หลังจากเหตุการณ์ในงานเลี้ยงวันนั้น ข่าวการแต่งงานของเธอกับเขาก็กลายเป็หัวข้อหลักในแวดวงสังคม การที่ทายาทมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของเอเชีย จะมารวมเป็ทองแผ่นเดียวกันกับนักธุรกิจหนุ่มใหญ่ ที่ฐานะเกินคำว่ามหาเศรษฐีไปไกลอย่างเขา มันย่อมทำให้สื่อต่าง ๆ จับจ้องหันมาจับจ้องเธอ สิตางค์ต้องเผชิญหน้ากับบรรดาปาปารัซซี่ที่คอยตามถ่ายหน้าถ่ายหลัง รวมทั้งการที่ประวัติต่าง ๆ ของเธอถูกขุดออกมาไม่เว้นแต่ละวัน ไหนจะพฤติกรรมสุดเหวี่ยงของว่าที่สามีตัวแสบที่กำลังถูกสาวออกมาอย่างต่อเนื่อง เหตุการณ์ทุกอย่างเกิดขึ้นภายใน 24 ชม. หลังจากที่เขาทำตัวบ้า ๆ กับเธอต่อหน้าทุกคนในวันนั้น และก็ดูเหมือนไอ้ตัวต้นเื่จะยังไม่สำนึกเลย ว่าการกระทำเพี้ยน ๆ ของเขานั้นส่งผลกับชีวิตของเธอมากขนาดไหน
“พีท! ฉันบอกให้คุณหันมาสนใจหน่อยไงคะ” หญิงสาวที่กำลังอ่านข่าวแท็บลอยด์ถึงเืขึ้นหน้า เมื่อหันกลับมาแล้วพบว่าชายหนุ่มกำลังนอนเอกเขนกบนโซฟาตัวยาวเล่นเกมกดอย่างเมามันส์ โดยไม่ได้สนใจในสิ่งที่เธอพูดเลย
“นี่จะได้ลูกหรือผัวเพิ่มวะเนี่ย?” นี่เป็สิ่งเดียวที่เธอคิดได้ เมื่อสายตาไปสบเข้ากับทารกเฒ่าที่นอนเล่นเกมแบบไร้สำนึก ว่าตัวเองไปก่อเื่อะไรมา
“คุณก็พูดมาเลยสิครับ ผมก็นอนฟังอยู่ ผมเก่งนะครับแยกประสาทได้หลายอย่าง อ่าห์....สดชื่น” เขากดปุ่มบังคับจอยเกมส์ พร้อมดูดน้ำแตงโมปั่นไปด้วย สายตาก็ยังเอาแต่จ้องจอโทรทัศน์ไม่วางตา ไม่ได้สนใจเลยว่าเธอกำลังวุ่นวายใจขนาดไหน
“คุณรู้มั้ยพีท ั้แ่วันนั้น ชีวิตของฉันมันก็ไม่เหมือนเดิมอีกเลย คุณทำลายชีวิตฉันได้ยินมั้ย!”
“ทำลาย? ยังไงเหรอครับ? ” ปีเตอร์หันมาเอียงคอถาม
“ตอนนี้ทั้งนักข่าว ปาปารัซซี่ ไหนจะโซเชียลอีก พวกเขาตามฉันไม่หยุดเลย ฉันโดนขุดอยู่นะพีท ชีวิตฉันสูญเสียอิสรภาพ” เมื่อเห็นเขาทำท่าแบ๊ว เธอก็แทบอยากจะถอดรองเท้ามาฟาดหน้ามึน ๆ ของเขาสักทีสองที
“อิสรภาพ? มันมีด้วยเหรอ ฮ่าๆ คุณเคยััมันจริง ๆ เหรอครับ ไอ้อิสรภาพเนี่ย” เขาวางเกมกดลง ก่อนที่จะหันมาถามเธอพร้อมกับใช้สายตาเข้ม ๆ คู่นั้นจ้องเข้าไปในตาเธอ
“มะ...ไม่รู้แหละ แต่ที่รู้ตอนนี้คือฉันถูกคุกคาม ใคร ๆ ก็มองมาที่ฉัน ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยเลยนะพีท” นั่นน่ะสินะชีวิตของเธอเคยัักับมันจริง ๆ หรือเปล่า คำถามของเขาทำให้เธอถึงกับสะท้านในอกกับชีวิตที่ผ่านมาของเธอ
“คนสวย ที่คนอื่นเค้ามองคุณมันเป็เพราะคุณสวยต่างหาก ดูสิครับผมยังมองคุณเลย” เขากลับมาตอบยียวนเธออีกครั้ง พร้อม ๆ กับทำปากคล้าย ๆ จะจรดจุมพิตมายังแก้มเนียนใสของเธออีก
“ฉันเบื่อคุยกับคุณแล้วพีท ปวดหัวจริง ๆ เลย” ถึงปากเธอจะบอกว่าเบื่อหรือเกลียดเขา แต่ก็ต้องยอมรับแหละว่าเขาก็เป็คนไม่กี่คนบนโลกเน่า ๆ ใบนี้ที่รู้จักเธอดี และนั่นมันก็ทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นที่ได้อยู่ใกล้ ๆ เขาในบางครั้ง ย้ำนะว่าบางครั้ง!
“เชื่อผมสิ ซูซี่ มันไม่มีอะไรหรอก คุณแค่ยังใหม่สำหรับพวกเขา เดี๋ยวอีกสักอาทิตย์คุณก็เก่าแล้วล่ะ อดทนหน่อยนะครับ” และก็เหมือนว่าจะไม่ใช่ครั้งนี้ อีตานี่หนิไม่เคยจะทำซึ้งได้ด้วยเลย
“ขอบคุณพีท แล้วฉันจะรอเป็ของเก่านะ ” เธอคงจะทำอะไรไปไม่ได้มากกว่า "หายใจเข้าพุทธ หายใจออกโธ" เวลาคุยกับเขาเอาน่า
"เพื่อสายการบิน ๆ เงิน ๆ " สิตางค์พยายามหาที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ
“นี่ อย่างน้อยถ้าคิดในแง่ดี คุณก็เป็ที่รู้จักในสังคมนะครับ ไม่ต้องทำอะไรก็ดังเลย เอาแบบนี้เรามาลองเปิดทำเรียลลิตี้แบบพวก K มั้ย” เขาอ้างอิงถึงครอบครัวเซเลป ที่โด่งดังจนมีรายการเป็ของตัวเอง
“รายการเรามันจะเหมือนพวก K ก็ตรงที่ฉันจะเลิกกับคุณทันทีที่แต่งงานนั่นแหละพีท!” เธออยากจะบ้าตายกับไอ้ทารกเฒ่านี่
“ว้า...แย่จัง ผมคงจะคิดถึงคุณแย่เลย”
“เอาล่ะ ฉันไปจริง ๆ แล้วนะปวดหัว”
“ตามสบายครับ อ้อ...แล้วอย่าลืมนะ Weekend หน้าเราจะไปหาป๊ะป๋าคุณ ผมจะใส่เสื้อลายดอกชบาสีแดงคู่กับกางเกงสีน้ำเงินตัวเก่งของผม”
“บอกฉันทีว่าฉันแค่ฝันไป” หญิงสาวคาดหวังให้เหตุการณ์บ้า ๆ นี่เป็เพียงความฝัน
หลายวันต่อมา
บนเครื่องบินส่วนตัวของตระกูล “โฮล์มส์” หนุ่มสาวสองคนกำลังปรึกษาวางแผนเกี่ยวกับโครงเื่ความรักของพวกเขาทั้งคู่ แต่ดูเหมือนความคิดเห็นของพวกเขาจะไม่ค่อยลงรอยกันสักเท่าไหร่
“ฉันบอกแล้วไง ว่าไม่เอาแบบที่ฉันแอบส่งคุ้กกี้ให้คุณ” สิตางค์โวยออกมา เมื่อเขาตั้งใจจะให้เธอเป็ผู้เริ่มต้นความสัมพันธ์จอมปลอมนี้ท่าเดียว
“ทำไมล่ะครับ ผมว่ามันก็น่ารักดีออก คุณแอบเอาคุ้กกี้มาให้ผมที่โต๊ะทำงานทุกวันเลย จนในที่สุดผมก็ยอมแพ้ให้กับความสม่ำเสมอของคุณ เหมือนกับซี่รี่ส์เกาหลีที่คุณดูไง” ดวงตากลมเหลือบมองพ่อคนหัวใสที่พยายามขายพล็อตเื่ของตัวเองอย่างหนัก เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาจะยังกล้ามาหน้ามาลอยหน้าลอยตาเล่าเื่พิลึก ๆ นี่ แค่ลำพังทุกวันนี้ที่เขาเที่ยวไปโพนทะนาว่าเธอคุกเข่าขอเขาแต่งงาน เธอก็ไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว
“เื่นั้นพระรองเป็คนเอาขนมเค้กไปวางไว้ให้ย่ะ แถมตอนจบพระรองคนนั้นขับรถตกเหวด้วย เนื้อเื่มันน่าทำตามมั้ยล่ะเนี่ย” หลาย ๆครั้งเธอก็รู้สึกดีที่มีคนมาใส่ใจกิจวัตรของเธอ แต่พอได้มาััจริง ๆ เธอก็คิดได้ว่า ถ้ามาใส่ใจอะไรแบบนี้ปล่อยเธอไว้คนเดียวน่าจะดีเสียกว่า
“อ้าว เหรองั้นเอาใหม่ ๆ คุณมาแอบตามผมที่ทำงาน จริง ๆ ก็ไม่ได้อยากทำสายการบินเท่าไหร่ แต่คุณเลือกที่จะมาอเมริกาก็เพื่อมาเจอกับผม ที่เป็รักแรกและรักเดียวของคุณ อู้ว...โรแมนติกสุด ๆ ” ดูเหมือนว่าเธอจะค้นพบแล้วว่าสิ่งหนึ่งที่ทำให้เขามีความสุขสุด ๆ นั่นก็คือการมโนเป็ตุเป็ตะนั่นเอง
“ให้ตายสิ คุณมันบ้าไปแล้ว เอาแบบนี้เราทำงานด้วยกันบ่อย ๆ ความใกล้ชิดทำให้เรารู้สึกดีต่อกัน ตามนี้จบฉันจะนอนแล้วนะ ” เมื่อเห็นท่าว่าคุยกับชายหนุ่มน่าจะยาวเธอเลยรีบตัดบท
“นี่คุณจะเอาแบบนี้จริง ๆ เหรอครับ มันไม่พื้น ๆ ไปเหรอ” แต่ดูเหมือนเขาจะยังอยากวิ่งเล่นในดินแดนแห่งจินตนาการต่อ
“ไม่ย่ะ ไม่พื้น ความใกล้ชิดนี่แหละเป็ปัจจัยที่ส่งผลกับความสัมพันธ์ที่สุด” ตาแก่นี่ขี้ตื๊อจริง ๆ เลย
“จริง ๆ เหรอครับ” ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้ามาใกล้กว่าเดิม ดวงตาสีน้ำทะเลจ้องมายังเธออย่างไม่ลดละ
“จริงสิ อย่าเยอะแยะมากมายนะพีท ฉันจะนอน” นอกจากจะปวดหัวกับงานแล้ว ทุกวันนี้เธอยังต้องมาคอยรับมือกับความบ้าของเขาอีก
“ว่าแต่ว่า...เราต้องใกล้กันแค่ไหนถึงจะพอเหรอครับ?” จู่ ๆ เขาก็ย้ายร่างสูงของตัวเอง มานั่งใกล้ ๆ กับเธอที่เอนกายเตรียมนอน
“อะไรอีกล่ะ! จะเล่นอะไรอีกคะพีท” เธอหรี่ตามองเขา
“ใกล้เท่านี้พอมั้ยครับ” สิ้นคำร่างสูงใหญ่ก็คร่อมตัวเองลงมาทาบทับเธอเอาไว้ จนจมูกคม ๆ ของเขาชนเข้ากับจมูกเรียวเล็กของเธอ ริมฝีปากหยักสวยห่างจากปากบางของเธอเพียงไม่กี่มิลลิเมตร ใกล้เสียจนทำให้เธอได้รู้ว่าั์ตาสีน้ำเงินคมเข้มของเขา จริง ๆ แล้วมันมีสีเขียวและเทาจาง ๆ เจือรวมกันอยู่ ไหนจะหนวดคม ๆ ของเขาที่มันเอาจิ้มคางเล็ก ๆ ของเธอไม่ยอมหยุด หรือจะเป็กลิ่นมัสก์หอม ๆ ที่เป็เอกลักษณ์ของเขาที่เธอเผลอสุดเข้าไปหลายฟอด ทุกสิ่งอย่างของเขามันทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตัก เธอรู้สึกเหมือนกับว่าลมหายใจมันไม่เป็ของตัวเอง ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นทำให้เธอรู้สึกว่าเธอสูญเสียความเป็ตัวตนให้แก่เขา แก้มใสััได้ถึงกระแสอุ่นร้อนจากมือหนาที่กำลังอ้อล้อกับปอยผมสีเข้มของเธอ ก่อนที่ชายหนุ่มจะใช้พลังพิเศษกระชากเธอกลับมาสู่โลกของความเป็จริง
"เงียบไปเลย สงสัยเครื่องช็อต" ปากกรรไกรของเขาทำให้ตระหนักได้ว่าตัวเองเผลอทำอะไรลง ความรู้สึกแปลกประหลาดมันเกินกว่าที่เธอจะรับไหว ดวงตากลมเหลือบมองไปรอบกายเพื่อหาทางเอาตัวรอดจากเื่หน้าอายตรงหน้า ก่อนจะพบว่าในขณะนี้เธอกำลังลอยเท้งเต้งอยู่บนฟ้ากับเขา ในเมื่อไม่มีทางออกหญิงสาวก็ตัดสินใจแก้ปัญหาด้วยวิธีที่ง่ายที่สุด
“พลั๊ก!! โอ๊ย เจ็บนะครับ ซูซี่ คุณถีบผมทำไมครับเนี่ย ” ปีเตอร์ที่ลงไปกองอยู่ที่พื้นร้องออกมาเสียงหลง เมื่อจู่ ๆ แม่สาวน้อยก็ออกแรงถีบเขาเข้ามาเต็มแรง
“เงียบไปเลยพีท ฉันจะนอน ” ดวงตากลมโตปิดแน่นด้วยไม่อยากจะเห็นหน้ากวนประสาทให้รำคาญใจอีก แต่ดูเหมือน่นี้ความอดทนของเธอมันจะต่ำเหลือเกิน เพราะแค่ไออุ่นจากร่างหนาที่เอาแต่เดินไปมาไม่ยอมหยุดกับกลิ่นน้ำหอมสดชื่นที่คุ้นจมูก แค่นี้มันก็ทำเขินจนจะเป็บ้าอยู่แล้ว
"เอ๊ะ! นี่เธอเป็อะไรนะ" หญิงสาวลืมตาโพลงขึ้นมา น้ำลายอึกใหญ่ถูกกลืนลงคอ เมื่อดันผลอไปคิดอะไรพิลึก ๆ เข้า มือบางเลื่อนไปยังตำแหน่งของก้อนเนื้อที่มันเต้นไม่หยุด แถมยังเต้นผิดจังหวะเสียด้วย
"จะเต้นอะไรนักหนา เกิดมาไม่เคยเต้นหรือไง?" ริมฝีปากอิ่มบ่นมุบมิบให้กับอวัยวะจอมขยันที่ดันมาขยันผิดที่ผิดเวลา เธอเผลอคิดไปถึงหน้าเหี่ยว ๆ นิดหน่อยเอง แค่นี้ก็ต้องทำใจเสาะไปได้
ดวงตาหวานเหลือบไปเห็นแก้วเปล่าใบจิ๋วเข้า ก่อนที่ริมฝีปากอิ่มจะระบายยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ "เอ๊ะ! หรือนี่จะเป็ฤทธิ์ของตากีล่านะ มันต้องใช่แน่ ๆ ตากีล่ากับความสูงขนาดนี้ ไอ้ที่หัวใจของเธอเต้นระรัวแบบที่ไม่เคยเป็มาก่อน ต้องเป็เพราะเ้าตัวการทั้งสองนี้แน่ ๆ เห็นทีเธอคงจะต้องเลิกกินเสียแล้วสิ ตากีล่าเนี่ย!"