งรุ่นพี่รุ่นน้อง คงไม่มีที่ไหนที่จะวิเศษได้เท่ากับเมืองแห่งนี้อีกแล้ว เพราะงั้นใน่ปีที่สองของการฝึกงานที่ฉันค้นพบเมืองแห่งนี้ ฉันก็ได้ทำการวางรากฐานบางอย่างและสร้างวิหารของตัวเองขึ้นมาได้ในที่สุด”
“ผมจะทำแบบนั้นบ้างได้ยังไงครับ” ผมเชื่อว่านี่คือคำถามที่มีพลัง โอเทรอสเองก็คิดเช่นเดียวกัน
“อ้า! นี่แหละเทพเ้ารุ่นใหม่ไฟแรงที่์พาราห์เดียของเรา้า นายแสดงให้ฉันได้เห็นถึงความกระตือรือล้นอันเต็มเปี่ยม นั่นเป็เื่ที่น่าประทับใจ” ตาของเทพหนุ่มคนนั้นเป็ประกาย “และคำถามของนายก็คือเื่ที่เราจะต้องมาเรียนกันในวันนี้”
โอเทรอสพาผมบินต่ำลงในเรื่อยๆ ผ่านหมู่เมฆที่ขาวที่ลอยอ้อยอิ่ง จนมาพบกับผืนทะเลสีครามไกลสุดลูกหูลูกตา แสงอาทิตย์ตกกระทบผิวทะเลสะท้อนเป็ประกาย หมู่นกนักล่าปลาบินกันเป็ฝูงผ่านหน้าของพวกเราไป ไกลสุดสายตาผมเห็นปลาวาฬขนาดเท่าูเากำลังโผล่ขึ้นมาพ้นน้ำจนดูราวกับเป็น้ำพุขนาดั์
โอเทรอสชี้ให้ผมเห็นมหานครสีทรายที่ตั้งอยู่บนโขดหินขนาดั์ใจกลางทะเล และมีสิ่งปลูกสร้างจำนวนมากที่ทอดตัวลงไปจนถึงใต้น้ำ สมกับชื่อมหานครของชาวสมุทร แม้มันจะผิดจากที่ผมคิดไปเล็กน้อยตรงที่ในตอนแรกผมคิดว่าชาวสมุทรจะอาศัยอยู่ใต้น้ำซะอีก
“ในขั้นแรกนะน้องชาย นายจะต้องรู้ก่อนว่าใครคือกลุ่มเป้าหมายของนาย ซึ่งมันจะสอดคล้องกับหน้าที่ที่ชะตาได้มอบหมายให้กับนาย” โอเทรอสอธิบายในระหว่างที่เราค่อยๆบินเข้าไปใกล้เมืองจาลินก้ามากขึ้นเรื่อยๆ “ครั้งนึงเมืองแห่งนี้เคยอยู่ใต้ทะเลลึก แต่เมื่อมิติทั้งสี่สิบสี่รวมกันเป็หนึ่งอีกครั้ง น้ำทะเลก็เหือดแห้งเกินครึ่ง ทำให้เมืองแห่งนี้โผล่พ้นน้ำขึ้นมาในที่สุด”
ผมขมวดคิ้วสงสัย “อะไรคือมิติทั้งสี่สิบสี่ที่รวมกันเป็หนึ่งเหรอครับ” นั่นฟังดูเหมือนเป็เหตุการณ์สำคัญอะไรบางอย่าง
“นายคงจะตายั้แ่ที่มิติทั้งสี่สิบสี่รวมตัวกันในตอนแรกๆเลยสินะ” โอเทรอสทำสีหน้าเห็นใจ และนั่นก็ทำให้ผมนึกภาพก่อนที่ผมจะเสียชีวิตได้ ผมนั่งอยู่ในออฟฟิศ มองเห็นภาพหายนะข้างนอกที่ห้วงมิติเหมือนกำลังถูกฉีกขาด จากนั้นออฟฟิศก็ถล่มลงมาทับผม
การนึกถึงสถาพอันน่าอเน็จอนาถของตัวเองตอนตายมันทำให้ผมหดหู่ แย่แฮะ “คงจะเป็อย่างนั้นครับ”
“เสียใจด้วยนะกับชีวิตมนุษย์ธรรมดาอัน…น่าหวงแหน” โอเทรอสดูไม่ค่อยแน่ใจกับคำพูดของตน “แต่ก็อย่างที่ฉันพูดไปนั่นแหละ นั่นไม่ใช่สิ่งที่ต้องอาลัยอาวรณ์เลยเมื่อเทียบกับเื่ราวของนายต่อจากนี้” โอเทรอสพูดออกมาอย่างน่าตาเฉย เขาจะรู้บ้างไหมว่าวิธีพูดแบบนั้นมันฟังดูเสียมารยาทมนุษย์มาก “นานมาแล้วในมหาพหุภพ ได้มีมิติทั้งสี่สิบสี่เป็ส่วนประกอบและคงอยู่ภายใต้ความสมดุลของความว่างเปล่า ความเป็จริง และกาลเวลา ทว่าวันหนึ่ง ความว่างเปล่าที่โอบอุ้มเอามิติทั้งสี่สิบสี่เอาไว้ได้ถูกรบกวน สมดุลจึงพังทลาย ส่งผลให้มิติทั้งสี่สิบสี่วิ่งชนกันและพยายามจะบดขยี้กันจนแหลกเป็เสี่ยงๆ”
นั่นอธิบายหายนะทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับวันสุดท้ายในชีวิตผมได้ทันที “แล้วเกิดอะไรขึ้นต่องั้นเหรอครับ”
“โชคชะตายังเมตตาพวกเราน่ะสิน้องชาย ในวินาทีที่ทุกอย่างกำลังจะพังทลายและกลับสู่การดับสูญสัมบูรณ์ เศษเสี้ยวของความเป็จริงก็ได้แสดงปาฏิหาริย์ออกมาและหยุดทุกอย่างเอาไว้” เอโทรอสทำสีหน้าซาบซึ้ง “เพราะงั้นนี่คือโลกใบใหม่ที่ข้ากล้าพูดว่าแม้จะเป็ผู้ที่รอบรู้ที่สุดบน์ก็ไม่สามารถหยั่งถึงความลึกลับของโลกใบนี้ได้ ่ชีวิตกว่าแปดร้อยปีของฉันใช้ไปกับห้วงมิติที่มีเพียงแค่เวทมนตร์และการอวยพรของเทพเ้าเท่านั้น ผืนมหาสมุทรที่ข้ารู้จักที่ปกครองโดยเทพเ้าแค่องค์เดียว แต่บัดนี้กลับแตกต่างออกไป ไม่ใช่แค่เหล่าเทพไม่สามารถควบคุมมันได้ แต่ในบางครามันยังสามารถแว้งมาทำร้ายเหล่าเทพเ้าได้ด้วย” โอเทรอสหันมาทำหน้าซีเรียสใส่ผม
“หมายความว่า…”
“ใช่ เทพเ้าแห่งผืนทะเลคนเก่าของฟาราห์เดียดับสูญไปแล้วจากเหตุการณ์นี้”
ทุกอย่างเงียบกริบ ผมกลืนน้ำลายอึดใหญ่ แล้วจู่ๆโอเทรอสก็หัวเราะออกมาพลางพุ่งเข้ามาตบไหล่
“แต่ไม่ต้องเครียดไปหรอกน้องชาย ถึงมันจะน่ากลัวไปซักนิด แต่ในทางกลับกันมันก็เพิ่มโอกาสให้พวกเราอย่างมหาศาลเลยล่ะ” เขากล่าวอย่างอารมณ์ดี เปลี่ยนอารมณ์ไวเกินไปหน่อยไหมเนี่ยคุณเทพเ้าแห่งการตีสนิท
“ไม่ใช่ว่ามันอันตรายต่อเทพเ้ามากขึ้นเหรอครับ”
“อันนั้นก็ส่วนหนึ่ง แต่ลองคิดดูนะ โลกมีขนาดใหญ่กว่าเดิมสี่สิบสี่เท่า ในขณะที่์แยกออกเป็สี่ภูมิภาคเท่านั้น พอลองคิดเลขเร็วๆในหัว เราจะมีโอกาสเพิ่มจำนวนผู้ศรัทธาได้ถึงสิบเอ็ดเท่าเลยล่ะ ถ้านายขยันๆซักหน่อยโอกาสมากมายก็จะไหลเข้ามาหานายเองก็คิดไม่ถึง” โอเทรอสอธิบาย มันให้ความรู้สึกเหมือนเป็งานบริษัทที่โฟกัสตัวเลขและฐานลูกค้าเหมือนที่ผมเคยทำตอนยังเป็มนุษย์มากขึ้นเรื่อยๆ
ผมถอนหายใจ ไหนใครบอกว่าถ้าตายไปแล้วพอขึ้น์เราจะสบายไง นี่ผมยังมองไม่เห็นหนทางที่จะทำให้ตัวเองรู้สึกสุขสบายเลยซักนิด กลับกันมันกดดันกว่าตอนที่ผมเป็มนูุษย์เสียอีก ผมชักจะสงสัยแล้วว่าเหล่านางฟ้าแห่งโชคชะตาตั้งใจจะจับคู่ชีวิตผมกับงานพลางหัวเราะชอบอกชอบใจอยู่หรือเปล่านะ
โปรดติดตามตอนต่อไป
cQMan : ่นี้ผมติดงานหลายอย่าง อาจจะลงตอนใหม่ช้าหน่อยนะครับ ข่าวดีก็คือระหว่างที่รอตอนใหม่พวกคุณสามารถอ่านนิยายเื่อื่นๆในซีรีย์ X-ZERO รอไปก่อนได้ด้วยนะครับ เพราะว่าเนื้อเื่ทั้งหมดดำเนินอยู่ในจักรวาลเดียวกัน และมีบางส่วนที่อาจจะคาบเกี่ยวกับอยู่ด้วยนะ อิๆ
1K
