‘เห้ย........เหนื่อย หงุดหงิด ไม่เข้าใจตัวเองแค่คนคนหนึ่งไม่คุยด้วยทำไมรู้สึกแย่ขนาดนี้ ไม่มีสมาธิทำงาน ขี่เลยร้าน เลยบ้านลูกค้าทั้งวัน เอาิญญาจีบคืนมานะ จงมาๆๆๆ’ วันนี้เป็อีกวันที่ณคุณไม่ติดต่อกลับมาหาจนถึงตอนนี้ฝาจีบก็ยังไม่รู้เหตุผลว่าเพราะอะไร
เวลาบ่ายโมงตรง...........
ฝาจีบขี่รถมอเตอร์ไซค์ไปเรื่อยๆ ตามถนนในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนจะปล่อยให้รถไหลไปตามถนนเองมากกว่า ใจลอยๆ ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว จนรถเกือบจะตกขอบทางลงคลอง โชคร้ายหรือดีไม่รู้เจอเฮียเทนคุงไรเดอร์สูงวัยหน้าโหด โหมดคิดตี้ ขี่รถตามเธอมาพร้อมกับลูกน้องคนสนิทสามคน ท๊อป บอย และมดเอส
ปี๊มๆๆๆๆๆๆๆๆ น้องหขนมจีบ!!!!!!!!!!! สวัสดีจ้ะ ไปไหนจ๊ะ ให้พี่เทนคุงขี่ไหมจ๊ะ เอ๊ยยย.........พี่เทนขี่รถให้ไหมจ๊ะ ใจลอยถึงพี่เทนหรือจ๊ะ หรือว่าอยากเล่นน้ำคลอง 555555555”
“ฝาจีบค่ะไม่ใช่หขนมจีบ วันนี้จีบไม่มีอารมณ์ร่วม เบื่อ เซ็ง เพลีย ไม่อยากคุยด้วย จีบขอตัวแล้วเฮียก็ไม่ต้องตามมานะ ถ้าไม่อยากเจอร่างที่สองของจีบ” ฝาจีบทำหน้าเหนื่อยพร้อมกับจอดรถบ่นกับไรเดอร์หน้าโหด
“ใครทำอะไรน้องฝาจีบหรือ บอกเฮียเดี๋ยวเฮียไปจัดการมันให้”
“เฮีย.....จีบไม่มีอารมณ์คุย จีบขอตัวนะ”
“เอ....แดงเดือนหรือเจ๊จีบ 555555” ท๊อปไรเดอร์รุ่นน้องพูดแกมตลก
“ไอ้ท๊อปมึงอยากเจอร่างสองน้องจีบหรือไง เงียบไปเลยมึง...........น้องจีบจ๊ะวันนี้เราพักยกกันก่อน รอน้องจี๊บหายเฮียจะมาทบคืน 55555”
“เอาที่สบายใจเลยเฮีย จีบไปล่ะ”
ติ้งหน่องๆๆ ...... “สวัสดีค่ะลูกค้า มีสามรายการนะคะ ส้มตำ แคบหมู ข้าวเหนียวอย่างละหนึ่ง ห้าสิบเก้าบาทค่ะ”
“หนึ่งพันบาทค่ะ”
“ลูกค้ามีใบเล็กๆ หนึ่งร้อย ห้าร้อย หรือ สะดวกโอนก็ได้ค่ะ”
“ไม่มีใบเล็ก ไม่มีแอปมีแต่บัญชี งั้นไปปากซอยแลกให้หน่อย”
ตอนนี้ความโกรธของฝาจีบขึ้นระดับสิบแต่ยังคุมอารมณ์ได้ เอาล่ะในเมื่ออยากได้เงินทอนมาก #ค่าอาหารห้าสิบเก้าบาท จ่ายแบงก์พัน ได้ๆๆๆๆๆๆ ดีนะเพิ่งแคะกระปุกจะเอาเหรียญไปแลกพอดี..............
“ลูกค้าค่ะ ถือถุงหิ้วนะคะ นี่เหรียญยี่สิบห้าสตางค์สองถุง เหรียญห้าสิบสตางค์สองถุง เหรียญบาทสามถุง เหรียญห้าหนึ่งถุง เหรียญสิบหนึ่งถุง ถุงละหนึ่งร้อยบาทรวมเก้าร้อยบาท..........และนี่อีกสี่สิบเอ็ดบาท ลูกค้าจะแกะนับไหมคะ จะได้รอ...........”
“เอ่อ...อ่า.......น้องรีบไปเถอะค่ะ...............”
“ขอบคุณมากค่ะที่ใช้บริการ”
วันนี้พอแค่นี้ เพลีย หงุดหงิด ไม่มีแรง ไม่มีอารมณ์ ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเอง เป็อะไรหว่ะแค่บางคนไม่คุยด้วยนี่นะ เห้ยไอ้จีบแกไม่เคยเป็แบบนี้นะ......
“คุณ!!!!” ผู้ชายที่ทำให้ฝาจีบไม่เป็ตัวของตัวเอง
ณคุณนั่งรออยู่หน้าบ้านฝาจีบพร้อมถุงอาหาร ขนมและเครื่องดื่มพร้อมส่งสายตาและยิ้มหวานละลายใจส่งมาให้ฝาจีบ
“เข้าบ้านก่อนจีบ ร้อนมาก.........”
“เอ่อ....อ่ะๆ ขอบคุณนะ.........เห้ยยยยยยยยนี่มันบ้านจีบไม่ใช่บ้านของคุณ”
“อ่าว.......ไม่ใช่บ้านของเราหรือ...........”
“เดี๋ยวเหอะ...........”
ประโยคนี้ทำให้ฝาจีบรู้สึกแปลกๆ กับคำว่า ‘บ้านของเรา’ แก้มขาวๆ เริ่มแดง หัวใจเต้นแรงเกินจังหวะปกติ รู้สึกร้อนวาบไปทั้งตัวเมื่อณคุณจับหัวเธอเบาๆ เหมือนเธอเป็เด็ก แล้วดันตัวเธอเข้าบ้านเหมือนถูกบังคับยังไม่รู้ ทั้งสองกินข้าวกันเสร็จ ฝาจีบขอตัวไปอาบน้ำส่วนณคุณนั่งเล่นเกมจากมือถือจนเผลอหลับที่โซฟาห้องรับแขก ฝาจีบเดินออกจากห้องนอนเห็นณคุณนอนอยู่ที่โซฟาจึงเดินเข้าไปดูใกล้ๆ อย่างเงียบๆ แต่กลิ่นสบู่หอมๆ ได้ทำให้ณคุณรู้สึกตัวตื่นแต่แกล้งหลับต่อ
‘เพิ่งได้เห็นหน้าระยะใกล้ครั้งแรกเลยนะนี่ ขนาดหลับดูแล้วยังเคลิ้มเลย ผู้ชายอะไรหน้าตาดีไม่เกรงใจพี่ปั้นจั่นของจีบเลย ไม่ไหวล่ะ.......ยิ่งดูยิ่งหวั่นไหว.........’
ฝาจีบลุกขึ้นเพื่อจะไปนั่งโซฟาอีกตัว แต่ยังไม่ทันได้ก้าวเท้า ก็มีมือแน่นๆ มาจับแขนแล้วดึงตัวเธอ จนทรงตัวไม่อยู่ล้มทับร่างชายหนุ่มที่กำลังนอนอยู่บนโซฟา
“อ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”
“มานั่งมองคุณหลับแบบนี้คิดอะไรหรือเปล่า”
หัวใจของฝาจีบเต้นโครมครามไม่เป็จังหวะ ตัวเล็กๆ ของฝาจีบที่ล้มทับอยู่บนร่างสันทัดของณคุณที่ยังนอนอยู่ท่าเดิม ฝาจีบทำอะไรไม่ถูก นอกจากหัวใจที่เต้นแรงแล้ว ยังรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัวอย่างบอกไม่ถูก ‘นี่เป็ครั้งแรกในชีวิตที่ใกล้ชิดกับผู้ชายแบบนี้’ มือข้างหนึ่งของ ณคุณจับแขนฝาจีบไว้ไม่ยอมปล่อย มืออีกข้างหนึ่งโอบเอวฝาจีบไว้อย่างนุ่มนวล กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวของฝาจีบทำให้ณคุณอดใจไม่ได้ที่จะสูดกลิ่นใกล้ๆ ซอกคอ
“ตัวหอมจังเลย”
“ทะลึ่ง........คุณปล่อยจีบก่อน”
ณคุณทำเหมือนไม่ได้ยินคำขอร้องของฝาจีบกลับโน้มหน้าเข้ามาใกล้ จนได้ยินเสียงลมหายใจแ่เบาของกันและกัน หัวใจของณคุณส่วนล่างที่มีเพียงผ้ายีนคลุมไว้ได้ตื่นขึ้นจนทำให้ฝาจีบรู้สึกถึงสิ่งนั้น เธอแทบจะหยุดหายใจ ริมฝีปากของทั้งคู่ห่างกันเพียงปลายไม้ขีดไฟ สายตาที่มองกันมันเป็แรงดึงดูดที่ทำให้ความใกล้ชิดมากขึ้นทุกทีๆๆๆๆ ...................................
ปี๊บๆ ปี๊บๆ ปี๊บๆ ปี๊บๆ ปี๊บปี๊บปี๊บปี๊บปี๊บ...................
ระบบเตือนแจ้งข้อความในแอปพลิเคชันถึงไรเดอร์ดังขึ้นจนทำให้ทั้งคู่ใและหลุดออกจากภวังค์ความหลงใหล ทั้งคู่ทำอะไรไม่ถูกต่างแยกย้ายไปคนละมุมของห้อง.........
“เอ่อ..............จีบครับ....อืม....จีบ....คุณ....คุณ....กลับก่อนนะครับ เอ่อ.........จีบจะได้พักผ่อน ฮ่าๆๆๆๆ”
“อ่อ.........ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ครับ.....เห้ย.......ค่ะๆๆๆๆ งั้นๆๆ เราค่อยเจอกันพรุ่งนี้นะ” ฝาจีบรู้สึกอายจนหน้าแดง หัวใจที่กำลังเต้นอย่างหนักน่วงยังไม่ลดจังหวะลงสักที พลางใช้นิ้วจับริมฝีปาก ก้มหน้าเขินและแอบยิ้มเบาๆ พร้อมเหลือบตามองณคุณที่กำลังเดินออกจากบ้านและขี่รถออกไป
‘เห่อ.......จบกัน!!!!!!!!!!! ระบบบ้าเอ๊ย..........มาขัดจังหวะจริงๆๆๆๆๆ อีกวินาทีเดียวเอง.........อืม..ไม่เป็ไร แค่นี้คุณก็มีความสุขมากมายแล้วที่จีบไม่ได้ปฏิเสธคุณ
935
![Hi Darling สวัสดีครับที่รัก...เราจะรักกันได้หรือยัง? [ตอนจบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1632313647_13463526.webp)
