“ฉันเพิ่งพูดไปว่า้าทักษะสอดแนมก็ได้อุปกรณ์เวทที่มีทักษะตรวจจับมาเลยเหรอ?”
อู๋ฉือเบิกตากว้างพลางคิดในใจว่าคราวหน้าจะลองพูดว่า “ถ้ามีภรรยาเป็เทพธิดาสวยๆสักคนก็คงจะดี”
สวยไม่สวยไม่สำคัญหรอกอู๋ฉือแค่สนใจพลังต่อสู้ของเทพธิดาต่างหาก
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งเขาก็สวม‘กระจกรู้แจ้ง’ แล้วหยิบ ‘หมัดแปดทิศ’ ออกมา
..........
[หมัดแปดทิศ]
[คุณภาพ: สีขาว]
[คำอธิบาย: หลังจากเรียนรู้แล้ว จะได้รับวิชาการต่อสู้ระดับชาติ...หมัดแปดทิศ]
..........
“วิชาการต่อสู้ระดับชาติเหรอ ใช้เป็ทักษะแรกก็ไม่เลว” อู๋ฉือพยักหน้าเล็กน้อย
ในยุคสมัยอันยิ่งใหญ่นี้วิชาการต่อสู้ระดับชาติถือเป็เพียงคลื่นลูกเล็กๆ ในระบบพลังอันไร้ขีดจำกัด
ในอนาคตอาจจะไม่ค่อยมีประโยชน์นักแต่ใน่ต้นถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว
ทว่า...เขาไม่เหมาะที่จะเรียนวิชานี้
หมัดแปดทิศนั้นดุดันไร้เทียมทานไม่เหมาะกับ “คุณชายรูปงาม” อย่างเขา
ตรงกันข้าม
หลินไต้อวี้ผู้มีพลังดุจถอนขุนเขาต่างหากที่เหมาะกว่า!
ดูภายนอกหลินไต้อวี้อาจจะบอบบางน่ารักแต่แท้จริงแล้วพลังหมัดของนาง ต่อให้มีอู๋ฉือ 100 คนก็ยังรับมือไม่ไหว!
เมื่อนึกถึงหมัดขาวผ่องดุจหยกที่มาพร้อมกับหมัดแปดทิศอู๋ฉือก็เผยสีหน้าแปลกๆ ออกมา แล้วเขาก็หันกลับไปมองหลินไต้อวี้
ในตอนนี้นางกำลังพักผ่อนอยู่ในกระท่อม
เมื่อได้ยินจุดประสงค์ของอู๋ฉือใบหน้าอันงดงามของนางก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
นางไม่รู้จัก‘วิชาการต่อสู้ระดับชาติ’ หรือ ‘หมัดแปดทิศ’ เลย
แต่เมื่อเป็ตำราทักษะก็ย่อมเป็วิชาต่อสู้ชนิดหนึ่ง
หลินไต้อวี้ไม่ได้สงสัยความหวังดีของอู๋ฉือเลยเพียงแต่ใบหน้าสวยหวานของนางแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย แล้วเอ่ยว่า“ท่านลอร์ดเ้าคะ ตำราทักษะนี้ล้ำค่าเกินไปข้าเห็นว่าท่านลอร์ดยังไม่มีวิชาติดตัว ไม่สู้ท่านลอร์ดร่ำเรียนเองจะดีกว่าเ้าค่ะ”
“ฉันเรียนไปก็เสียของ เธอเอาไปเถอะ”
อู๋ฉือเป็ชายหนุ่มที่ซื่อตรงเหตุผลของเขาก็ตรงไปตรงมา
หลินไต้อวี้ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วรับตำราทักษะมาแววตาเป็ประกายด้วยความซาบซึ้ง
“ถ้าเช่นนั้น ข้าจะทำตามที่ท่านลอร์ดบอกเ้าค่ะ”
หลังจากสิ้นเสียงนางก็พลิกเปิดตำราทักษะ แล้วตำราทักษะก็กลายเป็แสงสว่างไหลเข้าสู่สมองของนางทันที
จากนั้นหลินไต้อวี้หลับตาทำความเข้าใจอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะลืมตาขึ้นมาพลางพึมพำอย่างตระหนักรู้ว่า “เป็เช่นนี้นี่เอง”
เมื่อเห็นเช่นนั้นอู๋ฉือก็รีบเปิดหน้าต่างสถานะฮีโร่ของหลินไต้อวี้ทันที
..........
[หลินไต้อวี้]
(ละไว้)
[ทักษะ: หมัดแปดทิศ (ระดับ 1)]
..........
[หมัดแปดทิศ: ระดับ 1 (0/100)]
[คุณภาพ: สีขาว]
[ค่าความเสียหาย: 5 หน่วย +10% ของพละกำลัง/ 10 หน่วย +15% ของพละกำลัง / 15หน่วย +20% ของพละกำลัง... 40 หน่วย +45% ของพละกำลัง]
[คำอธิบาย: กำปั้นดุจปืนใหญ่ ดุดันไร้เทียมทาน!]
..........
‘ทักษะ’ สามารถเพิ่มระดับได้โดยตรงด้วยศิลาแก่นสุญญะหรือสามารถเพิ่มระดับได้ด้วยตนเองผ่านการต่อสู้ การฝึกฝน และวิธีอื่นๆ
ส่วน‘หมัดแปดทิศ’ มีทั้งหมดแปดกระบวนท่าแบ่งเป็ความเสียหายพื้นฐาน + ความเสียหายเพิ่มเติม ยิ่งกระบวนท่าหลังๆความเสียหายก็จะยิ่งสูงขึ้น!
“หมัดแปดทิศนี้เหมาะกับเธอพอดีเลย!” อู๋ฉือพยักหน้า
หมัดแปดทิศเป็เพียงตำราทักษะสีขาวเท่านั้น
หากอู๋ฉือใช้เองความเสียหายพื้นฐานคงไม่สูงนัก
แต่ถ้าให้หลินไต้อวี้ใช้ด้วยพละกำลังที่สูงถึง 200 หน่วยจะสามารถสร้างความแตกต่างได้หลายสิบเท่าเลยทีเดียว!
หมัดของเขากับหลินไต้อวี้ก็เหมือนปืนฉีดน้ำกับปืนสไนเปอร์นั่นแหละ
“ในเมื่อมีทักษะใหม่แล้วข้าก็จะช่วยท่านลอร์ดป้องกันศัตรูได้ดียิ่งขึ้นเ้าค่ะ”
หลินไต้อวี้ยิ้มหวานและดูมีความสุขขึ้นเล็กน้อย
ใบหน้าสวยหวานของนางปรากฏร่องรอยของความกระหายการต่อสู้กำปั้นเล็กๆ ของนางกำแน่น ราวกับ้าลองใช้ทักษะใหม่ที่เพิ่งได้รับมา
เมื่อเห็นเช่นนั้นอู๋ฉือก็กลัวว่านางจะรื้อกระท่อมทิ้งไปเสียก่อน จึงรีบพูดว่า“การรุกรานของมอนสเตอร์ในวันนี้สิ้นสุดลงแล้วค่อยลองทักษะใหม่ของนางพรุ่งนี้ก็แล้วกันนะ”
“ข้าเข้าใจแล้วเ้าค่ะ”
แววตาของหลินไต้อวี้ส่องประกายแล้วนางก็ยิ้มออกมาเล็กน้อยราวกับมองเห็นความคิดของอู๋ฉือ
..........
วันที่สี่ของบททดสอบมือใหม่!
่เวลาประมาณบ่ายสามโมงอู๋ฉือเดินสำรวจรอบดินแดนหนึ่งรอบ จากนั้นก็นับผลึกมายาและศิลาแก่นสุญญะที่มีอยู่
ในเมื่อทรัพยากรมีจำกัดก็ควรใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ไม่ควรใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่าย!
อู๋ฉือเรียนสายวิชาการมานานในโรงเรียนมัธยมเทพธาราจึงเข้าใจดีว่าจะจัดสรรทรัพยากรอย่างไรให้เหมาะสมที่สุด!
“มีเงินในมือ ก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว” อู๋ฉือคิดอยู่ในใจอย่างสบายๆ
ทันใดนั้นประตูกระท่อมก็มีเสียงเคาะ
แล้วเสียงอันอ่อนโยนของหลินไต้อวี้ก็ดังเข้ามาจากด้านนอก
“ท่านลอร์ด มอนสเตอร์บุกแล้วเ้าค่ะ”
“เริ่มแล้วเหรอ?” อู๋ฉือรีบเดินออกไป
ด้านหน้าประตูหลินไต้อวี้หันไปด้านข้างแล้วชี้ไปยังสามทิศทาง
อู๋ฉือมองออกไปก็พบว่ามีเงาดำปรากฏขึ้นในม่านหมอกจากทั้งสามทิศทาง
“เพิ่งจะวันที่สี่ กลับมีจำนวนเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้แล้วเหรอ”
“แถมยังมาจากหลายทิศทางอีกดูเหมือนหอคอยป้องกันคงจะทำงานได้ไม่เต็มที่แล้ว!”
อู๋ฉือใจเต้นเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ตื่นตระหนกมากนัก
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงสวม ‘กระจกรู้แจ้ง’ อย่างรวดเร็วเมื่อมอนสเตอร์ในม่านหมอกปรากฏตัวขึ้น เขาก็สุ่มเลือกมาตัวหนึ่งแล้วใช้ ‘เวทตรวจสอบ’ ทันที!
[ตรวจสอบสำเร็จ!]
[ช่องเก็บของ -1]
..........
[พรานทมิฬขั้นสูง]
[เผ่าพันธุ์: ปีศาจ/มายา]
[ระดับ: 5]
พละกำลัง:17
จิติญญา:4
[ทักษะ: โจมตีรวดเร็ว, ขว้างหอก]
[คำอธิบาย: หลังจากโลกที่ถูกความมืดมิดกัดกินแตกสลายไปนักพเนจรก็กลายเป็สมุนของมิติว่างเปล่า]
..........
“มอนสเตอร์ขั้นสูงงั้นเหรอ!?”
146
